ನ ಹ್ಯೇಷ ಚ ಸದಾಚಾರೋ ದೇವೇಷ್ವಪಿ ಮಮೋಚಿತಃ। ಮಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಪಿ ಹಿ ಸಸ್ನೇಹೋ ದೀರ್ಘಾಯುರಿತಿ ಭಾಷತೇ
ಈ ರೀತಿಯ ವರ್ತನೆ ದೇವರುಗಳಿಗೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಸಹ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಕಸ್ತಪೋಘೋರಮಾಸಾದ್ಯ ಮಮಾದ್ಯ ತ್ಯಕ್ತಜೀವಿತಃ। ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೇತಿ ಮಾಮುಕ್ತ್ವಾ ಮೃತ್ಯುಮೀಕ್ಷಿತುಮರ್ಹಸಿ
ಯಾರು ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡುವಂತೆ, ನನ್ನ ಮರಣವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ?
ಏವಂ ಪ್ರಕ್ಷುಭಿತಃ ಕ್ರೋಧಾನ್ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೋ ಮಹಾಮುನಿಃ। ತದೈನಂ ಭಗವಾನ್ಭೂಯೋ ಬಭಾಷೇ ಮಧುಸೂದನಃ
ಹೀಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಅಶಾಂತಗೊಂಡ ಮಹಾಮುನಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಮಾತನಾಡಿದನು; ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ಮಧುಸೂದನನು ಮತ್ತೆ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಅಹಂ ತೇ ಜನಕೋ ವತ್ಸ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಪಿತಾ ಗುರುಃ। ಆಯುಃ ಪ್ರದಾತಾ ಪೌರಾಣಃ ಕಿಂ ಮಾಂ ತ್ವಂ ನೋಪಸರ್ಪಸಿ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: 'ಮಗು, ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನು, ನಿನ್ನ ಗುರು; ನಾನು ಪುರಾತನ ಜೀವದಾತನು—ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರದೆ ಏಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?'
ಮಾಂ ಪುತ್ರಕಾಮಃ ಪ್ರಥಮಂ ತ್ವತ್ಪಿತಾಂಗಿರಸೋ ಮುನಿಃ। ಪೂರ್ವಮಾರಾಧಯಾಮಾಸ ತಪಸ್ತೀವ್ರಂ ಸಮಾಶ್ರಿತಃ
ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಅಂಗಿರಸರು ಮೊದಲಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರು, ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಘೋರತಪಸಂ ತ್ರಿದಶೋತ್ತಮತೇಜಸಮ್। ದತ್ತವಾಂಸ್ತ್ವಾಮಹಂ ಪುತ್ರಂ ಮಹರ್ಷಿಮಮಿತೌಜಸಮ್
ಅವರು ಭಯಂಕರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನ್ನು, ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅವರ ಮಗನಾಗಿ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ಮಹರ್ಷಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟೆ.
ಕಸ್ಸಮುತ್ಸಹತೇ ಚಾನ್ಯೋ ಯೋಗಿಭೂತಾತ್ಮಗಾತ್ಮಕಮ್। ದ್ರಷ್ಟುಮೇಕಾರ್ಣವಗತಂ ಕ್ರೀಡಂತಂ ಯೋಗಮಾಯಯಾ
ಯೋಗದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿರುವ ಯೋಗಿಯ ಹೊರತು, ಒಬ್ಬರೂ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ.
ತತಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಹೃದಯೋ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಃ। ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಬದ್ಧಾಂಜಲಿಪುಟೋ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೋ ಮಾಹಾತಪಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತರು.
ನಾಮಗೋತ್ರೇ ತು ಸಂಪ್ರೋಚ್ಯ ದೀರ್ಘಾಯುರ್ಲೋಕಪೂಜಿತಃ। ತಸ್ಮೈ ಭಗವತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಮಸ್ಕಾರಮಥಾಕರೋತ್
ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು.
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಉವಾಚ। ಇಚ್ಛಾಮಿ ತತ್ತ್ವತೋ ಜ್ಞಾತುಮಿಮಾಂ ಮಾಯಾಂ ತವಾನಘ। ಯದೇಕಾರ್ಣವಮಧ್ಯಸ್ಥಃ ಶೇಷೇ ತ್ವಂ ಬಾಲರೂಪವಾನ್
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪರಹಿತನೆ, ನಿನ್ನ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ಕಿಂ ಸಂಜ್ಞಶ್ಚೈವ ಭಗವಾನ್ಲೋಕೇ ವಿಜ್ಞಾಯಸೇ ಪ್ರಭೋ। ತರ್ಕಯೇಹಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಕೋ ಹ್ಯನ್ಯಃ ಸ್ಥಾತುಮರ್ಹಸಿ
ಪ್ರಭು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ? ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ। ಅಹಂ ನಾರಾಯಣೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಸರ್ವಭೂತವಿನಾಶನಃ। ಅಹಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಾಸ್ಯಃ ಸಹಸ್ರಪದಸಂಯುತಃ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ನಾರಾಯಣ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು. ನಾನು ಸಾವಿರ ತಲೆ, ಸಾವಿರ ಮುಖ, ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳಿರುವವನು.
