கூர்மபுராணம்

ஆகமிஷ்யாமி பூயோ ऽத்ர தந்மே ऽநுஜ்ஞாதுமர்ஹஸி

"நான் மீண்டும் இங்கு வருவேன்; அதற்கு நீ எனக்கு அனுமதி தர வேண்டும்" என்றாள்.

நாந்யயாப்ஸரஸா தாவத் ரந்தவ்யம் பவத் புநஃ

"அதுவரை வேறு எந்த அப்சரஸுடனும் நீ மகிழக் கூடாது" என்று கூறினாள்.

கத்வா பதிவ்ரதாம் பத்நீம் த்ரு'ஷ்ட்வா பீதோ ऽபவந்ந்ரு'பஃ

அவர் சென்று, கணவருக்குப் பற்று கொண்ட மனைவியைப் பார்த்தபோது, அந்த அரசன் பயந்தான்.

பீதம் ப்ரஸந்நயா ப்ராஹ வாசா பீநபயோதரா

அவரை பயந்தவராகக் கண்ட பூரண மார்புடையவள், மென்மையான வார்த்தைகளால் பேசினாள்.

தத் ப்ரூஹி மே யதா தத்த்வம் ந ராஜ்ஞாம் கீர்தயே த்விதம்

"இதன் உண்மையை எனக்கு சொல்; நான் இதை மற்ற அரசர்களிடம் சொல்லமாட்டேன்" என்றாள்.

நோவாச கிஞ்சிந்ந்ரு'பதிர்ஜ்ஞாநத்ரு'ஷ்ட்யா விவேத ஸா

அந்த அரசன் எதுவும் பேசவில்லை; ஞானத் திருஷ்டியாலும் அவளை உணரவில்லை.

பீதே த்வயி மஹாராஜ ராஷ்ட்ரம் தே நாஶமேஷ்யதி

ஆனால் நீ பயப்படுகிறாய் என்றால், மகாராஜா, உன் நாட்டுக்கு அழிவு வந்து விடும்.

கத்வா கண்வாஶ்ரமம் புண்யம் த்ரு'ஷ்ட்வா தத்ர மஹாமுநிம்

புனிதமான கண்வரின் ஆசிரமத்துக்குச் சென்று, அங்கு அந்த மகாமுனிவரைப் பார்த்தான்.

ஜகாம ஹிமவத்ப்ரு'ஷ்டம் ஸமுத்திஶ்ய மஹாபலஃ

அந்த வலிமைமிக்கவன், ஹிமவான் மலையின் சரிவை நோக்கிச் சென்றான்.

ப்ராஜமாநம் ஶ்ரியா வ்யோம்நி பூஷிதம் திவ்யமாலயா

வானில், தெய்வீக மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ஒளிவீசும் அழகுடன் இருந்தான்.

உர்வஶீம் தாம் மநஶ்சக்ரே தஸ்யா ஏவேயமர்ஹதி

அவன் மனதை உர்வசியில் வைத்தான்; 'இவள்தான் இதற்குத் தகுதியானவள்' என்று எண்ணினான்.

சகார ஸுமஹத் யுத்தம் மாலாமாதாதுமுத்யதஃ

அந்த மாலையைப் பெற முயன்று, பெரும் போரில் ஈடுபட்டான்.

ஜகாம தாமப்ஸரஸம் காலிந்தீம் த்ரஷ்டுமாதராத்

அந்த அப்பசரஸான காலிந்தியைப் பார்க்க ஆவலுடன் சென்றான்.

பப்ராம ஸகலாம் ப்ரு'த்வீம் ஸப்தத்வீபஸமந்விதாம்

ஏழு தீவுகளுடன் கூடிய இந்த பூமியெங்கும் சுற்றிப் பார்த்தான்.

ஜகாம ஶைலப்ரவரம் ஹேமகூடமிதி ஶ்ருதம்

பொன்னால் ஆன ஹேமகூடம் என்று புகழப்படும் சிறந்த மலையைக் கண்டான்.

காமம் ஸம்ததிரே கோரம் பூஷிதம் சித்ரமாலயா

அவர்கள் விசித்திரமான மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கடும் ஆசையில் ஈடுபட்டார்கள்.

ந பஶ்யதி ஸ்மதாஃ ஸர்வாகிரிஶ்ரு'ங்காணிஜக்மிவாந்

காமத்தில் மூழ்கி, சென்றபோது எந்த மலையுச்சிகளையும் கவனிக்கவில்லை.

தேவலோகம் மஹாமேரும் யயௌ தேவபராக்ரமஃ

தெய்வீக வலிமையுடன், தேவலோகத்தையும், பெரிய மேரு மலையையும் அடைந்தான்.

பேஜே ஶ்ரு'ங்காண்யதிக்ரம்ய ஸ்வபாஹுபலபாவிதஃ

தன் கை வலிமையில் நம்பிக்கை வைத்து, அந்த உச்சிகளைத் தாண்டி அடைந்தான்.

த்ரு'ஷ்டவாநநவத்யாங்கீம் தஸ்யை மாலாம் ததௌ புநஃ

அழகில் குறையில்லாத அவளைப் பார்த்து, மறுபடியும் அவளுக்கு மாலையை அளித்தான்.

ரேமே க்ரு'தார்தமாத்மாநம் ஜாநாநஃ ஸுசிரம் தயா

தன் குறிக்கோள் நிறைவேறியது என்று அறிந்து, அவளுடன் நீண்ட நாட்கள் மகிழ்ந்தான்.

கிம் க்ரு'தம் பவதா பூர்வம் புரீம் கத்வா வ்ரு'தா ந்ரு'ப

அரசே, நீ முன்பு அந்த நகரத்துக்குச் சென்று என்ன சாதித்தாய்? அது வீணாகவே போய்விட்டதே.

கண்வஸ்ய தர்ஶநம் சைவ மாலாபஹரணம் ததா

கண்வரைப் பார்த்ததும், அந்த மாலையை எடுத்ததும் ஆகியன.

ஶாபம் தாஸ்யதி தே கண்வோ மமாபி பவதஃ ப்ரியா

கண்வன் உனக்கு சாபம் வழங்குவான்; உன் மனதிற்குப் பிரியமானவளும் உன்னிடமிருந்து பிரிக்கப்படுவாள்.

ந தத்யஜாத தத்பார்ஶ்வம் தத்ர ஸம்ந்யஸ்தமாநஸஃ

அவளது அருகில் நீ எப்போதும் இருந்தாய்; உன் மனதை அங்கே நிலைநிறுத்தினாய்.

ஸுரோமஶம் பிங்கலாக்ஷம் தர்ஶயாமாஸ ஸர்வதா

அவன் எப்போதும் பொன்னிறக் கண்கள் மற்றும் மென்மையான முடி கொண்ட சுரோமசனை காட்டினான்.

திங்மாமிதி விநிஶ்சித்யதபஃ கர்தும் ஸமாரபத்

என்னைப் பற்றி வெட்கப்படுகிறேன் என்று எண்ணி, தவம் செய்யத் தீர்மானித்து ஆரம்பித்தான்.

பூய ஏவ த்வாதஶகம் வாயுபக்ஷோ ऽபவந்ந்ரு'பஃ

மறுபடியும் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் அந்த அரசன் காற்றையே உணவாகக் கொண்டு வாழ்ந்தான்.

வாஸமப்ஸரஸா பூயஸ்தபோயோகமநுத்தமம்

அவன் ஒரு அப்சரையுடன் வாழ்ந்தான்; அதில் உயர்ந்த தவமும் யோகமும் செய்தான்.