തസ്ഥുര്മനോഭിരിഷ്ടാര്ഥസംപ്രാപ്തി പ്രാര്ഥനാസ്തതഃ। ഏവം സ്തുതോ വിരിംചിസ്തു പ്രസാദം പരമം ഗതഃ
അവരുടെ മനസ്സുകൾ ഇഷ്ടമായ കാര്യങ്ങൾ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ പ്രാർത്ഥിച്ചു; ഇങ്ങനെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ബ്രഹ്മാവ് വളരെ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
അമരാന്വരദോപ്യാഹ വാമഹസ്തേന നിര്ദിശന്। ബ്രഹ്മോവാച-। നാരീ വാ ഭര്തൃകാ കസ്മാദ്ധസ്തസംത്യക്തഭൂഷണാ
പുനഃ, വരദൻ അമരന്മാരോട് ഇടതു കൈ കൊണ്ട് കാണിച്ച് പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'സ്ത്രീ ഭർത്താവിനെ വിട്ട്, അലങ്കാരങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, എങ്ങനെ അകന്ന് നിൽക്കുന്നു?'
ന രാജസേ കുതശ്ശക്രാ മ്ലാനവക്ത്രസരോരുഹഃ। ഹുതാശനവിയുക്തോപി ധൂമേന ന വിരാജസേ
നിന്റെ മുഖം കുലുങ്ങിയതുകൊണ്ട്, നീ പ്രകാശിക്കുന്നില്ല, ഇന്ദ്രാ; ഇന്ധനം ഇല്ലാതെ തീയും, പുകകൊണ്ട് മറഞ്ഞാൽ, പ്രകാശിക്കുന്നില്ല.
തൃണൌഘേന പ്രതിച്ഛന്നോ ദഗ്ധദാവശ്ചിരോഷിതഃ। യമാമയശരീരേണ ക്ലിഷ്ടോ നാദ്യ വിരാജസേ
പുല്ലിന്റെ കൂമ്പാരത്തിൽ മറഞ്ഞു, ദീർഘകാലം കാടുതീയിൽ കത്തിയതുകൊണ്ട്, മരണം, രോഗം പിടിച്ച ശരീരത്തിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട്, നീ ഇന്നത്തെ ദിവസം പ്രകാശിക്കുന്നില്ല.
ദംഡേനാലംബനേനേവ കൃഷ്ടോ യേന പദേപദേ। രജനീചരനാഥ ത്വം കിം ഭീത ഇവ ഭാഷസേ
ഓരോ പടിയിലും, ഒരു ദണ്ഡം പിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നവനായി, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ നാഥാ, നീ ഭയപ്പെട്ടവനായി സംസാരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
രാക്ഷസേംന്ദ്രകൃതാദാനേ ത്വമരാതിക്ഷതോ യഥാ। തനുസ്തേ വരുണോച്ഛുഷ്കാപരീതസ്യേവ വഹ്നിനാ
രാക്ഷസരാജാവിന്റെ യുദ്ധത്തിൽ, ശത്രുവിന്റെ കൈയിൽ പരിക്കേറ്റു, നിന്റെ ശരീരം വഹ്നിയിൽ ഉണക്കപ്പെട്ട വരുൺന്റെ ശരീരത്തെ പോലെ ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
വിമുക്തരുധിരം ചാഥ പദം ത്വം പ്രവിലോകയ। വായോ ഭവാന്വിചേതസ്കഃ ഖഡ്ഗാഗ്രൈരിവ നിഷ്കൃതഃ
ഇപ്പോൾ, രക്തം ഒഴിഞ്ഞ് വീണ നിന്റെ ശരീരം നോക്കു; വായു, നീ ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു, വാളിന്റെ അഗ്രംകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടവനായി.
