పరమజ్ఞానినామేతత్పరబ్రహ్మాత్మకం ద్విజ
పరమజ్ఞానులకు, ద్విజా, ఇది పరబ్రహ్మ స్వరూపమే.
భాతి విజ్ఞానభేదేన బహురుపధరో ఽవ్యయః
జ్ఞానం భిన్నంగా ఉండటం వల్ల, అవినాశి అనేక రూపాలలో కనబడతాడు.
తస్మాన్మాయాం త్యజేద్యోగాన్ముముక్షుర్ద్విజసత్తమ్
కాబట్టి, ద్విజశ్రేష్ఠా, ముక్తికాంక్షి యోగంతో మాయను విడిచిపెట్టాలి.
అనిర్వాచ్యా తతో జ్ఞేయా భేదబుద్ధిప్రదార్యినీ
అనంతరం, మాయను వర్ణించలేనిదిగా, భేదబుద్ధిని కలిగించేదిగా తెలుసుకోవాలి.
తస్మాదజ్ఞానవిచ్ఛేదో భవేద్రౌజితమాయినామ్
కాబట్టి, మాయను దాటి ఉన్నవారు, అజ్ఞానాన్ని పూర్తిగా తొలగించాలి.
జ్ఞానినాం పరమాత్మా వై హృది భాతి నిరన్తరమ్
జ్ఞానులకు పరమాత్మ హృదయంలో ఎప్పుడూ ప్రకాశిస్తుంటాడు.
అష్టాఙ్గైః సిద్ధ్యతే యోగస్తాని వక్ష్యామి తత్త్వతః
యోగం ఎనిమిది భాగాలతో సిద్ధిస్తుంది; వాటిని నిజంగా వివరంగా చెబుతాను.
ప్రాణాయామః ప్రత్యాహారో ధారణా ధ్యానమేవ చ
ఆవే ప్రాణాయామం, ప్రత్యాహారం, ధారణ, ధ్యానం.
ఏషాం సంక్షేపతో వక్ష్యే లక్షణాని మునీశ్వర
వాటికి సంబంధించిన లక్షణాలను సంక్షిప్తంగా చెబుతాను, మునీశ్వరా.
అక్రోధశ్చానసూయా చ ప్రోక్తాః సంక్షేపతో యమాః
కోపం లేకపోవడం, అసూయ లేకపోవడం యమాలు అని సంక్షిప్తంగా చెప్పబడింది.
అహింసా కథితా సద్భిర్యోగసిద్ధిప్రదాయినీ
సద్బుద్ధిగలవారు ప్రశంసించే అహింస యోగసిద్ధిని ఇస్తుంది.
సత్యం ప్రాహుర్మునిశ్రేష్ఠ అస్తేయం శృణు సామ్ప్రతమ్
సత్యాన్ని మునిశ్రేష్ఠా అని పలుకుతారు; ఇప్పుడు అస్తేయం గురించి విను.
స్తేయమిత్యుచ్యతే సద్భిరస్తేయం తద్విపర్యయమ్
ఇతరులది దొంగిలించడం దొంగతనమని జ్ఞానులు చెబుతారు. దొంగతనం చేయకపోవడమే దానికి విరుద్ధం.
బ్రహ్మచర్యపరిత్యాగాజ్జ్ఞానవానపి పాతకీ
బ్రహ్మచర్యాన్ని వదిలిపెట్టినవాడు ఎంత జ్ఞానవంతుడైనా పాపి అవుతాడు.
స చణ్డాలసమో జ్ఞేయః సర్వవర్ణబహిష్కృతః
అటువంటి వాడిని చండాలునితో సమానంగా, అన్ని వర్ణాల నుండి బహిష్కృతుడిగా భావించాలి.
తత్సంభాషణమాత్రేణ బ్రహ్మహత్యా భవేన్నృణామ్
అటువంటి వాడితో మాట్లాడిన కేవలం మాటలకే బ్రహ్మహత్య పాపం కలుగుతుంది.
తత్సంగసంగినాం సంగాన్మహాపాతకదోషభాక్
అటువంటి వాడితో మమకారం ఉన్నవారితో స్నేహం చేసినవారికీ మహాపాతకానికి దోషం కలుగుతుంది.
అపరిగ్రహ ఇత్యుక్తో యోగసంసిద్ధికారకః
భిక్షలు, బహుమతులు తీసుకోకపోవడాన్ని అపరిగ్రహం అంటారు. ఇది యోగసిద్ధికి దారి తీస్తుంది.
క్రోధమాహుర్ధర్మవిదో హ్యక్రోధస్తద్విపర్యయః
ధర్మాన్ని తెలిసినవారు కోపాన్ని దోషంగా, కోపం లేకపోవడాన్ని దానికి విరుద్ధంగా చెబుతారు.
అసూయా కీర్తితా సద్భిస్తత్త్యాగో హ్యనసూయతా
ఇర్ష్యను జ్ఞానులు దోషంగా పేర్కొంటారు. దాన్ని వదిలిపెట్టడమే అనసూయత.
నియమానపి వక్ష్యామితుభ్యం తాఞ్ఛృణు నారద
ఇప్పుడు నేను నీకు నియమాలను కూడా వివరించబోతున్నాను. నారదా! వాటిని విను.
సంధ్యోపాసనముఖ్యాశ్చ నియమాః పరికీర్త్తితాః
సంధ్యావందనం మొదలైన నియమాలు ముఖ్యమైనవిగా చెప్పబడ్డాయి.
తపో నిగదితం సద్భిర్యోగసాధనముత్తమమ్
తపస్సు యోగసాధనకు అత్యుత్తమ మార్గమని జ్ఞానులు చెబుతారు.
అష్టాక్షరస్య మన్త్రస్య మహావాక్యచయస్య చ
అష్టాక్షర మంత్రానికి, మహావాక్యాల సమాహారానికి—
స్వాధ్యాయం యస్త్యజేన్మూఢస్తస్య యోగో న సిధ్యతి
తనంతట తానే పఠించడాన్ని మూర్ఖుడు వదిలిపెడితే అతనికి యోగసిద్ధి కలగదు.
స్వాధ్యాయైస్తోష్యమాణాశ్చ ప్రసీదన్తి హి దేవతాః
తనంతట తానే పఠించడంలో ఆనందపడేవారిపై దేవతలు సంతోషిస్తారు.
త్రివిధే ఽపి చ విప్రేన్ద్ర పూర్వాత్పూర్వాత్పరో వరః
మూడు రకాలలో, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! ఒక్కొక్కటి ముందున్నదానికంటే ఉత్తమం.
జపస్తు వాచికః ప్రోక్తః సర్వయజ్ఞఫలప్రదః
పదజాలంగా జపించడం వాచిక జపమని అంటారు. ఇది అన్ని యజ్ఞఫలాలను ఇస్తుంది.
స తూపాంశుర్జపః ప్రోక్తః పూర్వస్మాద్ద్విగుణో ఽధికః
కాస్త మృదువుగా జపించడాన్ని ఉపాంశు జపమని అంటారు. ఇది ముందు చెప్పినదానికంటే రెండింతలు ఫలం ఇస్తుంది.
స జపోమానసః ప్రోక్తో యోగసిద్ధిప్రదాయకః
మనసులో జపించడాన్ని మానసిక జపమని అంటారు. ఇది యోగసిద్ధిని ప్రసాదిస్తుంది.