கருடபுராணம்

உஷ்ணே ஸலவணே ஸ்நேஹே நிஶாம் தத்வாஸயேஜ்ஜலே 69.

அதை, இரவில் வெப்பமான உப்பும் எண்ணெயும் கலந்த நீரில் ஊறவைக்க வேண்டும்.

யத்து நாயாதி வைவர்ண்யம் விஜ்ஞேயம் ததக்ரு'த்ரிமம் 69.

எது நிறம் மாறாமல் இருக்கும், அது உண்மையானது என்று அறிய வேண்டும்.

தேஜோऽதிகம் ஸுவ்ரு'த்தம் ச மௌக்திகம் குணவத்ஸ்ம்ரு'தம் ॥ 69.

மிகுந்த ஒளியும், நன்றாக வட்டமாகவும் உள்ள முத்து சிறந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

ப்ரமாணவத்கௌரவரஶ்மியுக்தம் ஸிதம் ஸுவ்ரு'த்தம் ஸமஸூக்ஷ்மவேதம் 69.

உகந்த அளவு, நிறைய எடை, ஒளி, வெண்மை, நல்ல வட்டம், சமமான சிறிய துளை ஆகியவற்றுடன் இருக்கும் முத்து—

ஏவம் ஸமஸ்தேந குணோதயேந யந்மௌக்திகம் யோகமுபாகதம் ஸ்யாத் 69.

இவ்வாறு எல்லா நல்ல குணங்களும் ஒருங்கே உள்ள முத்து, முழுமை பெற்றதாகக் கருதப்படுகிறது.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே முக்தாபலப்ரமாணாதிவர்ணநம் நாம முக்தாபலபரீக்ஷா நாமைகோநஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீ காருட மகாபுராணத்தில், பூர்வகண்டத்தில், ஆச்சார காண்டத்தில், 'முத்தின் அளவு முதலானவற்றைப் பற்றி விவரிக்கும் முத்து பரிசோதனை' என்ற அறுபத்தொன்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

திவாகரஸ்தஸ்ய மஹாமஹிம்நோ மஹாஸுரஸ்யோத்தமரத்நபீஜம் 70.

மிகுந்த மகிமை உடைய சூரியன், பெரிய தேவர்களில் சிறந்த ரத்தினங்களுக்குத் தாயாக இருக்கிறான்.

ஜேத்த்ரா ஸுராணாம் ஸமரேஷ்வஜஸ்ரம் வீர்ய்யாவலேபோத்ததமாநஸேந 70.

போரில் எப்போதும் தேவர்களை வெல்வதிலும், தன் வலிமையில் பெருமை கொண்டு மனம் உயர்ந்தவனும் அவனே.

தத்ஸிம்ஹலீசாருநிதம்பபிம்பவிக்ஷோ பிதாகாதமஹாஹ்ரதாயாம் 70.

அவன், சிங்களி பெண்ணின் இடுப்பை பார்த்ததும் பயந்து, பெரிய ஏரிக்குள் ஆழமாகச் சென்றான்.

ததஃ ப்ரப்ரு'தி ஸா கங்கா துல்யபுண்யபலோதயா 70.

அந்த நேரத்திலிருந்து, அந்த நதி கங்கையைப் போலவே புண்ணிய பலன்களைத் தரும் நதியாக ஆனது.

ததஃ ப்ரப்ரு'த்யேவ ச ஶர்வரீஷு கூலாநி ரத்நைர்நிசிதாநி தஸ்யாஃ 70.

அதன் பின், இரவுகளில், அந்த நதிக்கரைகள் ரத்தினங்களால் நிரம்பி நிறைந்தன.

தஸ்யாஸ்தடேபூஜ்ஜ்வசாருராகா பவந்தி தோயேஷு ச பத்மராகாஃ 70.

அந்த நதிக்கரையில் அழகான மாணிக்கங்கள் தோன்றும்; அதன் நீரில் பத்மராகக் கற்கள் உள்ளன.

பந்தூ ககும்ஜாஸகலேந்த்ரகோபஜவாஸமாஸ்ரு'க்ஸமவர்ணஶோபாஃ 70.

அவை பந்தூக, குஞ்சா, இந்திரகோப, ஜவா மலர்களைப் போல் ஒற்றுமையான அழகிய நிறத்துடன் பிரகாசிக்கின்றன.

ஸிந்துரபத்மோத்பலகும்குமாநாம் லாக்ஷாரஸஸ்யாபி ஸமாநவர்ணஃ 70.

அவற்றின் நிறம் சிந்தூரம், தாமரை, நீலத்தாமரை, குங்குமம், லாக் பிசு ஆகியவற்றைப் போல் இருக்கும்.

