અત્રાંતરે દુરાચારઃ કોપિ પાપાકૃતિર્વને । જાલં પ્રસારયામાસ તદ્યદા જીવપૂરિતમ્
એ વચ્ચે જંગલમાં એક દુષ્ટ અને પાપી માણસે જાળ પાથર્યું, જે થોડા સમયમાં જીવોથી ભરાઈ ગયું.
તતઃ સંકોચયામાસ તજ્જાલં પાપનાયકઃ । જાલસ્થાંસ્તુ તદા જીવાનુપાહૃત્ય મુમોચ હ
પછી એ પાપી નેતા એ જાળ ખેંચી લાવ્યો અને તેમાં ફસાયેલા જીવોને બહાર કાઢીને મુક્ત કરી દીધા.
સ ચ વ્યાધઃ સ્ત્રિયૌ દૃષ્ટ્વા સ્મરદૂતી જગાદ તામ્ । દેવિ મામત્તુમાયાતિ કરે ગૃહ્ણાતુ માં સખી
એ શિકારી એ બે સ્ત્રીઓને જોઈને પ્રેમદૂતને કહ્યું: 'દેવી, તમારી સાથીને મારી પાસે મોકલો, મને હાથ પકડી લે.'
વૃંદા તયોક્તં શ્રુત્વૈનં વિકૃતાસ્યં વ્યલોકયત્ । વીક્ષ્યતં ભયવાતેન નિર્ધૂતા સિંધુજપ્રિયા
વૃંદાએ આ સાંભળીને એના વિકૃત ચહેરાવાળા માણસ તરફ જોયું; ભયના ઝોકથી સિંધુપ્રિય પણ તેને નિહાળી રહી હતી.
દુદ્રાવ વિકલં શુભ્રં સ્મરદૂત્યા સમં વને । વિદ્રવંતી સમં સખ્યા તાપસાશ્રમમાગતા
વૃંદા ગભરાઈને, તેજસ્વી બની, પ્રેમદૂત સાથે જંગલમાં ભાગી ગઈ; બંને સખીઓ સાથે દોડતી દોડતી તપસ્વીઓના આશ્રમમાં પહોંચી.
સા તાપસવને તસ્મિન્દદર્શાત્યંતમદ્ભુતમ્ । પક્ષિણઃ કાંચનીયાંગાન્નાનાશબ્દસમાકુલાન્
એ તપોવનમાં તેણે એક અતિ અદ્ભુત દૃશ્ય જોયું: સુવર્ણ શરીરવાળા પક્ષીઓ વિવિધ અવાજો સાથે ગુંજતા હતા.
સાપશ્યદ્ધેમપદ્માઢ્યાં વાપીં તુ સ્વર્ણભૂમિકામ્ । ક્ષીરં વહંતિ સરિતઃ સ્રવંતિ મધુ ભૂરુહઃ
તેણે ત્યાં સુવર્ણ કમળોથી ભરેલી, સુવર્ણ જમીનવાળી વાપી જોઈ; નદીઓમાંથી દૂધ વહેતું હતું અને વૃક્ષોમાંથી મધ ટપકતું હતું.
શર્કરારાશયસ્તત્ર મોદકાનાં ચ સંચયાઃ । ભક્ષ્યાણિ સ્વાદુસર્વાણિ બહૂન્યાભરણાનિ ચ
ત્યાં ખાંડના ઢગલા અને મીઠાઈઓના ઢેર હતા; દરેક પ્રકારના સ્વાદિષ્ટ ભોજન અને અનેક આભૂષણો હતા.
બહુશસ્ત્રાણિ દિવ્યાનિ નભસઃ સંપતંતિ ચ । ક્રીડંતિ હરયસ્તૃપ્તા ઉત્પતંતિ પતંતિ ચ
ઘણા દિવ્ય શસ્ત્રો આકાશમાં ઉડી રહ્યા હતા; સંતોષી વાનરો રમતા, ઉછળી ઉછળીને મસ્તી કરતા હતા.
મઠેતિ સુંદરં વૃંદા તં દદર્શ તપસ્વિનમ્ । વ્યાઘ્રચર્માસનગતં ભાસયંતં જગત્ત્રયમ્
વૃંદાએ સુંદર મઠમાં એક તપસ્વીને જોયા, જે વ્યાઘ્રચર્મ પર બેઠા હતા અને ત્રણેય લોકને પ્રકાશિત કરતા હતા.
તમુવાચ વિભો પાહિ પાહિ પાપર્દ્ધિકાદથ । તપસા કિં ચ ધર્મેણ મૌનેન ચ જપેન ચ
તેણે તેમને કહ્યું: 'પ્રભુ, મને પાપી દુશ્મનથી બચાવો, બચાવો; તપ, ધર્મ, મૌન કે જપથી પણ, મને રક્ષા કરો.'
ભીતત્રાણાત્પરં નાન્યત્પુણ્યમસ્તિ તપોધન । એવમુક્તવતી ભીતા સાલસાંગી તપસ્વિનમ્
ભયમાં મુકાયેલા વ્યક્તિને બચાવવું એ સૌથી મોટું પુણ્ય છે, હે તપસ્વી; આમ કહીને તે ડરીને તપસ્વીને ચુંટી રહી.
તાવત્પ્રાપ્તઃ સદુષ્ટાત્મા સર્વજીવપ્રબંધકઃ । વૃંદાદેવી ભયત્રસ્તા હરિકંઠે સમાશ્લિષત્
એજ સમયે બધા જીવોને પકડનાર દુષ્ટ આત્મા ત્યાં આવી પહોંચ્યો; ભયથી કંપતી વૃંદાદેવી હરિના ગળે લિપટી ગઈ.
સુખસ્પર્શં ભુજાભ્યાં સા શોકવલ્લીવ લિંગિતા । તવાલિંગનભાવેન પુનરેવ ભવિષ્યતિ
તેણે પોતાના હાથોથી તેને ભેટી લીધા, એના સુખદ સ્પર્શનો અનુભવ કર્યો; દુઃખની વેલી જેમ લપટાય છે, તેમ તે લિપટી ગઈ; તમારા આલિંગનથી તે ફરીથી પુનઃપ્રાપ્ત થશે.
શિરઃ સર્વાંગસંપન્નં ત્વદ્ભર્તુરધિકં ગુણૈઃ । અથ ત્વં પ્રમદે ગચ્છ પત્યર્થે ચિત્રશાલિકામ્
શિર, જે સર્વ અંગોથી યુક્ત છે, તે તમારા પતિ કરતાં પણ ગુણોમાં શ્રેષ્ઠ છે; હવે, હે સ્ત્રી, પતિના હિત માટે ચિત્રશાળામાં જાવ.
સા ચિત્રશાલામિત્યુક્તા વિવેશ મુનિના તદા । દિવ્યપર્યંકમારૂઢા ગૃહ્ય કાંતસ્ય તચ્છિરઃ
મુનિએ એમ કહીને, તે ચિત્રશાળામાં પ્રવેશી; દિવ્ય શય્યાએ બેસીને તેણે પોતાના પ્રિયનું શિર ધારણ કર્યું.
ચકારાધરપાનં સા મીલિતાક્ષ્યતિલોલુપા । યાવત્તાવદભૂદ્રાજન્રૂપં જાલંધરાકૃતિ
તેના હોઠમાંથી પીતી, આંખો બંધ કરીને પ્રેમથી લલચાઈ, એ ક્ષણે રાજાએ જાળંધરનું રૂપ ધારણ કર્યું.
તત્કાંતસદૃશાકારસ્તદ્વક્ષસ્તદ્વદુન્નતિઃ । તદ્વાક્યસ્તન્મનોભાવસ્તદાસીજ્જગદીશ્વરઃ
તેનું રૂપ તેના પ્રિયતમ જેવું હતું, છાતી અને કાયાં પણ એ જ, બોલ અને મન પણ સમાન; એ રીતે તે જગતનો સ્વામી બની ગયો.
અથ સંપૂર્ણકાયં તં પ્રિયં વીક્ષ્ય જગાદ સા । તવ કુર્વે પ્રિયં સ્વામિન્બ્રૂહિ ત્વં સ્વરણં ચ મે
પછી, પોતાના પ્રિયને સંપૂર્ણ શરીર સાથે જોઈ, તેણીએ કહ્યું: 'હું તને ખુશ કરવા જેવું બધું કરું, સ્વામી; તું શું ઈચ્છે છે તે મને કહો.'
વૃંદાવચનમાકર્ણ્ય પ્રાહ માયાસમુદ્રજઃ । શૃણુ દેવિ યથા યુદ્ધં વૃત્તં શંભોર્મયા સહ
વૃંદાના શબ્દો સાંભળીને માયાના સમુદ્રમાંથી જન્મેલો બોલ્યો: 'દેવી, સાંભળ, શંભુ અને મારા વચ્ચે જે રીતે યુદ્ધ થયું તે કહું.'
