ହେ ରାଜନ୍, ପାପୀମାନେ କେମିତି ଦୁଃଖଭୋଗ କରନ୍ତି ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ କେମିତି କର୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବେ, ଏହା ଜଣାଯାଇଛି। ସମସ୍ତ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ, ପଦ୍ମାସନ ଠାକୁରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କରିବା ଦରକାର। ଗଙ୍ଗା, ତୁଳସୀ, ସଦ୍ଗୁଣୀଙ୍କ ସାଙ୍ଗ, ଓ ହରିଙ୍କ ସ୍ତୁତି—ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପହାର ଦିଆଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସଫଳ ହୁଏ। ନିୟମିତ, ନୈମିତ୍ତିକ କିମ୍ବା କାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ଯାହା କି ମୋକ୍ଷକୁ ନେଇଯାଏ, ସେ ସବୁ ମଧ୍ୟ ହରିଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଫଳ ହୁଏ। ହରିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଭଜିବା, ଏହି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ। ଏହି ଭକ୍ତି ତିନି ପ୍ରକାରର—ତାମସିକ, ରାଜସିକ ଓ ସାତ୍ତ୍ୱିକ। ତାମସିକ ଭକ୍ତି, ଯାହା କୁଟିଲତା ଉପରେ ଆଧାରିତ, ଏହା ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ। ଯଦିଓ ଏହା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟଠାରେ ଲାଗିଥାଏ, ଏହା ମଧ୍ୟମ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଏହି ଭିତରେ ଯେଉଁତି ସ୍ରଦ୍ଧା ଅଧିକ, ସେଉଁଟି ରାଜସିକ ଭକ୍ତିର ନିମ୍ନ ରୂପ। ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବରେ ଭଜିଲେ ଏହି ରାଜସିକ ଭକ୍ତିର ମଧ୍ୟମ ରୂପ ହୁଏ। ଏହା ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ରାଜସିକ ଭକ୍ତି କୁହାଯାଏ। ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଭକ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥିଲେ ନିମ୍ନ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମଧ୍ୟମ, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାଗ୍ରତାରେ ଲୀନ ହେଲେ ସେଉଁଟି ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଭକ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବରେ ଯିଏ ଦେଖେ, ସେଉଁଟି ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନୁଷ୍ୟ। ଏହି ଭିତରୁ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଭକ୍ତି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ନିଜ କର୍ତବ୍ୟର ବିପରୀତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। କେବଳ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଧର୍ମ ଶୁଭ ଆଚରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ଏହାର ମୂଳ ଅବିନାଶୀ। ଯେଉଁଠାରେ ଆଚରଣ ଭଲ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ମାନବକୁ ସୁଖ ଦେଇପାରେ ନାହିଁ। ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ମୁଁ ସେସବୁ କଥା କହିଦେଲି। ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଅନୁସରିଲେ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସହଜରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ। ଯିଏ ଦୁଇ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ସେ ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ନରକକୁ ଯାଏ। ଏମିତି ବିଗ୍ରହ କରିବା ଲୋକ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥାଏ। ହେ ରାଜନ୍, ତୁମର ପୂର୍ବଜମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ନରକରେ ଅଛନ୍ତି। ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଗଙ୍ଗାଜଳର ସ୍ପର୍ଶ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଗଙ୍ଗା ଜଳର କିଛି ଫୋହାରା ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବ କରାଯାଇଥିବା ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ନାଶ ହୁଏ। ଏହା ପରେ, ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ ରାଜା ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ପୃଥିବୀର ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇ, ସେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ଦୂର ହିମଶିତ ଶିଖର, ଯାହା ସୋଳ ଯୋଜନ ଚୌଡ଼ା, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି ତପସ୍ୟା କଲେ ଓ ତିନି ଲୋକଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଗଙ୍ଗାକୁ ଭୂମିକୁ ଆଣିଲେ। ଏଠାରେ ରାଜା ପଚାରିଲେ: “ମୋତେ କୁହ, ଗଙ୍ଗା କିପରି ଭୂମିକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା? ଏହା ମୋତେ କଥାଅ।" ସେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ହିମାଳୟକୁ ଯାଇ, ଗୋଦାବରୀ ତଟକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେଠା ମୃଗ ଓ ହାତୀର ଝୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।