ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸುನನ್ದೋ ನನ್ದನಶ್ಚೈವ ವಿಶ್ವನನ್ದೋಪನನ್ದನೌ ಶಿಷ್ಯಾಸ್ತೇ ವೈ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಯೈಸ್ತದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಸದಾವೃತಮ್

ಸುನಂದ, ನಂದನ, ವಿಶ್ವನಂದ ಮತ್ತು ಉಪನಂದ ಎಂಬ ಮಹಾತ್ಮ ಶಿಷ್ಯರು ಸದಾ ಆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಇರುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಶ್ವೇತವರ್ಣಾಭಃ ಶ್ವೇತೋ ನಾಮ ಮಹಾಮುನಿಃ ವಿಜಜ್ಞೇ ಽಥ ಮಹಾತೇಜಾಸ್ ತಸ್ಮಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಹರಸ್ತ್ವಸೌ

ಅವರ ಮುಂದೆ, ಶ್ವೇತವರ್ಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶ್ವೇತ ಎಂಬ ಮಹಾಮುನಿ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಆತನಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಹರನು ಜನಿಸಿದನು.

ತತ್ರ ತೇ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಸದ್ಯೋಜಾತಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಪನ್ನಾಃ ಪರಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗೃಣನ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮ ಶಾಶ್ವತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸದ್ಯೋಜಾತ ಮಹೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದು, ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ತಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಂ ದೇವಂ ಯೇ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತಿ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಪರಾ ಭೂತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮತತ್ಪರಮಾನಸಾಃ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾರು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನಾದ ದೇವರಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತೇ ಸರ್ವೇ ಪಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ವಿಮಲಾ ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸಃ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ರುದ್ರಲೋಕಂ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ

ಅವರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಮೀರಿ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತತಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ತಮಃ ಕಲ್ಪೋ ರಕ್ತೋ ನಾಮ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯತ್ರ ಮಹಾತೇಜಾ ರಕ್ತವರ್ಣಮಧಾರಯತ್

ಅನಂತರ ಮೂವತ್ತಮೂರನೇ ಕಲ್ಪವಾದ ರಕ್ತ ಎಂಬುದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ರಕ್ತವರ್ಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ಧ್ಯಾಯತಃ ಪುತ್ರಕಾಮಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಕುಮಾರೋ ರಕ್ತಭೂಷಣಃ

ಪುತ್ರಕಾಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪರಮೇಶ್ವರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ರಕ್ತಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕುಮಾರನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ರಕ್ತಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಧರೋ ರಕ್ತನೇತ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ಸ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಕುಮಾರಂ ರಕ್ತವಾಸಸಮ್

ಅವನು ರಕ್ತಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಕಣ್ಣುಗಳು ರಕ್ತವರ್ಣವಾಗಿದ್ದ, ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ; ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಧಾರಿ ಕುಮಾರನನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

ಪರಂ ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಬುಬುಧೇ ದೇವಮೀಶ್ವರಮ್ ಸ ತಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪರಮಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಪರಮ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ಅವನು ದೇವರಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು; ಆತನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅತ್ಯಂತ ನಿಯಮಿತನಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.

ವಾಮದೇವಂ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮ ವೈ ಸಮಚಿನ್ತಯತ್ ತಥಾ ಸ್ತುತೋ ಮಹಾದೇವೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ವಾಮದೇವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು; ಹಾಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಮೇಶ್ವರ ಮಹಾದೇವನು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಪ್ರತೀತಹೃದಯಃ ಸರ್ವ ಇದಮಾಹ ಪಿತಾಮಹಮ್ ಧ್ಯಾಯತಾ ಪುತ್ರಕಾಮೇನ ಯಸ್ಮಾತ್ತೇ ಽಹಂ ಪಿತಾಮಹ

ಹೃದಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ, ಅವನು ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಪುತ್ರಕಾಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಪಿತಾಮಹನೆ—'

ದೃಷ್ಟಃ ಪರಮಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ತುತಶ್ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಪೂರ್ವಕಮ್ ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನಬಲಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕಲ್ಪೇ ಕಲ್ಪೇ ಪ್ರಯತ್ನತಃ

'ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಧ್ಯಾನದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲೂ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ—'

ವೇತ್ಸ್ಯಸೇ ಮಾಂ ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾತಂ ಲೋಕಧಾತಾರಮೀಶ್ವರಮ್ ತತಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮಾನಶ್ ಚತ್ವಾರಸ್ತೇ ಕುಮಾರಕಾಃ

'ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಧಾರಕನಾದ ಈಶ್ವರನಾಗಿ ಅರಿಯುವೆ.' ಆಮೇಲೆ ಅವನಿಂದ ಆ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾತ್ಮ ಕುಮಾರರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಸಂಬಭೂವುರ್ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ವಿಶುದ್ಧಾ ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸಃ ವಿರಜಾಶ್ ಚ ವಿಬಾಹುಶ್ ಚ ವಿಶೋಕೋ ವಿಶ್ವಭಾವನಃ

ಅವರು ಮಹಾತ್ಮರಾಗಿಯೂ, ಶುದ್ಧರಾಗಿಯೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಜನಿಸಿದರು: ವಿರಜ, ವಿಭಾಹು, ವಿಶೋಕ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಭಾವನ.

ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತುಲ್ಯಾ ವೀರಾ ಅಧ್ಯವಸಾಯಿನಃ ರಕ್ತಾಂಬರಧರಾಃ ಸರ್ವೇ ರಕ್ತಮಾಲ್ಯಾನುಲೇಪನಾಃ

ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದು, ಶೂರರು ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪಿಗಳು; ಎಲ್ಲರೂ ರಕ್ತವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ರಕ್ತಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರು.

ರಕ್ತಕುಙ್ಕುಮಲಿಪ್ತಾಙ್ಗಾ ರಕ್ತಭಸ್ಮಾನುಲೇಪನಾಃ ತತೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವೇ ಽಧ್ಯವಸಾಯಿನಃ

ಅವರು ಕೆಂಪು ಕುಂಕುಮವನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಕೆಂಪು ಬೂದಿಯನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರುತ್ತಾರೆ.

ಗೃಣನ್ತಶ್ ಚ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಬ್ರಹ್ಮ ತದ್ವಾಮದೈವಿಕಮ್ ಅನುಗ್ರಹಾರ್ಥಂ ಲೋಕಾನಾಂ ಶಿಷ್ಯಾಣಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ

ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೂ ಹಿತವಾಗಲೆಂದು, ದಯೆಯಿಂದ ಆ ಪರಮ ದ್ವಂದ್ವ ದೈವಿಕ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮೋಪದೇಶಮಖಿಲಂ ಕೃತ್ವಾ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಿಯಾಃ ಪುನರೇವ ಮಹಾದೇವಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ರುದ್ರಮವ್ಯಯಮ್

ಧರ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರು ಮತ್ತೆ ಮಹಾದೇವನಾದ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ರುದ್ರನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯೇ ಽಪಿ ಚಾನ್ಯೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಯುಞ್ಜಾನಾ ವಾಮಮೀಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಪಶ್ಯನ್ತಿ ಮಹಾದೇವಂ ತದ್ಭಕ್ತಾಸ್ ತತ್ಪರಾಯಣಾಃ

ಮತ್ತು ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಕೂಡ, ವಾಮಭಾಗದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆ ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಆತನಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ತೇ ಸರ್ವೇ ಪಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ವಿಮಲಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ ರುದ್ರಲೋಕಂ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿದುರ್ಲಭಮ್

