ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸರ್ವಾರ್ಥಜ್ಞಾನನಿಷ್ಪತ್ತಿರ್ ಆತ್ಮನೋ ಯೋಗ ಉಚ್ಯತೇ ಏಕಾಗ್ರತಾ ಭವೇಚ್ಚೈವ ಸರ್ವದಾ ತತ್ಪ್ರಸಾದತಃ

ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳ ಸಾಧನೆ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಯೋಗವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಏಕಾಗ್ರತೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಸಾದಸ್ಯ ಸ್ವರೂಪಂ ಯತ್ ಸ್ವಸಂವೇದ್ಯಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ವಕ್ತುಂ ನ ಶಕ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈಃ ಕ್ರಮಶೋ ಜಾಯತೇ ನೃಣಾಮ್

ಅನುಗ್ರಹದ ಸ್ವರೂಪವು ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಿಸುವಂತಹದ್ದು, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೆ. ಅದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳೂ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅದು ಮಾನವರಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೋಗಶಬ್ದೇನ ನಿರ್ವಾಣಂ ಮಾಹೇಶಂ ಪದಮುಚ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ಹೇತುರೃಷೇರ್ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾನಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದತಃ

ಯೋಗ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಮಹೇಶನ ಪರಮಪದವಾದ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಕಾರಣ ಋಷಿಯ ಜ್ಞಾನ, ಆ ಜ್ಞಾನವೂ ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.

ಜ್ಞಾನೇನ ನಿರ್ದಹೇತ್ಪಾಪಂ ನಿರುಧ್ಯ ವಿಷಯಾನ್ ಸದಾ ನಿರುದ್ಧೇನ್ದ್ರಿಯವೃತ್ತೇಸ್ತು ಯೋಗಸಿದ್ಧಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಹಾಕಬೇಕು, ಸದಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ವಿಷಯಗಳಿಂದ ದೂರವಿಡಬೇಕು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದಾಗ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧ್ಯ.

ಯೋಗೋ ನಿರೋಧೋ ವೃತ್ತೇಷು ಚಿತ್ತಸ್ಯ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ ಸಾಧನಾನ್ಯಷ್ಟಧಾ ಚಾಸ್ಯ ಕಥಿತಾನೀಹ ಸಿದ್ಧಯೇ

ಯೋಗವೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಎಂಟು ವಿಧದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಯಮಸ್ತು ಪ್ರಥಮಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ದ್ವಿತೀಯೋ ನಿಯಮಸ್ ತಥಾ ತೃತೀಯಮಾಸನಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಸ್ತತಃ ಪರಮ್

ಮೊದಲನೆಯದು ಯಮ, ಎರಡನೆಯದು ನಿಯಮ, ಮೂರನೆಯದು ಆಸನ, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರಂ ಪಞ್ಚಮೋ ವೈ ಧಾರಣಾ ಚ ತತಃ ಪರಾ ಧ್ಯಾನಂ ಸಪ್ತಮಮಿತ್ಯುಕ್ತಂ ಸಮಾಧಿಸ್ತ್ವಷ್ಟಮಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಐದನೆಯದು ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರ, ಆಮೇಲೆ ಧಾರಣೆ, ಏಳನೆಯದು ಧ್ಯಾನ, ಎಂಟನೆಯದು ಸಮಾಧಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತಪಸ್ಯುಪರಮಶ್ಚೈವ ಯಮ ಇತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ ಅಹಿಂಸಾ ಪ್ರಥಮೋ ಹೇತುರ್ ಯಮಸ್ಯ ಯಮಿನಾಂ ವರಾಃ

ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮಿತ ಜೀವನವೇ ಯಮವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಮದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕಾರಣವೇ ಅಹಿಂಸೆ, ನಿಯಮಿತ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ.