കിം ത്വം നതോസി ധനദ സംത്യജ്യേവ കുബേരതാം। രുദ്രാസ്ത്രിശൂലിനഃ സംതോഽവിദധ്വം ബഹുശൂരതാം
ധനദാ, നീ കുബേരന്റെ സ്ഥാനത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, എന്തുകൊണ്ട് നമിക്കുന്നു? ത്രിശൂലധാരിയായ രുദ്രന്മാരും അവരുടെ ധൈര്യം പലതും നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഭവതാം കേന ചാക്ഷിപ്താ തീവ്രതാ നസ്തദുച്യതാം। ഏവമുക്താഃ സുരാസ്തേന ബ്രഹ്മണാ ബ്രഹ്മവര്തിനാ
നമ്മുടെ ശക്തി നിങ്ങളിൽ ആരാണ് കുറച്ചത്? അതു പറയണം. ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മത്തെ അനുഗമിക്കുന്ന ദേവതകൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
വാചാം പ്രധാനഭൂതത്വാത്തേ മാരുതമചോദയന്। അഥ ശക്രമുഖൈര്ദേവൈഃ പവനഃ പ്രതിചോദിതഃ
വാക്ക് ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ പ്രധാനമായതുകൊണ്ട്, അവൻ വായുവിനെ ഉണർത്തി; പിന്നെ, ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവതകളും വായുവിനെ ഉണർത്തി ചോദിച്ചു.
പ്രാഹ ദേവം ചതുര്വക്ത്രം ഭവാന്വേത്തി ചരാചരം। പുരഹൂതമുഖാഃ സബലാ നിമിഷാ വിജിതാഃ പ്രസഭം കില ദൈത്യശതൈഃ
വായു നാലു മുഖമുള്ള ദൈവത്തോട് പറഞ്ഞു: 'നീ ചലിക്കുന്നതും അചലമായതും എല്ലാം അറിയുന്നു. ഇന്ദ്രനും അവന്റെ സൈന്യവും, ഒരു നിമിഷത്തിൽ, അനേകം ദൈത്യന്മാർക്കു ശക്തിയായി തോറ്റു.'
ക്രതവോ വിഹിതാ ഭവതാ സ്ഥിതയേ ജഗതാം ച മഹാദ്ഭുതചിത്രഗുണാഃ। അപി യജ്ഞകൃതഃ ശ്രുതകാമഫലാ വിഹിതാ ൠഷയസ്തത ഏവ പുരഃ
നീ, അത്ഭുതഗുണങ്ങളുള്ളവനേ, ലോകങ്ങളുടെ നിലനില്പിനായി യാഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു; വേദങ്ങളിൽ കേട്ട ഫലങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച ഋഷികൾ, നിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
അപി നാകമഭൂത്കില യജ്ഞഭുജാം ഭവതോ വിനിയോഗവശാത്സതതമ്। അപഹൃത്യവിമാനഗണം സകൃതോ ദനുജേന മഹാകരഭൂമിസമഃ
യാഗഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവരുടെ സ്വർഗ്ഗം എപ്പോഴും നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു; എങ്കിലും, ഒരിക്കൽ, ഭൂമിയെപ്പോലെ വലുതായ ദൈത്യൻ, ഒരു പ്രാവശ്യം കൊണ്ട്, ആകാശവാസികളുടെ കൂട്ടം പിടിച്ചെടുത്തു.
കൃതവാനസി സര്വഗുണാതിശയം യമശേഷമഹീധരരാജതയാ। മഖഭൂഷിതമംശുമതാമവധിം സുരധാമഗിരിം ഗഗനേപി സദാ
നീ എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും പരമോന്നതം നേടിയിരിക്കുന്നു; യാഗങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, പ്രകാശമുള്ള, മഹീധരരാജാവിനെ ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലമായി ആകാശത്തിൽ എപ്പോഴും പ്രകാശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
അധിവാസവിഹാരവിധാനുചിതോ ദനുജേന പരിഷ്കൃതശൃംഗതടഃ। പ്രവിലമ്ബിതരത്നഗുഹാനിവഹോ ബഹുദൈത്യസമാശ്രയതാം ഗമിതഃ
ദേവതകളുടെ വിനോദത്തിന് അനുയോജ്യമായ, ശൃംഗങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച മല, ദൈത്യൻ കീഴടക്കി; അതിലെ രത്നഗുഹകൾ താഴെ തൂങ്ങി, അനേകം ദൈത്യന്മാർക്ക് അഭയസ്ഥലമായി മാറി.
