ആര്ദ്രഃ പരികരോ മേഽതഃ സുസ്നാതാഽഹം സിതാസിതേ । ഗംതവ്യം തു മയാ രക്ഷഃ കൈലാസേ തു നഗോത്തമേ
എന്റെ അരക്കെട്ട് നനഞ്ഞിരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം ഞാൻ വെളുപ്പും കറുപ്പും കലർന്ന ശുദ്ധജലത്തിൽ കുളിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കൈലാസം എന്ന ഉന്നതപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടതുണ്ട്, രാക്ഷസേ.
തത്രാസ്തേ പാര്വതീനാഥഃ സുരാസുരസുപൂജിതഃ । വേണീവാരിപ്രഭാവേണ രക്ഷസ്തേ ക്രൂരതാ ഗതാ
അവിടെ പാർവതിയുടെ നാഥൻ, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ആരാധനയാർഹനായവൻ വസിക്കുന്നു. എന്റെ മുടിയിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, രാക്ഷസേ, നിന്റെ ക്രൂരത ഇല്ലാതായി.
ജാതാഹം യേന പുണ്യേന ഗംധര്വസ്യ സുമേധസഃ । കന്യകാ ദിവ്യരൂപാ തു തത്സര്വം കഥയാമി തേ
ഏത് പുണ്യഫലത്താൽ ഞാൻ ഗന്ധർവനായ സുമേധസിന്റെ ദിവ്യരൂപമുള്ള മകളായി ജനിച്ചുവെന്നതും എല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുതരാം.
കലിംഗാധിപതേ രാജ്ഞസ്ത്വഹമാസീച്ച വേശ്യകാ । രൂപലാവണ്യസംപന്നാ സൌഭാഗ്യമദഗര്വിതാ
കളിങ്ങരാജാവിന്റെ നഗരത്തിൽ ഞാൻ ഒരു ജന്മത്തിൽ ഒരു വേശ്യയായിരുന്നു. സൗന്ദര്യത്തിലും ആകർഷണത്തിലും സമ്പന്നയായിരുന്നു, എങ്കിലും ഭാഗ്യത്തിൽ അഹങ്കാരമില്ലായിരുന്നു.
അന്യാസാം യുവതീനാം ച തത്പുരേഽഹം ശിരോമണിഃ । തജ്ജന്മനി മയാ രക്ഷോ ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന്യഥേച്ഛയാ
ആ നഗരത്തിലെ യുവതികളിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും പ്രധാനം ആയിരുന്നു. ആ ജന്മത്തിൽ, രാക്ഷസേ, ഞാൻ ഇഷ്ടംപോലെ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.
മോഹിതം തത്പുരം സര്വം മയാ യൌവനസംപദാ । രത്നാനി ച വിചിത്രാണി ഭൂഷണാനി ധനാനി ച
എന്റെ യൗവനത്തിന്റെ ആകർഷണത്തിൽ ആ നഗരം മുഴുവൻ ഞാൻ വിസ്മയിപ്പിച്ചു; പലവിധ രത്നങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ധനവും സമ്പാദിച്ചു.
വാസാംസി ചിത്രരൂപാണി കര്പൂരാഗുരുചംദനമ് । ഏതച്ചോപാര്ജിതം സര്വം മയാ മോഹനരൂപയാ
നാനാരൂപത്തിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ, കർപ്പൂരം, അഗരു, ചന്ദനം—ഇതൊക്കെയും ഞാൻ എന്റെ ആകർഷണശക്തിയാൽ സമ്പാദിച്ചു.
നാഹം ജാനാമി ഹേമ്നോംതം സ്വനിവാസേ നിശാചര । സംസേവംതേ യുവാനോ മേ ചരണൌ കാമപീഡിതാഃ
രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, എന്റെ വീട്ടിൽ പൊന്നിന്റെ അളവ് എത്രയാണെന്ന് പോലും എനിക്ക് അറിയില്ല; കാമഭാരത്തിൽ പെടുന്ന യുവാക്കൾ എന്റെ കാലിൽ സേവനം ചെയ്തു.