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಪುನರ್ಜನ್ಮವು ದುರ್ಲಭವಾದ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಏಕತ್ರಿಂಶತ್ತಮಃ ಕಲ್ಪಃ ಪೀತವಾಸಾ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯತ್ರ ಮಹಾಭಾಗಃ ಪೀತವಾಸಾ ಬಭೂವ ಹ

ಮೂವತ್ತೊಂದುನೆಯ ಕಲ್ಪವನ್ನು ಪೀತವಾಸಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪೀತವಾಸಾ ಎಂಬ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ಧ್ಯಾಯತಃ ಪುತ್ರಕಾಮಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಕುಮಾರಃ ಪೀತವಸ್ತ್ರಧೃಕ್

ಪುತ್ರಕಾಮನೆ ಹೊಂದಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಪೀತವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಯುವಕನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಪೀತಗನ್ಧಾನುಲಿಪ್ತಾಙ್ಗಃ ಪೀತಮಾಲ್ಯಾಂಬರೋ ಯುವಾ ಹೇಮಯಜ್ಞೋಪವೀತಶ್ ಚ ಪೀತೋಷ್ಣೀಷೋ ಮಹಾಭುಜಃ

ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಸುಗಂಧ ಹಚ್ಚಿದ್ದ, ಹಳದಿ ಹೂಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಯುವನಾಗಿದ್ದ, ಬಂಗಾರದ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಹಳದಿ ಉಷ್ಣೀಷ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿದ್ದ.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧ್ಯಾನಸಂಯುಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಮ್ ಮನಸಾ ಲೋಕಧಾತಾರಂ ಪ್ರಪೇದೇ ಶರಣಂ ವಿಭುಮ್

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕಗಳ ಈಶ್ವರನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ತತೋ ಧ್ಯಾನಗತಸ್ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಾಹೇಶ್ವರೀಂ ವರಾಮ್ ಗಾಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಂ ದದೃಶೇ ಮಹೇಶ್ವರಮುಖಾಚ್ಚ್ಯುತಾಮ್

ಆಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಮಹಾದೇವನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು, ಭೂಮಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡನು.

ಚತುಷ್ಪದಾಂ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಾಂ ಚತುರ್ಹಸ್ತಾಂ ಚತುಃಸ್ತನೀಮ್ ಚತುರ್ನೇತ್ರಾಂ ಚತುಃಶೃಙ್ಗೀಂ ಚತುರ್ದಂಷ್ಟ್ರಾಂ ಚತುರ್ಮುಖೀಮ್

ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖ, ನಾಲ್ಕು ಕೈ, ನಾಲ್ಕು ಸ್ತನ, ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣು, ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬು, ನಾಲ್ಕು ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಬಾಯಿಗಳಿದ್ದಳು.

ದ್ವಾತ್ರಿಂಶದ್ಗುಣಸಂಯುಕ್ತಾಮ್ ಈಶ್ವರೀಂ ಸರ್ವತೋಮುಖೀಮ್ ಸ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾತೇಜಾ ಮಹಾದೇವೀಂ ಮಹೇಶ್ವರೀಮ್

ಮೂವತ್ತೆರಡು ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಮುಖವಿಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಈಶ್ವರಿಯನ್ನು, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯಾದ ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಂಡನು.

ಪುನರಾಹ ಮಹಾದೇವಃ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಃ ಮತಿಃ ಸ್ಮೃತಿರ್ಬುದ್ಧಿರಿತಿ ಗಾಯಮಾನಃ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಮತ್ತೆ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಮಹಾದೇವನು, 'ಮತಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಬುದ್ಧಿ' ಎಂದು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತನು.

ಏಹ್ಯೇಹೀತಿ ಮಹಾದೇವಿ ಸಾತಿಷ್ಠತ್ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ವಿಭುಮ್ ವಿಶ್ವಮಾವೃತ್ಯ ಯೋಗೇನ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ವಶೀಕುರು

'ಬಾ, ಬಾ ಮಹಾದೇವಿ!' ಎಂದು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದಳು.