સ્થાપિતં તત્ર લિંગં તુ સ્વનામ્ના તુ સુરેશ્વરિ । તત્ર સ્નાત્વા નરઃ સદ્યઃ સ્મૃત્વા રામં સહાનુજમ્
ત્યાં, હે દેવેશ્વરી, પોતાના નામે લિંગ સ્થાપાયું; જે મનુષ્ય રામ અને તેમના ભાઈને સ્મરણ કરીને ત્યાં સ્નાન કરે છે, તે તરત—
જાબવંતેશ્વરં સ્નાત્વા રુદ્રલોકે મહીયતે । યત્રયત્ર હિ ભો દેવિ શ્રીરામસ્મરણં કૃતમ્ । ભવબંધવિમોક્ષો હિ દૃશ્યતે સ ચરાચરે
જાંબવંતેશ્વર ખાતે સ્નાન કરીને રુદ્રલોકમાં માન પામે છે; હે દેવી, જ્યાં જ્યાં શ્રીરામનું સ્મરણ થાય છે, ત્યાં ચાલતા અને અચલ સર્વેમાં બંધનમુક્તિ જોવા મળે છે.
અહં રામસ્તુ વિજ્ઞેયો રામો વૈ રુદ્ર એવ ચ । એવં જ્ઞાત્વા તુ તે દેવિ ન ભેદો વર્તતે ક્વચિત્
હું રામ છું અને રામ પણ રુદ્ર જ છે; એ રીતે, દેવી, જ્યારે આ સમજાય છે ત્યારે ક્યાંયે પણ કોઈ ભેદ રહેતો નથી.
રામરામેતિ રામેતિ મનસા યે જપંતિ ચ । તેષાં સર્વાર્થસિદ્ધિશ્ચ ભવિષ્યતિ યુગેયુગે
જે લોકો મનમાં 'રામ રામ' અથવા 'રામ'નું જપ કરે છે, તેમને દરેક યુગે દરેક કાર્યમાં સફળતા મળે છે.
અહં હિ સર્વદા દેવિ શ્રીરામસ્મરણં ચરે । યં શ્રુત્વા તુ પુનર્દેવિ ન ભવો જાયતે ક્વચિત્
હું હંમેશા શ્રીરામનું સ્મરણ કરું છું, દેવી; આ સાંભળ્યા પછી, દેવી, ફરી જન્મ ક્યારેય થતો નથી.
કાશ્યાં હિ નિવસન્નિત્યં શ્રીરામં કમલેક્ષણમ્ । સ્મરામિ સતતં દેવિ ભક્ત્યા ચ વિધિપૂર્વકમ્
હું કાશીમાં હંમેશા વસું છું અને કમળ જેવી આંખો ધરાવતા શ્રીરામને ભક્તિપૂર્વક અને વિધિ પ્રમાણે સતત યાદ કરું છું, દેવી.
જાંબવતા તદા પૂર્વં સ્મૃત્વા રામં સુશોભનમ્ । જાંબવંતમિતિ ખ્યાતં પ્રસ્થાપ્ય જગતાં ગુરુમ્
ત્યારે જાંબવંતે સુંદર રામને યાદ કરીને જગતના ગુરુને સ્થાપિત કર્યો અને 'જાંબવંત' તરીકે પ્રસિદ્ધ થયો.
તત્ર સ્નાત્વા ચ ભુક્ત્વા ચ કૃત્વા દેવસ્ય પૂજનમ્ । શિવલોકમવાપ્નોતિ યાવદિંદ્રાશ્ચતુર્દશ
અહીં સ્નાન કરીને, ભોજન કરીને અને દેવનું પૂજન કરીને, મનુષ્ય શિવલોકને પ્રાપ્ત કરે છે, જેટલા સમય સુધી ચૌદ ઇન્દ્રો રહે છે.
અત્ર હિ સ્નાનમાત્રેણ યથા જાંબવતો બલમ્ । તથા વૈ બલમાપ્નોતિ શ્રીવિશ્વેશપ્રસાદતઃ
અહીં માત્ર સ્નાન કરવાથી જ, શ્રીવિશ્વેશની કૃપાથી, જાંબવંત જેટલું બળ મળે છે.
અત્ર ગત્વા તુ ભૂદાનં પુમાન્યશ્ચ કરોતિ વૈ । ફલં સહસ્રગુણિતં જાંબવંતેશ દર્શનાત્
અહીં કોઈ પુરુષ ભૂમિદાન કરે તો, જાંબવંતેશના દર્શનથી તેને ફળ હજારગણું મળે છે.
ઇતિ શ્રીપાદ્મે મહાપુરાણે પંચપંચાશત્સાહસ્ર્યાં સંહિતાયામુત્તરખંડે ઉમામહેશ્વરસંવાદે જાંબવતતીર્થમાહાત્મ્યંનામ પંચાશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રીપદ્મ મહાપુરાણના પંચપંચાશત્સાહસ્ર્ય સંહિતાના ઉત્તરખંડમાં ઉમા અને મહેશ્વર સંવાદમાં 'જાંબવંત તીર્થ મહાત્મ્ય' નામે એકસો પચાસમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.
સાભ્રમત્યાસ્તટે ગુપ્તં તીર્થં પરમપાવનમ્ । ખઙ્ગધારમિતિ ખ્યાતં કલૌ ગુપ્તં ભવિષ્યતિ
સાબરમતીના કિનારે એક અત્યંત પવિત્ર અને ગુપ્ત તીર્થ છે, જેને ખડગધાર તરીકે ઓળખવામાં આવે છે; કળિયુગમાં તે છુપાયેલું રહેશે.
યત્ર પ્રસંગતઃ સ્નાત્વા પીત્વા વાપો યદૃચ્છયા । સર્વપાપવિનિર્મુક્તો રુદ્રલોકે મહીયતે
જે ત્યાં જઈને ઈચ્છા મુજબ સ્નાન કરે છે અથવા પાણી પીવે છે, તે બધા પાપોથી મુક્ત થઈને રુદ્રલોકમાં સન્માન પામે છે.
યત્ર સાભ્રમતી પુણ્યા કશ્યપાનુગતા સતી । રુદ્રેણ હિ જટાજૂટે ધૃતા પાતાલગામિનઃ
અહીં પવિત્ર સાબરમતી, કશ્યપના અનુસરણમાં, રુદ્રે પોતાની જટામાં પકડી હતી, જ્યારે તે પાતાળ તરફ જતી હતી.
ખઙ્ગધારેતિ વૈ નામ્ના રુદ્રસ્તત્રૈવ સંસ્થિતઃ । યત્ર સ્નાત્વા દિવં યાતાઃ પાપિનોઽપિ સુરેશ્વરિ
અહીં ખડગધાર નામે રુદ્ર પોતે નિવાસ કરે છે; જ્યાં, દેવી, પાપી પણ સ્નાન કરીને સ્વર્ગમાં જાય છે.
અત્રૈવોદાહરંતીમમિતિહાસં પુરાતનમ્ । કિરાતેન કૃતં યચ્ચ વ્રતં પરમદુષ્કરમ્
અહીં એક પ્રાચીન કથા કહે છે, જેમાં કિરાતે એક અત્યંત કઠિન વ્રત કર્યું હતું.
પાર્વત્યુવાચ। કિં નામ વૈ કિરાતોઽભૂત્કિં તેન વ્રતમાહિતમ્ । તત્સર્વં શ્રોતુમિચ્છામિ યથાતથ્યેન કથ્યતામ્
પાર્વતી બોલી: એ કિરાતનું નામ શું હતું અને તેણે કયું વ્રત લીધું હતું? હું એ બધું સાચું સાંભળવા ઈચ્છું છું.
નહ્યન્યો વિદ્યતે લોકે ત્વાં વિના વદતાં વરઃ । તસ્માત્કથય ભો દેવ સર્વં શુશ્રૂષણે હિતમ્
હે દેવ, દુનિયામાં તારી સિવાય બીજું કોઈ કહેવા યોગ્ય નથી; તેથી, કૃપા કરીને બધું કહો, જે સાંભળવા માટે હિતાવહ છે.
મહાદેવ ઉવાચ। આસીત્પુરા મહારૌદ્રશ્ચંડો નામ દુરાત્મવાન્ । ક્રૂરઃ શઠો નૈષ્કૃતિકો ભૂતાનાં ચ ભયાવહઃ
મહાદેવ બોલ્યા: એક વખત ચંડો નામનો અત્યંત ભયાનક અને દુષ્ટ સ્વભાવનો કિરાત હતો; તે ક્રૂર, ધૂર્ત, નિર્દય અને સર્વ પ્રાણીઓ માટે ભયજનક હતો.
જાલેન મત્સ્યાન્દુષ્ટાત્મા ઘાતયત્યનિશં તતઃ । ભલ્લૈર્મૃગાન્શ્વાપદાંશ્ચ કૃષ્ણસારાન્સશલ્લકાન્
તે દુષ્ટ ચિત્તે જાળ વડે સતત માછલીઓ મારી નાખતો અને બાણ વડે હરણો, જંગલી પ્રાણીઓ, કાળી હરણો અને શિંગવાળા પ્રાણીઓને મારતો.