பாநோஶ்ச பாஸாமநுவேதயோகாமாஸாத்ய ரஶமி ப்ரகரேண தூரம் 70.

அவை சூரியனின் கதிர்களைப் பெற்றபோது, அதன் ஒளியுடன் சேர்ந்து தூரம் பரவும் பிரகாசத்தை அடைகின்றன.

குஸும்பநீலவ்யதிமிஶ்ரராகப்ரத்யுக்ரரக்தாபுஜதுல்யபாஸஃ 70.

அந்த மணியின் நிறம், குஸும்பு பூவின் சிவப்பும், ஆழமான நீலமும் கலந்து, தீவிரமான செம்படல் மலரின் நிறத்தைப் போல் தெரிகிறது.

சகோரபும்ஸ்கோகிலஸாரஸாநாம் நேத்ராவபாஸஶ்ச பவந்தி கேசித் 70.

சில மணிகளின் கண்கள், சக்கோரப் பறவை மற்றும் குயிலின் தனித்துவமான ஒளியைப் போலத் தெரிகின்றன.

ப்ரபாவகாடிந்யகுருத்வயோகைஃ ப்ராயஃ ஸமாநாஃ ஸ்படிகோத்பவாநாம் 70.

அவை ஒளி, கடினம் மற்றும் எடை ஆகியவற்றில் பெரும்பாலும் பளிங்கு மணிகளுக்கு ஒத்தவையாக இருக்கின்றன.

காமம் து ராகஃ குருவிந்தஜேஷு ஸ நைவ யாத்ரு'க் ஸ்படிகோத்பவேஷு 70.

குருவிந்தக் கல்லில் சிவப்பு நிறம் இருந்தாலும், அது பளிங்கு மணியில் இருப்பதைப்போல் இல்லை.

யே து ராவணகங்காயாம் ஜாயந்தே குருவிந்தகாஃ 70.

ராவண கங்கை ஆற்றில் பிறக்கும் குருவிந்தக் கற்கள்—

வர்ணாநுயாயிநஸ்தேஷா மாந்த்ரதேஶே ததா பரே 70.

அவை மாந்திரம் நாட்டிலும் மற்ற இடங்களிலும் தங்கள் நிறத்திற்கேற்ப காணப்படுகின்றன.

ததைவ ஸ்பாடிகோத்தாநாம் தேஶே தும்புருஸம்ஜ்ஞகே 70.

அதேபோல், பளிங்கில் உருவாகும் மணிகள் தும்புரு எனப்படும் பகுதியில் கிடைக்கின்றன.

வர்ணாதிக்யம் குருத்வம் ச ஸ்நிக்ததா ஸமதாச்சதா 70.

நிறம் அதிகம், எடை அதிகம், மென்மை மற்றும் முழுமையான வெளிப்படைத்தன்மை—

யே கர்கரச்சித்ரமலோபதிக்தாஃ ப்ரபாவிமுக்தாஃ பருஷா விவர்ணாஃ 70.

பிளவுகள், துளைகள், அழுக்கு, ஒளி குறைவு, கடினம், அல்லது வண்ணம் கெட்டவை—

தோஷோபஸ்ரு'ஷ்டம் மணிமப்ரபோதாத்விபர்த்தி யஃ கஶ்சந கஞ்சிதேவ 70.

தோஷம் காரணமாக, இயற்கை ஒளியை சிறிது மட்டுமே காட்டும் எந்த மணியும்—

காமம் சாருதராஃ பம்ச ஜாதீநா ப்ரதிரூபகாஃ 70.

அவை மிக அழகாக இருந்தாலும், ஐந்து வகைகளுக்குப் பிம்பமாக இருக்கும் சில மணிகள் உள்ளன.

கலஶபுரோத்பவஸிம்ஹலதும்புருதேஶோத்தமுக்தபாணீயாஃ 70.

கலசம், புரோத்பவம், சிங்களம், தும்புரு மற்றும் முக்தபாணி பகுதிகளில் உருவாகும் அவை—

துஷோபஸர்காத்கலஶாபிதாநமாதாம்ரபாவாதபி தும்புரூத்தம் 70.

பொரியில் மிச்சம் இருப்பதால் அது 'கலசம்' என அழைக்கப்படுகிறது; தாமிர நிறம் இருப்பதால் அது 'தும்புரு' எனப்படுகிறது.

ஶ்ரீபூர்ணகம் தீப்திவிநாக்ரு'தத்வாத்விஜாதிலிங்காஶ்ரய ஏவ பேதஃ 70.

ஒளி இல்லாததால் அது 'ஸ்ரீபூர்ணகம்' எனப்படுகிறது; வேறுபாடு அதன் வகை அடையாளத்தில் மட்டுமே உள்ளது.