ಸತ್ಯಮಸ್ತೇಯಮಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಾಪರಿಗ್ರಹೌ ನಿಯಮಸ್ಯಾಪಿ ವೈ ಮೂಲಂ ಯಮ ಏವ ನ ಸಂಶಯಃ

ಸತ್ಯ, ಪರದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕದಿಯದಿರು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಪರಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದಿರುವುದು—ಇವುಗಳೂ ನಿಯಮದ ಮೂಲಗಳು; ನಿಜಕ್ಕೂ ಯಮವೇ ಅವುಗಳ ಆಧಾರ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಆತ್ಮವತ್ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಹಿತಾಯೈವ ಪ್ರವರ್ತನಮ್ ಅಹಿಂಸೈಷಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಯಾ ಚಾತ್ಮಜ್ಞಾನಸಿದ್ಧಿದಾ

ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಹಿಂಸೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಹಾಯಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದೃಷ್ಟಂ ಶ್ರುತಂ ಚಾನುಮಿತಂ ಸ್ವಾನುಭೂತಂ ಯಥಾರ್ಥತಃ ಕಥನಂ ಸತ್ಯಮಿತ್ಯುಕ್ತಂ ಪರಪೀಡಾವಿವರ್ಜಿತಮ್

ನೋಡಿದದ್ದು, ಕೇಳಿದದ್ದು, ಊಹಿಸಿದದ್ದು, ಸ್ವಾನುಭವಿಸಿದದ್ದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡದಿರುವುದು ಸತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನಾಶ್ಲೀಲಂ ಕೀರ್ತಯೇದೇವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ ಪರದೋಷಾನ್ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ನ ವದೇದಿತಿ ಚಾಪರಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ದೋಷಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೂ ಅವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು—ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ನಿಯಮ.

ಅನಾದಾನಂ ಪರಸ್ವಾನಾಮ್ ಆಪದ್ಯಪಿ ವಿಚಾರತಃ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ತದಸ್ತೇಯಂ ಸಮಾಸತಃ

ಪರರ ಸೊತ್ತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ—even ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ—ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುವುದೇ ಅಸ್ತೇಯವೆಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದು.

ಮೈಥುನಸ್ಯಾಪ್ರವೃತ್ತಿರ್ಹಿ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಕರ್ಮಣಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯತೀನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಾಮ್

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ ಕಾಮಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗದೆ ಇರುವುದೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಎಂದು ಯತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಇಹ ವೈಖಾನಸಾನಾಂ ಚ ವಿದಾರಾಣಾಂ ವಿಶೇಷತಃ ಸದಾರಾಣಾಂ ಗೃಹಸ್ಥಾನಂ ತಥೈವ ಚ ವದಾಮಿ ವಃ

ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ವೈಖಾನಸರು, ವಿದಾರರು, ಪತ್ನಿಯುಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ಗೃಹಸ್ಥರು—ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೇ ನಿಯಮವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ವದಾರೇ ವಿಧಿವತ್ಕೃತ್ವಾ ನಿವೃತ್ತಿಶ್ಚಾನ್ಯತಃ ಸದಾ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಚಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಮ್

ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡಿ, ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಿರಬೇಕು—ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ—ಇದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮೇಧ್ಯಾ ಸ್ವನಾರೀ ಸಮ್ಭೋಗಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ನಾನಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ಏವಂ ಗೃಹಸ್ಥೋ ಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ನ ಸಂಶಯಃ

ತಮ್ಮ ಶುದ್ಧ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗವಾದ ಮೇಲೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗಾಗಿ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿರುವ ಗೃಹಸ್ಥನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಅಹಿಂಸಾಪ್ಯೇವಮೇವೈಷಾ ದ್ವಿಜಗುರ್ವಗ್ನಿಪೂಜನೇ ವಿಧಿನಾ ಯಾದೃಶೀ ಹಿಂಸಾ ಸಾ ತ್ವಹಿಂಸಾ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಾ

ಇದೇ ರೀತಿ, ದ್ವಿಜರು, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ ಸಂಭವಿಸುವ ಹಿಂಸೆ ಕೂಡ ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಸದಾ ಪರಿತ್ಯಾಜ್ಯಾಃ ಸಙ್ಗಂ ನೈವ ಚ ಕಾರಯೇತ್ ಕುಣಪೇಷು ಯಥಾ ಚಿತ್ತಂ ತಥಾ ಕುರ್ಯಾದ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ

ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಿಡಬೇಕು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು; ಶವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿವೇಕಿಗಳೂ ಹೆಂಗಸರ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ವಿಣ್ಮೂತ್ರೋತ್ಸರ್ಗಕಾಲೇಷು ಬಹಿರ್ಭೂಮೌ ಯಥಾ ಮತಿಃ ತಥಾ ಕಾರ್ಯಾ ರತೌ ಚಾಪಿ ಸ್ವದಾರೇ ಚಾನ್ಯತಃ ಕುತಃ

ಮಲಮೂತ್ರ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವಾಗ ಹೊರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಹೀಗೆಯೇ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡುವಾಗ ಮಾತ್ರ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ.

