ಸಂಸಾರಚಕ್ರಕ್ರಮಣೈರನೇಕೈಃ ಕ್ವಚಿದ್ಭವಾನ್ದೇವವರಾಧಿದೇವಃ। ತತ್ಸರ್ವವಿಜ್ಞಾನವಿಶುದ್ಧಸತ್ವೈರುಪಾಸ್ಯಸೇ ಕಿಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಂ ತ್ವಾಮ್
ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ನೀನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ. ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾದವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸದೆ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು?
ಏವಂ ಭವಂತಂ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪುರಸ್ತಾದ್ಯೋ ವೇತ್ತ್ಯಸೌ ಸರ್ವವಿದಾಂ ವರಿಷ್ಠಃ। ಗುಣಾನ್ವಿತೇಷು ಪ್ರಸಭಂ ವಿವೇದ್ಯೋ ವಿಶಾಲಮೂರ್ತಿಸ್ತ್ವಿಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪಃ
ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವವನು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಲ್ಲಿ ನೀನು ಅರಿಯಬೇಕಾದವನು, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ವಿಶಾಲ ರೂಪವು ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದೆ.
ವಾಕ್ಪಾಣಿಪಾದೈರ್ವಿಗತೇನ್ದ್ರಿಯೋಪಿ ಕಥಂ ಭವಾನ್ವೈ ಸುಗತಿಸ್ಸುಕರ್ಮಾ। ಸಂಸಾರಬಂಧೇ ನಿಹಿತೇಂದ್ರಿಯೋಪಿ ಪುನಃ ಕಥಂ ದೇವವರೋಸಿ ವೇದ್ಯಃ
ಮಾತು, ಕೈ, ಕಾಲುಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಹೇಗೆ ನೀನು ಸುಖಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದವನು, ಉತ್ತಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು? ಸಂಸಾರ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರಿಯಬಹುದು?
ಮೂರ್ತ್ತಾದಮೂರ್ತ್ತಂ ನ ತು ಲಭ್ಯತೇ ಪರಂ ಪರಂ ವಪುರ್ದೇವವಿಶುದ್ಧಭಾವೈಃ। ಸಂಸಾರವಿಚ್ಛಿತ್ತಿಕರೈರ್ಯಜದ್ಭಿರತೋವಸೀಯೇತ ಚತುರ್ಮುಖ ತ್ವಮ್
ರೂಪವಂತನಾಗಿರಲಿ, ರೂಪವಿಲ್ಲದವನಾಗಿರಲಿ, ಆ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾದವರು, ಸಂಸಾರ ಬಂಧನವನ್ನು ಕಡಿದು, ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪರಂ ನ ಜಾನಂತಿ ಯತೋ ವಪುಸ್ತೇ ದೇವಾದಯೋಪ್ಯದ್ಭುತರೂಪಧಾರಿನ್। ವಿಭೋವತಾರೇಗ್ರತರಂ ಪುರಾಣಮಾರಾಧಯೇದ್ಯತ್ಕಮಲಾಸನಸ್ಥಮ್
ನಿನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಾರರು, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಅದ್ಭುತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೀಯೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವವನು, ನಿನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವೆಂದು ಆರಾಧನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನು.
ನ ತೇ ತತ್ತ್ವಂ ವಿಶ್ವಸೃಜೋಪಿ ಯೋನಿಮೇಕಾಂತತೋ ವೇತ್ತಿ ವಿಶುದ್ಧಭಾವಃ। ಪರಂ ತ್ವಹಂ ವೇದ್ಮಿ ಕಥಂ ಪುರಾಣಂ ಭವಂತಮಾದ್ಯಂ ತಪಸಾ ವಿಶುದ್ಧಮ್
ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನಾದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾದವನಾದರೂ, ನಿನ್ನ ನಿಜವಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಅನನ್ಯ ಮೂಲವನ್ನೂ ಅರಿಯಲಾರನು. ಆದರೆ ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪರಮ, ಪ್ರಾಚೀನ, ಆದಿ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ.