ಆದಿತ್ಯವರ್ಣಃ ಪುರುಷೋ ಮುಖೇ ಬ್ರಹ್ಮಮಯೋ ಹ್ಯಹಮ್। ಅಹಮಗ್ನಿರ್ಹವ್ಯವಹಃ ಸಪ್ತಸಪ್ತಿಭಿರನ್ವಿತಃ
ನಾನು ಸೂರ್ಯನ ಬಣ್ಣದ ಪುರುಷನು, ನನ್ನ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನು. ನಾನು ಅಗ್ನಿ, ಹೋಮದ ಹವನವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವವನು, ಏಳು ಏಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವವನು.
ಅಹಮಿಂದ್ರಪದಃ ಶಕ್ರ ೠತೂನಾಂ ಪರಿವತ್ಸರಃ। ಅಹಂ ಯೋಗಿಷು ಸಾಂಖ್ಯಾಖ್ಯೋ ಯುಗಾಂತಾವರ್ತ ಏವ ಚ
ನಾನು ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನ, ಶಕ್ರನು; ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಷ, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಂಖ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರು; ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಚಕ್ರವೂ ನಾನು.
ಅಹಂ ಸರ್ವಾಣಿ ಸತ್ವಾನಿ ದೈವತಾನ್ಯಖಿಲಾನಿ ಚ। ಭುಜಗಾನಾಮಹಂ ಶೇಷಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೋಽಹಂ ಸರ್ವಪಕ್ಷಿಣಾಮ್
ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು; ಸರ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಷನು, ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಗರುಡನು ನಾನು.
ಕೃತಾಂತಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ವಿಜ್ಞೇಯಃ ಕಾಲಸಂಜ್ಞಿತಃ। ಅಹಂ ಧರ್ಮಸ್ತಪಶ್ಚಾಹಂ ಸರ್ವಾಶ್ರಮನಿವಾಸಿನಾಮ್
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ನಾನು ಯಮನು, ಕಾಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪರಿಚಿತನು; ನಾನು ಧರ್ಮ, ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ನಾನು.
ಅಹಂ ದಯಾ ಪರೋಧರ್ಮಃ ಕ್ಷೀರೋದೋಹಂ ಮಹಾರ್ಣವಃ। ಯತ್ಸತ್ಯಂ ತತ್ಪರಂ ತ್ವೇಕ ಅಹಮೇವ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ
ನಾನು ದಯೆ, ಅತ್ಯುನ್ನತ ಧರ್ಮ; ನಾನು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರ, ಮಹಾಸಾಗರ; ಯಾವುದು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮೋನ್ನತವೋ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾಗಿಯೂ ನಾನು.
ಅಹಂ ಸಾಂಖ್ಯಮಹಂ ಯೋಗೋ ಹ್ಯಹಂ ತತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್। ಅಹಮಿಜ್ಯಾ ಕ್ರಿಯಾ ಚಾಹಮಹಂ ವಿದ್ಯಾಧಿಪಃ ಸ್ಮೃತಃ
ನಾನು ಸಾಂಖ್ಯ, ನಾನು ಯೋಗ, ನಾನು ಪರಮಪದ; ನಾನು ಯಜ್ಞ, ನಾನು ಕ್ರಿಯೆ, ನಾನು ವಿದ್ಯೆಯ ಅಧಿಪತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು.
ಅಹಂ ಜ್ಯೋತಿರಹಂ ವಾಯುರಹಂ ಭೂಮಿರಹಂ ಜಲಮ್। ಆಕಾಶೋಹಂ ಸಮುದ್ರಾಶ್ಚ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ದಿಶೋ ದಶ
ನಾನು ಬೆಳಕು, ನಾನು ಗಾಳಿ, ನಾನು ಭೂಮಿ, ನಾನು ನೀರು; ನಾನು ಆಕಾಶ, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು.
ಅಹಂ ವರ್ಷಮಹಂ ಸೋಮಃ ಪರ್ಜನ್ಯೋಹಮಹಂ ರವಿಃ। ಅಹಂ ಪುರಾಣಂ ಪರಮಂ ತಥೈವಾಹಂ ಪರಾಯಣಮ್
ನಾನು ಮಳೆ, ನಾನು ಸೋಮ, ನಾನು ಮೇಘ, ನಾನು ಸೂರ್ಯ; ನಾನು ಪುರಾತನ, ಪರಮ, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಆಶ್ರಯವೂ ನಾನು.
