ലിങ്ഗപുരാണമ്

പ്രതീതഹൃദയഃ സര്വ ഇദമാഹ പിതാമഹമ് ധ്യായതാ പുത്രകാമേന യസ്മാത്തേ ഽഹം പിതാമഹ

ഹൃദയം പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞ്, അവൻ പിതാമഹനോട് പറഞ്ഞു: 'മക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ നീ എന്നെ ധ്യാനിച്ചു, പിതാമഹാ'.

ദൃഷ്ടഃ പരമയാ ഭക്ത്യാ സ്തുതശ് ച ബ്രഹ്മപൂര്വകമ് തസ്മാദ്ധ്യാനബലം പ്രാപ്യ കല്പേ കല്പേ പ്രയത്നതഃ

'പരമഭക്തിയോടെ എന്നെ കണ്ടു, ബ്രഹ്മാനുസൃതമായി സ്തുതിച്ചു. അതിനാൽ, ധ്യാനശക്തിയാൽ നീ ഓരോ കല്പത്തിലും പരിശ്രമത്തോടെ നേടും'.

വേത്സ്യസേ മാം പ്രസംഖ്യാതം ലോകധാതാരമീശ്വരമ് തതസ്തസ്യ മഹാത്മാനശ് ചത്വാരസ്തേ കുമാരകാഃ

'നീ എന്നെ എണ്ണപ്പെട്ടവനായി, ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്ന ഈശ്വരനായി അറിയും.' അതിനുശേഷം, അവനിൽ നിന്ന് ആ നാലു മഹാത്മാക്കളായ കുമാരന്മാർ ജനിച്ചു.

സംബഭൂവുര്മഹാത്മാനോ വിശുദ്ധാ ബ്രഹ്മവര്ചസഃ വിരജാശ് ച വിബാഹുശ് ച വിശോകോ വിശ്വഭാവനഃ

അവർ മഹാത്മാക്കളായി, വിശുദ്ധരായി, ബ്രഹ്മന്റെ തേജസ്സിൽ തിളങ്ങി ജനിച്ചു: വിരജ, വിപാഹു, വിശോക, വിശ്വഭാവന.

ബ്രഹ്മണ്യാ ബ്രഹ്മണസ്തുല്യാ വീരാ അധ്യവസായിനഃ രക്താംബരധരാഃ സര്വേ രക്തമാല്യാനുലേപനാഃ

ബ്രഹ്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവരും, ബ്രഹ്മാവിനോടു തുല്യരും, ധൈര്യശാലികളും ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവരുമായ അവർ എല്ലാവരും ചുവപ്പ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു, ചുവപ്പ് പുഷ്പമാലയും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

രക്തകുങ്കുമലിപ്താങ്ഗാ രക്തഭസ്മാനുലേപനാഃ തതോ വര്ഷസഹസ്രാന്തേ ബ്രഹ്മത്വേ ഽധ്യവസായിനഃ

ചുവപ്പു കുങ്കുമം പുരട്ടിയ ശരീരവും ചുവന്ന ചാരുപൂശലുമുള്ളവർ ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അവസ്ഥയിലേക്ക് ഉയർന്നുപോകുന്നു.

ഗൃണന്തശ് ച മഹാത്മാനോ ബ്രഹ്മ തദ്വാമദൈവികമ് അനുഗ്രഹാര്ഥം ലോകാനാം ശിഷ്യാണാം ഹിതകാമ്യയാ

അവ വലിയ ആത്മാക്കൾ ആ ലോകങ്ങളുടെയും ശിഷ്യന്മാരുടെയും ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, ദയയാൽ ആ പരമ ദ്വന്ദ്വ ദൈവമായ ബ്രഹ്മാവിനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

ധര്മോപദേശമഖിലം കൃത്വാ തേ ബ്രഹ്മണഃ പ്രിയാഃ പുനരേവ മഹാദേവം പ്രവിഷ്ടാ രുദ്രമവ്യയമ്

ധർമ്മം മുഴുവനും ഉപദേശിച്ച ശേഷം, ബ്രഹ്മാവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവർ വീണ്ടും മഹാദേവനായ അവിനാശിയായ രുദ്രനിൽ ലയിക്കുന്നു.

യേ ഽപി ചാന്യേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ യുഞ്ജാനാ വാമമീശ്വരമ് പ്രപശ്യന്തി മഹാദേവം തദ്ഭക്താസ് തത്പരായണാഃ

മറ്റു ശ്രേഷ്ഠമായ ദ്വിജന്മാരും വാമഭാഗത്തുള്ള ഈശ്വരനെ ആരാധിച്ച്, മഹാദേവനെ കാണുന്നു; അവർ അവനിൽ ഭക്തിയോടെ സമർപ്പിതരാണ്.

തേ സര്വേ പാപനിര്മുക്താ വിമലാ ബ്രഹ്മചാരിണഃ രുദ്രലോകം ഗമിഷ്യന്തി പുനരാവൃത്തിദുര്ലഭമ്

അവർക്കെല്ലാം പാപങ്ങൾ വിട്ടു, ശുദ്ധിയും ബ്രഹ്മചര്യവും പാലിച്ച്, തിരിച്ചുവരവ് ദുഷ്കരമായ രുദ്രന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകാൻ സാധിക്കും.

