లిఙ్గపురాణమ్

బ్రహ్మస్థానమిదం చాపి యత్ర ప్రాప్తం త్వయా ప్రభో త్వత్తః పరతరం దేవ విష్ణునా తత్పదం శుభమ్

ప్రభూ! నీవు చేరుకున్న ఈ స్థానం బ్రహ్మాస్థానం. నీకు పైగా ఉన్నది విష్ణువు యొక్క శుభమైన స్థానం.

వైకుణ్ఠేన విశుద్ధేన మమ వామాఙ్గజేన వా తదాప్రభృతి కల్పశ్ చ త్రయస్త్రింశత్తమో హ్యయమ్

వైకుంఠుడు, నా ఎడమ భాగం నుండి పుట్టిన విష్ణువు, అప్పటి నుండి ఈ ముప్పై మూడు కల్పాల వరుస కొనసాగుతోంది.

శతం శతసహస్రాణామ్ అతీతా యే స్వయంభువః పురస్తాత్తవ దేవేశ తచ్ఛృణుష్వ మహామతే

దేవతల అధిపతీ! లక్షలాది స్వయంభువ కల్పాలు గతించాయి. ముందుగా జరిగిన వాటిని కూడా విను, మహామతివంతుడా.

ఆనన్దస్తు స విజ్ఞేయ ఆనన్దత్వే వ్యవస్థితః మాణ్డవ్యగోత్రస్తపసా మమ పుత్రత్వమాగతః

ఆయన ఆనందంగా స్థిరంగా ఉన్నవాడిగా తెలుసుకోవాలి. మాండవ్య వంశానికి చెందినవాడు, తపస్సు ద్వారా నాకు కుమారుడయ్యాడు.

త్వయి యోగం చ సాంఖ్యం చ తపోవిద్యావిధిక్రియాః ఋతం సత్యం దయా బ్రహ్మ అహింసా సన్మతిః క్షమా

నీలో యోగం, సాంఖ్యం, తపస్సు, జ్ఞానం, కర్మలు, సత్యం, నిజం, దయ, బ్రహ్మం, అహింస, మంచి బుద్ధి, సహనం ఉన్నాయి.

ధ్యానం ధ్యేయం దమః శాన్తిర్ విద్యావిద్యా మతిర్ధృతిః కాన్తిర్నీతిః ప్రథా మేధా లజ్జా దృష్టిః సరస్వతీ

ధ్యానం, ధ్యేయం, దమనం, శాంతి, జ్ఞానం, అజ్ఞానం, బుద్ధి, స్థైర్యం, అందం, నైతి, ఖ్యాతి, మేధ, లజ్జ, దృష్టి, సరస్వతి,

తుష్టిః పుష్టిః క్రియా చైవ ప్రసాదశ్ చ ప్రతిష్ఠితాః ద్వాత్రింశత్సుగుణా హ్యేషా ద్వాత్రింశాక్షరసంజ్ఞయా

సంతృప్తి, పోషణ, కార్యం, అనుగ్రహం — ఇవన్నీ స్థిరంగా ఉన్నాయి. ఈ ముప్పై రెండు గుణాలు, ముప్పై రెండు అక్షరాల పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందాయి.

ప్రకృతిర్విహితా బ్రహ్మంస్ త్వత్ప్రసూతిర్మహేశ్వరీ విష్ణోర్భగవతశ్చాపి తథాన్యేషామపి ప్రభో

బ్రహ్మా! ప్రకృతి విధించబడింది. మహేశ్వరీ నీ సంతానం, అలాగే విష్ణువు, ఇతరులకూ ఆమె సంతానం, ప్రభూ.

సైషా భగవతీ దేవీ మత్ప్రసూతిః ప్రతిష్ఠితా చతుర్ముఖీ జగద్యోనిః ప్రకృతిర్ గౌః ప్రతిష్ఠితా

ఈ భగవతిదేవి నా సంతానం, స్థిరంగా ఉన్నది, నలుగురు ముఖాలు కలిగి, జగత్తుకు మూలంగా, ప్రకృతి, గోవుగా స్థిరంగా ఉంది.

గౌరీ మాయా చ విద్యా చ కృష్ణా హైమవతీతి చ ప్రధానం ప్రకృతిశ్చైవ యామాహుస్తత్త్వచిన్తకాః

ఆమెను గౌరీ, మాయ, విద్య, కృష్ణ, హైమవతి, ప్రధాన, ప్రకృతి అని తత్వవేత్తలు పిలుస్తారు.

