नृपते, यः कश्चित् मन्दिरे केवलं चर्मखण्डमपि समर्पयति, यः सुगन्धोदकेन मन्दिरभूमिं सिञ्चति, यः मृत्पिण्डेन वा धातुपिण्डेन वा मन्दिरं मृद्नाति, यः पाषाणचूर्णेन मन्दिरं आवृणोति, यः देवालये दीपं प्रज्वालयति, यः विष्णोः वा शङ्करस्य वा दीपं सततं प्रज्वालयति, यः शङ्करं वा विष्णुं पूज्यमानं दृष्ट्वा तयोः साष्टाङ्गं प्रणमति, यः देवीमथ सूर्यं एकवारं परिक्रामति, सः एतानि कर्माणि कृत्वा तं परमं स्थानं प्राप्य द्वौ लक्षौ वर्षयुग्मं मुदं लभते। नृपते, परिक्रमायाः प्रतिपदं यथाश्वमेधयागस्य फलमवाप्नोति। तस्य न किञ्चिदकर्तव्यं, न पुनः संसारजन्म भवति। शङ्करस्य प्रसादेन सः स्वर्गात् न पतति। यद् यद् इच्छति, तत् सर्वं प्राप्नोति। नृपते, गानं करोति वा न करोति, सः रुद्रलोकं मुक्तिं प्राप्नोति। हंसवाहनं समारुह्य ब्रह्मलोकं गच्छन्ति। सर्वपापविनिर्मुक्ताः ते विमानैः दशसहस्रयुगपर्यन्तं निवसन्ति। तादृशस्य पुण्यस्य वर्णनाय शिवः अपि अशक्तः। ते देवानां नाथं हर्षयन्ति; तेषां पुण्यस्य फलं शृणु। स्वर्गं गत्वा पञ्चकल्पपर्यन्तं मुदं लभन्ते। सर्वपापविनिर्मुक्तः सः विष्णुना सह रमते। पुनः, सः विष्णुलोकं प्राप्नोति। सर्वधर्मफलसंपन्नः सन्तुष्टः भवति। नृपते, सर्वाणि कर्माणि तस्य सफलानि भवन्ति। यद् यद् विष्णौ क्रियते, तत् अनन्तं पुण्यं ददाति। कर्म विष्णुः, करणानि विष्णुः, नः विष्णोः परं नास्ति किञ्चन। शृणु नृपश्रेष्ठ, इदानीं वक्ष्यामि; यथावत् शृणु। कोपात् वा अज्ञानात् वा येनापराधः कृतः, तस्य प्रायश्चित्तं वदामि। ब्राह्मणः त्रिःस्नानं कृत्वा पञ्चगव्येन शुद्धिं लभते। शेषभोजनस्य वा मलिनस्य वा शुद्धिं वक्ष्यामि। एकाहारात्रोपवासेन पञ्चगव्येन शुद्धिं लभते। एकाहारात्रोपवासस्य पश्चात् घृतं वह्नौ जुहोति। तदन्नं भूमौ स्थापित्य रक्षित्वा, शुद्धिं प्राप्नोति। सर्वमन्नं भुक्त्वा तु, त्रिरात्रं अशुद्धः भवति। गायत्र्याः त्रिसहस्रं जपः परमं शौचम्। द्विजः चाण्डालैः श्वपाकैः मूत्रपुरीषाभ्यां वा स्पृष्टः चेत्, पतितः रजस्वलां वा प्रसूतां वा उदकहारिणीं स्त्रीं स्पृष्ट्वा, रजस्वलया शुनकः हस्ती वा काकः स्पृश्यते चेत्, द्वे रजस्वले परस्परं स्पृशेते चेत्, उच्छिष्टेन स्पृष्टः अपि, स्नानं न कृत्वा, अपवित्रः भवति। अयुक्तकाले स्त्रियं समुपेत्य, मूत्रपुरीषसंस्पर्शवत् शौचं विधीयते। एवं, नृपते, धर्मस्य विधानं श्रुत्वा, यथाशास्त्रं आचरणं कर्तव्यं।