ഏകത്രിംശത്തമഃ കല്പഃ പീതവാസാ ഇതി സ്മൃതഃ ബ്രഹ്മാ യത്ര മഹാഭാഗഃ പീതവാസാ ബഭൂവ ഹ

മുപ്പത്തൊന്നാമത്തെ കല്പം പീതവാസാ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിൽ മഹാഭാഗനായ ബ്രഹ്മാവ് പീതവാസനായി ജനിച്ചു.

ധ്യായതഃ പുത്രകാമസ്യ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ പ്രാദുര്ഭൂതോ മഹാതേജാഃ കുമാരഃ പീതവസ്ത്രധൃക്

മകനായി ജനിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവ് ധ്യാനത്തിലിരുന്നപ്പോൾ, പീതവസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു പ്രകാശമുള്ള യുവാവ് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

പീതഗന്ധാനുലിപ്താങ്ഗഃ പീതമാല്യാംബരോ യുവാ ഹേമയജ്ഞോപവീതശ് ച പീതോഷ്ണീഷോ മഹാഭുജഃ

പീതഗന്ധം പുരട്ടിയ ശരീരം, മഞ്ഞപൂമാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും, പൊന്നുപോലുള്ള യജ്ഞോപവീതവും പീത ഉഷ്ണീഷവും ശക്തമായ കൈകളും ഉള്ള യുവാവായിരുന്നു അവൻ.

തം ദൃഷ്ട്വാ ധ്യാനസംയുക്തോ ബ്രഹ്മാ ലോകമഹേശ്വരമ് മനസാ ലോകധാതാരം പ്രപേദേ ശരണം വിഭുമ്

അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായ ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ മഹേശ്വരനിൽ ആശ്രയം തേടി.

തതോ ധ്യാനഗതസ്തത്ര ബ്രഹ്മാ മാഹേശ്വരീം വരാമ് ഗാം വിശ്വരൂപാം ദദൃശേ മഹേശ്വരമുഖാച്ച്യുതാമ്

അതിനു ശേഷം, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായ ബ്രഹ്മാവ്, മഹേശ്വരന്റെ മുഖത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട വിശ്വരൂപിണിയായ മഹേശ്വരിയെ, അത്യുത്തമമായ ഭൂമിയെ, കണ്ടു.

ചതുഷ്പദാം ചതുര്വക്ത്രാം ചതുര്ഹസ്താം ചതുഃസ്തനീമ് ചതുര്നേത്രാം ചതുഃശൃങ്ഗീം ചതുര്ദംഷ്ട്രാം ചതുര്മുഖീമ്

അവൾക്ക് നാലു കാൽ, നാലു മുഖം, നാലു കൈ, നാലു മുല, നാലു കണ്ണ്, നാലു കൊമ്പ്, നാലു പല്ല്, നാലു വായ് എന്നിവയുണ്ടായിരുന്നു.

ദ്വാത്രിംശദ്ഗുണസംയുക്താമ് ഈശ്വരീം സര്വതോമുഖീമ് സ താം ദൃഷ്ട്വാ മഹാതേജാ മഹാദേവീം മഹേശ്വരീമ്

മുപ്പത്തിരണ്ട് ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നയുമായ, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും മുഖം തിരുത്തിയിരിക്കുന്ന ഈശ്വരിയായ മഹാദേവിയെ, മഹാശക്തിയുള്ള മഹേശ്വരിയുടെ ദർശനം ബ്രഹ്മാവിന് ലഭിച്ചു.

പുനരാഹ മഹാദേവഃ സര്വദേവനമസ്കൃതഃ മതിഃ സ്മൃതിര്ബുദ്ധിരിതി ഗായമാനഃ പുനഃ പുനഃ

മഹാദേവൻ, എല്ലാ ദേവതകളും വണങ്ങുന്നവൻ, വീണ്ടും വീണ്ടും 'മതി, സ്മൃതി, ബുദ്ധി' എന്ന് പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഏഹ്യേഹീതി മഹാദേവി സാതിഷ്ഠത്പ്രാഞ്ജലിര്വിഭുമ് വിശ്വമാവൃത്യ യോഗേന ജഗത്സര്വം വശീകുരു

'വാ, വാ മഹാദേവി!' എന്ന് പറഞ്ഞു, കൈകൂപ്പി, അവൻ vibhuനെ മുന്നിൽ നിന്നു, യോഗശക്തിയാൽ സർവ്വലോകവും ചുറ്റി, ആ ലോകങ്ങളെ മുഴുവൻ വശീകരിച്ചു.

അഥ താമാഹ ദേവേശോ രുദ്രാണീ ത്വം ഭവിഷ്യസി ബ്രാഹ്മണാനാം ഹിതാര്ഥായ പരമാര്ഥാ ഭവിഷ്യസി

അപ്പോൾ ദേവതകളുടെ നാഥൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: 'നീ രുദ്രാണി ആകും; ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, പരമാർത്ഥം നീയാകും.'

