லிங்கபுராணம்

மெருவின் மகளும் மருமகனும் ஆன தாதா, விதாதா எனும் இரு மகன்கள் பிறந்தார்கள். மாரீசி முனிவரின் மனைவி பிரபுதி, பெருமகிழ்ச்சியுடன் இரண்டு மகன்களை பெற்றாள். மாரீசிக்கு பூர்ணமாஸா எனும் மகன் பிறந்தான்; பின்னர் துஷ்டி, ஜ்யேஷ்டா, த்ரிஷ்டி, க்ரிஷி, அபசிதி எனும் நான்கு மகள்களும் பிறந்தார்கள். புலஹ முனிவரின் மனைவி க்ஷமா, கர்தமா, வரியம்சா, சஹிஷ்ணு எனும் மகன்கள் மற்றும் ஒரு நல்லொழுக்கமுடைய மகளை பெற்றாள். அதுபோல், கனகபிதா, பிவாரி, ப்ரிதிவிஸமா ஆகியோரும் புலஸ்த்யரால் மகிழ்ச்சியுடன் பெற்றோராகினர். தத்தோர்ணா, வேதபாஹு மற்றும் த்ரிஷத்வதி எனும் மகளும் பிறந்தார்கள். அதிர்ஷ்டமான சன்னதி, அறுபதாயிரம் மகன்களுக்கு தாயாக ஆனாள். க்ரது முனிவரின் மனைவியால் பிறந்த அனைவரும் வலகில்யர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; சினிவாலி, குஹு, ராகா, அனுமதி என்பவர்களும் அதில் அடங்குவர். அங்கிரசின் மனைவி ஸ்ம்ரிதி, அனுபவம் பெற்ற அக்கினி மற்றும் கீர்த்திமந்த் ஆகியோருக்கு தாயானாள். அத்ரி முனிவரின் மனைவி அனசூயை, ஆறு பிள்ளைகளை பெற்றாள்; அவற்றில் ஸ்ருதி எனும் ஒரு மகளும், சத்யநேத்ரா, பாவ்ய முனிவர், மூர்த்தி, அப, சனேசரா, சோமா எனும் ஐந்து மகன்களும் இருந்தனர். வசிஷ்டருக்கு உர்ஜா எனும் மனைவியால், அழகிய கண்களையுடைய வசிஷ்டர்கள் எனும் மகன்கள் பிறந்தார்கள். ராஜா, ஸுஹோத்திரா, பாகு, சவன, அனக, ஸுதபா, சுக்ரா எனும் ஏழு மகன்கள் வசிஷ்டருக்கு பிறந்தார்கள். சுயம்புவான பெருமான், பவனின் ஆத்மா, பிரம்மா, அக்கினி, ஸ்வாஹா என்பவளிடமிருந்து மூன்று மகன்களை உலக நன்மைக்காக பெற்றார். அவர்கள் பவமன, பாவகா, சுசி என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; பவமனா திரிதோஷம் மூலம் உண்டாகும் அக்கினி, பாவகா மின்னல் அக்கினி, சுசி சூரிய அக்கினி என்று அறியப்படுகின்றனர். இவர்கள் ஸ்வாஹாவின் மகன்கள். இவர்கள் மகன்கள், பேரன்கள் குறுகியவாறு விவரிக்கப்படுகின்றனர். ஏழு வகை, முதலில் நாற்பத்தொன்பது மற்றும் ஒன்பது எனும் அக்கினிகள், யாகங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவர்கள் அனைவரும் தவசிகளும், விரதம் உடையவர்களும், உயிர்களின் ஆண்டவர்களும், ருத்ர சுபாவம் உடையவர்களுமாக நினைவுகூரப்படுகின்றனர். யாகமிடாதவர்களும், யாகம் செய்யும் பிதாக்களும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கின்றனர்; யாகம் செய்யும் பிதாக்கள் அக்கினிஷ்வாத்தர்கள், மற்றவர்கள் பரிஹிஷதர்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். ஸ்வதா, அக்கினிஷ்வாத்தர் மரபில் மனதில் தோன்றிய மகளான மேனாவை பெற்றாள். மேனா உலகெங்கும் புகழ்பெற்றவள். மேனாவுக்கு மைனாகா, கிரௌஞ்சா எனும் இரு மகன்கள், உமா எனும் சகோதரி, ஹிமவதின் மகளாக கங்கை பிறந்தாள்; பவனுடன் சேர்ந்ததால் உலகை தூய்மைப்படுத்தினாள். அவள் மனதில் தோன்றிய தரணியை, யாகத்தில் அன்புடன் ஈடுபட்டவளாக பெற்றாள். அந்த ஸ்வதா, முகம் தாமரை போன்ற மேரு மன்னனுக்கு மனைவியாக ஆனாள். பிதாக்கள் அமிர்தம் அருந்துபவர்கள் என்று கூறப்படுகின்றனர்; அவர்களின் வரலாறு இங்கு விரிவாக விவரிக்கப்படுகிறது. முனிவர்களின் முழு வரிசையையும் கேளுங்கள். இப்போது, தனியாக அமைக்கப்பட்ட அத்தியாயத்தை நான் கூறுகிறேன்; தாட்சாயணி, சதி, ருத்ரரின் பக்கமாய் சென்றாள்; பின்னர் தக்ஷனை குறை கூறி, பவனை கணவனாகப் பெற்றாள். அவளை தியானித்து, நீலலோஹிதன் பல ருத்ரர்களை வெளிப்படுத்தினார். தன்னிலிருந்து எல்லாவற்றையும் உருவாக்கி, உலகங்கள் அனைவராலும் மதிக்கப்படுபவராக ஆனார்; பிரம்மா வேண்டியபோது, அந்த முனிவரின் புலி போன்று சிரித்துக் கொண்டு உடனே உருவாக்கினார். அவர்களால், பதினான்கு உலகமெல்லாம் நிரம்பியது; அவ்விதமான பல்வேறு, தூய்மையான, நீல சிவப்பு நிறமுடைய ருத்ரர்களைக் கண்ட பிரம்மா, "மூன்று கண்கள் உடைய, நீல சிவப்பு நிறமுடைய மஹாதேவர்களே, வணக்கம்," என்று கூறினார். அவர்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவர்கள், எங்கும் பரவியவர்கள், உயரமானவர்கள், குறுகியவர்கள், சிறியவர்கள், மங்களகரமானவர்கள், பொன்னிற முடி உடையவர்கள், பார்வையை அழிப்பவர்கள், நித்தியர்கள், ஞானிகள், தூயவர்கள். இவர்கள் இருமை இல்லாதவர்கள், விருப்பம் இல்லாதவர்கள், உலகமெங்கும் பரவியவர்கள், பவனின் மகன்கள்; இவ்வாறு ருத்ரர்களை புகழ்ந்து, ருத்ரர் பவனை வணங்கி, சிவனைச் சுற்றி வந்தபின், பொன்னில் பிறந்த பாக்கியசாலி பேசினார்: "மஹாதேவா, உமக்கு வணக்கம்; மரணமில்லாத உயிர்களை நீ உருவாக்கக்கூடாது; சங்கரா, மரணத்துடன் கூடிய உயிர்களை உருவாக்க வேண்டும்," என்றார். அப்போது அந்த பாக்கியசாலி, "இது என்னுடைய இயல்பு அல்ல; நீயே உன் விருப்பப்படி மரணத்துடன் கூடிய உயிர்களை உருவாக்கு," என்றார். அனுமதி பெற்ற பிரம்மா, சங்கரனிடமிருந்து எல்லாவற்றையும் உருவாக்கினார்; இச்சராசர உலகம், முதுமை மற்றும் மரணத்துடன் கூடியது. பின்பு, ருத்ரர்களால் சங்கரன் தன்னை விலக்கிய நிலை பெற்றார்; இது சங்கரனின் மகிமை. கருணைமிக்க ருத்ரர், அனைத்து உயிர்களின் நலனுக்காக செய்கிறார்; அவர் ஷம்பு, நிர்குணன், தன்னுடைய சித்தத்தால் உடலை நிலைநிறுத்துபவர். சங்கரன், யோகத்தில் வல்லமை கொண்டு, விரைவாகவே, வைராக்கியத்தில் நிலைத்தவர்களுக்கு முக்தி அளிக்கிறார்; அந்த முக்தி 'ஶம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. பொதுவாக உலக வாழ்க்கை பயத்தால் ஏற்படும் பொருள்களிலிருந்து விலகுதல், மனதில் வைராக்கியத்தை வளர்க்கிறது; இந்த வைராக்கியம் மற்ற ஞானங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தவறுகளை விட்டு, குணங்களை விடுதல், விசாரணை இல்லாமல், ஞானத்தால் வருகிறது; இதனும் அதனும் சேர்க்கை, பரமபரனின் அருளால் கிடைக்கிறது. தர்மம், ஞானம், வைராக்கியம், ஐஸ்வர்யம்—இவை அனைத்தும் சங்கரனே; அவர் நேரடியாக பினாகி, நீல சிவப்பு நிறமுடையவர். சங்கரனை சரணாகத்துறைபவர்கள் அனைவரும் நிச்சயமாக முக்தி அடைவார்கள்; மிகப் பெரிய பாவிகளும், எவ்வளவு கடுமையான பாபம் செய்தாலும் நரகத்திற்கு போகமாட்டார்கள். ஆகவே, சங்கரனை சரணாகத்துறைபவர்கள் என்றும் நிலைத்த நன்மையை அடைவார்கள்; மாயையின் இருபத்தெட்டு கொடுமையான வடிவங்களும் அவர்களுக்கு முடிவடைகின்றன. பாவிகள் வேதனை அனுபவிக்கும் கோடிக்கணக்கான நரகங்கள் உள்ளன; சிவன், ருத்ரன், சங்கரன், அந்த நீல சிவப்பு நிறமுடையவரை சரணாகத்துறைப்படாதவர்கள் அவை அனைத்தையும் அனுபவிக்க நேரிடும்.