ਯਾਓषਧੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਮ੍ਭਂ ਚੈਵਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ 48.
'ਔਸ਼ਧੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਘੜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਪੁਨਃ 48.
ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਅਰਘਿਆ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਹਿਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੈਰ੍ਯੁਵਂਵਸ੍ਤ੍ਰੇਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ 48.
ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, 'ਤੁਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ,
ਸ਼ਮ੍ਭਵਾਯੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ 48.
'ਸ਼ੰਭਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਕਪੜੇ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾਏ ਜਾਣ।
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪਰੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨ੍ਯਾਸਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ 48.
ਉੱਚਤ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਚ੍ਛਾਦਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੂਜਨੀਯਃ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ 48.
ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਮੁਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਭਾਵਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪ੍ਰਣਵਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮੇਨ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍ 48.
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਣਵ (ਓਮ) ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ,
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਕੁਣ੍ਡਸਮੀਪੇऽਥ ਅਗ੍ਨੇਃ ਸ੍ਥਾਪਨਮਾਚਰੇਤ੍ 48.
ਕੁੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤਂ ਪਾਵਮਾਨ੍ਯਂ ਚ ਵਾਸਦਾਮ੍ਯਸਵਾਜਿਨਮ੍ 48.
ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ, ਪਾਵਮਾਨਯ, ਵਾਸਦਾਮਯ ਅਤੇ ਅਸਵਾਜਿਨ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ।
ਰੁਦ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼੍ਲੋਕਾਧ੍ਯਾਯਂ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰਿਯਮ੍ 48.
ਰੁਦ੍ਰ, ਪੁਰੁਸ਼ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰੀਯ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਵ੍ਰਤਂ ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮ ਰਥਨ੍ਤਰਮ੍ 48.
ਵੇਦਿਕ ਵਰਤ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜੇਠਸਾਮ ਅਤੇ ਰਥੰਤਰੀ ਪਾਠ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸਂ ਚੈਵ ਕੁਮ੍ਭਸੂਕ੍ਤਮਥਰ੍ਵਣਃ 48.
ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਅਤੇ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਦਾ ਕੁੰਭਸੂਕਤ ਵੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕੁਣ੍ਡਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ 48.
ਆਚਾਰਯ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੁੰਡ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣ।
ਜਾਤਵੇਦਸਮਾਨੀਯ ਅਗ੍ਰਤਸ੍ਤਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ 48.
ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਮृਤੀਕृਤ੍ਯ ਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਦੇਸ਼ਿਕਃ 48.
ਫਿਰ, ਗੁਰੂ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵੇਨ ਤੁ ਯੋਗੇਨ ਪਰਂ ਤੇਜਸ੍ਤੁ ਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ 48.
ਵੈਸ਼ਣਵ ਯੋਗ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਧਾਰਣੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਸੂਤ੍ਰਵਿਹਿਤੇਨ ਵਾ 48.
ਆਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰੰਪਰਾਵੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਹਰੇਸ਼ਾਨਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸਾਧਾਰਣੇਨ ਤੁ 48.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਰਾ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਆਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਤੋਯੇਨ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਹੀਨੋऽਪਿ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ 48.
ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਤਤੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍ 48.
ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫੈਲਾਈ ਹੋਈ ਦਰਭਾ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਃ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦ੍ਯਨਨ੍ਤਰਮ੍ 48.
ਕੁਝ ਗੁਰੂ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯੋऽਥ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਪਿ ਨੀਰਾਜ੍ਯਮਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍ 48.
ਫਿਰ ਗੁਰੂ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਹੁਤੀਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਆਜ੍ਯੇਨ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ 48.
ਫਿਰ, ਪੰਜ ਪੰਜ ਆਹੁਤੀਆਂ ਘੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ—
ਸ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਹਿਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਥ ਹੋਮਯੇਤ੍ 48.
ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਉੱਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਤ੍ਪਾਦਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ 48.
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਸ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾਹੁਤਿਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮ੍ 48.
ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਸੋ ਸੋ ਆਹੁਤੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਮਾਹੁਤਿਮਥਾਜ੍ਯੇषੁ ਹੋਤਾ ਤਤ੍ਕਲਸ਼ੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ 48.
ਫਿਰ, ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਆਹੁਤੀ ਉਸ ਪਾਤੀ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮੇਕਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ 48.
ਆਪਣੀ ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਾਨਾਂ ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਾਗਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਯੋਗਤਃ 48.
ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਲਈ, ਕਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ—
ਆਜ੍ਯਂ ਤਯੋਃ ਸਹਕਾਰਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਯਦਙ੍ਕ(ਕ੍ਸ਼)ਯੋਃ 48.
ਘੀ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਤੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੁੱਖ ਹੈ।