അസുരസ്യ ച തസ്യ ഭയേന ഗതം സവിഷാദ ശരീരനിമിത്തതയാ। ഉപഭോഗ്യതയാധികൃതം സുചിരം വിമലദ്യുതിപൂരിതദിഗ്വദനം
ആ അസുരന്റെ ഭയത്തിൽ, ദേവതകൾ ദുഃഖിതമായ ശരീരങ്ങളോടെ അകന്നു പോയി; ദീർഘകാലം, ശുദ്ധപ്രഭയാൽ നിറഞ്ഞ ദിശകളുള്ള മല, അവൻ ആസ്വദിച്ചു, സ്വന്തമാക്കി.
ഭവതൈവ വിനിര്മിതമാദിയുഗേ സുരഹേതിസമൂഹവരം കുലിശം। ദിതിജസ്യ ശരീരമവാപ്യഗതം ശതധാ മതിഭേദമിവാല്പവിദഃ
ആദ്യയുഗത്തിൽ ദൈവായുധങ്ങളിൽ പ്രധാനമായ വജ്രം ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. അതു കൊണ്ട് ദാനവന്റെ ശരീരം തകർത്ത് നൂറായി ചിതറിച്ചു, അർഹതയില്ലാത്തവന്റെ മനസ്സിനെ വിഭജിക്കുന്നതുപോലെ.
ബാണൈശ്ച യുധി വിദ്ധാംഗാ ദ്വാരി ദ്വാസ്ഥൈര്നിദര്ശിതാഃ। ലബ്ധപ്രവേശാഃ കൃച്ഛ്രേണ വയം തസ്യാമരദ്വിഷഃ
യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾ അമ്പുകൊണ്ട് വെട്ടപ്പെട്ടു; വാതിലുകളിൽ കാവൽക്കാരൻ ഞങ്ങളെ കാണിച്ചു. അമരശത്രുവിന്റെ അകത്തേക്ക് കടക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെട്ടു.
സഭായാമമരാദേവ പ്രകൃഷ്യോപനിവേശിതാഃ। വേത്രഹസ്തൈരജല്പംതസ്തഥോപഹസിതാഃ പരൈഃ
ദാനവന്റെ സഭയിൽ ഞങ്ങളെ വലിച്ചുകൊണ്ടു ചെന്നു ഇരുത്തി. വടികൊണ്ടുനില്ക്കുന്നവർ വാക്കൊന്നുമില്ലാതെ പരിഹസിച്ചു; മറ്റുള്ളവർ ഞങ്ങളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
മഹാര്ഥാഃ സിദ്ധസര്വാര്ഥാ ഭവംതഃ സ്വല്പഭാഷിണഃ। ശാസ്ത്രയുക്തമഥ ബ്രൂത മാമരാ ബഹുഭാഷിണഃ
നിങ്ങൾ മഹത്തായവരും എല്ലാറ്റിലും നിപുണരുമാണ്, എന്നാൽ കുറച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുന്നു. ദേവന്മാരേ, ഇനി ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി സംസാരിക്കുക; ദാനവന്മാർ അനാവശ്യമായി അധികം സംസാരിക്കുന്നു.
സഭേയം ദൈത്യസിംഹസ്യ ന ശക്രസ്യ വിശൃംഖലാ। വദദ്ഭിരിതി ദൈത്യസ്യ പ്രേഷ്യൈര്വിഹസിതാ ബഹു
ഇത് ദാനവസിംഹന്റെ സഭയാണ്, ഇന്ദ്രന്റെതല്ല; ഇവിടെ നിയന്ത്രണമില്ല. ദാനവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവന്റെ സേവകർ ഞങ്ങളെ വീണ്ടും വീണ്ടും പരിഹസിച്ചു.
