ഒരു കാലത്ത്, പൃഥ്വി പുരാണത്തിലെ മഹത്വംപോലും, ഭൂമി, സ്വർണ്ണം, പശു എന്നിവയുടെ ദാനവും അവയുടെ അപഹരണവും സംബന്ധിച്ചുള്ള ഗംഭീരമായ കഥകൾ പറഞ്ഞു. ഒരു ലക്ഷത്തോളം പശുക്കളെ കൊന്നവൻ, അത്രമേൽ ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്തവൻ, ഭൂമി അപഹരിക്കുന്നവനുമായി തുല്യനാണ്; ഭൂമി സ്വന്തം കൈകൊണ്ടും മറ്റൊരാളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചിട്ടും അപഹരിച്ചാലും അതുപോലെ പാപം വരുന്നു. അത്തരം ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്തവൻ, തന്റെ പിതൃപുരുഷന്മാരോടൊപ്പം മലത്തിൽ കീടമായി ജനിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയെ അപഹരിക്കുന്നവനും, അതിന് അനുമതി നൽകുന്നവനും, അത്തോളം കാലം നരകത്തിൽ പോകുന്നു; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, സ്വീകരിക്കുന്നവനും മാത്രമേ പുണ്യവും പാപവും അനുഭവിക്കൂ, മറ്റൊരാളും അല്ല. അവർ സൃഷ്ടിയുടെ പ്രളയംവരെ മുകളിൽതാനും താഴെതാനും നിലകൊള്ളുന്നു. സ്വർണ്ണം അഗ്നിയുടെ ആദ്യപുത്രൻ, ഭൂമി വിഷ്ണുവിന്റെ, പശുക്കൾ സൂര്യന്റെ പുത്രിയർ; സ്വർണ്ണം, പശു, ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അനന്തമായ ഫലങ്ങൾ നേടുന്നു. ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, സ്വീകരിക്കുന്നവനും, ഇരുവരും പുണ്യവാന്മാരാണ്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. ഭൂമി അന്യായമായി എടുത്തവൻ, അതു എടുത്തവനും, എടുത്തതിന് കാരണമാകുന്നവരും, കുടുംബത്തിന്റെ ഏഴാം തലമുറയെ നശിപ്പിക്കുന്നു. ബുദ്ധിഹീനനായും, അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങിയവനും, ഭൂമി പിടിച്ചുവച്ചവൻ, വരുണന്റെ പാശത്തിൽ കുടുങ്ങി, മൃഗങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു. അത്തരം ആളുകളുടെ ദാനങ്ങൾ, അവരുടെ കണ്ണുനീർ വീഴുമ്പോൾ, ചിതറിപ്പോകുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്റെ നിലം എടുത്താൽ, കുടുംബത്തിന്റെ മൂന്ന് തലമുറകൾ നശിക്കുന്നു. ആയിരം കിണറുകൾ, തടാകങ്ങൾ, നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ, ദശലക്ഷം പശു ദാനങ്ങൾ, ഇതൊന്നും ഭൂമി എടുത്തവനെ ശുദ്ധീകരിക്കില്ല. പക്ഷേ, അർദ്ധം വിരൽവലിപ്പുള്ള ഭൂമിയെങ്കിലും അപഹരിച്ചാൽ, ചെയ്ത എല്ലാ ദാനങ്ങളും, തപസ്സും, ധർമ്മപഠനവും നശിക്കുന്നു. പശുവിന്റെ ചവിട്ടുവഴി, ഗ്രാമവഴി, ശ്മശാനഭൂമി, ഗ്രാമം എന്നിവയെ ദയയില്ലാതെ പിടിച്ചവൻ, സൃഷ്ടിയുടെ പ്രളയംവരെ നരകത്തിൽ പോകുന്നു. അഞ്ച് യുവതികൾക്കായി കള്ളം പറയുമ്പോൾ പത്ത് പേരെ കൊല്ലുന്നു; പശുക്കൾക്കായി കള്ളം പറഞ്ഞാൽ നൂറ്, കുതിരക്കായി ആയിരം, മനുഷ്യനായി ആയിരം കൊല്ലുന്നു. സ്വർണ്ണത്തിനായി കള്ളം പറഞ്ഞാൽ, ജനിച്ചവനും ജനിക്കാത്തവനും കൊല്ലപ്പെടുന്നു; ഭൂമിയ്ക്കായി കള്ളം പറഞ്ഞാൽ, എല്ലാം കൊല്ലപ്പെടുന്നു; ഭൂമിയ്ക്കായി കള്ളം പറയരുത്. ബ്രാഹ്മണവസ്തുവുകൾ ആഗ്രഹിക്കരുത്, ജീവന് ശലഭത്തിൽ വന്നാലും; തീയിൽ കത്തിയതും, സൂര്യൻ ചൂടിൽ ചുരുണ്ടതും വീണ്ടും വളരുന്നു, എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ നശിച്ചതു പുനരുദ്ഭവം കാണില്ല. തീയിൽ കത്തിയതും, സൂര്യനിൽ ചുരുണ്ടതും വീണ്ടും വളരുന്നു; രാജശിക്ഷയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരും പുനർജ്ജനനം നേടാം, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ നശിച്ചവൻ സത്യത്തിൽ നശിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണവസ്തുവുകളിൽ വളർന്ന അവയവങ്ങൾ, സമയമെത്തുമ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ക്ഷയിക്കുന്നു, ചൂടിൽ മണൽ ചിതറുന്നത് പോലെ. ബ്രാഹ്മണവസ്തുവുകൾ എടുത്തവൻ, രൗരവനരകത്തിൽ പോകുന്നു; വിഷം വിഷമാണ്, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണവസ്തു യഥാർത്ഥ വിഷം എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. വിഷം ഒരാളെ മാത്രം കൊല്ലുന്നു, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണവസ്തു പുത്രന്മാരെയും പുത്രപുത്രന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുന്നു; ഇരുമ്പ്, കല്ല് എന്നിവയുടെ പൊടി നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും, എന്നാൽ ഈ വിഷം ഇല്ല. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും, ബ്രാഹ്മണവസ്തുവിന്റെ ദോഷം ഇല്ലാതാക്കാൻ ആരും കഴിയില്ല; ബ്രാഹ്മണവസ്തുവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷവും, ദൈവവസ്തുവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ആനന്ദവും— അത്തരം സമ്പത്ത് കുടുംബനാശവും, ആത്മനാശവും വരുത്തുന്നു; ബ്രാഹ്മണവസ്തു, ബ്രാഹ്മണഹത്യ, ദരിദ്രന്റെ വസ്തു— ഇവയൊക്കെ നാശം വരുത്തുന്നു. ഗുരുവിന്റെ സ്വർണ്ണം, സുഹൃത്തിന്റെ സ്വർണ്ണം, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോലും ഹാനികരമാണ്; ഇന്ദ്രാ, പണ്ഡിതൻ, ഉന്നതവൻ, ദരിദ്രൻ— സന്തുഷ്ടനായ, വിനയശീലനായ, എല്ലാ സമ്പത്തും കൈവശം ഉള്ളവൻ, വേദപഠനം, austerity, ജ്ഞാനം, ആത്മനിയന്ത്രണം എന്നിവയിൽ ഭക്തനായവൻ— അത്തരം വ്യക്തിക്ക് നൽകിയതൊന്നും നശിക്കില്ല, ശുദ്ധമായ പാത്രത്തിൽ പാൽ, തൈര്, നെയ്യ്, തേൻ ഇടുന്നതുപോലെ. പാത്രം ദുർബലമായാൽ, അതു പൊട്ടിപ്പോകും, പക്ഷേ പാത്രം തന്നെ നശിക്കില്ല; അതുപോലെ, ഭൂമി, സ്വർണ്ണം, വസ്ത്രം, ഭക്ഷണം, ഭൂമി, എള്ള്— അനപണ്ഡിതനിൽ എത്തിയാൽ, മരത്തിൽ തീ കത്തിയതുപോലെ, അങ്ങ് ചിതറുന്നു; പക്ഷേ, പുതിയ തടാകം നിർമ്മിച്ചവൻ, പഴയ തടാകം ആഴത്തിൽ കുഴിച്ചവൻ— അവന്റെ മുഴുവൻ കുടുംബം ഉയർത്തുകയും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; തടാകങ്ങൾ, കിണറുകൾ, തങ്കുകൾ, പൂന്തോട്ടങ്ങൾ— ഇവ പുനരുദ്ധരിച്ച് പരിപാലിച്ചാൽ, മുത്തുപോലുള്ള ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും; ഇന്ദ്രാ, ചൂടുള്ള കാലത്ത് ലഭ്യമായ വെള്ളം— അത്തരം വ്യക്തിക്ക് കഷ്ടത, ഭയം, ബുദ്ധിമുട്ട് ഒന്നുമുണ്ടാവില്ല; ദൈവങ്ങളിൽ ഉത്തമനായ ഇന്ദ്രാ, ഭൂമിയിൽ ഒരു ദിവസം പോലും നിലയുള്ള വെള്ളം— അത് കുടുംബത്തിന്റെ ഏഴ് തലമുറയും, മറ്റെഴു തലമുറയും രക്ഷിക്കുന്നു; ദീപം ദാനം ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ പ്രകാശമാനനാകും. ദാനം ചെയ്താൽ, സ്മൃതി, ബുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; പാപം ചെയ്താലും, ചിന്തയോടെ ദാനം ചെയ്താൽ— പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്താൽ— പാപം ബാധിക്കില്ല; പക്ഷേ, ഭൂമി, പശു, സമ്പത്ത് ബലപ്രയോഗം കൊണ്ട് എടുത്താൽ— അത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാത്തവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യക്കാരനാണ്, ഇന്ദ്രാ, പ്രത്യേകിച്ച് വിവാഹം, യാഗം, ദാനം സമയത്ത്. മായയിൽ മുങ്ങി തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചവൻ, മരിച്ചശേഷം കീടമായി ജനിക്കുന്നു; ദാനത്തിലൂടെ സമ്പത്ത് വർദ്ധിക്കുന്നു, ജീവികളുടെ സംരക്ഷണത്തിലൂടെ ആയുസ്സ്. അഹിംസയുടെ ഫലമായി സൗന്ദര്യവും, ഐശ്വര്യവും, ആരോഗ്യം ലഭിക്കുന്നു; ഫലവും കിഴങ്ങും കഴിച്ച് പൂജ ചെയ്യാം; സത്യം പാലിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും. മരണംവരെ ഉപവാസം ചെയ്താൽ, രാജാവായി എവിടെയും സന്തോഷം അനുഭവിക്കും; പുല്ല് കഴിച്ചാൽ, ഇന്ദ്രവ്രതത്തിൽ സൗഖ്യം ലഭിക്കും. ദിവസത്തിൽ മൂന്ന് തവണ കുളിച്ചാൽ, വായു കുടിച്ചാൽ, യാഗഫലം ലഭിക്കും; എല്ലായ്പ്പോഴും കുളിച്ചാൽ, സന്ധ്യാവന്ദനം വേദപാരായണം ചെയ്താൽ, പ്രാവീണ്യം ലഭിക്കും. അഹിംസയുടെ പാതയിൽ നടന്നവൻ, വിരാജ് ലോകം, അനശ്വരമായ പരമസ്വർഗ്ഗം നേടുന്നു; അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചവൻ, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. രുചി അവസാനിച്ചാൽ, പശുക്കളും പുത്രന്മാരും ലഭിക്കും; ഉപവാസം ചെയ്തവൻ, ദീർഘകാലം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. എപ്പോഴും നിലത്ത് കിടക്കുന്നവൻ, ഇച്ഛിച്ച സ്ഥാനം നേടുന്നു; വീരവ്രതം, വീരകിടപ്പ്, വീരനിൽപ്പ് എന്നിവ അനുഷ്ടിക്കുന്നവനു അതു ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ, ഭൂമി, ദാനം, ഹിംസാ, സത്യം, ബ്രാഹ്മണവസ്തുവുകൾ, ദാനമഹത്വം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മഹത്തായ ധർമ്മകഥകൾ പൃഥ്വി പുരാണം പറയുന്നു, സത്യം, അഹിംസ, ദാനം, ബ്രാഹ്മണപൂജ എന്നിവയുടെ മഹത്വം ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.