ਉਵਾਚ ਮਾਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਤ੍ਸ ਵਤ੍ਸ ਹਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਾਲਯੈਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍
ਪੁੱਤ੍ਰ, ਪੁੱਤ੍ਰ, ਹੇ ਹਰੀ! ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਗਤ, ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ, ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸਰ੍ਗਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯਗੁਣੈਰ੍ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ऽਪਿ ਨਿਰਞ੍ਜਨਃ
ਉਹ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਰਖਿਆ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਗੁਣ ਹਨ।
ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇष ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇਗਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਜਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਕਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਜੰਮ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ ਆਵਾਂਗਾ।
ਅਨੁਗृਹ੍ਯ ਚ ਮਾਂ ਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਦੇਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲਿਙ੍ਗ ਤਲ੍ਲਯਨਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮਂ ਵਪੁਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਰੂਪ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ ਬੁਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੋਗਜ੍ਞਾ ਨ ਦੇਵਾ ਨ ਚ ਦਾਨਵਾਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ।
ਯੇਨ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਤਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਜ੍ਞਾਨ ਵਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੁਖਮ ਅਤੇ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਲਿਙ੍ਗਿਨੇ
ਮਹਾਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਭੀषਣਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਸ੍ਥਾਣਵੇ ਹੇਤਵੇ ਨਮਃ
ਭੈੜੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਗਿਰੀਸ਼ਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ
ਸ਼ੰਕਰ, ਮਹੇਸ਼, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਦਸ੍ਮਾਦਚਿਰਾਦੁਤ੍ਤਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਜਗਾਮ ਮਨਸਾ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਜਗਾਮ ਚੇਪ੍ਸਿਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਿਆ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾ ਪਠੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪਾਪਂ ਮੁਞ੍ਚਿਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਹ ਮਹਾਯੋਗੀ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਯੋਗੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਜੀਜਨਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਾਮ੍ਬਮਾਤ੍ਮਜਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਮ੍ਹਾ, ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ।
ਤਾਵੁਭੌ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੌ ਕृष੍ਣਸ੍ਯੈਵਾਪਰੇ ਤਨੂ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹੀ ਹੋਰ ਰੂਪ ਸਨ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਲੀਲਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਬਾਣਂ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਬਾਣਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ ਲਿਆ,
ਚਕ੍ਰੇ ਨਾਰਾਯਣੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉੱਚੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕृਤਕਾਰ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁਕਾ ਸੀ, ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਦੁਵਾਰਕਾ ਆਇਆ।
ਆਸਨੇषੂਪਵਿष੍ਟਾਨ੍ ਵੈ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਕृਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਸੀਦਧ੍ਵਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਮਾਹਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਾਪਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਇਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਾਪ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੀ ਚੱਲਣਗੇ।
ਯੇਨੇਮੇ ਕਲਿਜੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਰਾਹੀਂ, ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਨਸ਼੍ਯਤੁ ਤਤ੍ ਪਾਪਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵਿਧਾਨਾ ਵੇਦਦृष੍ਟੇਨ ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ ਪਦਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦਰਜੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ।
ਤੇषਾਂ ਨਾਰਾਯਣੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਲਈ ਭਗਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।