ലിങ്ഗപുരാണമ്

പ്രവിശന്തി മഹാദേവം രുദ്രം തേ ത്വപുനര്ഭവാഃ

അവർ മഹാദേവനായ രുദ്രനിൽ ലയിച്ച് വീണ്ടും ജന്മം പ്രാപിക്കില്ല.

തതസ്തസ്മിന്ഗതേ കല്പേ പീതവര്ണേ സ്വയംഭുവഃ പുനരന്യഃ പ്രവൃത്തസ്തു കല്പോ നാമ്നാസിതസ്തു സഃ

അതിനുശേഷം ആ കല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പീതവർണ്ണമായ സുവർണ്ണയുഗത്തിൽ സ്വയംഭുവൻ വീണ്ടും മറ്റൊരു കല്പം ആരംഭിച്ചു; അതിന് അസിതം എന്നായിരുന്നു പേര്.

ഏകാര്ണവേ തദാ വൃത്തേ ദിവ്യേ വര്ഷസഹസ്രകേ സ്രഷ്ടുകാമഃ പ്രജാ ബ്രഹ്മാ ചിന്തയാമാസ ദുഃഖിതഃ

അന്നേരം, ആ ഏകസമുദ്രത്തിൽ ആയിരം ദിവ്യവർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സൃഷ്ടിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച ബ്രഹ്മാവ് ദുഃഖിതനായി ആലോചിച്ചു.

തസ്യ ചിന്തയമാനസ്യ പുത്രകാമസ്യ വൈ പ്രഭോഃ കൃഷ്ണഃ സമഭവദ്വര്ണോ ധ്യായതഃ പരമേഷ്ഠിനഃ

അവൻ, ആ പ്രഭുവായ ബ്രഹ്മാവ്, പുത്രാഗ്രഹത്താൽ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, പരമേശ്വരന്റെ വർണ്ണം ധ്യാനത്തിലിരുന്നപ്പോൾ കറുപ്പായി മാറി.

അഥാപശ്യന്മഹാതേജാഃ പ്രാദുര്ഭൂതം കുമാരകമ് കൃഷ്ണവര്ണം മഹാവീര്യം ദീപ്യമാനം സ്വതേജസാ

അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ളവൻ, സ്വതേജസ്സിൽ ദീപ്തിയുള്ള, കറുത്ത വർണ്ണവും മഹാവീര്യവും ഉള്ള ഒരു ബാലനെ പ്രത്യക്ഷമായി കണ്ടു.

കൃഷ്ണാംബരധരോഷ്ണീഷം കൃഷ്ണയജ്ഞോപവീതിനമ് കൃഷ്ണേന മൌലിനാ യുക്തം കൃഷ്ണസ്രഗനുലേപനമ്

അവൻ കറുത്ത വസ്ത്രവും തുര്ബാനും ധരിച്ചു, കറുത്ത യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ച്, കറുത്ത മുടിയും പൂമാലയും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞിരുന്നു.

സ തം ദൃഷ്ട്വാ മഹാത്മാനമ് അഘോരം ഘോരവിക്രമമ് വവന്ദേ ദേവദേവേശമ് അദ്ഭുതം കൃഷ്ണപിങ്ഗലമ്

ആ മഹാത്മാവായ, ഭയാനകമായിട്ടും ഭയപ്പെടുത്താത്ത, ദേവദേവനായ, അത്ഭുതകരമായ കൃഷ്ണപിംഗളവര്ണനേ കണ്ടു, അവൻ നമസ്കരിച്ചു.

പ്രാണായാമപരഃ ശ്രീമാന് ഹൃദി കൃത്വാ മഹേശ്വരമ് മനസാ ധ്യാനുയുക്തേന പ്രപന്നസ്തു തമീശ്വരമ്

പ്രാണായാമത്തിൽ ലയിച്ചും, മഹേശ്വരനെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചും, മനസ്സിൽ ധ്യാനത്തോടെ ആ ഇശ്വരനിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചു.

അഘോരം തു തതോ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മരൂപം വ്യചിന്തയത് തഥാ വൈ ധ്യായമാനസ്യ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ

അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് അഘോരനെ ബ്രഹ്മാരൂപത്തിൽ ചിന്തിച്ചു; അങ്ങനെ പരമേശ്വരൻ ധ്യാനത്തിലായിരുന്നു.

പ്രദദൌ ദര്ശനം ദേവോ ഹ്യ് അഘോരോ ഘോരവിക്രമഃ അഥാസ്യ പാര്ശ്വതഃ കൃഷ്ണാഃ കൃഷ്ണസ്രഗനുലേപനാഃ

അഘോരൻ, ഭയാനകശക്തിയോടെ, അവനു ദർശനം നൽകി; പിന്നെ അവന്റെ വശത്ത് കറുത്ത പൂമാലയും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞ ബാലന്മാർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ചത്വാരസ്തു മഹാത്മാനഃ സംബഭൂവുഃ കുമാരകാഃ കൃഷ്ണഃ കൃഷ്ണശിഖശ്ചൈവ കൃഷ്ണാസ്യഃ കൃഷ്ണവസ്ത്രധൃക്

നാലു മഹാത്മാക്കളായ ബാലന്മാർ ജനിച്ചു: കൃഷ്ണൻ, കൃഷ്ണശിഖൻ, കൃഷ്ണാസ്യൻ, കൃഷ്ണവസ്ത്രധാരൻ.

