ଯଃ ପୁତ୍ରସ୍ତାତ ଵଦତି ମଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସମର୍ଜିତା
ପୁଅ କହେ, 'ମୁଁ ଏହି ଧନ ଅର୍ଜନ କରିଛି', ଏହା ଯଦି ହୁଏ, ପୁଅ।
ଆତ୍ମସଂଭାଵନଂ ତାତ ନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସୁତେନ ହି
ପୁଅ ନିଜେ ନିଜ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପୁଅ।
ପିତୁଃ ଶୌର୍ଯେଣ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ଦ୍ଧତେ ଧନସଂଚଯଃ
ବାପାଙ୍କର ପ୍ରତାପରେ ପୁଅଙ୍କର ଧନ ସଞ୍ଚୟ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଵାଯୁନା ପୂରିତଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ତାରଯେନ୍ନୌଗତଂ ଜଲେ
ବାୟୁ ଭରା କପଡ଼ା ନୌକାକୁ ପାଣି ଉପରେ ଚଲାଇପାରେ।
ତଥାହି ପିତୃଵୀର୍ଯେଣ ପୁତ୍ରାସ୍ତେଜୋବଲାନ୍ଵିତାଃ
ଏହିପରି, ବାପାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପୁଅମାନେ ତେଜ ଓ ବଳରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।
ଆତ୍ମେଚ୍ଛଯା ଯଚ୍ଛତୁ ରକ୍ଷତାଦ୍ଵା ସ୍ଵସଂପଦୋ ମାତୃସମୂହଵର୍ଯାଃ
ମାନ୍ୟମାନ୍ୟ ମାନେ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ନିଜ ସମ୍ପଦ ଦେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସା ଚାପି ମୋହିନୀ ବ୍ରହ୍ମନ୍ପ୍ରିଯା ରାଜ୍ଞୋ ଵିଧେଃ ସୁତା
ସେ ମୋହିନୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜା ବିଧିଙ୍କର ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା ଥିଲେ।
ଵିଶେଷତସ୍ତ୍ଵଯା ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵସଂଦେହଭଞ୍ଜନମ୍
ତୁମେ ବିଶେଷ ଭାବେ ସେଇ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଯାହା ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହକୁ ଦୂର କରେ।
ଉଦତିଷ୍ଠତ୍ପ୍ରିଯାଯୁକ୍ତସ୍ତାଃ ଶ୍ରିଯଶ୍ଚାଵଲୋକଯତ୍
ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କ ସହ ଉଠି, ସେଇ ସମ୍ପଦକୁ ଦେଖିଲେ।
ନାଗକନ୍ଯାସ୍ତୁ ତାଃ ସର୍ଵା ଵାରୁଣୀସହିତା ମୁଦା
ସମସ୍ତ ନାଗକନ୍ୟାମାନେ ଓ ବାରୁଣୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
ଶେଷଂ ଦାନଵନାରୀଭିର୍ବହୁରତ୍ନସମନ୍ଵିତମ୍
ଅନ୍ୟ ଦାନବ ନାରୀମାନେ ବହୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ସଂଵିଭଜ୍ଯ ପିତା ଵିତ୍ତଂ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦସମାହୃତମ୍
ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ଯେଉଁ ସମ୍ପଦ ଆଣିଥିଲେ, ପିତା ସେଗୁଡିକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟିଦେଲେ।
ସର୍ଵାସାଂ ମତ୍ସୁତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ପାଣୀନ୍ଗୃହ୍ଣାତୁ ଧର୍ମତଃ
ମୋ ପୁଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଧର୍ମପୂର୍ବକ ସମସ୍ତଙ୍କ ହାତ ଧରୁନ୍ତୁ।
ଵୈଵାହ୍ଯଲଗ୍ନେ ନକ୍ଷତ୍ରେ ମୁହୂର୍ତେ ସର୍ଵକାମଦେ
ବିବାହ ଲଗ୍ନ, ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ସମୟରେ,
ଵିଵାହଂ କୁରୁ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ମମ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦସ୍ଯ ଵୈ
ମୋ ପୁଅ ଧର୍ମାଙ୍ଗଦଙ୍କର ବିବାହ କରାଅ।
ସସ ମଜ୍ଜେନ୍ନରକେ ଘୋରେ ହ୍ଯପ୍ରତିଷ୍ଠେ ଯୁଗାଯୁତମ୍
ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ ତଳ ନଥିବା ନରକରେ ପଡି ରହିବ।
ଆତ୍ମା ସଂସ୍ଥାପିତସ୍ତେନ ଯେନ ସଂସ୍ଥାପିତଃ ସୁତଃ
ଯିଏ ପୁଅକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, ସେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ।
ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଗୁଣଯୁକ୍ତସ୍ଯ ନିର୍ଗୁଣସ୍ଯାପି ଭୂସୁର
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୁଅ ଗୁଣବାନ ହେଉ କି ନ ହେଉ, ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭଲ।
ଯୋ ନ ଦାରୈଶ୍ଚ ଵିତ୍ତୈଶ୍ଚ ପୁତ୍ରାନ୍ସଂଯୋଜଯେତ୍ପିତା
ଯେ ପିତା ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଜୀବିକା ଓ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଦେଇ ଯୋଗାଏ ନାହିଁ—
ତସ୍ମାଦ୍ଵୃତ୍ତିଯୁତାଃ କାର୍ଯାଃ ପୁତ୍ରା ଦାରୈଃ ସମନ୍ଵିତାଃ
ସେଥିପାଇଁ, ପୁଅମାନେ ଜୀବିକା ଓ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ ହେବା ଉଚିତ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ରାଜ୍ଞୋ ଦ୍ଵିଜସ୍ତସ୍ଯ ପୁରୋହିତଃ
ରାଜାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେଠାରେ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁରୋହିତ
ସ ଯୁଵାନିଚ୍ଛମାନୋ ଽପି ସ୍ତ୍ରୀସୌଖ୍ଯଂ ଲଜ୍ଜାଯା ସୁତଃ
ପୁଅ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ମହିଳାଙ୍କ ସଂଗ ଆଶା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଲଜ୍ଜାରେ ସେ ଅଟକି ରହିଲେ।
ଵରୁଣାତ୍ମଜଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନାଗକନ୍ଯା ମନୋହରାଃ
ବାରୁଣଙ୍କ କନ୍ୟା ସହ ଆକର୍ଷକ ନାଗକନ୍ୟାମାନେ
ଉଦ୍ଵାହଯିତ୍ଵା ସର୍ଵାସ୍ତା ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବିବାହ କରାଯାଇଲା।
କୃତଦାରୋ ଵଵନ୍ଦେ ଽଥ ପାଦାନ୍ମାତୁଃ ପିତୁର୍ମୁଦା
ବିବାହ କରିବା ପରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ମାତା ଓ ପିତାଙ୍କ ପାଦକୁ ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ନମସ୍କାର କଲା।
ପିତୁର୍ଵାକ୍ଯେନ ମେ ଦେଵି ସଂଜାତୋ ଦାରସଂଗ୍ରହଃ
ମୋ ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମହିଳା, ମୋର ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଅଵ୍ଯଯଂ ପିତରଂ ଵିଜ୍ଞଂ ଦେଵି ଶୁଶ୍ରୂଷଯେ ହ୍ଯହମ୍
ମହିଳା, ମୁଁ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଅବିନାଶୀ ପିତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବି।
କାର୍ଯା ମେ ପିତୃଶୁଶ୍ରୂଷା ତଵ ଚୈଵ ଦିଵାନିଶମ୍
ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ପିତା ଓ ତୁମକୁ ଦିନ ଓ ରାତି ସେବା କରିବା।
ପିତୁଃ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦୀର୍ଘୋଯୁର୍ମନୋ ନନ୍ଦଯ ମେ ସୁତ
ପିତାଙ୍କ କୃପାରେ, ମୋ ପୁଅ, ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବା; ମୋ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବା।
ସପତ୍ନୀନାଂ ଚ ସର୍ଵାସାଂ ହୃଦଯେ ସଂସ୍ଥିତା ହ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ସପତ୍ନୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଥାଏ।