ਇਸ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਉਪਵਾਸ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਦੁੱਗਣਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਇਸ਼ਟੋਮ ਯਜ੍ਞਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਉੱਚਤਮ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉੱਚਤਮ ਇਸ਼ਟੋਮ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਲਾਭ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਯੋਤਿਸ਼ਟੋਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯਜ੍ਞਾਂ ਦੇ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਫਲ, ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਉਸੇ ਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਰਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਅਤੇ ਗੋਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਉਸ ਉਪਵਾਸੀ ਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਵਾਸ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਭ ਆਨੰਦਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਿਰਕਾਲੀਕ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਤਿ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਸਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਬਾਅਦ, ਖਾਣਾ ਚਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੱਧ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕਾਦਸੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਜੰਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਿਨ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ। ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ ਆਦਿਕ ਦੀ ਸਰਵਣੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਪਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਖੁਸ਼-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਮਹਾਯਜ੍ਞ ਕਰਕੇ, ਸੰਯਮਤ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਅਤਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਚੁਟਕਾਰੇ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਪੁੰਨ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਧਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।