ಕೂರ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರಧಾನಪುರುಷೇಶಾನಂ ವೇದಾಹಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಪ್ರಧಾನ ಮತ್ತು ಪುರುಷನಿಗೆ ಒಡೆಯನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

ಅನಾದಿನಿಧನಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತಮೇವ ಶರಣಂ ವ್ರಜ

ಆ ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು.

ಭವಾನ್ ನ ನೂನಮಾತ್ಮಾನಂ ವೇತ್ತಿ ತತ್ ಪರಮಕ್ಷರಮ್

ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮವನ್ನೂ, ಆ ಪರಮ ಶಾಶ್ವತವನ್ನೂ ಅರಿತಿಲ್ಲ.

ನಾವಾಭ್ಯಾಂ ವಿದ್ಯತೇ ಹ್ಯನ್ಯೋ ಲೋಕಾನಾಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಹೊರತು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯ ತತ್ ಕ್ರೋಧಜಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುರಭಾಷತ

ಆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಷ್ಣು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ನ ಮೇ ಽಸ್ತ್ಯವಿದಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ನಾನ್ಯಥಾಹಂ ವದಾಮಿತೇ

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನನಗೆ ಯಾವುದೂ ಅಜ್ಞಾತವಿಲ್ಲ; ನಾನು ನಿನಗೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾಯಾಶೇಷವಿಶೇಷಾಣಾಂ ಹೇತುರಾತ್ಮಸಮುದ್ಭಾವಾ

ಮಾಯೆಯ ಎಲ್ಲಾ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳ ಕಾರಣವು ಆತ್ಮದಿಂದಲೇ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತತ್ ಪರಮಂ ತತ್ತ್ವಂ ಸ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಆ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಮಹೇಶ್ವರನೆಂದು ಅರಿತು,

ಪ್ರಸಾದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಕರ್ತುಂ ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ ತತೋ ಹರಃ

ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಹರನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ತ್ರಿಶೂಲಪಾಣಿರ್ಭಗವಾಂಸ್ತೇಜಸಾಂ ಪರಮೋ ನಿಧಿಃ

ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದ, ಭಗವಂತನು, ಎಲ್ಲಾ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪರಮ ನಿಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಮಾಲಾಮತ್ಯದ್ಭುತಾಕಾರಾಂ ಧಾರಯನ್ ಪಾದಲಮ್ಬಿನೀಮ್

ಅದ್ಭುತವಾದ ರೂಪದ ಹಾರವನ್ನು ಕಾಲಿನವರೆಗೆ ತೊಟ್ಟು, ಧರಿಸಿದ್ದನು.

ಮೋಹಿತೋ ಮಾಯಯಾತ್ಯರ್ಥಂ ಪೀತವಾಸಸಮಬ್ವೀತ್

ಮಾಯೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಾ ಮೋಹಗೊಂಡ ಅವನು ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದನು.

ತೇಜೋರಾಶಿರಮೇಯಾತ್ಮಾ ಸಮಾಯಾತಿ ಜನಾರ್ದನ

ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಪ್ರಕಾಶದ ರೂಪವಾದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿ ಜನಾರ್ದನನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಅಪಶ್ಯದೀಶ್ವರಂ ದೇವಂ ಜ್ವಲನ್ತಂ ವಿಮಲೇ ಽಮ್ಭಸಿ

ಅವನು ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವ ದೇವರನ್ನೂ, ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.

ಪ್ರೋವಾಚೋತ್ಥಾಯ ಭಗವಾನ್ ದೇವದೇವಂ ಪಿತಾಮಹಮ್

ಆಗ ಭಗವಂತನು ಎದ್ದು ದೇವದೇವನಾದ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಅನಾದಿನಿಧನೋ ಽಚಿನ್ತ್ಯೋ ಲೋಕಾನಾಮೀಶ್ವರೋ ಮಹಾನ್

ಅವನಿಗೆ ಆರಂಭವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನು ಗ್ರಹಿಸಲಾರದವನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮಹಾ ಒಡೆಯನು.

ಭೂತಾನಾಮಧಿಪೋ ಯೋಗೀ ಮಹೇಶೋ ವಿಮಲಃ ಶಿವಃ

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯನು, ಯೋಗಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ಮಹೇಶ್ವರನು, ಶುದ್ಧನೂ, ಶುಭನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಯಂ ಪ್ರಪಶ್ಯನ್ತಿ ಯತಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವೇನ ಭಾವಿತಾಃ

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಯತಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ಕಾಲೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಕೇವಲೋ ನಿಷ್ಕಲಃ ಶಿವಃ

ಕಾಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು, ಏಕಮಾತ್ರನು, ಭಾಗವಿಲ್ಲದ ಶುಭಸ್ವರೂಪನು.

ವೇದಾಂಶ್ಚ ಪ್ರದದೌ ತುಭ್ಯಂ ಸೋ ಽಯಮಾಯಾತಿ ಶಙ್ಕರಃ

ಅವನು ನಿನಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಈಗ ಈ ಶಂಕರನು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ವಾಸುದೇವಾಭಿಧಾನಾಂ ಮಾಮವೇಹಿ ಪ್ರಪಿತಾಮಹ

ಪಿತಾಮಹನೇ, ನನ್ನನ್ನು ವಾಸುದೇವನೆಂದು ತಿಳಿ.

ದಿವ್ಯಂ ಭವತು ತೇ ಚಕ್ಷುರ್ಯೇನ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ತತ್ಪರಮ್

ನಿನಗೆ ದೈವದೃಷ್ಟಿ ದೊರಕಲಿ, ಆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೀನು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡುವೆ.

ಬುಬುಧೇ ಪರಮೇಶಾನಂ ಪುರತಃ ಸಮವಸ್ಥಿತಮ್

ಅವನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದನು.

ಪ್ರಪೇದೇ ಶರಣಂ ದೇವಂ ತಮೇವ ಪಿತರಂ ಶಿವಮ್

ಅವನು ಆ ದೇವರನ್ನು, ತಂದೆಯಾದ ಶಿವನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡನು.

ಅಥರ್ವಶಿರಸಾ ದೇವಂ ತುಷ್ಟಾವ ಚ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸು ಹೃದಯದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಅವಾಪ ಪರಮಾಂ ಪ್ರೀತಿಂ ವ್ಯಾಜಹಾರ ಸ್ಮಯನ್ನಿವ

ಅವನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದನು ಮತ್ತು ನಗುವಿನಂತೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಮಯೈವೋತ್ಪಾದಿತಃ ಪೂರ್ವಂ ಲೋಕಸೃಷ್ಟ್ಯರ್ಥಮವ್ಯಯಮ್

ಈ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಅವಿನಾಶಿಯನ್ನು ನಾನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೆನು.

ವರಂ ವರಯ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ವರದೋ ಽಹಂ ತವಾನಘ

ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನೇ, ನೀನು ಒಂದು ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು; ಪಾಪರಹಿತನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡುವವನು.

ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ವಿಷ್ಣುಂ ಪುರುಷಂ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಹ ವೃಷಧ್ವಜಮ್

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ವೃಷಧ್ವಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು.