ലിങ്ഗപുരാണമ്

പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാ, തന്റെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, ദാരു വനത്തിൽ പണ്ടു നടന്ന സംഭവങ്ങൾ എല്ലാം ഓർമ്മിച്ചു. ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ്, കയ്യുകൂപ്പി ഭവനെ വന്ദിച്ച്, ദാരു വനത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹർഷിമാരെ ബ്രഹ്മാ അഭിസംബോധന ചെയ്തു. ബ്രഹ്മാ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾക്ക് ലബ്ധിയില്ലാതെ, അതുല്യമായ പരമ ധനത്തെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി, നിങ്ങൾ വ്യർത്ഥമായ പ്രവർത്തനം നടത്തി. ദാരു വനത്തിൽ നിങ്ങൾ കണ്ട, ലിംഗം ധരിച്ചിരുന്ന ആ അപരിചിതനും, രൂപത്തിൽ വിചിത്രനായി തോന്നിയവനും, യഥാർത്ഥത്തിൽ പരമേശ്വരനാണ്. ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്ക് അതിഥികളെ ഒരിക്കലും അവഹേളിക്കരുത്, ദ്വിജന്മാരേ — ആ അതിഥി ഭംഗിയില്ലാതെയോ, അശുദ്ധനായോ, അജ്ഞാനിയോ ആയാലും. പുരാതനകാലത്ത് മഹർഷി സുദർശനൻ അതിഥി സേവനമൂലം മരണത്തെയും കാലത്തെയും ജയിച്ചിരുന്നു. അതിഥി സേവനം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്കും ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഈ ലോകത്തിൽ ആത്മശുദ്ധി സാദ്ധ്യമല്ല; അവർക്ക് മോക്ഷം പ്രാപിക്കാനാവില്ല. സുദർശനൻ ഒരിക്കൽ ജയാ എന്ന സ്ഥലത്ത് തന്റെ ഭർത്തൃഭക്തയായ ഭാര്യയോട് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു: 'നല്ല ഭാവങ്ങളുള്ള സുന്ദരിയേ, നീ എപ്പോഴും അതിഥികളെ അവഹേളിക്കരുത്.' എല്ലാ അതിഥികളും നേരിട്ട് പിനാകധാരിയായ ശിവൻ തന്നെയാണ്; അതിനാൽ അതിഥിക്ക് അർഹമായതെല്ലാം നൽകി, അവനെ സ്വന്തം ആത്മാവുപോലെ ആദരിക്കണം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭാര്യ ദുഃഖവും അശക്തിയും അനുഭവിച്ച്, കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു: 'സ്വാമി, നിങ്ങൾ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?' അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സുദർശനൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നല്ലവളേ, എല്ലാം ശിവനു തന്നേ സമർപ്പിക്കണം; അതിഥി എന്നതിൽ ശിവൻ തന്നെയാണ് വരുന്നത്.' ഭർത്താവിന്റെ ഉപദേശമനുസരിച്ച്, ആ ഭക്തയായ ഭാര്യ അതിഥിസേവനത്തെ യജ്ഞാവശിഷ്ടം പോലെ കണക്കാക്കി, അതുപോലെ തന്നെ നടന്നു. അപ്പോൾ, ധർമ്മം ഒരു ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ ആ മുനിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, പാപരഹിതയായ ഭാര്യ അർഘ്യാദികൾ നൽകി അത്തിഥിയെ ആദരിച്ചു. അങ്ങനെ ആദരിക്കപ്പെട്ട ധർമ്മം ബ്രാഹ്മണൻ അവളോട് ചോദിച്ചു: 'ഭാഗ്യവതിയായവളേ, നിന്റെ ഭർത്താവായ സുദർശൻ എവിടെയാണ്?' 'ഭോജ്യവും പാനീയവും മതിയായുണ്ട്, ഉത്തമവളേ, നീയുമിങ്ങോട്ട് വരണം,' എന്നു ബ്രാഹ്മണൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ലജ്ജയോടെ, ഭർത്താവിന്റെ വാക്ക് ഓർത്ത്, അവൾ താഴ്ന്ന കണ്ണോടെ വിറച്ച് നിന്നു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ആലോചിച്ച്, ധർമ്മത്തെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, വീണ്ടും അവനോട് പറഞ്ഞു. ഭർത്താവിന്റെ കല്പന പ്രകാരം അവൾ തനിയെ സമർപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ, അതേ സമയത്ത് സുദർശനൻ വീട്ടുവാതിലിൽ എത്തി, 'എവിടെയാണ് നീ, ഭാഗ്യവതിയായവളേ?' എന്ന് വിളിച്ചു. അതിഥി അപ്പോൾ തന്നെ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'സുദർശന, ഞാൻ ഇന്ന് നിന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഐക്യത്തിനായി ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു; ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം?' സുദർശനൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ അവളെ അനുഭവിക്കൂ; ഞാൻ പോകുന്നു.' അപ്പോൾ ധർമ്മരാജാവ് തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം വെളിപ്പെടുത്തി, പ്രസന്നനായി പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ സ്പർശിച്ചിട്ടില്ല, ചിന്തിച്ചിട്ടു പോലും ഇല്ല; നിങ്ങളുടെ ഭക്തിയെ പരീക്ഷിക്കാൻ മാത്രമാണ് ഞാൻ വന്നത്. നീ ധർമ്മം കൊണ്ടുതന്നെ മരണത്തെ ജയിച്ചു.' 'ഇവന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി എത്രയോ!' എന്നു പറഞ്ഞു ധർമ്മരാജാവ് അവിടെ നിന്ന് പിന്മാറി. അതിനാൽ, എല്ലാ അതിഥികളെയും ഇങ്ങനെ ആദരിക്കണം. ഇനി പറയേണ്ടത് എന്താണ്, ദ്വിജോത്തരന്മാരേ? ഭാഗ്യരഹിതർ ശങ്കരനിൽ തന്നെ ആശ്രയം തേടണം. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹർഷിമാർ ദുഃഖത്തോടെയും ഭീതിയോടെയും ബ്രഹ്മാവിനെ വന്ദിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഭാഗ്യവാനേ, ഞങ്ങളുടെ ജീവൻ അവഗണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സ്ത്രീകൾ ദുഃഖിതരാണ്; ഞങ്ങൾ പാപരഹിതനായ മഹാദേവനെ കണ്ടിട്ടും അവനെ അവഹേളിച്ചു.' സർവ്വവ്യാപിയായ, ത്രിശൂലധാരിയായ, പിനാകധാരിയായ, നീല-ചുവപ്പ് നിറമുള്ള മഹാദേവനെ ഞങ്ങൾ ശപിച്ചു; എന്നാൽ അവനെ കണ്ടു എന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ശാപശക്തി പ്രവർത്തിച്ചില്ല. 'ദേവാദികളേ, ഞങ്ങൾ ദൈവങ്ങളുടെ ദൈവമായ ഭയങ്കരനായ, ജടാമുടിയുള്ള ശിവനെ വീണ്ടും കാണാൻ വേണ്ടിയുള്ള സംയാസ മാർഗം വിശദീകരിക്കുക.' ആദ്യം, ഗുരുവിന്റെ അടുക്കൽ വിശ്വാസത്തോടെ വേദം അഭ്യസിച്ച്, അതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ചിന്തിച്ചു, മുനിദർമ്മം ആചരിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞയെടുക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, വേദപഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ, സ്നാനം ചെയ്ത്, ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ച്, ധാർമ്മിക പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ച്, മുനി തന്റെ സമ്പത്ത് പുത്രന്മാരിൽ യുക്തമായി വിഭജിച്ച്, യജ്ഞങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, അഗ്നിഷ്ടോമാദി യാഗങ്ങൾ നടത്തണം. ശേഷം, കാട്ടിൽ ചെന്നു, പന്ത്രണ്ടു വർഷം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വർഷം, അഗ്നിയാൽ ജീവിച്ച് പരമാത്മാവിനെ ആരാധിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, പന്ത്രണ്ടു പക്ഷം, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടു ദിവസം, പാലിൽ മാത്രം ജീവിച്ച്, ശാന്തനായി, എല്ലാ ദേവതകളെയും ആരാധിക്കണം. അങ്ങനെ യജ്ഞങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, യജ്ഞപാത്രങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ സമർപ്പിച്ച്, മണ്ണുപാത്രങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ ഇടണം, ലോഹപാത്രങ്ങൾ ഗുരുവിന് സമർപ്പിക്കണം. സമ്പത്തൊക്കെയും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നിഷ്കളങ്കമായി നൽകി, ഗുരുവിനെ വന്ദിച്ച്, അസക്തനായി, സന്യാസം സ്വീകരിക്കണം. കേശവും ചൂടും മുറിച്ച്, യജ്ഞോപവീതം ഉപേക്ഷിച്ച്, ജ്ഞാനിയായവൻ 'ഭൂഃ സ്വാഹാ' എന്ന് പറഞ്ഞ് അഞ്ചു തർപ്പണങ്ങൾ ജലത്തിൽ അർപ്പിക്കണം. അതിനുശേഷം, ശിവമോക്ഷത്തിനായി, വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച്, ഉപവാസം ചെയ്ത്, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം മാത്രം കഴിച്ച്, സന്യാസിയായി ജീവിക്കണം.