ਕਿਮਰ੍ਥਮੇਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਘਟਨਾ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਹੋਈ? ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਂ ਲੋਕਾਨਾਮਾਵਯੋਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਤ੍ਵਿਹ
ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਇੱਥੇ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਕੁਮਾਰ੍ਗਗਨਿਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਹਿਕੇ ਰਤਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ।
ਗੋਧ੍ਨਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਚੌਰਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਵਧੇ ਰਤਃ
ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਚੋਰ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਏਵਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਿਯਤ੍ਕਾਲਮਨਾਹਤ੍ਯਂ ਮਹਦृਚਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਬਿਨਾ ਮਾਰੇ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ?
ਮृਗਮਾਂਸਾਸ਼ਨੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪਾਨ੍ਥਾਵਿਲ੍ਲਮ੍ਪਕਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਰਾਹਗੀਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਦਾ।
ਏਕਦਾ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਿਦਾਘਾਰ੍ਤ੍ਤਃ ਪਿਪਾਸਿਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਿਆ, ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੰਗ ਆਇਆ ਸੀ।
ਹਂਸਕਾਰਣ੍ਡਵਾਕੀਰ੍ਣਂ ਤਤ੍ਸਮੀਪੇ ਮਹਤ੍ਸਰਃ
ਉਥੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੰਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਅਪਿਬਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਨੀਯਂ ਤਤ੍ਤੀਰੇ ਵਿਗਤਸ਼੍ਰਮਃ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਤੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜੀਰ੍ਣੀਲਯੇ ਵਿष੍ਣੋਨਰ੍ਨਿਵਾਸਂ ਕृਤਕਵਾਨਹਮ੍
ਉਸ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਠਿਕਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਠਹਿਰਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ।
ਪਰ੍ਣੈਸ੍ਤृਣੈਸ਼੍ਚ ਕਾष੍ਠੈਘੈਰ੍ ਗृਹਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍
ਪੱਤਿਆਂ, ਘਾਹ ਅਤੇ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਝੁੰਪੜੀ ਬਣਾਈ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਵ੍ਯਾਧਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਥੋ ਹਤ੍ਵਾ ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ਮृਗਾਨ੍
ਉਥੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ, ਮੈਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰੇ।
ਅਥੇਯਮਾਗਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਦੇਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਧਾਰਣ ਔਰਤ ਆਈ, ਜੋ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਸੀ।
ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਦੁਃਖਿਤਾ ਜੀਰ੍ਣਵਿਗ੍ਰਹਾ
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਹੋਈ, ਦੁੱਖੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੈਵਯੋਗਾਕਤ੍ਸਮਾਯਾਤਾਭ੍ਰਮਨ੍ਤੀ ਵਿਜਨੇ ਵਨੇ
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਭਾਣੇ, ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਸੁੰਨੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੀ ਆਈ।
ਇਮਾਂ ਦੁਃਖਾਰ੍ਦਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਤਾ ਮੇ ਵਿਪੁਲਾ ਦਯਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਜਾਗੀ।
ਗਤਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ਵਿਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਯਾ ਪृष੍ਟਾ ਯਥਾ ਤਯਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਉਹ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਥੱਕ ਗਈ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਛਿਆ ਕਿ—
ਨਾਨ੍ਮਾਵਕੋਕਿਲਾ ਚਾਹਂ ਨਿषਾਦਕੁਲਸਭ੍ਭਵਾ
''ਮੈਂ ਕੋਕਿਲ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹਾਂ।''
ਪਰਸ੍ਵਹਾਰਿਣੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਾ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਵਾਦਿਨੀ
''ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਂਦੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਸਦਾ ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।''
ਕਿਯਤ੍ਕਾਲਂ ਤਤਃ ਪਤ੍ਯਾ ਭृਤਾਹਂ ਲੋਕਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
''ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।''
ਕਾਨ੍ਤਾਰੇ ਵਿਜਨੇ ਚੈਕਾ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੀ ਦੁਃਖਪੀਡਿਤਾ
''ਇਕੱਲੀ, ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਮੈਂ ਸੁੰਨੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੀ ਰਹੀ।''
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਵਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਮਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਸ੍ਥਿਤੌ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਚ ਆਵਾਂ ਮਾਂਸਫਲਾਸ਼ਿਨੌ
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਉੱਥੇ ਦਸ ਸਾਲ ਰਹੇ, ਮਾਸ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਲਯੇ ਰਾਘਤ੍ਰੌ ਮੁਦਿਤੌ ਮਾਂਸਭੋਜਨਾਤ੍
ਉੱਥੇ, ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਾਸ ਖਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਕਰ੍ਮ ਭੋਗਾਨ੍ਤਮਾਵਾਂ ਯੁਗਪਦਾਗਤੌ
ਜਦ ਸਾਡਾ ਭੋਗਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨੇਤੁਮਾਵਾਂ ਨृਤ੍ਯਰਤੌ ਸੁਧੋਰਾਂ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍
ਜਦ ਅਸੀਂ ਨੱਚਣ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਸੀ, ਤਿੱਖੇ ਦੂਤ ਸਾਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਣ ਆਏ।
ਦੇਵਾਵਸਥਸਂਸ੍ਕਾਰਸਂਜ੍ਞਿਤੇਨ ਕृਤੇਨ ਨਃ
ਪਰ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਰੀਤ ਜੋ ਅਸੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਕਰਕੇ—
ਤੇ ਦੂਤਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰ ਗਦਾਧਰਾਃ
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦੂਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਸੀ,
ਕਿਰੀਟਕੁਣ੍ਡਲਧਰਾ ਹਾਰਿਣੋ ਵਨਮਾਲਿਨਃ
ਕਿਰੀਟ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ, ਹਾਰ ਤੇ ਵਣਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ,
ਭਯਙ੍ਕਰਾਨ੍ਯਾਸ਼ਹਸ੍ਤਾਨ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣੋ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰਾਨ੍
ਡਰਾਉਣੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।