തതോ വര്ഷസഹസ്രം തു യോഗതഃ പരമേശ്വരമ് ഉപാസിത്വാ മഹായോഗം ശിഷ്യേഭ്യഃ പ്രദദുഃ പുനഃ

അതിനുശേഷം ആയിരം വർഷം യോഗം ചെയ്തു പരമേശ്വരനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു, പിന്നെയും ആ മഹായോഗം ശിഷ്യന്മാർക്ക് അവർ പഠിപ്പിച്ചു.

യോഗേന യോഗസമ്പന്നാഃ പ്രവിശ്യ മനസാ ശിവമ് അമലം നിര്ഗുണം സ്ഥാനം പ്രവിഷ്ടാ വിശ്വമീശ്വരമ്

യോഗത്തിലൂടെ യോഗസിദ്ധരായി, മനസ്സുകൊണ്ട് നിർമ്മലനും ഗുണരഹിതനുമായ ശിവനിൽ പ്രവേശിച്ചു, വിശ്വത്തിന്റെ ഇശ്വരനായവന്റെ സാന്നിധ്യം അവർ നേടി.

ഏവമേതേന യോഗേന യേ ഽപി ചാന്യേ മനീഷിണഃ ചിന്തയന്തി മഹാദേവം ഗന്താരോ രുദ്രമവ്യയമ്

ഇങ്ങനെ ഈ യോഗം വഴി മറ്റു ജ്ഞാനികളും മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, അവിനാശിയായ രുദ്രനിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.

തതസ്തസ്മിന് ഗതേ കല്പേ കൃഷ്ണവര്ണേ ഭയാനകേ തുഷ്ടാവ ദേവദേവേശം ബ്രഹ്മാ തം ബ്രഹ്മരൂപിണമ്

അതിനുശേഷം ആ കാലഘട്ടം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കറുത്ത ഭയാനകമായ യുഗത്തിൽ, ബ്രഹ്മാവ് ബ്രഹ്മസ്വരൂപിയായ ദേവദേവനേ സ്തുതിച്ചു.

അനുഗൃഹ്യ തതസ്തുഷ്ടോ ബ്രഹ്മാണമവദദ്ധരഃ അനേനൈവ തു രൂപേണ സംഹരാമി ന സംശയഃ

അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ഹരൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ രൂപത്തിൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ സംഹാരം നടത്തുന്നത്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.'

ബ്രഹ്മഹത്യാദികാന് ഘോരാംസ് തഥാന്യാനപി പാതകാന് ഹീനാംശ്ചൈവ മഹാഭാഗ തഥൈവ വിവിധാന്യപി

മഹാഭാഗവ, ബ്രഹ്മഹത്യ പോലുള്ള ഭയങ്കര പാപങ്ങളും മറ്റു വലിയ കുറ്റങ്ങളും, ചെറുതായുള്ള പലവിധ പാപങ്ങളും ഞാൻ നശിപ്പിക്കുന്നു.

ഉപപാതകമപ്യേവം തഥാ പാപാനി സുവ്രത മാനസാനി സുതീക്ഷ്ണാനി വാചികാനി പിതാമഹ

സുഭവനേ, ഇങ്ങനെ തന്നെ ഉപപാപങ്ങളും, മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കടുത്ത പാപങ്ങളും, വാക്കിലൂടെ ചെയ്യുന്ന പാപങ്ങളും, പിതാമഹനേ, ഞാൻ നീക്കുന്നു.

കായികാനി സുമിശ്രാണി തഥാ പ്രാസംഗികാനി ച ബുദ്ധിപൂര്വം കൃതാന്യേവ സഹജാഗന്തുകാനി ച

ശരീരത്തിൽ ചെയ്യുന്ന പാപങ്ങൾ, കലർന്നതും, അനുസൃതമായതും, ഉദ്ദേശപൂർവ്വം ചെയ്തതും, സ്വാഭാവികമായതും, അപ്രത്യക്ഷമായതും എല്ലാം ഞാൻ അകറ്റുന്നു.

മാതൃദേഹോത്ഥിതാന്യേവം പിതൃദേഹേ ച പാതകമ് സംഹരാമി ന സംദേഹഃ സര്വം പാതകജം വിഭോ

അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള പാപവും അച്ഛന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ളതും അങ്ങനെ തന്നെ, സകലപാപങ്ങളും ഞാൻ നശിപ്പിക്കുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല, പ്രഭോ.