ಪದ್ಮಾಸನೋ ವೈ ಜನಕಃ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಏವಂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿರ್ಹ್ಯಸಕೃತ್ಪುರಾಣಾತ್। ಸಂಚಿಂತ್ಯ ತೇ ನಾಥ ವಿಭುಂ ಭವಂತಂ ಜಾನಾತಿ ನೈವಂ ತಪಸಾವಿಹೀನಃ
ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವವನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೆಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಈ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾಥನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯಬಹುದು; ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಸ್ಮಾದೃಶೈಶ್ಚ ಪ್ರವರೈರ್ವಿಬೋಧ್ಯಂ ತ್ವಾಂ ದೇವಮೂರ್ಖಾಃ ಸ್ವಮತಿಂ ವಿಭಜ್ಯ। ಪ್ರಬೋದ್ಧುಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ನ ತೇಷು ಬುದ್ಧಿರುದಾರಕೀರ್ತಿಷ್ವಪಿ ವೇದಹೀನಾಃ
ನನ್ನಂಥ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕೂಡ ದೇವರಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯಲು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿಯದವರಿಗಾದರೂ, ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವ ಜ್ಞಾನವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಜನ್ಮಾಂತರೈರ್ವೇದ ವಿವೇಕಬುದ್ಧಿಭಿರ್ಭವೇದ್ಯಥಾ ವಾ ಯದಿ ವಾ ಪ್ರಕಾಶಃ। ತಲ್ಲಾಭಲುಬ್ಧಸ್ಯ ನ ಮಾನುಷತ್ವಂ ನ ದೇವಗಂಧರ್ವಪತಿಃ ಶಿವಃ ಸ್ಯಾತ್
ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ವೇದದಿಂದ ಬಂದ ವಿವೇಕದಿಂದಾಗಲಿ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದಾಗಲಿ, ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಆಸೆಪಡುವವನು ಮಾನವನಾಗಲಾರನು, ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾಗಲಾರನು, ಗಂಧರ್ವನಾಗಲಾರನು, ಶಿವನಾಗಲಾರನು.
ನ ವಿಷ್ಣುರೂಪೋ ಭಗವಾನ್ಸುಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ಸ್ಥೂಲೋಸಿ ದೇವಃ ಕೃತಕೃತ್ಯತಾಯಾಃ। ಸ್ಥೂಲೋಪಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ಸುಲಭೋಸಿ ದೇವ ತ್ವದ್ಬಾಹ್ಯಕೃತ್ಯಾ ನರಕೇಪತಂತಿ
ಭಗವಂತನು ಕೇವಲ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪವಲ್ಲ; ನೀನು ಸ್ಥೂಲ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವೆ, ದೇವರೇ, ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ. ಸ್ಥೂಲರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾಗಬಹುದು. ಹೊರಗಿನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
ವಿಮುಚ್ಯತೇ ವಾ ಭವತಿ ಸ್ಥಿತೇಸ್ಮಿನ್ದಸ್ರೇನ್ದುವಹ್ನ್ಯರ್ಕಮರುನ್ಮಹೀಭಿಃ। ತತ್ವೈಃ ಸ್ವರೂಪೈಃ ಸಮರೂಪಧಾರಿಭಿರಾತ್ಮಸ್ವರೂಪೇ ವಿತತ ಸ್ವಭಾವಃ
ಮುಕ್ತನಾಗಲಿ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯಲಿ, ಇಂದ್ರ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ವಾಯು, ಭೂಮಿ ಇವರೆಲ್ಲರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೀನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವುದು, ಎಂದೂ ಅಚಲವಾಗಿದೆ.
ಇತಿ ಸ್ತುತಿಂ ಮೇ ಭಗವನ್ಹ್ಯನಂತ ಜುಷಸ್ವ ಭಕ್ತಸ್ಯ ವಿಶೇಷತಶ್ಚ। ಸಮಾಧಿಯುಕ್ತಸ್ಯ ವಿಶುದ್ಧಚೇತಸಸ್ತ್ವದ್ಭಾವಭಾವೈಕಮನೋನುಗಸ್ಯ
ಅನಂತ ಭಗವಂತನೇ, ನನ್ನ ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಕ್ತನಿಂದ, ನಿನ್ನ ಭಾವನೆ ಮಾತ್ರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವನಿಂದ ಈ ಸ್ತುತಿ ಬರುತ್ತದೆ.
