ਏਕਾਦਰ੍ਸ਼ੀਵ੍ਰਤਰਤਾ ਵੈ ਭਾਗਵਤੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਵੇਖਣ ਦੇ ਵਚਨ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਮਦਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਂਮਕਰ੍ਤ੍ਤਾਰਸ੍ਤੇ ਵੈ ਭਾਗਵਤੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕਰਤਬ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਮਯਾਪਿ ਗਦਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨਾਬ੍ਦਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਚਾਹੇ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਯੁੱਗ ਲੱਗ ਜਾਣ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਸ਼੍ਰਯੋ ਦਾਨ੍ਤੋ ਮੇਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਂਮਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਮਨ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਧ੍ਯਾਨਨਿਰਤਃ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਸ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਚਚਾਰ ਪਰਮਂ ਧਰ੍ਮਮੀਜੇ ਚ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਖੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਧ੍ਯਾਨਕ੍ਸ਼ਪਿਤਕਰ੍ਮਾ ਤੁ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਤ੍ਪਵਾਨ੍
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਗਿਆ।
ਈਪ੍ਸਿਵਂ ਮਨਸਾ ਯਦ੍ਯਨਤ੍ਤਦਾਨ੍ਪ੍ਰੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਭਗਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਕਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਨਕਂ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਪਾਰਗਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਸਨਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਸੀ।
ਪਰਯਾ ਦਯਯਾ ਤਥਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਮਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।
ਦੁਃਸ੍ਵਨ੍ਪਨਾਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਪਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਧਰਮਕ ਹੈ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਰੋਗਪ੍ਰਸ਼ਮਨਮਾਯੁਰ੍ਵਰ੍ਧ੍ਦਨਕਾਰਣਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਯੁ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ—
ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਯੋਗਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਬਾਰੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬੜੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਮੁਨਯੋ ਮਨਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਵਿਜਾ ਯਮੁਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਯੋਰ੍ਯੋਗਃ ਸ਼ੁਭਾਵਹਃ
ਯਮੁਨਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰੀ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰ ਵਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਪ੍ਰਯਾਗਾਖ੍ਯਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਯਾਗ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਮਖਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰੇ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾਬਿਨ੍ਦ੍ਵਭਿषੇਕਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਇਕ ਬੂੰਦ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਸੁਖ ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਸੋ ऽਪਿ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਕਿਮੁ ਗਙ੍ਗਾਭਿषੇਕਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਤੇ ਜੋ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ।
ਸਂਸੇਵ੍ਯਾ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਦੇਵਃ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਾਮਰੈਰ੍ਜਨੈ
ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਕ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਨੇਤ੍ਰਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਵਿਧ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਾਧਃ ਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਅਰਪਣ ਦੇ ਅੱਧ ਹਿੱਸੇ ਹੇਠਾਂ ਚਮਕਦਾ ਨੈਣ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰੁਪ੍ਯਦਾਯਕਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਿਮਸ੍ਮਾਤ੍ਕਥ੍ਯਤੇ ਪਰਮ
ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸਾਰੂਪਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ।
ਮਹਦ੍ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਢਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੌ ਸ੍ਥਿਤਵਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮਦਙ੍ਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵਾਨਾਮਾਧਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗੋਦ੍ਭਵਾ ਤੁ ਮृਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਨਯਤ੍ਯਚ੍ਯੁਤਰੁਪਤਾਮ੍
ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਧਰਤੀ, ਅਚਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।