ખગાન્નાનાવિધાંશ્ચૈવ વિધ્વા કાંશ્ચિત્પ્રપાતયેત્ । પક્ષિણો ઘાતયન્ક્રુદ્ધો બર્હિણશ્ચ વિશેષતઃ
તે ક્રોધમાં વિવિધ પ્રકારના પક્ષીઓને મારતો, ખાસ કરીને મોરોને વધારે મારી નાખતો હતો.
લુબ્ધકો હિ મહાપાપો દુષ્ટો દુષ્ટજનપ્રિયઃ । ભાર્યા તથાવિધા તસ્ય પુંશ્ચલી ચ મહામયા
શિકારી મોટો પાપી અને દુષ્ટ હતો, દુષ્ટ લોકોનો પ્રિય પણ હતો; તેની પત્ની પણ એવી જ, ચાલાક અને કપટી સ્ત્રી હતી.
એવં વિહરતસ્તસ્ય બહુકાલો વ્યવર્ત્તત । એકદા નિશિ પાપીયાન્શ્રીવૃક્ષોપરિ સંસ્થિતઃ
આ રીતે ફરતા ફરતા ઘણો સમય વીતી ગયો; એક રાત્રે એ વધુ પાપી માણસ શ્રીવૃક્ષ પર બેઠો હતો.
કોલં હંતું ધનુઃપાણિઃ શરં સંયોજ્ય કાર્મુકે । એવં નિશા ગતા તસ્ય જાગ્રતો નિમિષસ્ય હિ । માઘમાસે સિતાયાં વૈ ચતુર્દશ્યાં નગાત્મજે
કોલાને મારવા માટે ધનુષ્યમાં બાણ ચડાવી હાથમાં લઈને એ જાગતો રહ્યો; એ રીતે આખી રાત વીતી ગઈ, માઘ માસની શુક્લ ચૌદશે, હે પર્વતકન્યા.
શ્રીવૃક્ષપત્રાણિ બહૂનિ તત્ર સંચ્છેદયામાસ રુષાન્વિતોઽપિ । શ્રીવૃક્ષમૂલે પરિવર્ત્તમાનં લિગં ચ તસ્યોપરિતાનિ પેતુઃ
ત્યાં એ ગુસ્સામાં શ્રીવૃક્ષના ઘણા પાંદડા તોડી નાખતો હતો; એ પાંદડા શ્રીવૃક્ષના તળે પડેલા લિંગ પર પડતા હતા, જ્યારે એ ફરતો હતો.
શ્રીવૃક્ષપર્ણાનિ ચ દૈવયોગાત્જાતં ચ સર્વં શિવપૂજનં તત્
દેવયોગે એ બધા શ્રીવૃક્ષના પાંદડા શિવની પૂજા બની ગયા.
ગંડૂષકારિણા તેન સ્નપનં ચ મહત્કૃતમ્ । અજ્ઞાનિના ચ તેનૈવ પુષ્કસેન દુરાત્મના
એણે મોઢામાં પાણી રાખીને મોટું અભિષેક કર્યું; અજ્ઞાન અને દુષ્ટ પુષ્કસે એ બધું કર્યું.
માઘમાસે સિતે પક્ષે ચતુર્દશ્યાં વિધૂદયે । પુષ્કસો હિ દુરાચારો નિષ્પન્નો ગતકલ્મષઃ
માઘ માસની શુક્લ ચૌદશે ચાંદ્રોદય સમયે એ દુશ્ચરીત પુષ્કસ પાપમુક્ત થયો.
તસ્ય ભાર્યા પ્રચંડા ચ આગતા તસ્ય સન્નિધૌ । નિરાશા ચ નિરાહારા યત્રાસૌ પુષ્કસઃ સ્થિતઃ
એની ક્રૂર પત્ની ત્યાં આવી, એના સમક્ષ; જ્યાં પુષ્કસ હતો, ત્યાં એ આશાવિહોણી અને ભૂખી હતી.
ન પ્રાપ્તઃ શૂકરસ્તેન મૃગોઽપિ મહિષોઽપિ વા । અશનાર્થં ચ તસ્યૈવ અન્નમાદાય ભામિની
એને શૂકર, હરણ કે મહિષ કંઈ મળ્યું નહોતું; એટલે એની તેજસ્વી પત્ની એના માટે ખોરાક લઈને આવી.