ಸದಾ ಹೃದಿಸ್ಥೋ ಭಗವನ್ನಮಸ್ತೇ ನಮಾಮಿ ನಿತ್ಯಂ ಭಗವನ್ಪುರಾಣ। ಇತಿ ಪ್ರಕಾಶಂ ತವ ಮೇ ತದೀಶಸ್ತವಂ ಮಯಾ ಸರ್ವಗತಿಪ್ರಬುದ್ಧ
ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಭಗವಂತನೇ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪುರಾತನ ಭಗವಂತನೇ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ನನಗೆ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿದೆ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನನಗೆ ಉಣಬಡಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ಸಂಸಾರಚಕ್ರೇ ಭ್ರಮಣಾದಿಯುಕ್ತಾ ಭೀತಿಂ ಪುನರ್ನಃ ಪ್ರತಿಪಾಲಯಸ್ವ
ನಾವು ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಪುನಃ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು.
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ॥ ಸರ್ವಜ್ಞಸ್ತ್ವಂ ನ ಸಂದೇಹೋ ಪ್ರಜ್ಞಾರಾಶಿಶ್ಚ ಕೇಶವ। ದೇವಾನಾಂ ಪ್ರಥಮಃ ಪೂಜ್ಯಃ ಸರ್ವದಾ ತ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಕೇಶವನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನಾಗಿದ್ದೀಯೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಜ್ಞಾನರಾಶಿ. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೊದಲಿಗೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು ನೀನೇ.
ನಾರಾಯಣಾದನಂತರಂ ರುದ್ರೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಿರಿಂಚನಮ್। ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಣತೋ ಭೂತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಕಮಲೋದ್ಭವಮ್
ನಾರಾಯಣನ ನಂತರ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರುದ್ರನು ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಮೊದಲು ವಂದಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
ನಮಃ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷ ನಮಸ್ತೇ ಪದ್ಮಜನ್ಮನೇ। ನಮಃ ಸುರಾಸುರಗುರೋ ಕಾರಿಣೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ
ಕಮಲದ ಹಾಳಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದನೆಗಳು. ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದಾನವರಿಗೂ ಗುರುವಾಗಿರುವವನೇ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮಾಡುವವನೇ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮಸ್ತೇ ಸರ್ವದೇವೇಶ ನಮೋ ವೈ ಮೋಹನಾಶನ। ವಿಷ್ಣೋರ್ನಾಭಿಸ್ಥಿತವತೇ ಕಮಲಾಸನ ಜನ್ಮನೇ
ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದನೆಗಳು. ಮೋಹವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನೇ, ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ, ನಿನಗೆ ವಂದನೆ.
ನಮೋ ವಿದ್ರುಮರಕ್ತಾಂಗ ಪಾಣಿಪಲ್ಲವಶೋಭಿನೇ। ಶರಣಂ ತ್ವಾಂ ಪ್ರಪನ್ನೋಸ್ಮಿ ತ್ರಾಹಿ ಮಾಂ ಭವಸಂಸೃತೇಃ
ಪದ್ಮದಂತೆ ಕೆಂಪು ದೇಹ ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ನಿನ್ನ ಕೈಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ. ನಾನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನನ್ನು ಈ ಭವಸಾಗರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು.
ಪೂರ್ವಂ ನೀಲಾಂಬುದಾಕಾರಂ ಕುಡ್ಮಲಂ ತೇ ಪಿತಾಮಹ। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಕ್ತಮುಖಂ ಭೂಯಃ ಪತ್ರಕೇಸರಸಂಯುತಮ್
ಪಿತಾಮಹನೇ, ಮೊದಲು ನೀನು ನೀಲವರ್ಣದ ಮೇಘದಂತೆ ಇದ್ದ ಕುಡ್ಮಲ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದೆನು. ಮತ್ತೆ, ನಿನ್ನ ಕೆಂಪು ಮುಖವು ಹೂವಿನ ಹಾಳು ಮತ್ತು ಕೇಸರಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಪದ್ಮಂ ಚಾನೇಕಪತ್ರಾನ್ತಮಸಂಖ್ಯಾತಂ ನಿರಂಜನಮ್। ತತ್ರ ಸ್ಥಿತೇನ ತ್ವಯೈಷಾ ಸೃಷ್ಟಿಶ್ಚೈವ ಪ್ರವರ್ತಿತಾ
ಅನೇಕ ಹಾಳುಗಳಿರುವ, ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಶುದ್ಧವಾದ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ನೆಲೆಸಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಈ ಸೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ತ್ವಾಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ನಾನ್ಯತಸ್ತ್ರಾಣಂ ಜಗದ್ವಂದ್ಯ ನಮೋಸ್ತು ತೇ। ಸಾವಿತ್ರೀಶಾಪದಗ್ಧೋಹಂ ಲಿಂಗಂ ಮೇ ಪತಿತಂ ಕ್ಷಿತೌ
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪೂಜಿಸುವವನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಒಡೆಯನ ಶಾಪದಿಂದ ನನ್ನ ಲಿಂಗವು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ.
