ଏକ ସମୟରେ, ଶିବ-ଉପାସନାର ଗୁପ୍ତ ମାର୍ଗ ବିଷୟରେ ମହାମୁନି ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଓଁ କ୍ଷ୍ୱା, ନମସ୍କାର। ଓଁ, ଘାତ କର, ଘାତ କର, ହତ୍ୟା କର, ହତ୍ୟା କର, ସ୍ୱାହା।" ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶୂଳ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଶତ ଆଠ ବେଳେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶୂଳକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଲେ ଶତ୍ରୁଦଳ ସମୂହକୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଧ୍ଵଂସ କରାଯାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି, ପ୍ରାଣାୟାମରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ କରି, ଯଥାଯଥ ଅଭ୍ୟାସ କଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ ଦାସ ପରି ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଶିବଙ୍କ ଉପାସନା ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁଟି ଅଲଗା ଭାବେ ଲାଭ ହୁଏ। ପ୍ରଥମେ ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କର ଆବାହନ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି, ସମୃଦ୍ଧି, ଦୃଢତା, ଭାଗ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି, ତେଜସ୍ୱିତା, ଦାନ ଓ ସ୍ଥିରତା ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି ସହିତ ରତି, ରକ୍ଷା, ଆନନ୍ଦ, ରକ୍ଷିତବ୍ୟ, ଶୋଭା, ତୃଷ୍ଣା, ଜ୍ଞାନ ଓ କ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ। ମନୋନ୍ମନୀ, ଅଘୋରା, ମୋହ, ଭୁକ୍କ, ଓ କଳା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଏ। ଓଁ, ତତ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ, ନିବୃତ୍ତି, ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶାନ୍ତି ଦିଆଯାଏ, ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ମାତ୍ର ନୁହେଁ, ଅନେକ ଶକ୍ତି ମିଳେ। ଓଁ, ହୌଁ, ଇଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯିଏ ଅଚଳ ଓ ନିର୍ମଳ। ଏହିପରେ ମୁଁ ଶିବଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପାସନା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଭକ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ପଞ୍ଚ ଛୋଟ ଅକ୍ଷର, ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର, ଅଙ୍ଗ ଓ ବିନ୍ଦୁ ସହିତ ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ରହିଛି। ଷଷ୍ଠ ଅକ୍ଷର ତଳେ ଥିଲେ, 'ହୌଁ' ମହାମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ। ସମସ୍ତ ମୁଦ୍ରାରେ, ଅଙ୍ଗ ଓ ହସ୍ତ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଛୋଟ ଆଉଠିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତରଜନୀ ଆଉଠି ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗୁଳି ସ୍ଥାପନ କରାଯିବ। ହୃଦୟରେ ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବୈରାଗ୍ୟ, ଏଶ୍ୱର୍ୟ ଇତ୍ୟାଦି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ମନୋବୃତ୍ତିରେ ଆଚମନ, ସ୍ନାନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। କବଚ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରି, ଶକ୍ତିକୁ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଗର୍ଭାଧାନ ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଶେଷେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର। ମଣ୍ଡଳରେ, ପଦ୍ମ ଗର୍ଭ ଓ ଗାୟ ଚିହ୍ନ ସହିତ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଆକାଶ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ଗତି ଅନୁସାରେ ଏହି ପୂଜା ସ୍ଥାପିତ। ଅଗ୍ନି, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପରମ ପ୍ରାଣରେ ଏହି ସଂଘ ହୃଦୟ ଆଦି ଅଙ୍ଗରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ଏବେ ମୁଁ ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱରେ ସ୍ଥାପିତ ଦୀକ୍ଷା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ପୃଥିବୀ ଆଦି ଉଚ୍ଚତମ ତତ୍ତ୍ୱ ରେ ରହିଛି। ଯେତେବେଳେ ହୋମ ଶାନ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ସେଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଶାନ୍ତ ଓ ଅବିନାଶୀ ଫଳ ମିଳେ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ ଦେଇ ଶିବଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ସହ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଆୟୁଧ ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ ଦୀକ୍ଷା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଏପରି ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତ ଲୋକ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶିବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ଶିବଙ୍କ ଏହିପରି ଉପାସନା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁରୁଷାର୍ଥ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ। ଓଁ ହାଁ, ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱ, ଜ୍ଞାନତତ୍ତ୍ୱ ଓ ହିଁ ମଧ୍ୟ। ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ କରି, ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, 'ଓଁ ହାଁ ସ୍ୱାହା' ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ପୂରଣ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ପିତୃ ଓ ପ୍ରପିତାମହମାନେ 'ସ୍ୱଧା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହୁଅନ୍ତି। 'ହାଁ' ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମାତୃଗଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ତାପରେ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ। ଓଁ ହାଁ, ସେଇ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରିବା, ଯାଙ୍କର ବାଣୀ ପବିତ୍ର, ସେଇ ରୁଦ୍ର ଆମକୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ: 'ଓଁ ହଁ, ଆକାଶରେ ପତିତ ଉଲ୍କାସଦୃଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକୃତିକୁ ନମସ୍କାର।' ଏପରେ ଦଣ୍ଡିନ୍, ପିଙ୍ଗଳ ଓ ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦରକାର। ପଦ୍ମାଙ୍କୁ 'ରାଁ', ଦୀପ୍ତାଙ୍କୁ 'ରୀଁ', ସୂକ୍ଷ୍ମାଙ୍କୁ 'ରୂଁ', ଜୟାଙ୍କୁ 'ରେଁ' ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପ୍ରଥମେ ବିଦ୍ୟୁତ୍କୁ 'ରାଁ', ମଧ୍ୟରେ 'ରାଁ', ସମସ୍ତ ଦିଗରେ 'ରାଁ' ଦ୍ୱାରା ପୂଜା। ଓଁ 'ଆଁ' ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ମୁଣ୍ଡ, ଶିରୋମଣି, 'ଭୂର୍ଭୁଵ: ସ୍ୱଃ' ଦ୍ୱାରା ପୂଜା। ସୂର୍ଯ୍ୟହୃଦୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, 'ସୋଁ', 'ସୋମଁ', 'ମଁ' ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ରାହୁ ପାଇଁ 'ରାଁ', କେତୁ ପାଇଁ 'କଁ', ଓଁ ଦ୍ୱାରା ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଉଗ୍ର ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା। ହାଁ ହୃଦୟ ପାଇଁ, 'ହୂଁ' ମୁଣ୍ଡ ପାଇଁ, 'ହୈଁ' କବଚ ପାଇଁ, 'ହୌଁ' ଚକ୍ଷୁ ପାଇଁ। ଏହିପରି ଶିବ ଉପାସନା ମାର୍ଗ ନିଷ୍ଠା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କରିଲେ, ଭକ୍ତ ଏହି ଦେବୀୟ ଶକ୍ତି, ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରେ।