सा या गोपवृन्दानां भूषणं, कृष्णस्य भूषणं, पुण्यवृन्दावनस्य चन्द्रीव प्रकाशमाना विराजते। या कृष्णकृत्यैः प्रसिद्धा, कोटिकामदनानां मनांसि मोहयति। कृष्णचन्द्रस्य प्रियतमा, देवकृष्णस्य च भगिनी सा। सा शुभदा, मधुरवदना, चञ्चलभ्रूलता, मंगलमयी च। करुणया पूर्णया दृष्ट्या या पश्यति, बिम्बफलरक्तोष्ठी, रम्भासमाना, सुललितगमना च सा। मेरुप्रभासमानवपुषा, प्रेम्णि प्रमुखा, मदमन्दगमना च सा। रासरसे, भावे, शुद्धचित्ते, महारसे च लीनास्ति। या काममातृषु प्रमुखा, वैकुण्ठमार्गप्रदायिनी च। सा श्रीरामा, शुद्धदेहा, रसभवना च। या गोमती, चन्द्रभागा, सरयू, ताम्रपर्णीपुत्री च सा। एषा, हे नारद, द्विरूपायाः सहस्रनाम्नी कथिता। एषा महापापानि नाशयति, वन्ध्यत्वं च निवर्तयति। पापं नाशयति, रिपून् अपाकरोति, राधामाधवभक्तिं च ददाति। नित्यरमायिनं राधासमागमामृतसिन्धौ नमामि। सा जगद्विनाशकारिणी, सर्वेश्वरी, सर्वजननी च। एषा दिव्या भोगमोक्षप्रदा—किं पुनरन्यच्छ्रोतुमिच्छसि? महातन्त्रं यत्कुमारकथितं त्वया अस्मभ्यं निगदितम्। यदिहोक्तं त्वया, हे दयासिन्धो—पुनः स मुनिः कुमारं प्रपृच्छ, किं पुनरस्ति। सनत्कुमारः, मुनिश्रेष्ठः, प्रणम्यापि संबोधितः। तत्रापि कृष्णमन्त्राणां महिमा समाख्यातः। तस्याः अंशावतारकृत्यं मन्त्रपूर्वकं कीर्तितम्। शक्तेः बहूनि तन्त्राणि, शिवकथितानि, मुनिश्रेष्ठ, तत्र सन्ति। एवं महात्मनः नारदस्य वचनानि श्रुत्वा—“शृणु नारद, राधायाः अंशसम्भवमाख्यास्यामि।” या राधा, या मया उक्ता, सा कृष्णस्य अर्धशरीरात् उत्पन्ना। सा तेजोमण्डलमध्यस्थिता, दृश्यादृश्यरूपा च। कृष्णस्य वामभागात् नारायणः स्वयमेव जातः। ततः कृष्णः महालक्ष्मीम् नारायणाय दत्तवान्। ततः, मुनिश्रेष्ठ, गोलोकनाथस्य गावां विवरात्—सर्वे तस्य परिचारकाः प्राणप्रियाः अभवन्। सर्वतो राधासमानाः, राधादास्यः च मधुरभाषिण्यः तत्रासन्। तदा सा दुरगा, विष्णोः सनातनी शक्तिः, प्रादुरभवत्। या परिपूर्णशक्तिस्वरूपा, त्रिगुणात्मिका च। या सनातनी, संसारवृक्षस्य बीजरूपा च। तत्रैव चतुर्मुखः, स्वपत्नीसमेतः, प्रादुरभवत्। कमण्डलुधरः, तपस्वी, हरिनाभिसम्भूतः स जातः। भगवतः आज्ञया, मुनिश्रेष्ठ, रम्ये आसने उपाविशत्। महादेवः स्ववामभागेन, गोपीनाथः स्वदक्षिणभागेन—कृष्णं स्तुत्वा, उपदिष्टः, स हरिसमीपे उपविशत्।