മയാ തേ വംചിതാഃ സര്വേ സര്വസ്വേന തു മായയാ । അന്യോന്യസ്പര്ധാഭാവേന മൃതാഃ കേചിത്തു കാമിനഃ
എന്റെ മായയാൽ ഞാൻ അവരെല്ലാവരെയും വഞ്ചിച്ചു, അവരിൽ ചിലർ പരസ്പരം മത്സരിച്ച് മരിച്ചു, ചിലർ മോഹത്തിൽ അകപ്പെട്ടു.
ഇത്ഥം തന്നഗരേ രമ്യേ സകലേ മേ ഗതിസ്തദാ । പ്രാപ്തേ തു വാര്ദ്ധകേ കാലേ ശുശോച ഹൃദയം മമ । ന ദത്തം ന ഹുതം ജപ്തം ന വ്രതം ചരിതം മയാ
അങ്ങനെ ആ മനോഹരമായ നഗരത്തിൽ എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി; പക്ഷേ വയസ്സായപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് ദുഃഖിച്ചു: ഞാൻ ദാനം ചെയ്തില്ല, ഹോമം ചെയ്തില്ല, ജപം ചെയ്തില്ല, വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചില്ല.
നാരാധിതോ മയാ ദേവശ്ചതുര്വര്ഗഫലപ്രദഃ। ന മയാ പൂജിതാ ദേവീ ദുര്ഗാ ദുര്ഗതിനാശിനീ । സര്വപാപഹരോ വിഷ്ണുര്ന സ്മൃതോ ഭോഗലുബ്ധയാ
നാലു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ നൽകുന്ന ദൈവത്തെ ഞാൻ ആരാധിച്ചില്ല; ദുർഗതികൾ നീക്കുന്ന ദുർഗാദേവിയെ ഞാൻ പൂജിച്ചില്ല; എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെ ഞാൻ ഓർത്തില്ല, ഭോഗലോലതയിൽ.
ന ച സംതര്പിതാ വിപ്രാ ന കൃതം പ്രാണിനാം ഹിതമ് । അണുമാത്രമിദം പുണ്യം ന കൃതം ച പ്രമാദതഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഞാൻ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയില്ല, ജീവികൾക്ക് ഉപകാരമൊന്നും ചെയ്തില്ല; ചെറിയൊരു പുണ്യവും ഞാൻ അനാസ്ഥയിൽ ചെയ്തില്ല.
പാതകം തു കൃതം ഭദ്ര തേന മേ ദഹ്യതേ മനഃ । ബഹുധൈവം വിലപ്യാഹം ബ്രാഹ്മണം ശരണം ഗതാ
എന്നാൽ പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് കത്തുന്നു; പലവിധം വിലപിച്ച് ഞാൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ ആശ്രയിച്ചു.
ബ്രഹ്മണ്യം വേദവിദ്വാംസം തസ്യ രാജ്ഞഃ പുരോഹിതമ് । സ ഹി പൃഷ്ടോ മയാ രക്ഷഃ കഥം മേ നിഷ്കൃതിര്ഭവേത്
അവൻ ബ്രഹ്മണ്യനും വേദപണ്ഡിതനും രാജാവിന്റെ പുരോഹിതനും ആയിരുന്നു; ഞാൻ അവനോടു ചോദിച്ചു, എങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കണ്ടെത്താം എന്ന്.
പാപസ്യാസ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ കഥം യാസ്യാമി സദ്ഗതിമ് । സ്വേനൈവ കര്മണാ തപ്താം വരാകീം ദീനമാനസാമ്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഈ പാപത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഞാൻ നല്ല വഴി നേടാം? എന്റെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇത്രയും ദുർബലയും ദുഃഖിതയും ആയത്.
പാപപംകനിമഗ്നാം ത്വം മാമുദ്ധര കചഗ്രഹൈഃ । മയി കാരുണ്യംജം വാരി വര്ഷഹര്ഷദൃശാ ദ്വിജ
പാപത്തിന്റെ ചതിയിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എന്നെ, നിന്റെ ഉപദേശത്തിന്റെ കൊക്കുകൊണ്ട് ഉയർത്തിക്കൊൾക; നിന്റെ കരുണയുടെ ജലം സന്തോഷഭരിതമായ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് എന്നിലേക്കു ചൊരിയട്ടെ, ബ്രാഹ്മണാ.
സജ്ജനേ സാധവഃ സര്വേ സാധുഃ സാധുരസജ്ജനേ । ഇത്യസൌ മദ്വചഃ ശ്രുത്വാ ചകാരാനുഗ്രഹം മയി
നല്ലവരോട് സജ്ജന്മാർ എല്ലാം നല്ലവരാണ്, ദുഷ്ടരോടും നല്ലവരാണ്; ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൻ എന്നോട് അനുഗ്രഹം കാണിച്ചു.
ദ്വിജ ഉവാച। നിഷിദ്ധാചരണം ജാനേ സര്വം തേഽഹം വരാനനേ । കുരു മേ സത്വരം വാക്യം യാഹി ക്ഷേത്രം പ്രജാപതേ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: മനോഹരിയേ, ഞാൻ നിന്റെ എല്ലാ നിരോധിത പ്രവർത്തികളും അറിയുന്നു; എന്റെ വാക്ക് വേഗത്തിൽ അനുസരിച്ച് പ്രജാപതിയുടെ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോ.
തത്ര ഗത്വാ കുരു സ്നാനം തേന പാപക്ഷയസ്തവ । സര്വം മനോഗതം ഭദ്രേ ത്വദീയം ശോചിതം മയാ
അവിടെ ചെന്നു സ്നാനം ചെയ്യുക; അതിനാൽ നിന്റെ പാപങ്ങൾ നശിക്കും. ഭദ്രേ, നിന്റെ മനസ്സിലുള്ള എല്ലാ വിഷമവും ഞാൻ പരിഗണിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നാഹമന്യത്പ്രപശ്യാമി യത്തേ പാപപ്രണാശനമ് । പ്രായശ്ചിത്തം പരം തീര്ഥേ സ്നാനം ച ഋഷിഭിഃ സ്മൃതമ്
നിന്റെ പാപം നശിപ്പിക്കാൻ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ഞാൻ കാണുന്നില്ല; മഹർഷിമാർ സ്മരിക്കുന്ന പരമമായ പ്രായശ്ചിത്തം ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുക എന്നതാണ്.
കിംതു തീര്ഥേ ത്യജേദ്ഭീരു മനസാപ്യശുഭം കൃതമ് । പ്രയാഗസ്നാനശുദ്ധാ ത്വം സ്വര്ഗം യാസ്യസി നിശ്ചിതമ്
പക്ഷേ, ഭയക്കരിയേ, തീർത്ഥത്തിൽ പോലും മനസ്സിൽ ചെയ്ത ദോഷം ഉപേക്ഷിക്കണം; പ്രയാഗത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധയായാൽ, സംശയമില്ലാതെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും.
പ്രയാഗസ്നാനമാത്രേണ നൃണാം സ്വര്ഗോ ന സംശയഃ । അന്യദേശകൃതം പാപം തത്ക്ഷണാദേവ ഭാമിനി
പ്രയാഗത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ മാത്രം മതി, മനുഷ്യർക്ക് സ്വർഗ്ഗം ഉറപ്പാണ്; മറ്റിടങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപം, മനോഹരിയേ, ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും.
