यः प्रतिदानं न कुर्वन्तं प्रतिदिनं यत् किमपि दत्तवान्, यच्च पापक्षयार्थं विदुषां हस्ते दत्तं, यच्च संतानविजयधनस्वर्गार्थं दत्तं, यच्च ब्रह्मविद्भ्यः भगवत्प्रीत्यर्थं दत्तं, तथा यः शर्करायवगोधूमशालिधान्येन सञ्चिन्नां भूमिं दत्तवान्—एवं प्राकारं दानं यत्, तस्मात् भूमिदानस्य महत्त्वं न किञ्चिद् अस्ति; न पूर्वं किञ्चिद् भूमिदानात् श्रेष्ठतरं दानं जातं, न भविष्यति। स्वहस्तेन श्रद्धया च ब्रह्मचारिणे प्रतिदिनं दानं दातव्यम्। वैशाखपूर्णिमायां सप्त वा पञ्च ब्राह्मणान् पूजयित्वा, धूपादिभिः सम्पूज्य तेषां स्वयम् वा पाठयित्वा, यः पठति वा पाठयति, तस्य जन्मान्तरे कृतं यत् पापं तत् क्षणेन विनश्यति। यो ब्राह्मणाय ददाति, स सर्वाणि पापानि तरति। धर्माधिपाय निर्दिष्टं कृत्वा ब्राह्मणाय दत्ते, स निर्भयः भवति; निःसंशयं सः सर्वपापेभ्यः विमुक्तो भवति। ब्राह्मणान् दानेन मानयेत्, स्त्रीणां देवतानां च भोजनं दद्यात्। ब्रह्मतेज इच्छन् दृढनिश्चयेन ब्राह्मणान् पूजयेत्। कर्मसिद्ध्यर्थी विनायकं सम्पूजयेत्, संसारमुक्त्यर्थी हरिं यत्नेन पूजयेत्। जलदातृ सन्तुष्टिं प्राप्नोति, अन्नदातृ अनन्तसुखं लभते; भूमिदातृ सर्वं प्राप्नोति, सुवर्णदातृ दीर्घायुः भवति। वसनदातृ सोमलोकं गच्छति, अश्वदातृ अश्विन्यौ लोकौ प्राप्नोति। वाहनशय्यादातृ भार्यां प्राप्नोति, वित्तदातृ अभयं ददाति। वेदविद्येच्छुः दानेन प्राज्ञः भवति, स्वर्गे पूज्यते। इन्धनदानेन तेजस्वी अग्निं लभते। दातृ रोगमुक्तः सुखी दीर्घायुश्च भवति। पादत्राणछत्रदातृ तीव्रं तापं तरति। अक्षयपुण्यार्थी सद्गुणयुक्तेभ्यः दद्यात्। संक्रान्त्यादिकाले दत्तानि दानानि अक्षयानि भवन्ति। प्राणिषु दानधर्मात् श्रेष्ठतरं धर्मं नास्ति। यद् मोहात् गवां ब्राह्मणानां वह्नेः देवतानां वा दत्तं, यश्च दुर्भिक्षे अन्नं न ददाति, स पापी। एवं 'दानधर्मविवरणं' नाम एकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः श्रीगुरुडमहापुराणे पूर्वखण्डे आचारकाण्डे समाप्तः। अथ द्विजश्रेष्ठ, प्रायश्चित्तविधिं ते वक्ष्यामि। पञ्च पापिनः सन्ति, तेषां संसर्गी पञ्चमः। ब्रह्महाः द्वादशवर्षाणि वनान्ते कुटीं निर्माय तत्र वसेत्। स्वेच्छया वह्नौ प्रविशेत्, वा जले निमज्जेत्। पण्डिताय अन्नदानात् ब्रह्महत्या क्षीयते। अथवा सर्वस्वं वेदविदुषे ब्राह्मणाय दद्यात्। शुद्धः सन् त्रिरह्नं स्नात्वा, त्रिरात्रं उपोष्य, द्विजः विशुद्धिम् आप्नोति। यत्र कपालमोचनं, तत्र स्नात्वा, तथा वाराणस्यां स्नात्वा, पयः घृतं गोमूत्रं वा पित्वा, सः तस्मात् पापात् विमुक्तो भवति।