ലക്ഷം ജപ്ത്വാ ഹ്യഘോരേഭ്യോ ബ്രഹ്മഹാ മുച്യതേ പ്രഭോ തദര്ധം വാചികേ വത്സ തദര്ധം മാനസേ പുനഃ

അഘോരമന്ത്രം ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവൻ മോചിതനാകും, പ്രഭോ; വാക്കിലൂടെ ചെയ്ത പാപത്തിന് അതിന്റെ പാതിയും, മനസ്സിൽ ചെയ്തതിന് അതിന്റെ പാതിയും മതിയാകും, കുഞ്ഞേ.

ചതുര്ഗുണം ബുദ്ധിപൂര്വേ ക്രോധാദഷ്ടഗുണം സ്മൃതമ് വീരഹാ ലക്ഷമാത്രേണ ഭ്രൂണഹാ കോടിമഭ്യസേത്

ഉദ്ദേശപൂർവ്വം ചെയ്ത പാപത്തിന് നാലിരട്ടി ജപമുണ്ട്; കോപത്തിൽ ചെയ്തതിന് എട്ടിരട്ടി വേണം. വീരഹത്യ ചെയ്തവൻ ഒരു ലക്ഷം ജപിച്ചാൽ ശുദ്ധനാകും; ഗർഭഹത്യ ചെയ്തവൻ ഒരു കോടി പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

മാതൃഹാ നിയുതം ജപ്ത്വാ ശുധ്യതേ നാത്ര സംശയഃ ഗോഘ്നശ്ചൈവ കൃതഘ്നശ് ച സ്ത്രീഘ്നഃ പാപയുതോ നരഃ

മാതാവിനെ കൊല്ലുന്നവൻ പത്ത് കോടിവട്ടം ജപിച്ചാൽ ശുദ്ധനാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവൻ, കൃതഘ്നൻ, സ്ത്രീഹത്യ ചെയ്തവൻ, പാപം ചെയ്തവൻ—

അയുതാഘോരമഭ്യസ്യ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ സുരാപോ ലക്ഷമാത്രേണ ബുദ്ധ്യാബുദ്ധ്യാപി വൈ പ്രഭോ

അഘോരമന്ത്രം പത്ത് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ മോചനം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. മദ്യം കുടിച്ചവൻ knowingly അല്ലെങ്കിൽ unknowingly ആയാലും ഒരു ലക്ഷം ജപിച്ചാൽ ശുദ്ധനാകും, പ്രഭോ.

മുച്യതേ നാത്ര സംദേഹസ് തദര്ധേന ച വാരുണീമ് അസ്നാതാശീ സഹസ്രേണ അജപീ ച തഥാ ദ്വിജഃ

ഇതിൽ സംശയമില്ല, അവൻ മോചിതനാകും; അതിന്റെ പാതി ജപിച്ചാൽ വാരുണീ കുടിച്ചവനും മോചിതനാകും. കുളിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചവൻ ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ശുദ്ധനാകും; അങ്ങനെ തന്നെ ജപിക്കാത്ത ദ്വിജനും.

അഹുതാശീ സഹസ്രേണ അദാതാ ച വിശുധ്യതി ബ്രാഹ്മണസ്വാപഹര്താ ച സ്വര്ണസ്തേയീ നരാധമഃ

ഹവനം ചെയ്യാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചവനും, ദാനം ചെയ്യാത്തവനും ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ശുദ്ധനാകും; ബ്രാഹ്മണസ്വത്ത് മോഷ്ടിച്ചവനും, പൊൻ മോഷ്ടിക്കുന്ന ദുഷ്ടനും—

നിയുതം മാനസം ജപ്ത്വാ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ ഗുരുതല്പരതോ വാപി മാതൃഘ്നോ വാ നരാധമഃ

മനസ്സിൽ പത്ത് കോടി പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ മോചനം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഗുരുപത്നിയെ അപമാനിച്ചവനും, മാതാവിനെ കൊല്ലുന്നവനും, പാപികളിൽ ഏറ്റവും ദുഷ്ടനും—

ബ്രഹ്മഘ്നശ് ച ജപേദേവം മാനസം വൈ പിതാമഹ സംപര്കാത്പാപിനാം പാപം തത്സമം പരിഭാഷിതമ്

ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവനും അങ്ങനെ തന്നെ മനസ്സിൽ ജപിക്കണം, പിതാമഹനേ. പാപികളുമായി കൂടിയിരുന്നതിൽ നിന്നുള്ള പാപവും അതിനോടു തുല്യമാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

തഥാപ്യയുതമാത്രേണ പാതകാദ്വൈ പ്രമുച്യതേ സംസര്ഗാത്പാതകീ ലക്ഷം ജപേദ്വൈ മാനസം ധിയാ

എങ്കിലും, പത്ത് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; പാപികളുമായി കൂടിയിരുന്നതിന്, മനസ്സിൽ ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ഉദ്ദേശപൂർവ്വം ജപിക്കണം.