ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਸ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਇਕ ਕਦਮ ਵੀ ਅੱਗੇ ਨਾ ਵਧ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਂਡ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।" ਉਹ ਸਾਂਡ ਅੱਗੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਚੌਪਾਇਆ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ।" ਸਾਂਡ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਾ ਤਾਂ ਪਾਪ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਚੋਰੀ। ਇੱਥੇ ਤਕ ਕਿ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ।" "ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ 'ਚ ਕਈ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਪਰ ਗਾਈਆਂ ਲਈ ਇਹ ਹੀ ਧਰਮ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਕੀ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਆਉਣ ਜਾਂ ਜਾਣ 'ਤੇ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਗਾਈਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਨੀ ਦੇ ਕੇ, ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲਿਆ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਸੇ ਵਿਚ ਲਗਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਗੌਤਮ ਦੀ ਛੋਟੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸਹਿਨ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੁੱਤਰੀ-ਵਧੂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ, ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਵਧੂ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਹੋ ਰਹੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਉਲਟ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਕ ਬਾਂਝ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।" "ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੀ ਠੀਕ ਹੈ ਜਾਂ ਗਲਤ। ਤੂੰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਕੁੜੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਦੁਸ਼ਟ—ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਲੈ।" ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਆਖਦਿਆਂ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਅੰਨਾ, ਬੁੱਢਾ ਤੇ ਪਾਲਣ-ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਪਵੇਗਾ।" ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਿਚ ਵੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬਲੀ, ਜੋ ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬੋਲੇ, "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਮਿਲੇ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜੋ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਸਤਿਆ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਪਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਅੰਨੇ ਤੇ ਬੁੱਢੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਪਰ ਰਾਣੀ ਨਹੀਂ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਸੰਯਮੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਆਦਿ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜੋ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਜਾਤੀ ਦੇ ਹੋਏ। ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਕਸ਼ੀਵਤ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵੇਦ ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ। ਬਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਹਨ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਹਨ।" "ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ। ਤੇਰੀ ਰਾਣੀ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੰਨਾ ਤੇ ਬੁੱਢਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਦਾਸੀ ਭੇਜੀ।" ਫਿਰ ਬਲੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ। ਫਿਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੇ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ; ਇਸ ਵਾਰੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ। "ਤੂੰ ਦਹੀਂ, ਨਮਕ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਲ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੈਰ ਤੋਂ ਸਿਰ ਤੱਕ ਚਾਟ, ਬਿਨਾ ਘਿਣ ਦੇ; ਫਿਰ, ਰਾਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਗੇ।" ਰਾਣੀ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਆਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਜਦ ਪੀਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ, ਉਹ ਹਟ ਗਈ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪੀਣ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ, ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਦੇ। ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਮਿਹਰ ਕਰ, ਪ੍ਰਭੂ।" "ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਪੋਤਿਆਂ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਪੋਤੇ ਫਲ ਦੇਣਗੇ।" ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪੀਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਵਿਚ ਯੋਗਤਾ ਆਈ; ਫਿਰ, ਦੀਰਘਤਮਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ। "ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਚਾਟਿਆ ਗਿਆ, ਹੱਸਮੁਖੀ, ਪਰ ਗਰਭ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਦੇਵੀ, ਜੋ ਦੇਵਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੋਣਗੇ।" ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਸੀ: ਅੰਗ, ਕਲਿੰਗ, ਪੁੰਡ੍ਰ, ਸੁਹਮ ਵੀ। ਵੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਇਹ ਪੰਜੇ ਬਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਖੇਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀਰਘਤਮਸ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਜੋ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਾਇਆ; ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਇਆ। ਫਿਰ, ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਦੀਰਘਤਮਸ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਧਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਬਲਵਾਨ—" "ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਨਿਰਦੋਸ਼; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਇਹ ਲੰਮਾ ਹਨੇਰਾ ਹਟਾ ਦੇਵਾਂਗੀ।" "ਇਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਪਾਪ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਪ, ਬੁਢਾਪਾ, ਮੌਤ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਤੈਥੋਂ ਹਟਾ ਦੇਵਾਂਗੀ।" ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗਾਂ ਨੇ ਸੁੰਘਿਆ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਸੀਤਾ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਗੌਤਮ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਕਕਸ਼ੀਵਤ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ, ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਛੁਹ ਕੇ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ; ਫਿਰ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।