ൠതവോ മൂര്തിമംതശ്ചാപ്യഹര്നിശമുപാസതേ। കൃതാപരാധം സത്രാസം ന ത്യജംതി കഥംചന
കാലങ്ങൾ രൂപം ധരിച്ചു രാവും പകലും അവനെ ആരാധിക്കുന്നു; കുറ്റം ചെയ്തിട്ടും ഭയപ്പെട്ടിട്ടും, അവനെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
തംത്രീലയനയോപേതം സിദ്ധഗംധര്വകിന്നരൈഃ। സരാഗമുപധാവിഷ്ടം ഗീയതേ തസ്യ വേശ്മസു
രാഗവും താളവും knowsന്ന ഗന്ധർവരും കിന്നരന്മാരും സംഗീതജ്ഞന്മാരുമൊത്ത്, അവന്റെ കൊട്ടാരങ്ങളിൽ സംഗീതം മുഴങ്ങുന്നു.
കൃതാകൃതോപകരണൈര്മിത്രാദി ഗുരുലാഘവഃ। ശരണാഗതസംത്യാഗീ ത്യക്തസത്യപ്രതിശ്രയഃ
ശരിയായതും തെറ്റായതുമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, സ്നേഹിതന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും അവൻ വലിയവനായി അല്ലെങ്കിൽ ചെറുതായി കാണുന്നു; അഭയം തേടിയവരെ അവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു, സത്യം വാഗ്ദാനം എന്നിവ അവൻ പാലിക്കുന്നില്ല.
ഇതി നിശ്ശേഷമഥവാ നിശ്ശേഷം കേന ശക്യതേ। തസ്യാവിനയമാഖ്യാതും സ്രഷ്ടാ തത്ര പരായണമ്
ഇങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ പൂർണ്ണമായും, അവന്റെ അച്ചടക്കക്കേട് ആരാൽ പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാനാകും? സൃഷ്ടാവാണ് അവിടെ അന്തിമാധികാരി.
ഇത്യുക്ത്വാ വ്യരമദ്വായുഃ ശനൈര്ദേവവിചേഷ്ടിതം। സുരാനുവാച ഭഗവാംസ്തതഃ സ്മിതമുഖാംബുജഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വായു ദേവന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ ശാന്തമായി വിവരിച്ച് നിശ്ശബ്ദനായി. അതിനുശേഷം, ഭഗവാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ദേവന്മാരോട് സംസാരിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച। അവധ്യസ്താരകോ ദൈത്യഃ സര്വൈരപി സുരാസുരൈഃ। യസ്യ വധ്യസ്സ നാദ്യാപി ജാതസ്ത്രിഭുവനേ പുമാന്
ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: 'താരക എന്ന ദാനവനെ ദേവന്മാരാലോ അസുരന്മാരാലോ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല; മൂന്നു ലോകത്തിലും ഇനിയും അവനെ കൊല്ലാൻ യോജ്യനായ മനുഷ്യൻ ജനിച്ചിട്ടില്ല.'
മയാ സ വരദാനേന ഛംദയിത്വാ നിവാരിതഃ। തപസഃ സാംപ്രതം രാജാ ത്രൈലോക്യദഹനാത്മകഃ
ഞാൻ അവനോട് വരം നൽകി മനസ്സിലാക്കി, അതുകൊണ്ട് അവനെ നിയന്ത്രിച്ചു; ഇപ്പോൾ അവന്റെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, അവൻ മൂന്നു ലോകവും ദഹിപ്പിക്കുന്ന രാജാവാണ്.
സ തു വവ്രേ വധം ദൈത്യശ്ശിശുതഃ സപ്തവാസരാത്। സ തു സപ്തദിനോ ബാലഃ ശംകരാദ്യോ ഭവിഷ്യതി
എന്നാൽ ആ ദാനവൻ, ഏഴു ദിവസത്തിന് ശേഷം ഒരു ബാലനാൽ കൊല്ലപ്പെടണമെന്നു വരം ചോദിച്ചു; അതിനാൽ ഏഴു ദിവസത്തിനകം ശങ്കരനിൽ നിന്ന് ഒരു ബാലൻ ജനിക്കും.
താരകസ്യ നിഹംതാ സ ഭാസ്കരാഭോ ഭവിഷ്യതി। സാംപ്രതം ചാപ്യപത്നീകഃ ശംകരോ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ
അവൻ താരകനെ കൊല്ലും, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കും; ഇപ്പോൾ ഭഗവാൻ ശങ്കരൻ ഭാര്യയില്ലാത്തവനാണ്.