అజామేకాం లోహితాం శుక్లకృష్ణాం విశ్వప్రజాం సృజమానాం సరూపామ్ అజో ఽహం మాం విద్ధి తాం విశ్వరూపం గాయత్రీం గాం విశ్వరూపాం హి బుద్ధ్యా

ఆమెను జన్మలేని, ఏకైక, ఎరుపు, తెలుపు, నలుపు రంగులతో, సర్వజంతువులను సృష్టించేవారిగా తెలుసుకో. నేను కూడా జన్మలేనివాడిని, నన్ను ఆమెగా, విశ్వరూపిణిగా, గాయత్రీగా, విశ్వరూప గోవుగా బుద్ధితో తెలుసుకో.

ఏవముక్త్వా మహాదేవః ససర్జ పరమేశ్వరః తతశ్ చ పార్శ్వగా దేవ్యాః సర్వరూపకుమారకాః

ఇలా చెప్పిన అనంతరం మహాదేవుడు సృష్టిని ప్రారంభించాడు. ఆ తరువాత ఆ దేవి పక్కనుండి అన్ని రూపాల బాలురు పుట్టారు.

జటీ ముణ్డీ శిఖణ్డీ చ అర్ధముణ్డశ్ చ జజ్ఞిరే తతస్తేన యథోక్తేన యోగేన సుమహౌజసః

జటలు, ముండలు, శిఖలు, అర్ధముండలు కలిగిన వారు పుట్టారు. తరువాత చెప్పిన యోగబలంతో, వారు గొప్ప తేజస్సుతో ఉన్నారు.

దివ్యవర్షసహస్రాన్తే ఉపాసిత్వా మహేశ్వరమ్ ధర్మోపదేశమఖిలం కృత్వా యోగమయం దృఢమ్

వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాలు ముగిసిన తరువాత, మహేశ్వరునిని భక్తితో ఆరాధించి, ధర్మోపదేశాన్ని పూర్తిగా తెలుసుకొని, దృఢమైన యోగంలో స్థిరంగా నిలిచాడు.

శిష్టాశ్ చ నియతాత్మానః ప్రవిష్టా రుద్రమీశ్వరమ్

ఆ శిష్యులు, మనస్సును నియంత్రించుకొని, రుద్రుడైన పరమేశ్వరునిలో లీనమయ్యారు.

ఏవం సంక్షేపతః ప్రోక్తః సహ్యాదీనాం సముద్భవః యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి శ్రావయేద్వా ద్విజోత్తమాన్

ఇలా సంక్షిప్తంగా సహ్యాద్రి మొదలైన పర్వతాల ఉద్భవాన్ని వివరించాను. ఎవరు చదువుతారో, వినుతారో, లేక ఉత్తమ ద్విజులకు వినిపిస్తారో,

స యాతి బ్రహ్మసాయుజ్యం ప్రసాదాత్పరమేష్ఠినః కథం లిఙ్గమభూల్లిఙ్గే సమభ్యర్చ్యః స శఙ్కరః

వారు పరమేశ్వరుని కృపతో బ్రహ్మతో ఏకత్వాన్ని పొందుతారు. లింగంలో లింగం ఎలా పుట్టిందో, శంకరుని ఎలా ఆరాధించాలో చెప్పబడింది.

కిం లిఙ్గం కస్ తథా లిఙ్గీ సూత వక్తుమిహార్హసి ఏవం దేవాశ్ చ ఋషయః ప్రణిపత్య పితామహమ్

లింగం అంటే ఏమిటి? లింగి ఎవరు? సూతా, నీవు చెప్పాలి. అలా దేవతలు, ఋషులు, పితామహుని పాదాలకు నమస్కరించి,

అపృచ్ఛన్ భగవంల్లిఙ్గం కథమాసీదితి స్వయమ్ లిఙ్గే మహేశ్వరో రుద్రః సమభ్యర్చ్యః కథం త్వితి

ప్రభూ, లింగం ఎలా ఏర్పడిందో చెప్పమని అడిగారు. లింగంలో మహేశ్వరుడు రుద్రుడు ఎలా ఆరాధించబడాలో వివరించమని కోరారు.

కిం లిఙ్గం కస్ తథా లిఙ్గీ సో ఽప్యాహ చ పితామహః ప్రధానం లిఙ్గమాఖ్యాతం లిఙ్గీ చ పరమేశ్వరః

లింగం అంటే ఏమిటి? లింగి ఎవరు? అని అడిగినపుడు, పితామహుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు — ప్రధాన లింగం వివరించబడింది; లింగి పరమేశ్వరుడే.

రక్షార్థమంబుధౌ మహ్యం విష్ణోస్త్వాసీత్ సురోత్తమాః వైమానికే గతే సర్గే జనలోకం సహర్షిభిః

రక్షణ కోసం సముద్రంలో నాకు విష్ణువు సహాయంగా ఉన్నాడు, ఓ ఉత్తమ దేవతలారా! ఆకాశమార్గంలో సృష్టి జానలోకానికి ఋషులతో కలిసి వెళ్లినపుడు,

స్థితికాలే తదా పూర్ణే తతః ప్రత్యాహృతే తథా చతుర్యుగసహస్రాన్తే సత్యలోకం గతే సురాః

స్థితికాలం పూర్తయినప్పుడు, అది తిరిగి లీనమైనపుడు, నాలుగు యుగాల వెయ్యి చక్రాల అనంతరం, దేవతలు సత్యలోకానికి వెళ్లారు.

వినాధిపత్యం సమతాం గతే ఽన్తే బ్రహ్మణో మమ శుష్కే చ స్థావరే సర్వే త్వ్ అనావృష్ట్యా చ సర్వశః

బ్రహ్మణి కాలం చివరలో పాలకత్వం లేక సమానత్వం ఏర్పడింది. అప్పుడు ఎక్కడైనా వర్షం లేక, స్థావరమంతా ఎండిపోయింది.

పశవో మానుషా వృక్షాః పిశాచాః పిశితాశనాః గన్ధర్వాద్యాః క్రమేణైవ నిర్దగ్ధా భానుభానుభిః

పశువులు, మనుషులు, చెట్లు, మాంసాహార పిశాచులు, గంధర్వాది ఇతరులు — వీరందరూ వరుసగా సూర్యకిరణాలతో కాలిపోయారు.

ఏకార్ణవే మహాఘోరే తమోభూతే సమన్తతః సుష్వాపాంభసి యోగాత్మా నిర్మలో నిరుపప్లవః

ఒకటే మహా భయంకరమైన సముద్రంలో, చుట్టూ చీకటి వ్యాపించి ఉండగా, యోగమయమైన స్వరూపుడు, నిర్మలుడు, కలతలేని వాడు, ఆ నీటిపై నిద్రించాడు.

సహస్రశీర్షా విశ్వాత్మా సహస్రాక్షః సహస్రపాత్ సహస్రబాహుః సర్వజ్ఞః సర్వదేవభవోద్భవః

వెయ్యి తలలు, వెయ్యి కళ్ళు, వెయ్యి పాదాలు, వెయ్యి చేతులు కలిగి, సర్వజ్ఞుడు, సర్వదేవతలకు మూలమైన, విశ్వాత్ముడైన వాడు.

హిరణ్యగర్భో రజసా తమసా శఙ్కరః స్వయమ్ సత్త్వేన సర్వగో విష్ణుః సర్వాత్మత్వే మహేశ్వరః

హిరణ్యగర్భుడు రజస్సు, తమస్సుతో శంకరుడే; సత్త్వగుణంతో విష్ణువు అన్నిదిక్కులా వ్యాపించి ఉన్నాడు; మహేశ్వరుడు అన్నింటికీ ఆత్మ.

కాలాత్మా కాలనాభస్తు శుక్లః కృష్ణస్తు నిర్గుణః నారాయణో మహాబాహుః సర్వాత్మా సదసన్మయః

కాలానికి ఆత్మ, కాలమే నాభిగా ఉన్న వాడు తెల్లవాడైన వాడు; నల్లవాడు గుణరహితుడు; నారాయణుడు మహాబాహువు, సర్వాత్మ, సత్-అసత్ స్వరూపుడు.

తథాభూతమహం దృష్ట్వా శయానం పఙ్కజేక్షణమ్ మాయయా మోహితస్తస్య తమవోచమమర్షితః

అలా పద్మాక్షుడిని పడుకున్నట్టు చూసి, అతని మాయ వల్ల మోహించబడి, కోపంతో అతనితో మాట్లాడాను.