ఏభిః పుత్రైరిదం వ్యాప్తం సదేవాసురమానుషమ్
ఈ కుమారులతో ఈ లోకం దేవతలు, అసురులు, మనుష్యులతో నిండిపోయింది.
తపశ్చ సత్యమిత్యేవం లోకాః సత్యోపరి స్థితాః
తపస్సు, సత్యం — ఈ రెండింటి మీదే లోకాలు నిలబడి ఉన్నాయి.
మహాతలం చ విప్రేన్ద్ర తతో ఽధచ్చ రసాతలమ్
బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, దాని కింద మహాతలము, ఆ తరువాత రసాతలము ఉన్నాయి.
ఏష సర్వేషు లోకేషు లోకనాథాంశ్చ సృష్టవాన్
అతడు అన్ని లోకాలలో లోకాధిపతులను సృష్టించాడు.
వర్త్తనాదీని సర్వాణి యథాయోగ్యంమకల్పయత్
అతడు అన్ని జీవన విధానాలను, కర్తవ్యాలను యథావిధిగా ఏర్పరిచాడు.
లోకాలోకశ్చ భూమ్యన్తే తన్మధ్యే సత్ప సాగరాః
భూమి చివర్లో లోకాలోక పర్వతం ఉంది, మధ్యలో ఏడు సముద్రాలు ఉన్నాయి.
బాహ్యా నద్యశ్చ విఖ్యాతా జనాశ్చామరసన్నిభాః
బయటి ప్రసిద్ధ నదులు, అమరుల్లాంటి ప్రజలు అక్కడ ఉన్నారు.
క్రౌఞ్చశాకౌ పుష్కరశ్చ తే సర్వే దేవభూమయః
క్రౌంచ, శాక, పుష్కర — ఇవన్నీ దేవతల ప్రాంతాలే.
లవణేక్షుసురాసర్పిర్దధిక్షీరజలైః సమమ్
ఉప్పు, చెరకు రసం, మద్యం, నెయ్యి, పెరుగు, పాలు, నీరు — ఇవన్నీ కలిసివున్నాయి.
జ్ఞేయా ద్విగుణవిస్తరా లోకాలోకాఞ్చ పర్వతాత్
లోకాలోక పర్వతానికి రెట్టింపు వెడల్పుతో లోకాలు ఉంటాయని తెలుసుకోవాలి.
జ్ఞేయం తద్భారతం వర్షం సర్వకర్మఫలప్రదమ్
భారతం అని పిలిచే ఆ భూమి అన్ని కర్మఫలాలను ప్రసాదించేది.
తత్ఫలం భుజ్యతే చైవ భోగభూమిధనక్రమాత్
దాని ఫలం అనుభవానికి, భూమికి, ధనానికి తగిన క్రమంలో అనుభవించబడుతుంది.
తత్ఫలం క్షయి విప్రేన్ద్ర భుజ్యతే ఽన్యత్రజన్తుభిః
బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, ఆ ఫలం ఇతర ప్రాణులు వేరే చోట అనుభవించి, చివరికి తరుగుతుంది.
సంచితం సుమహత్పుణ్యమక్షయ్యమమలం శుభమ్
సంచితమైన గొప్ప పుణ్యం నశించదు, పవిత్రంగా, శుభంగా ఉంటుంది.
కదా పుణ్యేన మహతా యాస్యామ పరమం పదమ్
ఎప్పుడు మనం గొప్ప పుణ్యంతో పరమ పదాన్ని చేరతామో?
జగదీశంసమేష్యామో నిత్యానన్దమనామయమ్
మనం జగదీశ్వరుని, నిత్యానందాన్ని, రోగరహిత స్థితిని చేరతాము.
న తస్య సదృశో ఽన్యో ఽస్తి త్రిషు లోకేషు నారదా
నారదా, మూడు లోకాలలో ఆయనకు సమానుడు మరొకరు లేరు.
శుక్షషుర్వాపి మహతః సవేద్యో దివిజైరపి
పవిత్రుడైనా, అపవిత్రుడైనా, మహానుభావులైనా, దివ్యులు అయినా ఆయనను తెలుసుకోగలరు.
భక్తోచ్ఛిష్టాన్నసేవీ చ యాతి విష్ణోః పరం పదమ్
భక్తుల చేత మిగిలిన అన్నాన్ని ఆచరించే వాడు విష్ణువు పరమ పదాన్ని పొందుతాడు.
అహింసాదిపరః శన్తిః సో ఽపి వన్ద్యః సురోత్తమైః
అహింస మొదలైన సద్గుణాలలో నిష్ణాతుడై, శాంతిగా ఉండే వాడిని దేవతల్లో ఉత్తములు కూడా గౌరవిస్తారు.
సర్వభూతహితో నిత్యం సో ఽభ్యర్చ్యో దివిజైః స్మృతః
ప్రతి క్షణం అన్ని జీవుల హితాన్ని కోరే వాడిని దేవతలు పూజించదగినవాడిగా గుర్తిస్తారు.
అనసూయుఃశుచిర్దక్షో యః సో ఽప్యర్చ్యఃసురేశ్వరైః
ఈర్ష్య లేని వాడు, పవిత్రుడూ, చురుకైనవాడూ అయితే, అతడిని దేవతాధిపతులు కూడా పూజిస్తారు.
వేదవాదరతో నిత్యం స జ్ఞేయః పఙ్కిపావనః
వేదాలపై ఎప్పుడూ ఆసక్తి చూపే వాడు పతితులను పవిత్రుడిగా భావించాలి.
సర్వం యో బ్రహ్మణ నిత్యమస్మదాదిషు కా కథా
ప్రపంచాన్ని అంతటినీ బ్రహ్మంగా చూస్తే, మన గురించి మరొకరిని గురించి చెప్పాల్సిన అవసరం ఏముంది?
అపరిగ్రహశీ లశ్చ దేవపూజ్యః స నారద
ఏవైనా వస్తువులపై ఆశ లేకుండా ఉండేవాడు దేవతలచే పూజించదగినవాడవుతాడు, నారదా.
పరోపకారనిరతః పూజనీయః సురాసురైః
ఇతరుల హితాన్ని ఎల్లప్పుడూ కోరే వాడిని దేవతలు, దానవులు ఇద్దరూ పూజించాలి.
సత్సంగే ఽపి చ యస్యాస్తి సో ఽపి వన్ద్యః సురోత్తమైః
సద్గుణవంతులతో స్నేహం కలిగిన వాడిని కూడా దేవతల్లో ఉత్తములు గౌరవిస్తారు.
కరోతి భారతే వర్షే సంబన్ధో ఽస్మాభిరేవ చ
భారతదేశంలో మనతో సంబంధం కలిపే వాడు—
స ఏవ దుష్కృతిర్మూఢో నాస్త్యన్యో ఽస్మాదచేతనః
అతడే దుష్టుడు, మూర్ఖుడు; అతడిలా అవివేకంగా ఉండేవాడు మరొకడు లేడు.
పీయూషకలశం సుక్త్వా విషభాణ్డముపాశ్రితః
అమృతపు పాత్రను వదిలేసి, విషపు పాత్రను ఆశ్రయించే వాడిలా.