പ്രയാഗേ വിലയം യാതി പാപം തീര്ഥകൃതം വിനാ । ശൃണു ഭീരു പുരാ ശക്രോ ഗൌതമസ്യ മുനേര്വധൂമ്
പ്രയാഗത്തിൽ, തീർത്ഥത്തിൽ ചെയ്തതൊഴികെ, പാപം നശിക്കും; ഭയക്കരിയേ, കേൾക്കു, പുരാതനകാലത്ത് ഇന്ദ്രൻ ഗൗതമമഹർഷിയുടെ ഭാര്യയെ കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ കാമവശം പ്രാപ്തസ്താം ഗതോ ഗുപ്തകാമുകഃ । ഉഗ്രേണ തേന പാപേന തദൈവ ജനിതം ഫലമ്
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ മോഹം പിടിച്ചു, രഹസ്യമായി അവളോടു ചേർന്നു; ആ ഗുരുതരമായ പാപം ചെയ്തതോടെ ഫലം ഉടൻ തന്നെ ലഭിച്ചു.
ഋഷിസ്ത്രീഗംതുരിംദ്രസ്യ തസ്യാശ്ച പുരതസ്തദാ । കുത്സിതം ഗര്ഹിതം ജാതമിതി ലജ്ജാകരം വപുഃ
അപ്പോൾ ഗൗതമമഹർഷി, അവളുടെയും ഇന്ദ്രന്റെയും മുമ്പിൽ, അപമാനകരമായ, ലജ്ജാകരമായ ഒരു രൂപം ഉണ്ടാക്കി.
തദ്ഭര്തുഃ ശാപമാഹാത്മ്യാത്സഹസ്രഭഗചിഹ്നിതമ് । അധോമുഖസ്തതോ ഭൂത്വാ ദേവരാജോ വിനിര്ഗതഃ
ഭർത്താവിന്റെ ശാപത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, ഇന്ദ്രൻ ആയിരം സ്ത്രീലിംഗ ചിഹ്നങ്ങൾകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു; പിന്നെ തലകുന്നിയിട്ട് ദേവരാജാവ് അവിടെ നിന്ന് പോയി.
നിനിംദ സ്വകൃതം കര്മ സോഽഭിഭൂതഃ സലജ്ജിതഃ । മേരോഃ ശിരസി തോയാഢ്യേ ശതയോജനവിസ്തൃതേ
സ്വന്തം ചെയ്ത പാപം ഓർത്ത് ലജ്ജിച്ചും മനസ്സിൽ തോൽക്കുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹം, വെള്ളം നിറഞ്ഞു നൂറു യോജന വീതിയുള്ള മെരു പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ തന്റെ പ്രവൃത്തിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
തത്ര ഗത്വാ പ്രവിഷ്ടസ്തു ഹേമാംഭോരുഹകോരകേ । തത്രസ്ഥോ ഗര്ഹയന്നിത്യമാത്മാനം മന്മഥം തഥാ
അവിടെ പോയി പൊൻ നിറമുള്ള താമരക്കൊടിയിൽ കടന്നിരുന്ന്, അവിടെ ഇരുന്ന് തനിക്കെയും മന്മഥനെയും എന്നും കുറ്റപ്പെടുത്തി.
ധിക്താം കാമാത്മതാം ലോകേ സദ്യഃ പാതകദായിനീമ് । യയാ ഹി നരകം യാതി സര്വലോകവിഗര്ഹിതഃ
ഇന്ത്യയിൽ ഈ കാമാസക്തി എത്ര ദോഷകരം! അതു മനുഷ്യനെ ഉടനെ പാപത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു, അതിനാൽ എല്ലാവരും അവനെ തള്ളിക്കളയുന്നു, നരകത്തിലേക്കാണ് ആ വഴിയെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു.
ആയുഃ കീര്തിര്യശോധര്മ ധൈര്യ ധ്വംസകരീ തഥാ । ധിങ്മന്മഥം ദുരാചാരമാപദാം നിയതം പദമ്
ജീവിതം, കീർത്തി, പ്രശസ്തി, ധർമ്മം, ധൈര്യം — എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നതാണ് മന്മഥൻ. ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ള, സകല ദുരന്തങ്ങൾക്കും കാരണം ആ മന്മഥനെ ഞാൻ തള്ളുന്നു.