પ્રિયે રુદ્રેણ રૌદ્રેણ છિન્નં ચક્રેણ મે શિરઃ । તાવત્વત્સિદ્ધિયોગાચ્ચ ત્વદ્ગતેન મમાત્મના
પ્રિયે, રુદ્રના ભયંકર ચક્રથી મારું માથું કપાઈ ગયું; છતાં, તારી શક્તિ અને મારી આત્માનો તારી સાથે જોડાણથી,
છિન્નં તદત્ર ચાનીતં જીવિતં તેંગસંગતઃ । પ્રિયે ત્વં મદ્વિયોગેન બાલે જાતાસિ દુઃખિતા
એ કપાયેલું માથું અહીં લાવવામાં આવ્યું, અને મારું જીવન એમાં જોડાયું; પ્રિય, મારી વિયોગથી તું દુ:ખી થઈ ગઈ, બાલા.
ક્ષંતવ્યં વિપ્રિયં મહ્યં યત્ત્વાં ત્યક્ત્વા રણં ગતઃ । ઇત્યાદિ વચનૈસ્તેન વૃંદા સંસ્મારિતા તદા
માફ કરજે, તને છોડીને યુદ્ધમાં ગયાનો અપમાન; આવા શબ્દો સાથે તે સમયે વૃંદાને યાદ અપાવ્યું.
તાંબૂલૈશ્ચ વિનોદૈશ્ચ વસ્ત્રાલંકરણૈઃ શુભૈઃ । અથ વૃંદારિકા દેવી સર્વભોગસમન્વિતા
પાન, રમણીઓ અને સુંદર વસ્ત્રો-આભૂષણોથી, પછી વૃંદારિકા દેવી સર્વ સુખ ભોગવી.
પ્રિયં ગાઢં સમાલિંગ્ય ચુચુંબ રતિલોલુપા । મોક્ષાદપ્યધિકં સૌખ્યં વૃંદા મોહનસંભવમ્
પ્રિયને ઘેર tightly લપટાઈ, પ્રેમથી ચુંબન કર્યું; વૃંદાએ મોહથી જન્મેલું મુક્તિથી પણ વધુ આનંદ અનુભવ્યું.
મેને નારાયણો દેવો લક્ષ્મીપ્રેમરસાધિકમ્ । વૃંદાં વિયોગજં દુઃખં વિનોદયતિ માધવે
નારાયણ દેવએ લક્ષ્મીના પ્રેમરસને પણ વધુ માન્યું; માધવે વૃંદાના વિયોગનું દુ:ખ દૂર કર્યું.
તત્ક્રીડાચારુવિલસદ્વાપિકા રાજહંસકે । તદ્રૂપભાવાત્કૃષ્ણોઽસૌ પદ્માયાં વિગતસ્પૃહઃ
એ રમતમાં, સુંદર વાપી પાસે જ્યાં રાજહંસો રહેતા, કૃષ્ણે તેના રૂપ અને ભાવથી પદ્મા માટેની ઈચ્છા છોડી દીધી.
અભૂદ્વૃંદાવને તસ્મિંસ્તુલસીરૂપ ધારિણી । વૃંદાંગસ્વેદતો ભૂમ્યાં પ્રાદુર્ભૂતાતિ પાવની
એ વૃંદાવનમાં, તેણીએ તુલસીનું રૂપ ધારણ કર્યું; વૃંદાના શરીરથી આવેલું પસીનાથી પૃથ્વી પર પવિત્ર તુલસી પ્રગટ થઈ.
વૃંદાંગ સંગજં ચેદમનુભૂય સુંખં હરિઃ । દિનાનિ કતિચિન્મેને શિવકાર્યં જગત્પતિઃ
વૃંદાના અંગના સંગથી મળેલું સુખ અનુભવી, હરિએ થોડા દિવસો સુધી શિવનું કાર્ય વિચાર્યું.
એકદા સુરતસ્યાંતે સા સ્વકંઠે તપસ્વિનમ્ । વૃંદા દદર્શ સંલગ્નં દ્વિભુજં પુરુષોત્તમમ્
એક વખત, પ્રેમલિલા પૂર્ણ થતાં, વૃંદાએ પોતાના ગળે જોડાયેલા, બે હાથવાળા તપસ્વી, પુરુષોત્તમને જોયો.