ଏହି କଥାରେ, ଅନ୍ଧକାରର ଆବରଣକାରୀ, ଯିଏ କ୍ରୋଧକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ତାଙ୍କର ଚୋରିରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ତିନିଜଣୀ ଝିଅ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସବୁକିଛି ନିଜେ ନେଇନଥିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଏହି ଝିଅମାନେ—ଏକଜଣୀ ସବୁକିଛି ନେଇଯାନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟା ଅର୍ଦ୍ଧ ନେଇଯାନ୍ତି, ତୃତୀୟା ଶକ୍ତିକୁ ନେଇଯାନ୍ତି—ଏମାନେ ଅଶୁଭ ଚରିତ୍ରର ଘରେ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣର ଘରେ ବସିଥାନ୍ତି। ଯେଉଁଘରେ ଅଧ୍ୱସ୍ଥ ଚରିତ୍ର, ଅଶୁଚିତା, ଅସତ୍ସଙ୍ଗ ଓ ଧୋକା ଥାଏ, କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ପାଦରେ ଲୋକେ ରସୋଇଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଏହି ଝିଅମାନେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ "ଭ୍ରମଣର ପୁଅ" କାକଜଙ୍ଘା ବିଶେଷ। ଯେତେବେଳେ କାହାରେ ସେ ଅଧିକାର କରିଥାଏ, ସେଠାରେ କେହି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଯିଏ ଖାଉଥିବା ବେଳେ ଗାଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଗାଇଅଠି ହସେ, କିମ୍ବା ଯିଏ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ମିଳନ କରେ, ସେମାନେ କାକଜଙ୍ଘା ଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ମହିଳା ରଜସ୍ୱଳା ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ତିନିଜଣୀ ଝିଅକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି—ଏମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଷ୍ଟନ ନେଇଯିବାଳି, ଅଳଙ୍କାର ନେଇଯିବାଳି ଓ ଜନ୍ମ ନେଇଯିବାଳି। ଯଦି ନିୟମିତ ବିବାହ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ ନାହିଁ କିମ୍ବା ବିଳମ୍ବିତ ହୁଏ, ତେବେ ଏମାନେ ଷ୍ଟନ ନେଇଯାନ୍ତି। ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କିମ୍ବା ମାଆଙ୍କ ପୂଜା ନ ହୁଏ, ଅଳଙ୍କାର ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଶୟନଗୃହ ଅଗ୍ନି, ପାଣି, ଧୂପ, ଦୀପ, ଶସ୍ତ୍ର, ମୁସଳ କିମ୍ବା ସୋରିଷ ଚିହ୍ନ ବିହୀନ ଥାଏ, ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଯିବାଳି ପ୍ରବେଶ କରି, ନୂତନ ଶିଶୁକୁ ନେଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ମା' ସେଠାରେ ଶିଶୁକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଅଠନ୍ତି। ଏହି ଝିଅ, ଜନ୍ମ ନେଇଯିବାଳି, ଭୟଙ୍କର ଓ ମାଂସ ଭୋଜିଥିବା, ତେଣୁ ଶୟନଗୃହରେ ସତର୍କ ରକ୍ଷା ଦରକାର। ଏହି ଝିଅଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଚଣ୍ଡ, ସ୍ମୃତି ଅଭାବ ଓ ଶୂନ୍ୟ ଘରରେ ବିନାଶ ଆଣନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ଲୀକା ଓ ଆଠିଟି ଭୟଙ୍କର ଚଣ୍ଡାଳ ଜାତି ପ୍ରକଟ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ଦଣ୍ଡ ଓ ପାଶ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି। ଭୋକରେ ଏହି ଚଣ୍ଡାଳ ଲୀକାମାନେ ଏକାଅପରକୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଯାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ସେମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଏକ ନିୟମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ—"ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ଲୀକାମାନେକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମୁଁ କଠୋର ଦଣ୍ଡ ଦେଇବି।" ଯଦି ଚଣ୍ଡାଳ ଲୀକାମାନେ ଘରେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି, ପୂର୍ବ ଉପଦ୍ରବ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ଝିଅ ଦୁଇଟି ଝିଅକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି—ଏକଜଣୀ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କ ଶକ୍ତି ଚୁରି କରନ୍ତି, ଏକଜଣୀ ବାୟୁ ଆକୃତି ଓ ଅନ୍ୟଜଣୀ ନିରାକାର; ଏମାନେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର। ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଶେଷରେ ବାୟୁ ଆକୃତି ଝିଅ ଯାହାକୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ଦେଇଦିଅନ୍ତି, ସେ ପୁରୁଷ ବାୟୁ-ଶୁକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ, ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଏପରି ହୁଏ। ନିରାକାର ଝିଅ ଯାହା ପାଖକୁ ଯାଏ, ସେଉଁଠି ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ, ବିଶେଷ କରି ଯିଏ ମାଂସ ଭୋଜନ କରେ, ଅନଉତ୍ନ ହୋଇ ଭୋଜନ କରେ, କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ଭୋଜନ କରେ। ଏହିପରି ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଝିଅ, ଭୃକୁଟି ଭଙ୍ଗି ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମୁହଁରେ, ଦୁଇଟି ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଥାନ୍ତି। ଯିଏ ଅଶୁଚି, ଅପବିତ୍ର, ଅନ୍ୟଙ୍କ ନିନ୍ଦାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ଚଞ୍ଚଳ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ଘୁଞ୍ଚେ, ସେ ଶକ୍ତିହୀନ ହୁଏ। ଏହି ଦୁଇଯଣ ଯେଉଁମାନେ ଘୃଣା କରନ୍ତି—ମାଆ, ଭାଇ, ବନ୍ଧୁ, ଆତ୍ମୀୟ, ପର—ସେମାନେ ଏହି ଦୁଇଯଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଯିଏ ଘୃଣିତ, ସେ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଧନରେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ଗୁଣିଜଣେ ଏକାକି ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଗୁଣ, ମିତ୍ରତା ଓ ସମ୍ମାନ ନେଇଯାଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗୀ, ରୋଗର ସନ୍ତାନ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏପରେ କ୍ରୌଷ୍ଟୁକି ମୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଭଗବନ, ଆପଣ ସ୍ବରୋଚିଷ ମନ୍ୱନ୍ତରର କଥା ଓ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଦେଲେ। ଏବେ 'ପଦ୍ମିନୀ' ନାମକ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଓ ତାହା ସହିତ ଥିବା ଧନ-ଧାନ୍ୟ ବିଷୟରେ କୃପାକରି କହନ୍ତୁ। ଏହି ଅଷ୍ଟ ଧନ କ’ଣ, ସେମାନଙ୍କ ରୂପ, ସ୍ୱଭାବ, ଏବଂ ତାତ୍ପର୍ୟ କ’ଣ?" ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମୁନି କହିଲେ, "ପଦ୍ମିନୀ ଜ୍ଞାନ ହେଉଛି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜେ, ଏବଂ ଏହି ଧନମାନେ ତାଙ୍କର ନିବାସସ୍ଥଳୀ। ଏମାନେ ହେଉଛନ୍ତି—ପଦ୍ମ, ମହାପଦ୍ମ, ମକର, କଚ୍ଛପ, ମୁକୁନ୍ଦ, ନନ୍ଦକ, ନୀଳ ଓ ଶଂଖ। ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଏହି ଧନ ଏକାଠି ଥାଏ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ସଫଳତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଦେବତାଙ୍କ କୃପା ଓ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଏହି ଧନ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ଆସେ। ଏହି ଧନର ସ୍ଵଭାବ ଏପରି—ପଦ୍ମ ଧନ ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ରହେ, ସେଠାରେ ପରମ୍ପରାରେ ଲୋକ ଦାନଶୀଳ ଓ ଧନଶାସନ କରନ୍ତି। ଏହି ଧନ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣର, ଅତି ଉପଭୋଗ୍ୟ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ତାମ୍ବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାତୁ ମିଳିଥାଏ। ସେମାନେ ବ୍ୟାପାର କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଦାନ କରନ୍ତି। ଏହି ଧନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୂଜା ମଣ୍ଡପ ଓ ଦେବଳୟ ତିଆରି କରନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଧନ 'ମହାପଦ୍ମ' ମଧ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣର, ଏହା ଯେଉଁଠାରେ ରହେ, ସେଠାରେ ମଣି, ପଦ୍ମରାଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ମିଳିଥାଏ। ସେମାନେ ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ ବ୍ୟାପାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ନିବାସ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅଷ୍ଟ ଧନ ଏ ଭାବରେ ଜଗତରେ ବିସ୍ତାରିତ।