ಭವಿಷ್ಯೇ ಚಾಪಿ ಸರ್ವತ್ರ ಭವಿಷ್ಯತ್ಸರ್ವಸಂಗ್ರಹಃ। ಯತ್ಕಿಂಚಿತ್ಪಶ್ಯಸೇ ವಿಪ್ರ ಯಚ್ಛೃಣೋಷಿ ಚ ಕಿಂಚನ
ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಏನು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದರ ಸಮಗ್ರರೂಪ ನಾನು; ನಿನ್ನು ಏನು ನೋಡಿದರೂ, ಏನು ಕೇಳಿದರೂ,
ಯಚ್ಚಾನುಭವಸೇ ಲೋಕೇ ತತ್ಸರ್ವಂ ಮಾಮನುಸ್ಮರ। ವಿಶ್ವಂ ಸೃಷ್ಟಂ ಮಯಾ ಪೂರ್ವಂ ಸೃಜೇದ್ಯಾಪಿ ಚ ಪಶ್ಯ ಮಾಮ್
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅನುಭವಿಸುವುದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನನ್ನೆಂದು ನೆನಪಿಸು; ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಾನು ಮೊದಲಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ, ಈಗಲೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು.
ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಚ ರಕ್ಷಾಮಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯಾಖಿಲಂ ಜಗತ್। ತದೇತತ್ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯಾವಧಾರಯ
ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ ಮಾರುಕಂಡೇಯಾ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸು.
ಶುಶ್ರೂಷುರಪಿ ಧರ್ಮೇಷು ಕುಕ್ಷೌ ಚರಸುಖಂ ಮಮ। ಮಮ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಶರೀರಸ್ಥೋ ದೇವಾಶ್ಚ ೠಷಿಭಿಃ ಸಹ
ಧರ್ಮದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ಆನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು. ಬ್ರಹ್ಮನು ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾನೆ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳೂ ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ.
ವ್ಯಕ್ತಮವ್ಯಕ್ತಯೋಗಂ ಮಾಮವಗಚ್ಛ ಮುರದ್ವಿಷಮ್। ಅಹಮೇಕಾಕ್ಷರೋ ಮಂತ್ರಸ್ತ್ರ್ಯಕ್ಷರಶ್ಚ ಪಿತಾಮಹಃ
ಮೂರನ ಶತ್ರುವಾದ ನನ್ನನ್ನು, ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಆದ ಯೋಗರೂಪಿಯಾಗಿ ತಿಳಿ. ನಾನು ಒಂದು ಅವಿನಾಶವಾದ ಅಕ್ಷರ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವೂ, ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.
ಪರಸ್ತ್ರಿವರ್ಗಓಂಕಾರಃ ಪರಮಾತ್ಮಪ್ರದರ್ಶನಃ। ಏವಮಾದಿಪುರಾಣಂ ಚ ವದತೇಮಾಂ ಮಹಾಮತೇ
ಪರಮವಾದ ಓಂಕಾರ, ಮೂರು ವಿಧದ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳು, ಪರಮಾತ್ಮನ ಅರಿವಿಗೆ ದಾರಿ—allವು, ಮಹಾಮತಿ, ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ವಕ್ತ್ರಂ ಯಾತೋ ಭಗವತೋ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯೋ ಮಹಾಮುನಿಃ। ತತೋ ಭಗವತಃ ಕುಕ್ಷಿಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ
ಮಹಾಮುನಿಯಾದ ಮಾರುಕಂಡೇಯನು ಭಗವಂತನ ಬಾಯಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ನಂತರ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಭಗವಂತನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯಾಸಮ್ಮುಖಮೇಕಾನ್ತೇ ಶುಶ್ರೂಷುರ್ಹಂಸಮವ್ಯಯಮ್। ಯದಕ್ಷಯಂ ವಿವಿಧಮುಪಾಶ್ರಿತಂ ತು ತನ್ಮಹಾರ್ಣವೇ ವ್ಯಪಗತಚಂದ್ರಭಾಸ್ಕರೇ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ, ಬೇರ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಅವನು ಅವಿನಾಶವಾದ ಹಂಸನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಆ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಅವಿನಾಶವಾದ ವಸ್ತುಗಳು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದವು.
ಶನೈಶ್ಚರನ್ಪ್ರಭುರಥ ಹಂಸಸಂಜ್ಞಿತಃ ಸೃಜನ್ಜಗದ್ವಿಹರತಿ ಕಾಲಪರ್ಯಯೇ। ಅಥ ಚೈವಂ ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ವರಯಾಮಾಸ ವೈ ತಪಃ
ಆಗ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಹಂಸನಾಮಕ ಪ್ರಭು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಛಾದಯಿತ್ವಾತ್ಮನೋ ದೇಹಂ ಪಯಸಾಂಬುಜಸಂಭವಃ। ತತೋ ಮಹಾತ್ಮಾತಿಬಲೋ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕವಿಸರ್ಜನೇ
ನೀರಿನ ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯರ ಲೋಕವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು.