ലിങ്ഗപുരാണമ്

തതോ വിവേശ ഭഗവാന് അനുഗൃഹ്യ ദ്വിജോത്തമമ് ക്ഷണാദ്ഗൂഢശരീരം ഹി ധ്വസ്തം ദൃഷ്ട്വാന്തകം ക്ഷണാത്

അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനോട് അനുഗ്രഹം കാണിച്ച്, അവനിൽ പ്രവേശിച്ചു; മരണത്തിന്റെ നശിച്ച രഹസ്യമായ ശരീരം കണ്ടു, അതിനുശേഷം ഉടൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു.

തസ്മാന്മൃത്യുഞ്ജയം ചൈവ ഭക്ത്യാ സമ്പൂജയേ ദ്വിജാഃ മുക്തിദം ഭുക്തിദം ചൈവ സര്വേഷാമപി ശങ്കരമ്

അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, ഭക്തിയോടെ മരണജയനായി ശങ്കരനെ ആരാധിക്കണം; അവൻ എല്ലാവർക്കും മോക്ഷവും ഭോഗവും നൽകുന്നു.

ബഹുനാ കിം പ്രലാപേന സംന്യസ്യാഭ്യര്ച്യ വൈ ഭവമ് ഭക്ത്യാ ചാപരയാ തസ്മിന് വിശോകാ വൈ ഭവിഷ്യഥ

വളരെ സംസാരിച്ച് എന്ത് പ്രയോജനം? ഭവനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, നിങ്ങൾക്ക് ദുഃഖം ഇല്ലാതാകും.

ഏവമുക്താസ്തദാ തേന ബ്രഹ്മണാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ പ്രസീദ ഭക്തിര്ദേവേശേ ഭവേദ്രുദ്രേ പിനാകിനി

അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ രുദ്രനിൽ, പിനാകധാരിയിൽ, ഭക്തി ഉണ്ടാകട്ടെ.'

കേന വാ തപസാ ദേവ യജ്ഞേനാപ്യഥ കേന വാ വ്രതൈര്വാ ഭഗവദ്ഭക്താ ഭവിഷ്യന്തി ദ്വിജാതയഃ

ഏത് തപസ്സിനാലോ, യജ്ഞത്താലോ, വ്രതങ്ങളാലോ, ദ്വിജന്മാർ ഭഗവാന്റെ ഭക്തരാകുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചു.

ന ദാനേന മുനിശ്രേഷ്ഠാസ് തപസാ ച ന വിദ്യയാ യജ്ഞൈര് ഹോമൈര് വ്രതൈര് വേദൈര് യോഗശാസ്ത്രൈര് നിരോധനൈഃ

മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ദാനത്താലോ, തപസ്സാലോ, വിജ്ഞാനത്താലോ, യജ്ഞങ്ങളാലോ, ഹോമങ്ങളാലോ, വ്രതങ്ങളാലോ, വേദങ്ങളാലോ, യോഗശാസ്ത്രങ്ങളാലോ, നിയന്ത്രണങ്ങളാലോ, അതല്ല.

പ്രസാദേ നൈവ സാ ഭക്തിഃ ശിവേ പരമകാരണേ അഥ തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സര്വേ തേ പരമര്ഷയഃ

ശിവനിൽ, പരമകാരണനിൽ, ഭക്തി അവന്റെ കൃപയാൽ മാത്രം ഉണ്ടാകും. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ മഹർഷികൾ എല്ലാവരും—

സദാരതനയാഃ ശ്രാന്താഃ പ്രണേമുശ് ച പിതാമഹമ് തസ്മാത്പാശുപതീ ഭക്തിര് ധര്മകാമാര്ഥസിദ്ധിദാ

ഭാര്യകളും മക്കളും കൂടെ, ക്ഷീണിച്ച്, പിതാമഹനെ വന്ദിച്ചു. അതിനാൽ, പാശുപതഭക്തി ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവയിൽ വിജയവും ഫലവും നൽകുന്നു.

മുനേര് വിജയദാ ചൈവ സര്വമൃത്യുജയപ്രദാ ദധീചസ്തു പുരാ ഭക്ത്യാ ഹരിം ജിത്വാമരൈര്വിഭുമ്

മുനിക്ക് വിജയവും, എല്ലാ മരണത്തെയും ജയിക്കാനുള്ള ശക്തിയും ഇത് നൽകുന്നു. പഴയകാലത്ത് ദധീചി ഭക്തിയാൽ അമരന്മാരുടെ നാഥനായ ഹരിയെ ജയിച്ചു.

ക്ഷയം ജഘാന പാദേന വജ്രാസ്ഥിത്വം ച ലബ്ധവാന് മയാപി നിര്ജിതോ മൃത്യുര് മഹാദേവസ്യ കീര്തനാത്

ക്ഷയം എന്റെ കാലുകൊണ്ട് തകർത്തു, വജ്രംപോലെയുള്ള ഉറപ്പും നേടി; മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മരണത്തെയും ജയിച്ചു.

ശ്വേതേനാപി ഗതേനാസ്യം മൃത്യോര്മുനിവരേണ തു മഹാദേവപ്രസാദേന ജിതോ മൃത്യുര്യഥാ മയാ

മഹാദേവന്റെ കൃപയാൽ, ഞാൻ മരണത്തെ ജയിച്ചതു പോലെ, വെളുത്ത ദേഹമുള്ള ആ മഹർഷിയും മരണത്തെ അതിജീവിച്ചു.

കഥം ഭവപ്രസാദേന ദേവദാരുവനൌകസഃ പ്രപന്നാഃ ശരണം ദേവം വക്തുമര്ഹസി മേ പ്രഭോ

ഭവന്റെ കൃപകൊണ്ടു, ദേവദാരുവനത്തിൽ വസിക്കുന്നവർ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയം തേടിയത് എങ്ങനെയെന്ന് ദയവായി എന്നോട് പറയണമേ പ്രഭോ.

താനുവാച മഹാഭാഗാന് ഭഗവാന് ആത്മഭൂഃ സ്വയമ് ദേവദാരുവനസ്ഥാംസ്തു തപസാ പാവകപ്രഭാന്

സ്വയംഭുവായ ഭഗവാൻ ആ മഹാഭാഗന്മാരോട്, ദേവദാരുവനത്തിൽ തപസ്സിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിലകൊണ്ടവരോട് നേരിട്ട് പറഞ്ഞു.

ഏഷ ദേവോ മഹാദേവോ വിജ്ഞേയസ്തു മഹേശ്വരഃ ന തസ്മാത്പരമം കിംചിത് പദം സമധിഗമ്യതേ

ഈ ദൈവം മഹാദേവനാണ്, മഹേശ്വരനെന്നു അറിയേണ്ടവൻ; അവനിൽനിന്ന് മുകളിൽ മറ്റൊന്നും ലഭ്യമല്ല.

ദേവാനാം ച ഋഷീനാം ച പിതൄണാം ചൈവ സ പ്രഭുഃ സഹസ്രയുഗപര്യന്തേ പ്രലയേ സര്വദേഹിനഃ

ദേവന്മാരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും പിതാക്കന്മാരുടെയും പ്രഭുവാണ് അവൻ; ആയിരം യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, സകല ജീവികളും അവൻ ലയിപ്പിക്കുന്നു.

സംഹരത്യേഷ ഭഗവാന് കാലോ ഭൂത്വാ മഹേശ്വരഃ ഏഷ ചൈവ പ്രജാഃ സര്വാഃ സൃജത്യേകഃ സ്വതേജസാ

ഭഗവാൻ മഹേശ്വരൻ കാലമായി മാറി സകല പ്രാണികളെയും പിൻവലിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഏഷ ചക്രീ ച വജ്രീ ച ശ്രീവത്സകൃതലക്ഷണഃ യോഗീ കൃതയുഗേ ചൈവ ത്രേതായാം ക്രതുര് ഉച്യതേ

ചക്രവും വജ്രവും കൈവശമുള്ളവനും, ശ്രീവത്സം അടയാളമായവനും, കൃതയുഗത്തിൽ യോഗിയെന്നും ത്രേതായുഗത്തിൽ യാഗമെന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ദ്വാപരേ ചൈവ കാലാഗ്നിര് ധര്മകേതുഃ കലൌ സ്മൃതഃ രുദ്രസ്യ മൂര്തയസ്ത്വേതാ യേ ഽഭിധ്യായന്തി പണ്ഡിതാഃ

ദ്വാപരയുഗത്തിൽ കാലാഗ്നിയായി, കലിയുഗത്തിൽ ധർമ്മധ്വജമായി അറിയപ്പെടുന്നു; പണ്ഡിതന്മാർ ഇവയെ രുദ്രന്റെ രൂപങ്ങൾ എന്ന് അംഗീകരിക്കുന്നു.

ചതുരസ്രം ബഹിശ്ചാന്തര് അഷ്ടാസ്രം പിണ്ഡികാശ്രയേ വൃത്തം സുദര്ശനം യോഗ്യമ് ഏവം ലിങ്ഗം പ്രപൂജയേത്

പീഠം പുറത്തു ചതുരസ്രവും അകത്തു എട്ടു വശങ്ങളുമുള്ളതും മുകളിൽ വൃത്താകൃതിയിലും മനോഹരവുമായ ലിംഗം അർപ്പിച്ച് ആരാധിക്കണം.

തമോ ഹ്യഗ്നീ രജോ ബ്രഹ്മാ സത്ത്വം വിഷ്ണുഃ പ്രകാശകമ് മൂര്തിരേകാ സ്ഥിതാ ചാസ്യ മൂര്തയഃ പരികീര്തിതാഃ

അന്ധകാരം അഗ്നിയാണ്, രാജോഗുണം ബ്രഹ്മാവാണ്, സത്ത്വഗുണം പ്രകാശം നൽകുന്ന വിഷ്ണുവാണ്; അവന്റെ രൂപം ഒറ്റയായിട്ടും, ഇവയാണ് അവന്റെ ഭാവങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നു.

യത്ര തിഷ്ഠതി തദ്ബ്രഹ്മ യോഗേന തു സമന്വിതമ് തസ്മാദ്ധി ദേവദേവേശമ് ഈശാനം പ്രഭുമവ്യയമ്

യോഗത്തോടെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രഹ്മം എവിടെയാണോ, അവിടെ ദേവദേവനായ, ഇശാനനായ, അക്ഷയനായ പ്രഭുവിനെ ആരാധിക്കണം.

ആരാധയന്തി വിപ്രേന്ദ്രാ ജിതക്രോധാ ജിതേന്ദ്രിയാഃ ലിങ്ഗം കൃത്വാ യഥാന്യായം സര്വലക്ഷണസംയുതമ്

ക്രോധവും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ജയിച്ച ബ്രാഹ്മണപ്രഭുക്കൾ, എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടിയ ലിംഗം യഥാവിധി നിർമ്മിച്ച് ആരാധിക്കുന്നു.

അങ്ഗുഷ്ഠമാത്രം സുശുഭം സുവൃത്തം സര്വസംമതമ് സമനാഭം തഥാഷ്ടാസ്രം ഷോഡശാസ്രമ് അഥാപി വാ

അംഗുഷ്ഠത്തിന്റെ വലിപ്പവും, മനോഹരവും, വൃത്താകൃതിയുമുള്ളതും, എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കുന്നതുമായ ലിംഗം, സമനാപം ഉള്ള പീഠം, എട്ടോ പതിനാറോ വശങ്ങളുള്ളതും ആകാം.

സുവൃത്തം മണ്ഡലം ദിവ്യം സര്വകാമഫലപ്രദമ് വേദികാ ദ്വിഗുണാ തസ്യ സമാ വാ സര്വസംമതാ

പീഠം വൃത്താകൃതിയിലും ദിവ്യവുമായതും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നതും ആകണം; അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇരട്ടവലിപ്പമോ സമവലിപ്പമോ ആയിരിക്കാം, എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കുന്നതുപോലെ.

ഗോമുഖീ ച ത്രിഭാഗൈകാ വേദ്യാ ലക്ഷണസംയുതാ പട്ടികാ ച സമന്താദ്വൈ യവമാത്രാ ദ്വിജോത്തമാഃ

പീഠം പശുമുഖംപോലെയുള്ളതും, മൂന്നിലൊന്ന് വലിപ്പവും, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളോടും, ചുറ്റും യവത്തിന്റെ വീതിയുള്ള പട്ടികയുമുള്ളതും ആകണം, ഉത്തമദ്വിജന്മാരേ.

സൌവര്ണം രാജതം ശൈലം കൃത്വാ താമ്രമയം തഥാ വേദികായാശ് ച വിസ്താരം ത്രിഗുണം വൈ സമന്തതഃ

പീഠം പൊന്നാലോ വെള്ളിയാലോ കല്ലാലോ താമ്രത്താലോ നിർമ്മിക്കാം; അതിന്റെ വീതി എല്ലാ വശത്തും മൂന്നു മടങ്ങ് കൂടുതലായിരിക്കണം.

വര്തുലം ചതുരസ്രം വാ ഷഡസ്രം വാ ത്രിരസ്രകമ് സമന്താന്നിര്വ്രണം ശുഭ്രം ലക്ഷണൈസ്തത് സുലക്ഷിതമ്

പീഠം വൃത്തമായോ ചതുരസ്രമായോ ആറു വശങ്ങളോ മൂന്നു വശങ്ങളോ ഉള്ളതായോ ആകാം; എല്ലാ വശത്തും കുഴപ്പമില്ലാത്തതും, പ്രകാശമുള്ളതും, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടിയതുമാകണം.

പ്രതിഷ്ഠാപ്യ യഥാന്യായം പൂജാലക്ഷണസംയുതമ് കലശം സ്ഥാപയേത്തസ്യ വേദിമധ്യേ തഥാ ദ്വിജാഃ

ശുദ്ധമായ ആരാധനയുടെ എല്ലാ ചിഹ്നങ്ങളോടും കൂടിയ ഒരു കലശം ശരിയായ വിധിയിൽ സ്ഥാപിച്ച്, അതിനെ വേദിയുടെ നടുവിൽ വയ്ക്കണം, ദ്വിജന്മാരേ.

സഹിരണ്യം സബീജം ച ബ്രഹ്മഭിശ് ചാഭിമന്ത്രിതമ് സേചയേച്ച തതോ ലിങ്ഗം പവിത്രൈഃ പഞ്ചഭിഃ ശുഭൈഃ

പൊന്നും വിത്തുകളും നിറച്ച്, ബ്രാഹ്മണർ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി അഭിമന്ത്രണം ചെയ്ത ശേഷം, ശുദ്ധവും ശുഭവുമായ അഞ്ചു വസ്തുക്കളാൽ ലിംഗത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്യണം.