ਸ਼ਿਰਃ ਕृਪਾਣਮਭਯਂ ਵਰਂ ਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਨਿਡਰਤਾ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਹਾਥ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕृਤਵਰ੍ਣਾਂ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਾਙ੍ਗੀਂ ਕਾਲਿਕਾਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਕਾਲੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸਿਆਹ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਹਰ ਸਿੰਗਾਰ ਤੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੂਨੈਃ ਕਰਵੀਰੋਤ੍ਥੈਃ ਪੂਜਾਯਨ੍ਤ੍ਰਮਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਫੁੱਲਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯੰਤਰ ਵੇਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਮष੍ਟਦਲਂ ਬਾਹ੍ਯੇ ਭੂਪੁਰਂ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਾ ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਵਾਪਿ ਦੋਗ੍ਧ੍ਯਘੋਰਾ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾ
ਨਿਤਿਆ, ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਜਾਂ ਡੋਗਧੀ, ਅਘੋਰਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲਾ—
ਸ਼ਿਵਰੂਪਸ਼ਵਸ਼੍ਥਾਂ ਚ ਸ਼ਿਵਾਭਿਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਵ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਕਾਲੀਂ ਕਪਾਲਿਨੀਂ ਕੁਲ੍ਲਾਂ ਕੁਰੁਕੁਲ੍ਲਾਂ ਵਿਰੋਧਿਨੀਮ੍
ਕਾਲੀ, ਕਪਾਲਿਨੀ, ਕੁੱਲਾ, ਕੁਰੁਕੁੱਲਾ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧਿਨੀ—
ਉਗ੍ਰਾਮੁष੍ਣਪ੍ਰਭਾਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਨੀਲਾਧਾਨਾਂ ਬਲਾਕਿਕਾਮ੍
ਉਗਰਾ, ਉਸ਼ਣਪ੍ਰਭਾ, ਦੀਪਤਾ, ਨੀਲਾ, ਧਨਾ ਅਤੇ ਬਲਾਕਿਕਾ—
ਪਦ੍ਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸੁਯਤ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਨਾਰਾਯਣੀਤ੍ਯਪਿ
ਕਮਲ 'ਤੇ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣੀ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਹੀ ਨਾਰਸਿਂਹਾ ਚ ਪੁਨਰੇਤਾਸ੍ਤੁ ਭੂਪੁਰੇ
ਵਾਰਾਹੀ ਅਤੇ ਨਾਰਸਿੰਹੀ ਨੂੰ ਵੀ ਫਿਰ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੀਮੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾਦਿਕਾਂ ਚਾਪਿ ਵਸ਼ੀਕਰਣਭੈਰਵੀਮ੍
ਭੀਮਾ, ਉਨਮੱਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਭੈਰਵੀ—
ਏਵਮਾਰਾਧਿਤਾ ਕਾਲੀ ਸਿਦ੍ਧਾ ਭਵਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਾਲੀ, ਮੰਤ੍ਰੀ ਲਈ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਾ ਪਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਾਨ੍
ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ ਕਾਲੀਭਕ੍ਤੋ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਯੁਤਂ ਸੋ ऽਚਿਰਾਦੇਵ ਵਾਕ੍ਪਤੇਃ ਸਮਤਾਮਿਯਾਤ੍
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਪੇਦ੍ਯੋ ऽਯੁਤਮੇਤਸ੍ਯ ਭਵੇਯੁਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਜੋ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਕਪੁष੍ਪਸਹਸ੍ਰੇਣਾਭ੍ਯਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵੀਯਰੇਤਸਾ
ਆਪਣੀ ਹੀ ਬੀਜ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਅਰਕ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ,
ਸੋ ऽਚਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਧਰਣੀਪ੍ਰਭੁਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕਵਿਤ੍ਵੇਨ ਰਮ੍ਯੇਣ ਜਨਾਨ੍ਮੋਹਯਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੋਹ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲੇਨ ਦੇਵੇਨ ਮਾਰਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਕਾਲ ਦੇਵਤਾ ਮਾਰਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਜਪੇਤ੍ਸਹਸ੍ਰਮਪਿ ਯਃ ਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਵੀ ਜਪੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਿषਸ੍ਯਾਪਿ ਬਲਿਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਊਠ ਜਾਂ ਮਹਿਸ਼ ਦੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ,
ਵਿਦ੍ਯਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਯਸ਼ਃਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸ ਚਿਰਂ ਸੁਖਮੇਧਤੇ
ਉਹ ਵਿਦਿਆ, ਧਨ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਂ ਨਿਧੁਵਨਾਸਕ੍ਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿਚ ਲਗਨ ਰੱਖੇ, ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਰ੍ਭਵੇਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਸ਼ੀਕृਤਿਃ
ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯੁਰਚਿਰਾਦੇਵ ਕਰਸ੍ਥਾਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧੋ ਮਨੁਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇਪ੍ਸਿਤਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਉਸ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਤੁਰੰਤ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤਂ ਦਾਨਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਉਪਾਸ੍ਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਕਾਲਿਕਾਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਾਲਿਕਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਕਲਾ ਦੇਵਾ ਯਃ ਕਾਲੀਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਦਾ
ਜੋ ਕਾਲੀ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਂ ਨਿषੇਵ੍ਯ ਨਰਾ ਲੋਕੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।