തഥൈനാം പുത്രകാമസ്യ ധ്യായതഃ പരമേഷ്ഠിനഃ പ്രദദൌ ദേവദേവേശഃ ചതുഷ്പാദാം ജഗദ്ഗുരുഃ

ഇങ്ങനെ, മകനായി ജനിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ ധ്യാനിച്ചിരുന്ന ബ്രഹ്മാവിന്, ദേവതകളുടെ ദൈവവും ലോകഗുരുവും ആയവൻ, നാലു കാൽ ഉള്ള അവളെ സമ്മാനിച്ചു.

തതസ്താം ധ്യാനയോഗേന വിദിത്വാ പരമേശ്വരീമ് ബ്രഹ്മാ ലോകഗുരോഃ സോ ഽഥ പ്രതിപേദേ മഹേശ്വരീമ്

പിന്നീട്, ധ്യാനയോഗത്തിലൂടെ പരമേശ്വരിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ലോകഗുരുവായ ബ്രഹ്മാവ് മഹേശ്വരിയെ സ്വീകരിച്ചു.

ഗായത്രീം തു തതോ രൌദ്രീം ധ്യാത്വാ ബ്രഹ്മാനുയന്ത്രിതഃ ഇത്യേതാം വൈദികീം വിദ്യാം രൌദ്രീം ഗായത്രീമീരിതാമ്

അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, രൗദ്രിയായ ഗായത്രിയെ ധ്യാനിച്ച്, ഈ വേദജ്ഞാനം, രൗദ്രി ഗായത്രി എന്ന പേരിൽ, വെളിപ്പെട്ടതായി അറിയപ്പെടുന്നു.

ജപിത്വാ തു മഹാദേവീം ബ്രഹ്മാ ലോകനമസ്കൃതാമ് പ്രപന്നസ്തു മഹാദേവം ധ്യാനയുക്തേന ചേതസാ

ലോകങ്ങൾ വന്ദിക്കുന്ന മഹാദേവിയെ സ്തുതിച്ചശേഷം, ബ്രഹ്മാവ് ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച മനസ്സോടെ മഹാദേവനിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചു.

തതസ്തസ്യ മഹാദേവോ ദിവ്യയോഗം ബഹുശ്രുതമ് ഐശ്വര്യം ജ്ഞാനസംപത്തിം വൈരാഗ്യം ച ദദൌ പ്രഭുഃ

അതിനുശേഷം മഹാദേവൻ അവനു ദിവ്യമായ യോഗം, വിശാലമായ ജ്ഞാനം, ഐശ്വര്യം, ജ്ഞാനസമ്പത്ത്, വൈരാഗ്യം എന്നിവയും അനുഗ്രഹിച്ചു.

തതോ ഽസ്യ പാര്ശ്വതോ ദിവ്യാഃ പ്രാദുര്ഭൂതാഃ കുമാരകാഃ പീതമാല്യാംബരധരാഃ പീതസ്രഗനുലേപനാഃ

അതിനുശേഷം അവന്റെ വശത്ത് നിന്ന് ദിവ്യബാലന്മാർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവർ മഞ്ഞപൂമാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും അണിഞ്ഞു, മഞ്ഞപൂക്കളും ചന്ദനവും പുരട്ടിയവരായിരുന്നു.

പീതാഭോഷ്ണീഷശിരസഃ പീതാസ്യാഃ പീതമൂര്ധജാഃ തതോ വര്ഷസഹസ്രാന്ത ഉഷിത്വാ വിമലൌജസഃ

അവർക്ക് തലയിൽ മഞ്ഞ തുര്ബാൻ, മുഖം മഞ്ഞ നിറം, മുടിയും മഞ്ഞ നിറം; ശുദ്ധമായ തേജസ്സോടെ ആയിരം വർഷം അവിടെ പാർത്തി.

യോഗാത്മാനസ്തപോഹ്ലാദാഃ ബ്രാഹ്മണാനാം ഹിതൈഷിണഃ ധര്മയോഗബലോപേതാ മുനീനാം ദീര്ഘസത്ത്രിണാമ്

അവർ യോഗത്തിൽ ലയിച്ചവരും, തപസ്സിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നവരും, ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, ധർമ്മവും യോഗബലവും ഉള്ള ദീർഘയാഗങ്ങൾ നടത്തുന്ന മുനികളുമായിരുന്നു.

ഉപദിശ്യ മഹായോഗം പ്രവിഷ്ടാസ്തേ മഹേശ്വരമ് ഏവമേതേന വിധിനാ യേ പ്രപന്നാ മഹേശ്വരമ്

അവർ മഹായോഗം ഉപദേശിച്ചശേഷം മഹേശ്വരനിൽ ലയിച്ചു; ഇതുപോലെയുള്ള രീതിയിൽ മഹേശ്വരനിൽ ആശ്രയം പ്രാപിക്കുന്നവർ—