मनसा सो ऽतिभीतस्तु ववन्दे चरणं गुरोः
मनात फार भीतीने त्याने आपल्या गुरूंच्या पायांना वंदन केले.
क्षमस्व भगवन्सर्वं नापराधः कृतो मया
भगवंत, सर्व काही मला माफ करा; मी काहीही अपराध केलेला नाही.
आत्मानं गर्हयामास ह्यविवेकपरायणम्
मी विवेकशून्य आहे म्हणून स्वतःला दोष देऊ लागलो.
विवेकरहितो लोके पशुरेव न संशयः
या जगात ज्याच्याकडे विवेक नाही तो खरोखरच जनावरासारखा असतो, यात शंका नाही.
विवेकरहितो ऽज्ञो ऽहं यतः पापं समाचरेत्
मी अज्ञानी आणि विवेकशून्य असल्यामुळे हे पाप केले आहे.
विवेकहीनमान्पोति को वा यो वाप्यनिर्वृतिम्
विवेक नसलेला कोण सुखी होतो? किंवा कोणाला दुःख राहत नाही?
नात्यन्तिङ्कं भवेदेतद्दादशाब्दं भविष्यति
ही अवस्था कायमची राहणार नाही; बारा वर्षेच टिकेल.
पूर्वरुपं त्वमापन्नो भोक्ष्यसे मेदिनीमिमाम्
तुला पूर्वीचे रूप पुन्हा मिळेल आणि तू ही पृथ्वी उपभोगशील.
राजापि दुःखसंपन्नो राक्षसीं तानुमाश्रितः
राजाही दुःखाने ग्रासलेला, राक्षसीच्या रूपात वावरू लागला.
कृष्णक्षपाद्युतिर्भीमो बभ्राम विजने वने
रात्रीसारखी काळी, भीषण दिसणारी ती एकटीच ओसाड जंगलात भटकत होती.
विहङ्गमान्प्लवङ्गांश्च प्रशस्तांस्तानभक्षयत्
ती उत्तम पक्षी आणि माकडे सुद्धा खाऊन टाकू लागली.
रक्तान्तप्रेतकेशैशअच चित्रासीद्भूर्भयङ्करी
प्रेतांच्या आणि भुतांच्या रक्ताने माखलेल्या केसांनी सजलेली पृथ्वी भीतीदायक झाली.
कृत्वातिदुःखितां पश्चाद्वनान्तरमुपागमत्
ती खूप दुःख पसरवून मग जंगलाच्या खोल भागात गेली.
जगाम नर्मदातीरं मुनिसिद्धनिषेवितम्
ती नर्मदेच्या काठी पोहोचली, जिथे ऋषी आणि सिद्ध लोक वावरत.
अपश्यत्कञ्चन मुनिं रमन्तं प्रियया सह
तेथे तिने एका ऋषीला त्याच्या प्रियेबरोबर आनंद करताना पाहिले.
जाग्राह चातिवेगेन व्याधो मृगशिशं यथा
शिकाऱ्याने जसा हरिणाच्या पिल्लाला पकडतो, तशी तिने वेगाने त्याला पकडले.
शिरस्यञ्जलिमाधाय प्रोवाच भयविह्वाला
ती घाबरून, हात जोडून डोक्यावर ठेवून बोलू लागली.
प्राणप्रिय प्रदानेन कुरु पूर्णं मनोरथम्
माझ्या सर्वात प्रिय असलेल्या प्राणांचे दान देऊन माझी मनोकामना पूर्ण कर.
न राक्षसस्ततो ऽनाथां पाहि मां विजने वने
या एकाकी जंगलात मला, निराधाराला, त्या राक्षसापासून वाचव.
तथापि बालवैधव्यं किं वक्ष्याम्यरिमर्दन
तरीही, शत्रूंचा नाश करणारा, माझ्या लहान वयातल्या वैधव्याबद्दल मी काय सांगू?
पतिरेव परो बन्धुः परमं जीवनं मम
माझा पतीच माझा खरा नातेवाईक, माझं सर्वस्व आहे.
त्रायस्व बन्धुरहितां बालापत्यां जनेश्वर
लोकांच्या स्वामी, मला नातेवाईक नसलेल्या, मूल नसलेल्या मुलीचे रक्षण कर.
दुहिताहं भगवतस्त्राहि मां पतिदानतः
मी भगवंताची कन्या आहे—माझ्या पतीचे दान देऊन मला वाचव.
वदन्तीति महाप्राज्ञाः प्राणदानं कुरुष्व मे
महाज्ञानी असे सांगतात—माझ्या प्राणांचे दान कर.
एवं संप्रार्थ्यमानो ऽपि ब्राह्मण्या राक्षसो द्विजम् अभक्षयकृष्णसारशिशुं व्याघ्रो यथा बलात्
अशी विनंती करूनही, त्या राक्षसाने ब्राह्मणाला, वाघ जसा काळ्या हरिणाच्या पिल्लाला पकडतो तसा, जबरदस्तीने खाऊन टाकले.
पूर्वशापहतं भूपमशपत्क्रोधिता पुनः
आधीच शापित असलेल्या राजाला ती रागाने पुन्हा शाप देऊ लागली.
तस्मात्स्त्रीसङ्गमं प्रात्पस्त्वमपि प्राप्स्यसे मृतिम्
म्हणून, स्त्रीसंगामुळे तुलाही नक्कीच मृत्यू येईल.
राक्षसत्वं ध्रुवं ते ऽस्तु मत्पतिर्भक्षितो यतः
माझा नवरा खाल्ला गेला म्हणून, तू राक्षस होशीलच.
प्रमन्युः प्राहि विसृजन्कोपादङ्गारसंचयम्
प्रमण्यु रागाने पेटून, संतापात अंगारांचा वर्षाव केला.
एकस्यैवापराधस्य शापस्त्वेको ममोचितः
एका चुकीसाठी माझ्याकडून एकच शाप योग्य आहे.