അകണ്ടകാം ശ്രിയാം ദേഹി മത്സുതാനാം ദിവൌകസാമ്
സ്വർഗ്ഗവാസികളായ എന്റെ മക്കൾക്ക് കുഴപ്പമില്ലാത്ത ഐശ്വര്യം ദയവായി നൽകണമേ.
അജ്ഞാതം കിം തവ ശ്രീശ കിം മാമീഹയസി പ്രഭോ
ശ്രീപതിയേ, നിനക്കറിയാത്തത് എന്താണ്? പ്രഭോ, എന്നെ എന്തിന് പരീക്ഷിക്കുന്നു?
വൃഥാപുത്രാസ്മി ദേവേശ ദൈതേയൈഃ പരിപീഡിതാ
ദേവാദികളുടെ പ്രഭുവേ, ദൈത്യന്മാർ കൊണ്ട് ഞാൻ മക്കളില്ലാതായി പീഡിക്കപ്പെടുന്നു.
താനഹത്വാ ശ്രിയം ദേഹി മത്സുതേഭ്യഃ സുരേശ്വര
സുരേശ്വരാ, അവരെ സംഹരിച്ച് എന്റെ മക്കൾക്ക് ഐശ്വര്യം നൽകണമേ.
ഉവാച ഹര്ഷയന്വിപ്ര ദേവമാതരമാദരാത്
വിദ്വാൻ, ദേവമാതാവിനെ ആദരവോടെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.
യതഃ സപന്തിപുത്രേഷു വാത്സല്യം ദേവി ദുര്ലഭമ്
ദേവി, മത്സരികളായവരിൽ മക്കളോടുള്ള സ്നേഹം വളരെ അപൂർവമാണ്.
തേഷാം സംപദ്വരാ പുത്രാ ന ഹീയന്തേ കദാചന
അവരുടെ സമ്പത്തും മക്കളും ഒരിക്കലും കുറയുന്നില്ല.
ന തസ്യ പുത്രശോകഃ സ്യാദേഷ ധര്മഃ സനാതനഃ
അവന് മക്കളെ കുറിച്ച് ദുഃഖം ഉണ്ടാകില്ല; ഇതാണ് ശാശ്വതമായ ധർമ്മം.
അസംഖ്യാതാണ്ഡരോമാണം സര്വേശം സര്വകാരണമ്
അനവധി ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ അവന്റെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നു; അവൻ എല്ലാറ്റിനും കാരണവും സർവ്വലോകാധിപതിയും ആണു.
തമഹം ദേവദേവേശം ധാരയാമ കിഥം പ്രഭോ
ദേവദേവനായ പ്രഭോ, ഞാന് എങ്ങനെ നിന്നെ ധരിക്കാനാകും?
ധാരയാമി കഥം ദേവ ത്വാമഹം പുരുഷോത്തമമ്
ദേവാ, പരമപുരുഷനായ നിന്നെ എങ്ങനെ ഞാന് ധരിക്കാനാകും?
മുച്യതേ സ കഥം ദേവോഗ്രാമ്യേഷു ജനിമര്ഹതി
ദേവാ, മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കുവാൻ യോഗ്യനായ ആ ദൈവം എങ്ങനെ മോചിതനാകും?
തഥായമപി കോ വേദ തവ വിശ്വേശ ചേഷ്ടിതമ്
വിശ്വേശ്വരാ, നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ ആരാണ് അറിയുന്നത്?
ത്വാമേവ ചിന്തയേ ദേവ യഥേച്ഛാസി തഥാ കുരു
ദേവാ, ഞാൻ നിന്നെ മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നു; നീ ഇഷ്ടംപോലെ ചെയ്യുക.
ദത്ത്വാഭയം ദേവമാതുരിദം വചനമബ്രവീത്
ഭയമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുനൽകി ദേവമാതാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തഥാപി ശൃണു വക്ഷ്യാമി ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതരം ശുഭേ
എങ്കിലും, ശുഭേ, കേൾക്കു—ഞാൻ നിനക്ക് അതിമഹത്തായ ഒരു രഹസ്യം പറയാം.
വംഹതി സതതം തേം മാം ഗതാസൂയാ അദാമ്ഭികാഃ
അസൂയയും കപടതയും ഇല്ലാത്തവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
മത്കഥാശ്രവണാസക്താ വഹന്തി സതതം ഹി മാമ്
എന്റെ കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
വഹന്തി സതതം ദേവി സ്ത്രിയോ ഽപി ത്യക്തപ്രത്സരാഃ
ദേവി, അഹങ്കാരം വിട്ട സ്ത്രീകളും എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
ഹിതകൃദ്വാഹ്യണാനാം യഃ സ മാം വഹതി സര്വദാ
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭലത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
ലോകാനുഗ്രഹശീലാശ്ച സതതം തേ വഹന്തി മാമ്
ലോകക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
നഷുംസകാഃ പരസ്ത്രീഷു തേ വഹന്തി ച മാം സദാ
മറ്റു സ്ത്രീകളോട് കാമം ഇല്ലാത്തവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
ഗോരക്ഷണപരാ യേ ച സതതം മാം വഹന്തി തേ
പശുക്കളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
അന്നോദകപ്രദാതാരോ വഹൄന്തി സതതം ഹി മാമ്
അന്നവും വെള്ളവും നൽകുന്നവർ എപ്പോഴും എന്നെ ധരിക്കുന്നു.
സംപ്രാപ്യ പുത്രഭാവം തേ സാധയിഷ്യേ മനോരഥമ്
നിന്റെ മകനെന്ന നിലയിൽ ജനിച്ചാൽ, ഞാൻ നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റും.
ദത്ത്വാ കണ്ഠഗതാം മാലാമഭയം ച തിരോദധേ
തന്റെ കഴുത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മാലയും ഭയമില്ലായ്മയും നൽകി, അവൾ അപ്രത്യക്ഷയായി.
പ്രണമ്യ കമലാകാന്തം പുനഃ സ്വസ്ഥആനമാവ്രജത്
ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനായവനോട് വന്ദനം ചെയ്ത്, അവൾ വീണ്ടും തന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
അസൂത സമയേ പുത്രം സര്വലോകനമസ്കൃതമ്
നിശ്ചിത സമയത്ത്, അവൾക്ക് എല്ലാ ലോകങ്ങളും ആദരിക്കുന്ന ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.
സുധാകലശദധ്യന്നകരം വാമനസംജ്ഞിതമ്
അവൻ അമൃതം നിറച്ച കലശവും അന്നവും കൈവശം വച്ചിരുന്നു; വാമനൻ എന്നായിരുന്നു അവനെ വിളിച്ചത്.
സര്വാഭരണംസംയുക്തം പീതാമ്ബരധരം ഹരിമ്
അവൻ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നതും മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നതും ഹരിയാണ്.