एवमुक्त्वा सा देवी योगमास्थाय स्वतेजसा देवदानवकिन्नरैः सह स्वं शरीरं दग्धवती। तदा गन्धर्वगुह्यकगणाः समागत्य किमेतदिति पृच्छन्तः सन्दिग्धा अभवन्। तत्र दुःखितः दक्षः समीपमागत्य प्रणम्य उवाच—"त्वं जगतः जननी, लक्ष्म्याः स्वरूपिणी, देवी। त्वं मम प्रीत्यर्थं कन्याभूतासि। त्वय्यविनाऽचलचरं किञ्चिदपि जगति नास्ति। धर्मज्ञे, मां न परित्यज, अनुग्रहम् कुरु।" तदा देवी प्रत्युवाच—"यद् आरब्धं तत् मया निःसंशयं कर्तव्यम्; त्वं तु मर्त्येषु शूलिना यज्ञे हन्यसे। सृष्ट्यर्थं तव प्रसादेन मम समीपे तपः कर्तव्यम्; तदा त्वं प्रजापतित्वं लभसे, दशसु पुत्रेषु अङ्गजः पर्याप्तः स्यात्। मम अंशेन षष्टिः कन्याः तव दुहितरः भविष्यन्ति; मम सन्निधौ तपः कृत्वा परं योगं लभसे।" एवं श्रुत्वा दक्षः पुनरुवाच—"निष्कलुषे, केषु स्थानेषु त्वां द्रष्टव्यां स्तुत्यां च, केन नाम्ना?" देवी प्रोवाच—"सर्वेषु भूतेषु, सर्वत्र पृथिव्यां, सर्वलोकेषु च अहं द्रष्टव्या; मम विना किञ्चिदपि नास्ति। तथापि, ये सिद्ध्यर्थिनः मां द्रष्टुमिच्छन्ति, श्रीकामिनो वा स्मर्तुमिच्छन्ति, तेषां स्थानेषु यथार्थं वक्ष्यामि।" "वाराणस्यां अहं विशालाक्षी, नैमिषे लिङ्गधारिणी, प्रयागे ललिता देवी, गन्धमदने कामाक्षी, मानससरोवरे कुमुदा विश्वकाया, अम्बरे तद्वत्। गोमन्ते गोमती, मन्दरे कामचारिणी, चित्ररथे मदोत्कटा जयन्ती, हस्तिनापुरे च। कन्यकुब्जे गौरी, मलयाचले रम्भा, एकाम्रके कीर्तिमती, विश्वेश्वरे सर्वज्ञा। पुष्करे पुरूहूता, केदार्यां मार्गदायिनी, नन्दे हिमाचलशिखरे, गोकर्णे भद्रकर्णिका। स्थाणेश्वरे भवानी, बिल्वे बिल्वपत्रिका, श्रीशैले माधवी, भद्रेश्वरे भद्रा। वराहाचले जया, कमलालये कमला, रुद्रकोटौ रुद्राणी, कालञ्जरगिरौ काली। महालिङ्गे कपिला, मर्कोटे मुकुटेश्वरी, शालग्रामे महादेवी, शिवलिङ्गे जलप्रिया। मायापुर्यां कुमारी, सन्ताने ललिता, उत्पलाक्ष्यां सहस्राक्षी, कमलाक्षी महोत्पला। गङ्गायां मङ्गला, पुरुषोत्तमे विमला, विपाशायां अमोघाक्षी, पुण्ड्रवर्धने पातला। सुपार्श्वे नारायणी, विकुटे भद्रसुन्दरी, विपुले विपुला, मलयाचले कल्याणी। कोटितीर्थे कोटवी, माधववने सुगन्धा, गोदाश्रमे त्रिसन्ध्या, गङ्गाद्वारे रतिप्रिया। शिवकुण्डे शिवानन्दा, देविकातीरे नन्दिनी, द्वारावत्यां रुक्मिणी, वृन्दावनवने राधा। मथुरायां देवकी, पाताले परमेश्वरी, चित्रकूटे सीता, विन्ध्याचले विन्ध्याधिवासिनी। सह्याद्रौ एकवीरा, हरिश्चन्द्रे चन्द्रिका, रामतीर्थे रमणा, यमुनायां मृगवती। करवीरे महालक्ष्मी, विनायकस्थले उमा देवी, वैद्यनाथे आरोगा, महाकाले महेश्वरी। उष्णतीर्थे अभया, विन्ध्यगुहायां चामृता, माण्डव्ये माण्डवी, महेश्वरपुरी स्वाहा। चागलण्डे प्रचण्डा, मकरन्दे चण्डिका, सोमेश्वरे वरारोहा, प्रभासे पुष्करवती। सरस्वत्यां देवमाता, पारावारतीरे माता, महालये महाभागा, पयोष्ण्यां पिङ्गलेश्वरी। कृतशौचे सिंहिका, कार्तिकेये यशस्करी, उत्पलवर्तके लोला, शोणसङ्गमे सुभद्रा। सिद्धपुरे लक्ष्मीमाता, भरताश्रमे अङ्गना, जलन्धरे विश्वमुखी, किष्किन्धाचले तारा। देवदारुवने पुष्टि, काश्मीरदेशे मेधा, हिमालये भीमादेवी, विश्वेश्वरे पुनः पुष्टि। कपालमोचने शुद्धिः, कायावरोहणे माता, शङ्खोद्धारे ध्वनि, पिण्डारे धृतिस्तथा। चन्द्रभागायां कला, अच्छोदायां शिवकारिणी, वेनायां अमृता, बदर्यां उर्वशी। उत्तरकुरौ औषधी, कुशद्वीपे कुशोदका, हेमकूटे मन्मथा, सत्यवादिन्यां मुकुटा। अश्वत्थे वन्दनीया, वैश्रवणालये निधिः, वेदमुखे गायत्री, शिवसमीपे पार्वती। देवलोके इन्द्राणी, ब्रह्मासनस्थले सरस्वती, सूर्यमण्डले प्रभा, मातृषु वैष्णवी। साध्वीषु अरुन्धती, रमासु तिलोत्तमा, चित्ते ब्रह्मकला शक्तिर्येषां तेषां सर्वदेहिनाम्।" "एवं संक्षेपेण एकशतमष्टोत्तराणि श्रेष्ठनामानि प्रोक्तानि, शतानि तीर्थानि चोक्तानि। यः शृणोति वा स्मरति वा स सर्वपापैः प्रमुच्यते। यः तेषु तीर्थेषु स्नात्वा मां पश्यति, स सर्वपापैः मुक्तः शिवपुरीं कल्पमेकं वसति। यः तु एषु मम उत्तमं कालं समर्पयति—" इत्येवं देवी दक्षं प्रति स्वस्वरूपस्थाननामानि तत्त्वेन प्रकाश्य, तस्य भक्तानुग्रहार्थं उपदेशम् अदात्।