ಇದಾನೀಂ ಕುರು ಮೇ ಶಾಂತಿಂ ತ್ರಾಹಿ ಮಾಂ ಸಹ ಭಾರ್ಯಯಾ। ಬ್ರಹ್ಮಾ ವೈ ಪಾತು ಮೇ ಪಾದೌ ಜಂಘೇ ವೈ ಕಮಲಾಸನಃ
ಈಗ ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ಕೊಡು; ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ಬ್ರಹ್ಮನು ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು, ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನು ನನ್ನ ಜಂಘೆಗಳನ್ನು ಕಾಯಲಿ.
ವಿರಿಂಚೋ ಮೇ ಕಟಿಂ ಪಾತು ಸೃಷ್ಟಿಕೃದ್ಗುಹ್ಯಮೇವ ಚ। ನಾಭಿಂ ಪದ್ಮನಿಭಃ ಪಾತು ಜಠರಂ ಚತುರಾನನಃ
ವಿರಿಂಚಿಯು ನನ್ನ ಕಮರನ್ನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನನ್ನ ಗುಪ್ತಾಂಗವನ್ನು ಕಾಯಲಿ. ಪದ್ಮದಂತೆ ಕಾಣುವವನು ನನ್ನ ನಾಭಿಯನ್ನು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವವನು ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಾಯಲಿ.
ಉರಸ್ತು ವಿಶ್ವಸೃಕ್ಪಾತು ಹೃದಯಂ ಪಾತು ಪದ್ಮಜಃ। ಸಾವಿತ್ರೀಪತಿರ್ಮೇ ಕಂಠಂ ಹೃಷೀಕೇಶೋ ಮುಖಂ ಮಮ
ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನನ್ನ ಉರಿಯನ್ನು, ಪದ್ಮಜನನನು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕಾಯಲಿ. ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಪತಿಯು ನನ್ನ ಗಂಟಲನ್ನು, ಹೃಷೀಕೇಶನು ನನ್ನ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಯಲಿ.
ಪದ್ಮವರ್ಣಶ್ಚ ನಯನೇ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಶಿರೋ ಮಮ। ಏವಂ ನ್ಯಸ್ಯ ಗುರೋರ್ನಾಮ ಶಂಕರೋ ನಾಮಶಂಕರಃ
ಪದ್ಮದ ವರ್ಣದವನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು, ಪರಮಾತ್ಮನು ನನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಾಯಲಿ. ಹೀಗೆ ಗುರುನಾಮವನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಶಂಕರನು ಶುಭವನ್ನು ಕೊಡುವವನಾದನು.
ನಮಸ್ತೇ ಭಗವನ್ಬ್ರಹ್ಮನ್ನಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ವಿರರಾಮ ಹ। ತತಸ್ತುಷ್ಟೋ ಹರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ
ಭಗವಂತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಕಂ ತೇ ಕಾಮಂ ಕರೋಮ್ಯದ್ಯ ಪೃಚ್ಛ ಮಾಂ ಯದ್ಯದಿಚ್ಛಸಿ। ರುದ್ರ ಉವಾಚ॥ ಯದಿ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಮೇ ನಾಥ ವರದೋ ಯದಿ ವಾ ಮಮ
ಈಗ ನಿನಗೆ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಕೊಡಲಿ? ನೀನು ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳು. ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಮಿ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ—
ತದೇಕಂ ಮೇ ವದ ವಿಭೋ ಯಸ್ಮಿನ್ಸ್ಥಾನೇ ಭವಾನ್ಸ್ಥಿತಃ। ಕೇಷುಕೇಷು ಚ ಸ್ಥಾನೇಷು ತ್ವಾಂ ಪಶ್ಯಂತಿ ಸದಾ ದ್ವಿಜಾಃ
ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನೀನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಯಾವ ಯಾವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸದಾ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸು.
ನಾಮ್ನಾ ಚ ಕೇನ ತೇ ಸ್ಥಾನಂ ಶೋಭತೇ ಧರಣೀತಲೇ। ತನ್ಮೇ ವದಸ್ವ ಸರ್ವೇಶ ತವ ಭಕ್ತಿರತಸ್ಯ ಚ
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ನಿವಾಸ ಯಾವ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ? ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಅದನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿನ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು.