ଏହି ଉତ୍କଳିତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଘଟଣାରେ, ମୁଁ ଦେଖିଲି — ମହାଦେବ, ଶିବ ଆପଣଙ୍କୁ ଖୁସି ହୋଇ, ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ମୋତେ କହିଲେ, "ବାଳକ, ବାଳକ, ଓ ହରି, ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ — ଚଳାୟମାନ ଓ ଅଚଳ — ସୁରକ୍ଷିତ କର।" ଶିବଙ୍କର ଉପାଦି ନାହିଁ, ସେ ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରଳୟର ଗୁଣ ସହିତ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଏହି ଶୁଭ ଅବତାର ତୁମର ନିଜ ଶାଶ୍ୱତ ପୁତ୍ର ହେବେ। ମୁଁ ତୁମର ପୁତ୍ର ଭାବରେ, କ୍ରୋଧରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରି ପ୍ରକଟ ହେବି। ମହାଦେବ ଏହି ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ମିଶି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ କେବଳ ଯୋଗୀମାନେ ବୁଝିପାରନ୍ତି, ଦେବତା ବା ଦାନବମାନେ ନୁହେଁ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ମୁଁ ମହାଦେବ, ରୁଦ୍ର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ଲିଙ୍ଗଧାରୀ ଦେବକୁ ନମସ୍କାର କରେ। ଭୟଙ୍କର, ଶାନ୍ତ, ଧୃଡ଼, ସମସ୍ତର କାରଣ ଶିବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇ ନମନ କରେ। ଶଙ୍କର, ମହେଶ, ପାହାଡ଼ର ମହାପ୍ରଭୁ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମହାଦେବ କହିଲେ, "ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏହି ସାଂସାରିକ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବେ।" ସେ ମନରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥିବା ଈଶାନ ଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ଏହି କଥା ଯେଉଁଠି ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପଠିବା, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି କଥା ଶୁଣି ଅଥବା ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭଜି, ମନୁଷ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବ। ଏଭଳି କଥା ବଡ଼ ଯୋଗୀ, କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନ କହିଥିଲେ। ଏହିପରେ, ସେ ଜନନୀ ସାମ୍ବ ନାମକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦୁଇଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଶରୀର ଭାବରେ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଅସୁବିଧା ବିନା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ବଡ଼ ଦାନବ ବାଣଙ୍କୁ ଦଳନ କଲେ। ନାରାୟଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ, ନିଜ ଲୋକକୁ ଫେରିବା ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ। ଶାଶ୍ୱତ ନାରାୟଣ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଦ୍ୱାରକାକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଜ୍ଞାନୀ ରାମଙ୍କ ସହିତ ଆସନ ଉପରେ ବସିଲେ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି, ଆପଣ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତୁ। ଏହି ଯୁଗରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାପର ପଛରେ ଚାଲିବେ। ଏହି କଥା ଦ୍ୱାରା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ କଳି ଯୁଗର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ। ଶ୍ରୀମନ୍ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭଜିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହେବ। ବେଦ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ। କଳି ଯୁଗରେ, ସେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବେ। କିନ୍ତୁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିଥିବା ଲୋକ ସେଠାକୁ ଯିବେନାହିଁ। ପିନାକିନ (ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ) ଶିବଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରିଥିବା ଲୋକ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହେବେ। ଈଶାନ ଦେବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥିବା ଲୋକ ଅନେକ ନରକକୁ ଯିବେ। କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ, କିମ୍ବା ଭାଷା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିବା, ଏହି କଳି ଯୁଗରେ ଭକ୍ତମାନେ ସେମାନେକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଗୌତମ ଋଷି ତଳେ ଶାପିତ ଲୋକ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସେମାନେ ସହ କଥା ନ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଲୋକ 'ଓମ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶୀଘ୍ର ନିଜ ନିଜ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ। ନାରାୟଣ ନିଜ ଲିନ୍ଗକୁ ଉପସଂହାର କରି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ଗଲେ। ଏହି ମହାତ୍ମା ଅବସ୍ଥାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଆପଣ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି? ଏହି କଥା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଲୋକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବ।