ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨੇਨ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਧਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰਕਾਦੁਦ੍ਧਰਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਜਪਵਾਹਨਦੋਹਨਾਤ੍
ਜਪ, ਸਵਾਰੀ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਤੋਂ ਉੱਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨੇਨ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਾਤਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਦਾਨਂ ਮਹਾਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡ ਕੋਟਿਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਦਾਨੇ ਤਤੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਫਲਮ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਨਰੋ ਦਾਨਂ ਗृਹਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਵਿਤਸਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਕੋਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਰੋ ਮਾਣਿਕ੍ਯਦਾਨੇਨ ਪਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਮਨੁੱਖ ਮਾਣਕ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿਦ੍ਰੁਮਦਾਨੇਨ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਮੋਤੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੂੰਗਾ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਡੂਰ੍ਯਦੋ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਪੁष੍ਪਰਾਗਪ੍ਰਦਸ੍ਤਥਾ
ਵੈਡੂਰੀਆ ਪਥਰ ਜਾਂ ਲਾਲ ਰਤਨ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂ ਚਿਰਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਭੂਮਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਯਾਨਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਆਸਮਾਨੀ ਯਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਯਾਨ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਵਾਂ ਤृਣਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰਨਿਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇਰਤਾਃ
ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਆਚਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ,
ਪਰੋਪਦੇਸ਼ ਨਿਰਤਾ ਵੀਤਰਾਗਾ ਵਿਮਤ੍ਸਾਰਾਃ
ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਰਾਗ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਏ,
ਸਤ੍ਸਙ੍ਗਾਹ੍ਲਾਦਨਿਰਤਾਃ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮਸੁ ਸਦੋਦ੍ਯਤਾਃ
ਉਹ ਸਤਸੰਗ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿਤਕਰਾ ਯੇ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਚ ਗੋषੁ ਚ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਦਾ ਤਨਦਿਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ ਜਿਤਾਹਾਰਾ ਗੋषੁ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਸ਼ੀਲਿਨਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵਸ਼੍ਚੈਵ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਦਾ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਹਰਿਨਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਾਥਂ ਵਿਪ੍ਰਕੁਣਪਂ ਯੇ ਦਹੇਯੁਰ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਅਨਾਥ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਸਾੜਦਾ ਹੈ—
ਪਤ੍ਰੈਃ ਪੁਰ੍ष੍ਪੇਃ ਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਜਲੈਰ੍ਵਾ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ
—ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ—
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਵਿਮਾਨਗਃ
—ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚੁਲੁਕੋਦਕਮਾਤ੍ਰੇਣ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਭੂਮਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪੂਜਯਾ ਰਹਿਤਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਯੋਰ੍ऽਚਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
—ਅਤੇ ਕੋਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਨਾ ਹੋਣ—
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯੈਃ ਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਚ
—ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਭੋਜਨ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪੂਜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ—
ਪੂਜਯਾ ਰਹਿਤਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯੋਰ੍ऽਚਯੇਦਕਰ੍ਵਂਸ਼ਜ
—ਜਾਂ ਕਰਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਸੁਧੀਃ
ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ੀਰ੍ਣਂ ਸ੍ਫਟਿਕਲਿਙ੍ਗਨ੍ਤੁ ਯਃ ਸਂਦਧ੍ਯਾਨ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦਾ ਲਿੰਗ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ—