ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਿਰ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਗਾਂ, ਕਿਸੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਸਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ ਵੀ ਉਪਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚ ਅਸਥਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਇਥੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ‘ਮੁਸ਼ਲਯ’ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ, ਅਤੇ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ‘ਤੇ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਛੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਉਪਨਯਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁਨੀਆਂ। ਗੌੜੀ, ਪੈਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਮਾਧਵੀ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਾਬਾਂ ਹਨ। ਦੁੱਧ, ਘੀ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤ੍ਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਪੱਕੇ ਲੋਹੇ ਵਰਗਾ ਬਣਾਕੇ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦੁਜਾ ਜਨਮੇ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਝ ਕੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰੋਗ ਜਾਂ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰਾ ਜਾਂ ਉਸ ਵਿਚਲਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਾੜ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ, ਪਨਾਸਾ, ਅੰਗੂਰ ਜਾਂ ਖਜੂਰ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੀ ਲੈਣ ਤੇ, ਚਾਹੇ ਖੁਲ੍ਹੇ, ਛੁਪ ਕੇ ਜਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਪ ਮਾਨਵ ਆਦਿ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੀ ਹੈ: ਖਿੜਕੀ ‘ਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਧੁੱਪ ਵਿਚ, ਉਹ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਅੱਠ ਧੂੜ ਦੇ ਰੇਲੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਕ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਨਿਸ਼ਕ ਇਕ ਰਾਜਸੀ ਸਾਰਸੋਂ ਦਾ ਦਾਣਾ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਇਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਲ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਪੰਜ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਲ ਇਕ ਮਾਸ਼ਾ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਲਈ, ਤਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਅਧਿਆਪਕ, ਯਜਮਾਨ ਜਾਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਲਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਪਛਤਾਵਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਂਤਾਪਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੀਟ ‘ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਆਦਿ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਿਸ਼ਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਗਾਂ ਦੀ ਸਾਰਸੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਵਜ਼ਨ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੁਜਾ ਜਨਮੇ, ਜੇਕਰ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿਤਨਾ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਕਾਲੀ ਸਾਰਸੋਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿਤਨਾ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਂਤਾਪਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਗਾਂ ਦੇ ਮੂਤ੍ਰ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਜੌ ਖਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਵਰਤ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਂਤਾਪਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।