വിഷ്ണു, ശാശ്വതമായ പ്രകൃതിയായ അവൻ, ഈ സർവ്വവിശ്വത്തെയും താങ്ങി നിലനിർത്തുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ പ്രവർത്തകർ എന്ന നിലയിൽ രാജസികത്വം അണിരുദ്ധ എന്നറിയപ്പെടുന്നു, പ്രദ്യുമ്നനും അതുപോലെ. നാരായണനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ബ്രഹ്മാവാണ് സകലഭൂതങ്ങളുടെയും സൃഷ്ടിയെ നടത്തുന്നത്. അവളുടെ വഴി, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും അവൻ മായയിലാഴ്ത്തുന്നു. വാസുദേവൻ, അത്ഭുതാത്മാവായ ഏകമായ ഗുണരഹിതനായ ഹരിയാണ്. ഈ വാസുദേവസ്വരൂപം എന്നെന്നേക്കുമായി നിലനിൽക്കുന്നതാണെന്നു അറിഞ്ഞാൽ, ഒരാൾ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും. അക്ഷയനായ ഹരി, വാസുദേവൻ തന്നെ, പ്രദ്യുമ്നനായി അവതരിച്ചുവെന്നും, പണ്ടുകാലത്ത് ഹരി തന്റെ ഇച്ഛയാൽ അപാന്തരതമാ എന്ന രൂപം സ്വീകരിച്ചുവെന്നും പറയുന്നു. ഈ നാരായണനാണ്, വേദജ്ഞനായ ഭാഗ്യശാലിയായ വ്യാസൻ. ഇത് സത്യമാണു, വീണ്ടും സത്യമാണു; ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞാൽ ഒരാൾക്കും മോഹം ഉണ്ടാകില്ല. ആദ്യ ദ്വാപരയുഗത്തിൽ വ്യാസൻ മനു സ്വായംഭുവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ വേദവ്യാസൻ പ്രജാപതിയായി അവതരിക്കുന്നു. അഞ്ചാമതിൽ സവിതാവ് വ്യാസനാണ്; ആറാമതിൽ മൃത്യുവാണ്. ഒൻപതാമതിൽ സാരസ്വതവ്യാസൻ; പത്താമതിൽ ത്രിധാമാ എന്ന പേരിലാണ് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. പതിമൂന്നാമതിൽ ധർമൻ; പതിനാലാമതിൽ തരക്ഷു. പതിനേഴാമതിൽ കൃതഞ്ജയൻ; പതിനെട്ടാമതിൽ ഋതഞ്ജയൻ. ഇരുപത്തൊന്നാമതിൽ രാജശ്രവാ; അവന്റെ ശേഷം ശുഷ്മായണൻ. ഇരുപത്തിയഞ്ചാമതിൽ ശക്തി; ഇരുപത്തിയാറാമതിൽ പരാശരൻ. പരാശരപുത്രനായ വ്യാസൻ കൃഷ്ണദ്വൈപായനനായി ജനിച്ചു. മഹായോഗിയായ പരാശരപുത്രൻ കൃഷ്ണദ്വൈപായനനാണ് ഹരിഃ. അവന്റെ കൃപയാൽ, ആ പ്രഭു വ്യാസനെ വേദസംഹിതകളുടെ ക്രമീകരകനാക്കി. മഹർഷി, നാലാമനായ പൈലയെ നിയമിച്ചു; അഞ്ചാമനായെനിക്കുമവൻ ഉത്തരവിട്ടു. യജുര്വേദത്തിന് വൈശമ്പായനനെ അദ്ധ്യാപകനാക്കി. ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും പാരായണം ചെയ്യാൻ എന്നെ നിയോഗിച്ചു. നാലു വിധത്തിലുള്ള യാജ്ഞികപുരോഹിത്യം അവനിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്; അവൻ തന്നെയാണ് യാഗം നടത്തിയത്. സാമവേദഗാനങ്ങളോടുകൂടിയ ഉദ്ഗാതൃപുരോഹിത്യവും, അതർവവേദസൂക്തങ്ങളോടുകൂടിയ ബ്രഹ്മൻപദവിയും അവൻ സ്ഥാപിച്ചു. യജുര്വേദത്തിലെ യജുസ്സൂക്തങ്ങൾ യജുര്വേദത്തിനും, സാമസൂക്തങ്ങൾ സാമവേദത്തിനും അവൻ നിയോഗിച്ചു. യജുര്വേദം നൂറ് ശാഖകളായി വിഭജിച്ചു. അതർവവേദം ഒമ്പത് ഭാഗങ്ങളായി പിരിച്ചുവിട്ടു. ഇങ്ങനെ ഈ നാലു ഭാഗങ്ങളുള്ള ഏകവേദം പണ്ടുകാലം മുതൽ നിലനിൽക്കുന്നു. പൂജ്യനും ശാശ്വതനുമായ വാസുദേവനാണ് വേദത്തിന്റെ അറിവും അറിവാകുന്നതും. ഇതാണ് പരബ്രഹ്മം, പരമപ്രകാശവും ആനന്ദവും. വേദത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന മഹർഷി ഈ വേദം അറിയുന്നു; വേദം വഴി അറിയേണ്ടത് ഇതാണു. അവനാണ് വേദവും അറിവാകുന്നതും; അവനിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും. പരാശരപുത്രനായ മഹർഷി വേദമല്ലാത്തതും അറിയുന്നു. ധർമ്മനിഷ്ഠരായോ, ഇനി കലിയുഗത്തിൽ മഹാദേവന്റെ അവതാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണക്ഷേമത്തിനായി അവൻ അവതരിച്ചുവെന്ന് പറയുന്നു. അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ, ശിഖാധാരികളായി, അപാരമായ തേജസ്സോടെ വാസ്തവത്തിൽ പ്രകാശിച്ചിരുന്നു. ആ നാലുപേരും മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണന്മാരായിരുന്നു, വേദങ്ങളിൽ വിദഗ്ധരായി. ലോകാക്ഷിരഥൻ, യോഗികളിൽ പ്രധാനനായവൻ, ഏഴാമത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ ജൈഗീഷവ്യനും. ഈ വിധത്തിൽ, പരബ്രഹ്മസ്വരൂപനായ വാസുദേവനും മഹാദേവനും ലോകക്ഷേമത്തിനായി വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ അവതരിക്കുകയും, ഈ ലോകത്തിൽ ധർമ്മം നിലനിർത്തുകയും, വേദജ്ഞാനവും യാഗക്രമവും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.