ਆਹੂਤਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਗਚ੍ਛ ਸਮ੍ਮਾਨੇਨ ਤਦਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਈ ਗਈ, ਆਖਿਆ ਗਿਆ, 'ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਾ।'
ਸਾ ਤੁ ਧ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਿ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਪਰ, ਪੁੱਤੜੀ, ਉਹ ਪੰਦਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਲੂ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।
ਦੋਲਾਮਾਰੋਪ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਰ੍ਹੁਃ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦੇ ਰਹੇ, 'ਜਾ, ਡੋਲੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ।'
ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹੋਦਯਪੁਰਂ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇ ਪਤਿਃ
ਉਹ ਮਹੋਦਯਾ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਭੋਜ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਧਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਯੁਤਂ ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਕੁਰਸੀਆਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਧਨ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰੁਤਾਂ ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਮਮ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਭਰ੍ਤृਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸਂਪ੍ਰੀਤਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭੁਜਂ ਤਥਾਹृਤਾ
ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆਈ ਗਈ।
ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚਿਰਂ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਣਸੇਵਨਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ।
ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਤਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਗृਹੀਤੌ ਚਰਣੌ ਮਮ
ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸੁਤਾਮੁਦ੍ਵਹਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਚ੍ਚ ਲਬ੍ਧਂ ਮਯਾਖਿਲਮ੍
ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ—
ਇਯਂ ਹਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕਿਙ੍ਕਰਾਃ
ਇਹ ਮਹਿਲਾ ਹੁਣ ਮਾਲਕੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਧਨ ਦੇ ਨੌਕਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।
ਭਰ੍ਤਾ ਸਮਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ऽਖਿਲਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਪਤੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਉਭਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਰਾਜਕਨ੍ਯਯੋਃ
ਉਥੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ—
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਦ੍ਭੁਤਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਦੇਹਵਿਤ੍ਤਸਮਰ੍ਪਣਮ੍
ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਧਨ ਸੌਂਪਣ ਦੀ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਵੇਖ ਕੇ—
ਛਿਨ੍ਨਾ ਗੌਰਿਵ ਖਙ੍ਗੇਨ ਗਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਮਮਾਭਵਨ੍
ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੱਢਣ ਵਾਂਗ, ਛੱਡ ਗਈ।
ਤਾਮਤੀਤ੍ਯ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਕਾष੍ਠੀਲਾ ਚਾਭਵਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ।
ਯਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਧਨ ਤੇ ਜਿੰਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ—
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਨਿਸ਼ਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੇ ਧਨ ਤੇ ਜਿੰਦ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਰ੍ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਵਿਤ੍ਤਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਗੁਰੁਰ੍ਗਤਿਃ
ਪਤੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਧਨ, ਜਿੰਦ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਂ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਰੀਰਲੁਬ੍ਧਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਯਾਮੀਂ ਚ ਕੁਯੋਨਿਪੀਡਾਮ੍
ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਮਾੜੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਵਲੀ ਨਾਮ ਭृਸ਼ਂ ਤਾਮੁਵਾਚ ਹ ਸਾਦਰਮ੍
ਫਿਰ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਕਥਂ ਦृष੍ਟਾ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤੀ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ?
ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਵਿਸ਼ਾਲਾਙ੍ਗੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਃਖਿਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਦੱਸ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
ਸ਼ਰੀਰਂ ਤਵ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਯਾ ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਹृਦਿ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਾਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਨੈਵ ਮੁਚ੍ਯੇਯਂ ਸਦ੍ਯਃ ਕੁਤ੍ਸਿਤਯੋਨਿਤਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਮਾੜੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਤਨ੍ਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ਾਮਿ ਸੁਮਹਦ੍ਗਤਿਦਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਹਾਲਤ ਪਾਉਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨਿ ਚ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਵੀ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਚੋषਸਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕृष੍ਣਸੇਵਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵੀ ਵਿਰਲ ਹੈ।