ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ ಮತ್ತು ದಯಾಮಯ, ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿದ್ದವರು, ಮೊದಲಿಗೆ ಸಂತ Sananda ಮತ್ತು Sanaka ಅವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಕೃಪೆ ನೀಡಿ, ಅವರು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾದವರು. ನಂತರ, ಸದಾಚಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ Sanātana ಅವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು; ಅವರು ತ್ಯಾಗದ ಮೂಲಕ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಹಾಗೇ Marīci, Bhṛgu, Aṅgiras, Pulastya, Pulaha ಮತ್ತು Kratu ಎಂಬ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ Dakṣa, Atri ಮತ್ತು Vasiṣṭha ಅವರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಇವರು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ಅಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಈ ಹನ್ನೆರಡು ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು, ಯಾರು ಅನಿರ್ವಚನೀಯವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ Sanātana ಮಹರ್ಷಿಯು Ṛbhu ಮತ್ತು Sanatkumāra ಎಂಬ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಕೂಡ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದರು. ಈ ಇಬ್ಬರೂ ದೇವಮಾನವರು, ಉನ್ನತ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರು. ಹೀಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು, ವಿಶ್ವದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಿಲಾದ ಮಹರ್ಷಿಯು, ಶಕ್ರನಿಗೆ (ಇಂದ್ರ) ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು: “ಹೇ ಶಕ್ರ, ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜಿತ, ಸಕಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ, ಶಚಿಯ ಪತಿ, ವಿಶ್ವದ ಅಧಿಪತಿ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಒಡೆಯ, ಮಹಾದೇವ! ಬ್ರಹ್ಮನು, ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಯುಗಗಳ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು? ದಯವಿಟ್ಟು, ನಾನು ನಮನ ಮಾಡಿರುವೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳು.” ಶಿಲಾದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಕ್ರನು, ಯುಗಗಳ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು: “ಮೊದಲನೆಯದು ಕೃತಯುಗ, ನಂತರ ತ್ರೇತಾಯುಗ, ನಂತರ ದ್ವಾಪರಯುಗ ಮತ್ತು ತಿಷ್ಯ (ಕಲಿಯುಗ) — ಈ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳು. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣ ಪ್ರಬಲ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾಜಸ ಗುಣ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾಜಸ ಮತ್ತು ತಮಸ ಎರಡೂ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ತಮಸ ಗುಣ; ಹೀಗೆ ಯುಗಗಳ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಪೂಜೆಯನ್ನು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಶ್ಲಾಘಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೃತಯುಗ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ; ಅದರ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲವು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ, ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾ ಪಾರ್ಶ್ವವೂ ಅಷ್ಟೇ. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ಶಿಲಾದ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಶಿಲೆ ತಿನ್ನುವ ಜನರ ಆಯುಷ್ಯವೂ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ, ಕೃತಯುಗ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಂಧ್ಯಾ ಪಾರ್ಶ್ವ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದಾಗ, ಯುಗದ ಧರ್ಮದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ; ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಭಾಗ; ತಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅರ್ಧ ಭಾಗ. ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲಗಳು ಮೂವತ್ತು, ಎರಡು ಶತ, ಒಂದು ಶತ ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ, ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು, ಶಾಶ್ವತವಾದುದು; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ; ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ. ತಿಷ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ಮೂರು ಕಾಲುಗಳಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ಜೋಡಿಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು, ಪೋಷಣೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸತ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ಜನರು ಸದಾ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದರು, ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ-ಅವನತ ಎಂಬ ಭೇದ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೂ ಶುಭವಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಆಯುಷ್ಯ, ಸಂತೋಷ, ರೂಪ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಪ್ರೀತಿ ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು, ಸಂಘರ್ಷ, ದ್ವೇಷ, ಆಯಾಸ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಸ್ಥಿರ ನಿವಾಸಗಳಿಲ್ಲದೆ; ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು, ಸಾತ್ವಿಕತೆ ತುಂಬಿದ್ದವರು, ಏಕಚಿತ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು; ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಾಪ-ಪುಣ್ಯಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದು ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದ್ದರೂ, ಮಿಶ್ರಣ ಇರಲಿಲ್ಲ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸತ್ವದ ಸಂಪತ್ತಿನ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಪೂರ್ತಿಯ ನಾಶವಾದಾಗ, ಮತ್ತೊಂದು ಪೂರ್ತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ನೀರಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಅದು ಮೋಡಗಳ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಮೋಡಗಳು ಮತ್ತು ಗುಡುಗಿನಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಆ ಒಂದೇ ಮಳೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೇವಗೊಂಡಿತು. ನಂತರ, ಆ ಮಳೆಯಿಂದ ‘ಗೃಹವೃಕ್ಷ’ ಎಂಬ ಮರಗಳು ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಆನಂದ ಜನರಿಗೆ ದೊರಕಿತು. ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜನರು ಆ ಮರಗಳಿಂದಲೇ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು; ಆದರೆ ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ಥಿತಿ ಏಕಾಏಕಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಆ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಗೃಹವೃಕ್ಷಗಳು ನಾಶವಾದವು. ಅವು ನಾಶವಾದಾಗ, ಜನರು ಅಚ್ಛೇದಿತವಾಗಿ, ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಜನನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೂ, ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿತರಾದವರು ಆ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು; ಅವರಿಗಾಗಿ ಗೃಹವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತೆ ಪ್ರकटವಾದವು. ಅವುಗಳಿಂದ ಬಟ್ಟೆ, ಹಣ್ಣು, ಆಭರಣಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾದವು; ಸುಗಂಧ, ಬಣ್ಣ, ರುಚಿಯುಳ್ಳ ವಸ್ತುಗಳು ಅವರಿಗಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಪ್ರತಿ ಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಜೇನು ಇತ್ತು; ಅದರಿಂದ ಅವರು ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದಿಂದ ಬದುಕಿದರು. ಆ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಜನರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪೋಷಿತರಾಗಿ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಿದರು; ಆದರೆ ಕೆಲ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಮತ್ತೆ ಲೋಭವು ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಿತು. ಅವರು ಆ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಜೇನುಗಳನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು; ಆ ಲೋಭದಿಂದ, ಆ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಜೇನುಗಳು ಇಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾಶವಾಗಿದವು. ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಸಾಧನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯಿತು. ತ್ರೇತಾಯುಗದ ತಿರುಗುಬಾಣದಲ್ಲಿ, ಜೋಡಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು — ತೀವ್ರವಾದ ಶೀತ, ಮಳೆ, ಮತ್ತು ಉಷ್ಣತೆ; ಇದರಿಂದ ಜನರು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಡಿದರು. ಆ ಜೋಡಿಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಅವರು ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದರು; ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಆಶ್ರಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಹಿಂದೆ, ಅವರು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಸ್ಥಿರ ನಿವಾಸಗಳಿಲ್ಲದೆ; ಆದರೆ ನಂತರ, ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ರೀತಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೊದಲನೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಯುಗಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.