सभित्कुशांवुपुष्पादि प्रत्यहं समुपानयत्
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा सगरो विनयान्वितः
तत्सर्वं मेसमाचक्ष्व श्रोतुं कौतूहलं मम
पित्रा विहीना ये लोके जीवन्तो ऽपि मृतोपमाः
यस्य माता पिता नास्ति सुखं तस्य न विद्यते
अपुत्रस्य वृथां जन्म ऋणग्रस्तस्य चैव हि
पतिहीना यथा नारी पितृहीनस्तथा शिशुः
पशुहीनो यथा वैश्यस्तया पित्रा विनार्भक्तः
तपो यथा दयाहीनं सथा पित्रा विवार्भकः
बेदहीनो यथा वाजी तथा पित्रा विनार्भक्तः
तथा पित्रा विहीनस्तु बहुदुःखान्वितः सुतः
संपृष्टं तद्यथावृत्तं सर्वं तस्मै न्यवेदयत्
हनिष्यामीत्यरातीन्स प्रतिज्ञामकरोत्तदा
प्रस्थापितः प्रतस्थे च तेनैव मुनिना वदा
वशिष्टं स्वकुलाचार्यं प्रात्पः प्रीतिसमन्वितः
सर्वं विज्ञापत्रामास ज्ञानदृष्ट्या विजानते
तेनैव मुनिनावाप खड्गं वज्रोपमं धनुः
आशीर्भिरर्चितः सद्यः प्रतस्थे प्रणिपत्य तम्
सपुत्रपौत्रान्सगणानकरोत्स्वर्गासिनः
केचिद्विनष्टा संत्रस्तास्तथा चान्ये प्रदुद्रुवुः
तृणान्यभक्षयन्केचिन्नग्राश्च विविशुर्जनलम्
सत्वरं शरणं जग्मुर्वशिष्टं प्राणलोलुपाः
चारैर्विज्ञातवान्सद्यः प्रात्प श्चाचार्यसन्निधिम्
त्रातुं च शिष्याभिहितं च कर्तुं विवारयामास तदा क्षणेन
अन्धांश्च श्मश्रुलान्सर्वान्मुण्डान्वेदवहिष्कृतान्
प्रहसन्प्राह सगरः स्वगुरुं तपसो निधिम्
सर्वथाहं हनिष्यामि मत्पितुर्देशहारकान्
स एव सर्वनाशाय हेतुभूतो न संशयः
त एव बलहीनाश्चेद्भजन्ते ऽत्यन्तसाधुताम्
तावत्कुर्वन्ति कार्याणि यावत्स्यात्प्रबलं बलम्