ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਯੋਗੇਨ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ ਯੋਗਿਨਾਮੇਵ ਦੇਯਾਨਿ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਦਾਤृਭਿਃ
ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਭੇਟ ਸਿਰਫ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਤੇषਾਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਹਿਮਵਤੋ ਮਤਾ ਮੈਨਾਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਜੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਦ੍ਵੀਪਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਯੇਨ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਘृਤਸਂਵृਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਕੁੜੀ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨਾਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਕ੍ਰੌਂਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਚੌਥਾ ਕ੍ਰੌਂਚਦਵੀਪ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ।
ਮੇਨਾ ਚ ਸੁषੁਵੇ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾ ਯੋਗਵਤੀਸ੍ਤਤਃ ਉਮੈਕਪਰ੍ਣਾਪਰ੍ਣਾ ਚ ਤੀਵ੍ਰਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ
ਮੇਨਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ: ਉਮਾ, ਏਕਪਰਨਾ ਤੇ ਅਪਰਨਾ, ਇਹ ਸਭ ਕਠੋਰ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ।
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯੈਕਾ ਸਿਤਸ੍ਯੈਕਾ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਪਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਹਿਮਵਤਾ ਬਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਲੋਕੇ ਤਪੋ ऽਧਿਕਾਃ
ਇੱਕ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਇੱਕ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੂਜੀ ਜੈਗੀਸ਼ਵਿਆ ਨੂੰ; ਹਿਮਾਵਤ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਦਾਹਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ ਹਿਮਵਦ੍ਦੁਹਿਤਾ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਕਥਂ ਜਾਤਾ ਮਹੀਤਲੇ
ਦਾਕਸ਼ਾਯਣੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਾੜਿਆ? ਤੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ?
ਸਂਹਰਨ੍ਤੀ ਕਿਮੁਕ੍ਤਾਸੌ ਸੁਤਾ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਨਾ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਲੋਕਜਨਨੀ ਸੂਤ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, ਜਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧੀ ਕਹੀ ਗਈ? ਸੁਤ ਜੀ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਵਿਤਤੇ ਪ੍ਰਭੂਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸਮਾਹੂਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਿਤਰਂ ਸਤੀ
ਜਦੋਂ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਤੇ ਵਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸੱਦੇ ਗਏ, ਤਦ ਸਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਾਤ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਯਜ੍ਞੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ ਅਯੋਗ੍ਯ ਇਤਿ ਤਾਮਾਹ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਸ਼ੂਲਭृਤ੍
ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ? ਦਕਸ਼ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਯਜਨਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਉਪਸਂਹਾਰਕृਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸ੍ ਤੇਨਾਮਙ੍ਗਲਭਾਗਯਮ੍ ਚੁਕੋਪਾਥ ਸਤੀ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੀਤਿ ਤ੍ਵਦੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਰੁਦਰ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਦ ਸਤੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋਈ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਤੈਥੋਂ ਆਇਆ, ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ।'
ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਭਵਿਤਾ ਪਿਤॄਣਾਮੇਕਪੁਤ੍ਰਕਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਤ੍ਵੇ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਮੇष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਦਸ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇਗਾ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਵੱਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ੍ਵਦੇਹੋਦ੍ਭਵਤੇਜਸਾ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਤੀ ਤਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਕਿਂਨਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਆਪ ਹੀ ਸਹਿਤ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਕਿਂ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਗਣਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਉਪਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਥ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਗੁਪਤ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਆ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?' ਫਿਰ ਦੱਖ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਮਾਤਾ ਜਗਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਦੇਵਤਾ ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵਂ ਗਤਾ ਦੇਵਿ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਇਸ ਜਗਤ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਦੋਹਤੀ ਬਣੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਰਹਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਨ ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼, ਚਲਦੀ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ; ਹੇ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾ।
ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵੀ ਯਦਾਰਬ੍ਧਂ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਮੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਕਿਂਤ੍ਵਵਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਹਤਯਜ੍ਞੇਨ ਸ਼ੂਲਿਨਾ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਮਰਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਪ੍ਰਸਾਦੇ ਲੋਕਸृष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਪਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿਤਾ ਦਸ਼ਾਨਾਮਙ੍ਗਜੋ ऽਪ੍ਯਲਮ੍
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਤੇਰੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣੇਗਾ, ਤੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗਜਾ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਦਂਸ਼ੇਨਾਙ੍ਗਨਾ षष੍ਟਿਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਙ੍ਗਜਾਸ੍ਤਵ ਮਤ੍ਸਂਨਿਧੌ ਤਪਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਯੋਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਠ ਕੁੜੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਕੇषੁ ਕੇषੁ ਮਯਾਨਘੇ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਤਵ੍ਯਾ ਕੈਸ਼੍ਚ ਨਾਮਭਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੱਖ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਕਿਹੜੇ ਥਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਾਂ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ?'
ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਤੋ ਭੁਵਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ ਰਹਿਤਂ ਨ ਮਯਾ ਵਿਨਾ
ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾਪਿ ਯੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਸਿਦ੍ਧਿਮੀਪ੍ਸੁਭਿਃ ਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਭੂਤਿਕਾਮੈਰ੍ ਵਾ ਤਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਧੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਭਾਗ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਥਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗੀ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਨੈਮਿषੇ ਲਿਙ੍ਗਧਾਰਿਣੀ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ ਮਾਨਸੇ ਕੁਮੁਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯਾ ਤਥਾਮ੍ਬਰੇ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖੀ ਹਾਂ; ਨੈਮੀਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗਧਾਰੀ; ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ; ਕਾਮਾਖੀ ਗੰਧਮਾਦਨ; ਮਾਨਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੁਮੁਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਾਇਆ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਤੇ ਅੰਬਰ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਗੋਮਨ੍ਤੇ ਗੋਮਤੀ ਨਾਮ ਮਨ੍ਦਰੇ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀ ਮਦੋਤ੍ਕਟਾ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਜਯਨ੍ਤੀ ਹਸ੍ਤਿਨਾਪੁਰੇ
ਗੋਮੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਗੋਮਤੀ ਹਾਂ; ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਾਮਚਾਰੀਣੀ; ਚੈਤਰਰਥ ਵਿੱਚ ਮਦੋਤਕਟਾ ਜਯੰਤੀ; ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਤਥਾ ਗੌਰੀ ਰਮ੍ਭਾ ਮਲਯਪਰ੍ਵਤੇ ਏਕਾਮ੍ਭਕੇ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇ ਵਿਦੁਃ
ਕਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਹਾਂ; ਮਲਯ ਪਹਾੜ ਤੇ ਰੰਭਾ; ਏਕਾਂਭਕ ਵਿੱਚ ਕੀਰਤਿਮਤੀ; ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਪੁਰੁਹੂਤੇਤਿ ਕੇਦਾਰੇ ਮਾਰ੍ਗਦਾਯਿਨੀ ਨਨ੍ਦਾ ਹਿਮਵਤਃ ਪृष੍ਠੇ ਗੋਕਰ੍ਣੇ ਭਦ੍ਰਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪੁਰੁਹੂਤ; ਕੇਦਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਾਈਨੀ; ਨੰਦਾ ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ; ਗੋਕਰਨ ਵਿੱਚ ਭਦ੍ਰਕਰਨਿਕਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਾਨੇਸ਼੍ਵਰੇ ਭਵਾਨੀ ਤੁ ਬਿਲ੍ਵਲੇ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਤ੍ਰਿਕਾ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲੇ ਮਾਧਵੀ ਨਾਮ ਭਦ੍ਰਾ ਭਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੇ ਤਥਾ
ਸਥਾਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਭਵਾਨੀ; ਬਿਲਵ ਵਿੱਚ ਬਿਲਵਪੱਤ੍ਰਿਕਾ; ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਤੇ ਮਾਧਵੀ; ਭਦ੍ਰੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਭਦ੍ਰਾ।
ਜਯਾ ਵਰਾਹਸ਼ੈਲੇ ਤੁ ਕਾਮਲਾ ਕਮਲਾਲਯੇ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟ੍ਯਾਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਕਾਲੀ ਕਾਲਞ੍ਜਰੇ ਗਿਰੌ
ਵਰਾਹ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਯਾ; ਕਮਲਾ ਦੇ ਆਸਰੇ ਕਮਲਾ; ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ; ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਕਾਲੀ।
ਮਹਾਲਿਙ੍ਗੇ ਤੁ ਕਪਿਲਾ ਮਰ੍ਕੋਟੇ ਮੁਕੁਟੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗੇ ਜਲਪ੍ਰਿਯਾ
ਮਹਾਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਪਿਲਾ; ਮਰਕੋਟ ਵਿੱਚ ਮੁਕੁਟੇਸ਼ਵਰੀ; ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵੀ; ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਜਲਪ੍ਰਿਆ।
ਮਾਯਾਪੁਰ੍ਯਾਂ ਕੁਮਾਰੀ ਤੁ ਸਂਤਾਨੇ ਲਲਿਤਾ ਤਥਾ ਉਤ੍ਪਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹੋਤ੍ਪਲਾ
ਮਾਯਾਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੁਮਾਰੀ; ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ ਲਲਿਤਾ; ਉਤਪਲਾਖੀ, ਸਹਸਰਾਖੀ, ਕਮਲਾਖੀ ਤੇ ਮਹੋਤਪਲਾ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਮਙ੍ਗਲਾ ਨਾਮ ਵਿਮਿਲਾ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ ਵਿਪਾਸ਼ਾਯਾਮ੍ ਅਮੋਘਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪਾਟਲਾ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਵਰ੍ਧਨੇ
ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਾ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਿੱਚ ਵਿਮਿਲਾ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਮੋਘਕਸ਼ੀ, ਪੁੰਡਰਵਰਧਨ ਵਿੱਚ ਪਾਟਲਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣੀ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਵਿਕੂਟੇ ਭਦ੍ਰਸੁਨ੍ਦਰੀ ਵਿਪੁਲੇ ਵਿਪੁਲਾ ਨਾਮ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਮਲਯਾਚਲੇ
ਨਾਰਾਇਣੀ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਵਿਕੂਟ ਵਿੱਚ ਭਦਰਸੁੰਦਰ, ਵਿਪੁਲ ਵਿੱਚ ਵਿਪੁਲਾ, ਅਤੇ ਮਲਯਾਚਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਕਲਿਆਣੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।