द्विजातीनां कश्चित् यदि रज्जुं छित्त्वा कर्म करोति, तदा सः एकं कृच्छ्रप्रायश्चित्तं समाचरेत्। यदि सः जानन् एव तदाचरति, तर्हि अर्धकृच्छ्रं प्रायश्चित्तं विधीयते; अजानन् तु द्वौ इन्द्रप्रायश्चित्तौ समाचरेत्। यदि ब्राह्मणः निषिद्धां स्त्रीं समुपैति, सुरां पिबति, वा मांसं खादति, विशेषतः चत्वारः एते महापातकिनः सञ्जायन्ते। एतेषां पापस्य गुप्ततया अपि कृतस्य, मासमेकं प्रायश्चित्तं अनुष्ठेयम्। राजकुल्यः, चर्मकारः, नर्तकः, मृदुंगकारश्च—एतेषां सह भोजनं कृत्वा, तेषां स्त्रीभिः सह गच्छन्, वा तेषां हस्तात् पानं गृह्णन्, दोषं आप्नोति। माता, गुरुपत्नी, दुहिता, भगिनी, स्नुषा च—एता स्त्रियः; तथा राज्ञी, त्यागिनी, धात्री, उत्तमजात्या स्त्री च—पितृवंशजा मातृवंशजा वा—एतेषु किञ्चित् अपराधः यदि जायते, तर्हि द्विजातयः वेश्यागमनं कृत्वा पापं शमयन्ति। यदि ब्राह्मणः गुरुपत्नीं गच्छति, तर्हि विहितं प्रायश्चित्तं समाचरेत्। यदि कश्चन गोः दण्डात् उपरि ताडयति, सा पतति चेत्, तदा यदि व्रणः अङ्गुष्ठमात्रः वा बाहुप्रमाणः वा भवति, अथवा ताडनात् गर्भः अपि जायते, गोबन्धनं, निग्रहणं, ताडनं, दुःखदायनं वा यदि भवति, अथवा गोः मूर्च्छा, पतनं, दण्डेन ताडनं वा, तथा तस्यां अवस्थायां गवां भोजनं वा जलपानं वा, यदि काष्ठेन, कर्दमेन, शिलया, शस्त्रेण वा गवां वधः क्रियते, तर्हि काष्ठताडने सान्तपनं प्रायश्चित्तं, कर्दमताडने प्राजापत्यं विधीयते। गवां ब्राह्मणानां च औषधं तैलं वा भोजनं दातव्यं। यदि औषधार्थं तैलपानं वा औषधभक्षणं क्रियते, वत्सान् ग्रीवायाम् बद्ध्वा, औषधकर्म वा कृत्वा, पादयोः केशच्छेदनं, द्वयोर्लङ्गयोः केवलं श्मश्रुच्छेदनं विधेयम्। सर्वाङ्गकेशच्छेदने द्वौ अङ्गुलौ छेत्तव्यौ। स्त्रीणां तु न केशच्छेदनं न वीरासनं विधीयते। राजा, युवराजः, विद्वान् ब्राह्मणः वा—केशशुद्ध्यर्थं द्विगुणं प्रायश्चित्तं विधेयम्। द्विगुणप्रायश्चित्ते कृतं, तस्य हविश्च द्विगुणं दातव्यम्। ये श्रोतिस्मृत्यनुगुणं प्रायश्चित्तं न निर्दिशन्ति, तान् राजा न कदापि काममोहाभ्यां पीडयेत्। एवं प्रायश्चित्ते कृतं, ब्राह्मणभोजनं आयोज्यम्। यदा तृणोत्पन्नकृमिभिः स्पृष्टो भवति, वा पतङ्गपातेन, प्रायश्चित्तं कृत्वा द्विजोत्तमान् भोजयेत्। यदि निशि चाण्डालस्पर्शेन वा पतितेन स्पृष्टः, स्नानं विधेयम्। अजानन् तु तादृशे स्थले रात्रिं यापयन्, तर्हि नक्षत्राणि उदितानि, ग्रहाः च दृश्यन्ते, जलमार्गेषु, वल्मीककुहरेषु, मूषिकबिलेषु च, ब्राह्मणः श्रद्धया यज्ञदानादिकं कुर्यात्। दानं हि वित्तसमर्पणं, तडागं च पुण्यकर्म स्मृतम्।