ಅಙ್ಗಾರಸದೃಶೀ ನಾರೀ ಘೃತಕುಮ್ಭಸಮಃ ಪುಮಾನ್ ತಸ್ಮಾನ್ನಾರೀಷು ಸಂಸರ್ಗಂ ದೂರತಃ ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್

ಹೆಂಗಸುಗಳು ಕೆಂಡದಂತಿರುತ್ತಾರೆ, ಪುರುಷನು ತುಪ್ಪದ ಹಂಡದಂತಿರುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹೆಂಗಸರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಭೋಗೇನ ತೃಪ್ತಿರ್ನೈವಾಸ್ತಿ ವಿಷಯಾಣಾಂ ವಿಚಾರತಃ ತಸ್ಮಾದ್ವಿರಾಗಃ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ಗಿರಾ

ವಿಷಯಗಳ ಅನುಭವದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು.

ನ ಜಾತು ಕಾಮಃ ಕಾಮಾನಾಮ್ ಉಪಭೋಗೇನ ಶಾಮ್ಯತಿ ಹವಿಷಾ ಕೃಷ್ಣವರ್ತ್ಮೇವ ಭೂಯ ಏವಾಭಿವರ್ಧತೇ

ಬಯಕೆಗಳು ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದರಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಶಮನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬೆಂಕಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಹಾಕಿದಂತೆ, ಅವು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ಯಾಗಃ ಸದಾ ಕಾರ್ಯಸ್ ತ್ವ್ ಅಮೃತತ್ವಾಯ ಯೋಗಿನಾ ಅವಿರಕ್ತೋ ಯತೋ ಮರ್ತ್ಯೋ ನಾನಾಯೋನಿಷು ವರ್ತತೇ

ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗಿಗಳು ಅಮರತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ವೈರಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನು ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾನೆ.

ತ್ಯಾಗೇನೈವಾಮೃತತ್ವಂ ಹಿ ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತಿವಿದಾಂ ವರಾಃ ಕರ್ಮಣಾ ಪ್ರಜಯಾ ನಾಸ್ತಿ ದ್ರವ್ಯೇಣ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ

ಅಮರತ್ವವನ್ನು ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕರ್ಮದಿಂದ, ಸಂತಾನದಿಂದ ಅಥವಾ ಧನದಿಂದ ಅಲ್ಲ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

ತಸ್ಮಾದ್ವಿರಾಗಃ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಕರ್ಮಣಾ ಋತೌ ಋತೌ ನಿವೃತ್ತಿಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಮ್

ಆದ್ದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೇಹದ ಕರ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿರತಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಯಮಾಃ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ನಿಯಮಾಂಶ್ ಚ ವದಾಮಿ ವಃ ಶೌಚಮಿಜ್ಯಾ ತಪೋ ದಾನಂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯೋಪಸ್ಥನಿಗ್ರಹಃ

ಯಮಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ; ಈಗ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಶುದ್ಧತೆ, ಹೋಮ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ.

ವ್ರತೋಪವಾಸಮೌನಂ ಚ ಸ್ನಾನಂ ಚ ನಿಯಮಾ ದಶ ನಿಯಮಃ ಸ್ಯಾದನೀಹಾ ಚ ಶೌಚಂ ತುಷ್ಟಿಸ್ತಪಸ್ ತಥಾ

ವ್ರತ, ಉಪವಾಸ, ಮೌನ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನ — ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ನಿಯಮಗಳಿವೆ; ಜೊತೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿರಹಿತತೆ, ಶುದ್ಧತೆ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು ಕೂಡ.

ಜಪಃ ಶಿವಪ್ರಣೀಧಾನಂ ಪದ್ಮಕಾದ್ಯಂ ತಥಾಸನಮ್ ಬಾಹ್ಯಮಾಭ್ಯನ್ತರಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಶೌಚಮಾಭ್ಯನ್ತರಂ ವರಮ್

ಜಪ, ಶಿವನ ಭಕ್ತಿ, ಪದ್ಮಾಸನ ಮುಂತಾದ ಆಸನಗಳು, ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಶುದ್ಧತೆಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಆಂತರಿಕ ಶುದ್ಧತೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.