സദാ ദാനം, ധർമ്മം എന്നിവയിൽ നിരന്തരം ഭക്തിയോടെ, സദാചാരത്തിൽ ദൃഢനായി ജീവിച്ചിരുന്നോരു മഹാപുരുഷനായിരുന്നു. എന്നാൽ, അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ട മഹർഷികൾ അതിവേഗത്തിൽ അവിടം വിട്ടു. അപ്പോൾ, ദുര്യോധനൻ തീപോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, ശക്തമായ കൈയിൽ വാളുമായി അവിടെ എത്തി. അവൻ സരസ്വതിയാൽ മറഞ്ഞിരുന്ന ആ പരമമായ സ്ഥലം കണ്ടു. സരസ്വതിദേവിയെ നേരിട്ട് ദർശിച്ചപ്പോൾ, ദുര്യോധനൻ തലയണയോടെ അവളെ വന്ദിച്ചു. അവൻ ഭൂമിയിൽ പതിഞ്ഞു, “ഞാൻ ആശ്രയം തേടിയാണ് വന്നത്,” എന്നു പറഞ്ഞു. ആദി–അന്തമില്ലാത്ത, വാക്ദേവിയായ, സത്യസന്ധയായ, ബ്രഹ്മചാരിയായ, ഹിരണ്യഗർഭന്റെ പത്നിയായ, മൂന്നുകണ്ണുകളുള്ള, ചന്ദ്രം അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന സരസ്വതിദേവിയെ ആകാംക്ഷയോടെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു: “പരമദേവി, ഭയപ്പെട്ട് ആശ്രയം തേടിയ എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.” ദുര്യോധനൻ സരസ്വതിദേവി വസിക്കുന്ന ആ സ്ഥലത്ത് കൊലപാതകത്തിനായി എത്തിയിരുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ മാതാവായ സരസ്വതിദേവിയുടെ ആ സ്ഥലം ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെ പ്രകാശിച്ചു. അവൻ വാളെടുത്ത് ശത്രുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്തി, അവനെ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി. ഈ സ്ഥലത്ത് ആ അസുരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ, ദുര്യോധനൻ ഭയമില്ലാതെ, വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോയി. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ പുരന്ദരന്റെ നഗരത്തോട് സമാനമായ ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി. അവിടെ ദുര്യോധനൻ സരസ്വതിദേവിയെ വിവിധ യാഗങ്ങളാൽ, പൊന്നിനാൽ, ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചു. സരസ്വതിദേവിയിൽ ഭക്തിയുള്ള, വലിയ തേജസ്സുള്ള ശകുനി അവന്റെ മകനായിരുന്നു. ദേവക്ഷത്ര എന്ന മകനും അശ്വമേധ യാഗം നിർവഹിച്ചു. അവനു സുത്രമയും അനുരയും എന്ന രണ്ട് പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു. ദാനത്തിൽ ഭക്തിയുള്ള, ധനുര്വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, മഹാത്മാവായിരുന്നു അവൻ. കുന്ദഗോളനും മറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരിൽ നിന്നു കേട്ട ശാസ്ത്രം അവൻ സ്ഥാപിച്ചു. കുന്ദന്മാർക്കും മറ്റു ജനങ്ങൾക്കും ഉപകാരപ്രദമായ ആ മഹാശാസ്ത്രം അങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ആ പുണ്യപ്രശസ്തനായ മഹാരാജാവ് അതിനെ ഉറപ്പിച്ചു. ഭജമാനൻ എന്ന ജ്യേഷ്ഠൻ ധനുര്വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലായിരുന്നു. “എന്റെ മകൻ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവനാകട്ടെ,” എന്നു ആ രാജാവ് പ്രാർത്ഥിച്ചു. സത്വം, സൗന്ദര്യം, സത്ജ്ഞാനം എന്നിവയിൽ ഭക്തിയുള്ളവനായിരുന്നു. അവരിൽ നിന്നും നിമിയും കൃകാണനും ഏറ്റവും പ്രശസ്തരായിരുന്നു. വൃഷ്ണിയിൽ സുമിത്രനും അനമിത്രനും, ശിനിയും ശക്തരായിരുന്നു. പ്രസേനൻ, ഭാഗ്യശാലിയായ, സത്രജിത് എന്ന ഉത്തമനും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. സത്യവാൻ സത്യം നിറഞ്ഞവനായിരുന്നു; അവന്റെ മകൻ സത്യക. അവന്റെ ബുദ്ധിമാനായ മകൻ കുണി; കുണിയുടെ മകൻ യുഗന്ധര. പൃഷ്നിക്ക് ശ്വഫൽക്കയും ചിത്രകയും എന്ന രണ്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. ഉപമംഗു, മംഗു, മറ്റു പല മക്കളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉപദേവൻ, പുണ്യാത്മാവ്, വിശ്വപ്രമാഥിൻ എന്നിവരും അവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അശ്വഗ്രീവൻ, സുബാഹു, സുപാർശ്വ, കഗവേശണ എന്നിവരും. കുകുര, ഭജമാന, ശുചി, കംബലബർഹിഷ എന്നിവരും. കപോതരോമ, വിപുല, വിപുലിന്റെ മകൻ വിലോമക. അവന്റെ പേര് അനു, ആനകദുണ്ടുഭി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. അവനോട് ലോകങ്ങളുടെ അധിപനായ ബ്രഹ്മാ ദേവൻ ഒരു വരം നൽകി. മഹർഷികൾക്ക്, അവൻ ഗുരുവിനേക്കാൾ ഉന്നതനായി, ഇച്ഛാനുസൃതമായി രൂപം മാറ്റാൻ കഴിവ് ലഭിച്ചു. അവൻ ദേവതകളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട സ്ഥാണുവിനെ ഗീതയാൽ പൂജിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ഈ വംശത്തിലെ മഹാപുരുഷന്മാർ ദാനധർമ്മത്തിൽ, ജ്ഞാനത്തിൽ, ധനുര്വിദ്യയിൽ, സത്വത്തിൽ, സരസ്വതിദേവിയിൽ ഭക്തിയിൽ, യാഗങ്ങളിൽ, മഹത്വത്തിൽ, വംശപ്രശസ്തിയിൽ, ദൈവാനുഗ്രഹത്തിൽ അഗാധരായി, മഹത്വം നേടി.