യദ്യദിച്ഛതി വിപ്രേന്ദ്രസ് തത്തത്കുര്യാദ്വിലാസിനീ സര്വഭാവേന ചാത്മാനമ് അര്പയേത്സ്മിതഭാഷിണീ
ആ ബ്രാഹ്മണൻ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും സ്ത്രീ അതു ചെയ്യണം; സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിയോടെ, മധുരമായി സംസാരിച്ച്, പൂർണ്ണമായും താനെ സമർപ്പിക്കണം.
ഏവമാദിത്യവാരേണ സര്വമേതത്സമാചരേത് തണ്ഡുലപ്രസ്ഥദാനം ച യാവന്മാസാസ്ത്രയോദശ
ഇങ്ങനെ, ഞായറാഴ്ചകളിൽ എല്ലാ ക്രിയകളും നിർവ്വഹിച്ച്, അരിയിലൊരു പ്രസ്ഥം പതിമൂന്നു മാസം വരെ നൽകണം.
തതസ്ത്രയോദശേ മാസി സമ്പ്രാപ്തേ തസ്യ ഭാമിനീ വിപ്രസ്യോപസ്കരൈര്യുക്താം ശയ്യാം ദദ്യാദ്വിലക്ഷണാമ്
പതിന്മൂന്നാം മാസം എത്തിയപ്പോൾ, സ്ത്രീ ആ ബ്രാഹ്മണന് എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളോടും കൂടിയ പ്രത്യേകമായ ഒരു കിടക്ക നൽകണം.
സോപധാനകവിശ്രാമാം സാസ്തരാവരണാം ശുഭാമ് പ്രദീപോപാനഹച്ഛത്ത്രപാദുകാസനസംയുതാമ്
തലയണയോടെ, വിശ്രമിക്കാൻ അനുയോജ്യമായതും, നല്ല വസ്ത്രം വിരിച്ചതും, വിളക്ക്, ചെരിപ്പ്, കുട, ഇരിപ്പിടം എന്നിവയോടെ ആ കിടക്ക ഒരുക്കണം.
സപത്നീകമലംകൃത്യ ഹേമസൂത്രാങ്ഗുലീയകൈഃ സൂക്ഷ്മവസ്ത്രൈഃ സകടകൈര് ധൂപമാല്യാനുലേപനൈഃ
സഹപത്നിയോടൊപ്പം ചേർന്ന്, ആ കിടക്ക സ്വർണ്ണമാല, സുഖമായ വസ്ത്രങ്ങൾ, കങ്കണങ്ങൾ, ധൂപം, പൂമാല, അങ്കണങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം.
കാമദേവം സപത്നീകം ഗുഡകുമ്ഭോപരി സ്ഥിതമ് താമ്രപാത്രാസനഗതം ഹൈമനേത്രപടാവൃതമ്
കാമനെയും അവന്റെ ഭാര്യയെയും ചേർത്ത്, ശർക്കരയുള്ള കിണ്ണത്തിന്മേൽ, താമ്രപാത്രത്തിൽ ഇരുത്തി, സ്വർണ്ണക്കണ്ണുകളുള്ള വസ്ത്രം മൂടി വയ്ക്കണം.
സകാംസ്യഭാജനോപേതമ് ഇക്ഷുദണ്ഡസമന്വിതമ് ദദ്യാദേതേന മന്ത്രേണ തഥൈകാം ഗാം പയസ്വിനീമ്
കാംസ്യപാത്രങ്ങളും ഇഞ്ചി കട്ടയും ചേർത്ത്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ഒരു പാൽകാളയും നൽകണം.
യഥാന്തരം ന പശ്യാമി കാമകേശവയോഃ സദാ തഥൈവ സര്വകാമാപ്തിര് അസ്തു വിഷ്ണോ സദാ മമ
കാമനും കേശവനും തമ്മിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും വ്യത്യാസം കാണുന്നില്ല; അതുപോലെ തന്നെ, വിഷ്ണുവിൽ നിന്നു എനിക്ക് എല്ലാം ലഭിക്കട്ടെ.
യഥാ ന കമലാ ദേഹാത് പ്രയാതി തവ കേശവ തഥാ മമാപി ദേവേശ ശരീരേ സ്വേ കുരു പ്രഭോ
കേശവാ, എങ്ങനെ കമലം നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുന്നില്ലയോ, അതുപോലെ ദേവേശാ, എന്റെ ശരീരവും എനിക്ക് വിട്ടുപോകാതിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
തഥാ ച കാഞ്ചനം ദേവം പ്രതിഗൃഹ്ണന്ദ്വിജോത്തമഃ ക ഇദം കസ്മാ അദാദിതി വൈദികം മന്ത്രമീരയേത്
അപ്പോൾ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ സ്വർണ്ണപ്രതിമ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, 'ഇത് ആരാണ്? ആര്ക്കാണ് ഇത് നൽകുന്നത്?' എന്ന വേദമന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
തതഃ പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ വിസര്ജ്യ ദ്വിജപുംഗവമ് ശയ്യാസനാദികം സര്വം ബ്രാഹ്മണസ്യ ഗൃഹം നയേത്
അതിനുശേഷം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു ആദരപൂർവ്വം വിടവാങ്ങിച്ച്, എല്ലാ കിടക്കകളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
തതഃ പ്രഭൃതി യോ വിപ്രോ രത്യര്ഥം ഗൃഹമാഗതഃ സ മാന്യഃ സൂര്യവാരേ ച സ മന്തവ്യോ ഭവേത്തദാ
അതിനുശേഷം, സന്തോഷത്തിനായി വീട്ടിൽ വരുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ, പ്രത്യേകിച്ച് ഞായറാഴ്ച, ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കണം.
ഏവം ത്രയോദശം യാവന് മാസമേവം ദ്വിജോത്തമാന് തര്പയേത യഥാകാമം പ്രോഷിതേ ഽന്യം സമാചരേത്
ഇങ്ങനെ പതിമൂന്ന് മാസം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനെ ഇഷ്ടാനുസരണം സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തണം; അദ്ദേഹം ഇല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാളെ അതിനായി ഏൽപ്പിക്കാം.
തദനുജ്ഞയാ രൂപവാന്യോ യാവദഭ്യാഗതോ ഭവേത് ആത്മനോ ഽപി യഥാവിഘ്നം ഗര്ഭഭൂതികരം പ്രിയമ്
അവന്റെ അനുമതിയോടെ, മറ്റൊരു സുന്ദരനായി വരുമ്പോഴും, തനിക്കു യോജിച്ചും തടസ്സമില്ലാതെ, ഇഷ്ടമായ സന്താനലാഭം ലഭിക്കുന്നതും ചെയ്യാം.
ദൈവം വാ മാനുഷം വാ സ്യാദ് അനുരാഗേണ വാ തതഃ സാചാരാനഷ്ടപഞ്ചാശദ് യഥാശക്ത്യാ സമാചരേത്
ദൈവീകമായാലും മനുഷ്യപ്രയത്നമാലും, സ്നേഹത്താലും ആയിരിക്കട്ടെ, അപ്പോൾ അമ്പത്തിയെട്ട് നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മങ്ങൾ ശരിയായ രീതിയിൽ തക്കശേഷി അനുസരിച്ച് ചെയ്യണം.
ഏതദ്ധി കഥിതം സമ്യഗ് ഭവതീനാം വിശേഷതഃ അധര്മോ ഽയം തതോ ന സ്യാദ് വേശ്യാനാമിഹ സര്വദാ
ഇത് നിങ്ങൾക്കായി വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ഇവിടെ വേശ്യകൾക്ക് ഇത് ഒരിക്കലും അധർമ്മമല്ല.
പുരുഹൂതേന യത്പ്രോക്തം ദാനവീഷു പുരാ മയാ തദിദം സാമ്പ്രതം സര്വം ഭവതീഷ്വപി യുജ്യതേ
ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഞാൻ മുമ്പ് ദാനവീ സ്ത്രീകൾക്ക് പറഞ്ഞത്, ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കും മുഴുവനായി ബാധകമാണ്.
സര്വപാപപ്രശമനമ് അനന്തഫലദായകമ് കല്യാണീനാം ച കഥിതം തത്കുരുധ്വം വരാനനാഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കംചെയ്യുന്നതും അനന്തഫലം നൽകുന്നതുമായ ഈ വിധി, സുമംഗലികൾക്കായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, മനോഹരമുഖികളേ, നിങ്ങളിത് നിർവ്വഹിക്കണം.
കരോതി യാശേഷമഖണ്ഡമേതത് കല്യാണിനീ മാധവലോകസംസ്ഥാ സാ പൂജിതാ ദേവഗണൈര് അശേഷൈര് ആനന്ദകൃത്സ്ഥാനമ് ഉപൈതി വിഷ്ണോഃ
മാധവലോകത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ ഈ അഖണ്ഡവ്രതം മുഴുവനും നിർവ്വഹിക്കുന്ന സുമംഗളി, ദേവഗണങ്ങൾക്കാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുകയും, വിഷ്ണുവിനൊപ്പം ആനന്ദസ്വരൂപമായ സ്ഥാനം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും.
തപോധനഃ സോ ഽപ്യഭിധായ ചൈവം തദാ ച താസാം വ്രതമങ്ഗനാനാമ് സ്വസ്ഥാനമേഷ്യത്യനു താഃ സമസ്തം വ്രതം കരിഷ്യന്തി ച ദേവയാനൈഃ
തപസ്സുകാരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും; പിന്നെ ആ സ്ത്രീകൾ അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ആ വ്രതം നിർവ്വഹിക്കും.
മോഹാദ്വാപി മദാദ്വാപി യഃ പരസ്ത്രീം സമാശ്രയേത് തസ്യാപി നിഷ്കൃതിം ദേവ വദ സര്വകൃപാകര
ഭ്രമത്താലോ അഹങ്കാരത്താലോ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവർക്കു എന്താണ് പ്രായശ്ചിത്തം, ദയാസാഗരനായ ദേവാ, ദയവായി പറയൂ.
ഭഗവന്പുരുഷസ്യേഹ സ്ത്രിയാശ്ച വിരഹാദികമ് ശോകവ്യാധിഭയം ദുഃഖം ന ഭവേദ്യേന തദ്വദ
പ്രഭോ, പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും തമ്മിൽ വേർപാടുകൊണ്ടുള്ള ദുഃഖം, രോഗം, ഭയം, വേദന എന്നിവ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ദയവായി പറയൂ.
ശ്രാവണസ്യ ദ്വിതീയായാം കൃഷ്ണായാം മധുസൂദനഃ ക്ഷീരാര്ണവേ സപത്നീകഃ സദാ വസതി കേശവഃ
ശ്രാവണ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷം രണ്ടാം ദിവസം, മധുസൂദനനായ കേശവൻ തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
തസ്യാം സമ്പൂജ്യ ഗോവിന്ദം സര്വാന്കാമാന്സമശ്നുതേ ഗോഭൂഹിരണ്യദാനാദി സപ്തകല്പശതാനുഗമ്
ആ ദിവസം ഗോവിന്ദനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, ആൾക്ക് എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും ലഭിക്കുകയും, ഏഴുനൂറ് കല്പം പശു, ഭൂമി, പൊന്നു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കും.
അശൂന്യശയനം നാമ ദ്വിതീയാ സംപ്രകീര്തിതാ തസ്യാം സമ്പൂജയേദ്വിഷ്ണുമ് ഏഭിര്മന്ത്രൈര്വിധാനതഃ
ഈ രണ്ടാം ദിവസം 'അശൂന്യശയനം' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ആ ദിവസം, ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വിധിപൂർവ്വം വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം.
ശ്രീവത്സധാരിഞ്ഛ്രീകാന്ത ശ്രീധാമഞ്ഛ്രീപതേ ഽവ്യയ ഗാര്ഹസ്ഥ്യം മാ പ്രണാശം മേ യാതു ധര്മാര്ഥകാമദമ്
ശ്രീവത്സം ധരിച്ചവാ, ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനായവാ, ധനത്തിന്റെ ഉടമയായവാ, അനശ്വരനായ പ്രഭോ, എന്റെ ഗൃഹസ്ഥജീവിതം നശിക്കാതിരിക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കണം; അത് ധർമ്മവും സമ്പത്തും ഇഷ്ടഫലവും നൽകട്ടെ.
അഗ്നയോ മാ പ്രണശ്യന്തു ദേവതാഃ പുരുഷോത്തമ പിതരോ മാ പ്രണശ്യന്തു മാസ്തു ദാമ്പത്യഭേദനമ്
പരമപുരുഷനേ, അഗ്നികൾ അണയരുതേ, ദേവന്മാർ നശിക്കരുതേ, പിതൃദേവന്മാർ മറഞ്ഞുപോകരുതേ, ഭർത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിൽ ഭേദം വരരുതേ.
ലക്ഷ്മ്യാ വിയുജ്യതേ ദേവ ന കദാചിദ്യഥാ ഭവാന് തഥാ കലത്രസമ്ബന്ധോ ദേവ മാ മേ വിയുജ്യതാമ്
ദേവനേ, നിങ്ങൾക്ക് ലക്ഷ്മിയമ്മയോടു ഒരിക്കലും വേർപാടില്ലാത്തതുപോലെ, എന്റെ ഭാര്യയോടുള്ള ബന്ധം എനിക്കു ഒരിക്കലും വേർപാടാകരുതേ.
ലക്ഷ്മ്യാ ന ശൂന്യോ വരദ ശയ്യാം ത്വം ശയനം ഗതഃ ശയ്യാ മമാപ്യശൂന്യാസ്തു തഥൈവ മധുസൂദന
വരദാ, നിങ്ങൾ കിടക്കയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ ലക്ഷ്മിയില്ലാത്തതില്ലല്ലോ; അതുപോലെ തന്നെ, മധുസൂദനേ, എന്റെ കിടക്കയും ഒരിക്കലും ശൂന്യമാകരുതേ.
ഗീതവാദിത്രനിര്ഘോഷം ദേവദേവസ്യ കീര്തയേത് ഘണ്ടാ ഭവേദശക്തസ്യ സര്വവാദ്യമയീ യതഃ
പാട്ടിന്റെയും വാദ്യങ്ങളുടെയും ശബ്ദത്തോടെ ദേവദേവനെ സ്തുതിക്കണം; അതിന് കഴിയാത്തവർക്ക്, ഒരു മണി മുഴക്കുന്നത് എല്ലാ വാദ്യങ്ങളുടെയും പകരം മതിയാകും.