ശൃണ്വംതി പാപചര്ചാം ച തേഷാം രുഷ്ടോസ്മ്യഹം സദാ । ദ്വിഷംതി നാഥം യേ മൂഢാ അനാഥസ്വം ഹരംതി യേ
പാപകഥകൾ ആസ്വദിച്ച് കേൾക്കുന്നവരോടാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും കോപം. രക്ഷകനോടു വൈരം കാണിക്കുന്ന മൂഢരും, അനാഥരുടെ സ്വത്ത് കവർന്നെടുക്കുന്നവരും—
വിശ്വാസഘാതിനോ യേ ച തേഷാം രുഷ്ടോഽസ്മ്യഹം സദാ । യേ ച ഗോവീര്യഹംതാരോ വൃഷലീപതയശ്ച യേ
വിശ്വാസം തകർക്കുന്നവരോടാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും കോപം. പശുവിന്റെ ശക്തിക്ക് വേണ്ടി അവയെ കൊല്ലുന്നവരും, ചണ്ഡാളസ്ത്രീകളുടെ ഭർത്താക്കന്മാരും—
അശ്വത്ഥഘാതിനോ യേ ച തേഷാം രുഷ്ടോഽസ്മ്യഹം സദാ । ബ്രഹ്മവിഷ്ണുമഹേശാനാം മധ്യേ യേ ഭേദകാരിണഃ
അശ്വത്ത്വമരങ്ങൾ വെട്ടുന്നവരോടാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും കോപം. ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനും മഹേശ്വരനുമിടയിൽ ഭിന്നത ഉണ്ടാക്കുന്നവരും—
പരദാരാതിരക്താ യേ തേഷാം രുഷ്ടോഽസ്മ്യഹം സദാ । ഏകാദശ്യാം ഭുംജതേ യേ ലോഭാത്പാപധിയോ നരാഃ
മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയോടു അത്യധികം ആസക്തരായവരോടാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും കോപം. എകാദശി ദിവസം ലാഭത്തിനായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന പാപികളായ പുരുഷന്മാരോടും—
വേദനിംദാകരാ യേ ച തേഷാംരുഷ്ടോഽസ്മ്യഹം സദാ । പാപബുദ്ധിരതാ യേ ച മിത്രദ്രോഹരതാസ്തഥാ
വേദങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്നവരോടും, ദുഷ്ടചിന്തകളിൽ മുഴുകിയവരോടും, സുഹൃത്തുക്കളെ വഞ്ചിക്കുന്നവരോടും ഞാൻ എപ്പോഴും കോപംകൊള്ളുന്നു.
ധാത്രീതരും ച യേ ഘ്നംതി തേഷാം രുഷ്ടോഽസ്മ്യഹം സദാ । ദിവസേ മൈഥുനം യേ ച കുര്വംതേ കാമമോഹിതാഃ
ധാത്രിവൃക്ഷം വെട്ടുന്നവരോടും, കാമം പിടിച്ചുപറ്റി പകലിൽ ലൈംഗികചടങ്ങുകൾ ചെയ്യുന്നവരോടും ഞാൻ എപ്പോഴും കോപംകൊള്ളുന്നു.
രജസ്വലാ സ്ത്രിയാം ചൈവ തേഷാം രുഷ്ടോഽസ്മ്യഹം സദാ । യേ ചാദൃഷ്ടാര്തവാം നാരീം മോഹാദ്ഗച്ഛംതി സത്തമ
രജസ്രവതിയായ സ്ത്രീയോട് ചേർന്നുപോകുന്നവരോടും, അവളുടെ കാലം വന്നിട്ടില്ലെന്നറിയാതെ മോഹത്തിൽ അകപ്പെട്ട് സമീപിക്കുന്നവരോടും ഞാൻ എപ്പോഴും കോപംകൊള്ളുന്നു.
വ്രതസ്ഥാം ച സദാ ജാല്മാസ്തേ മാം നയംതി ശത്രുതാമ് । അമാവാസ്യാതിഥൌ യേ ച കുര്വംതേ നിശിഭോജനമ്
വ്രതത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരെ ദുഷ്ടന്മാർ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുമ്പോൾ അവർ എന്നോട് വൈരമുണ്ടാക്കുന്നു; അമാവാസ്യയിലും അതിഥിദിനങ്ങളിലും രാത്രി ഭക്ഷണം ചെയ്യുന്നവരോടും ഞാൻ കോപംകൊള്ളുന്നു.
ഭോജനദ്വയമേവാര്കേ തേഷാം രുഷ്ടോഽസ്മ്യഹം സദാ । ആമിഷം മൈഥുനം തൈലമമാവാസ്യാദിനേ ദ്വിജാഃ
ഞായറാഴ്ച രണ്ട് പ്രാവശ്യം ഭക്ഷണം ചെയ്യുന്നവരോടും, അമാവാസ്യദിനത്തിൽ മാംസം, ലൈംഗികചടങ്ങ്, എണ്ണ എന്നിവ ഉപേക്ഷിക്കാത്തവരോടും ഞാൻ എപ്പോഴും കോപംകൊള്ളുന്നു.
ന യേ ത്യജംതി വിപ്രേന്ദ്ര തേഷാം രുഷ്ടോഽസ്മ്യഹം സദാ । ബഹുനാത്ര കിമുക്തേന സംക്ഷേപാത്തേ വദാമ്യഹമ്
ഈ കാര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാത്തവരോടും ഞാൻ എപ്പോഴും കോപംകൊള്ളുന്നു, മഹാനുഭാവാ. ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്ത് പറയണം? ഞാൻ ചുരുക്കത്തിൽ പറയുന്നു.
നിംദംതി വൈഷ്ണവാന്യേ ച തേഷാം രുഷ്ടോസ്മ്യഹം സദാ । വ്യാസ ഉവാച- ഇത്യുക്ത്വാ ഭഗവാന്വിഷ്ണുരദൃശ്യഃ സഹസാഽഭവത്
വൈഷ്ണവന്മാരെ അപമാനിക്കുന്നവരോടും ഞാൻ എപ്പോഴും കോപംകൊള്ളുന്നു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ വിഷ്ണു അപ്രത്യക്ഷനായി.
സ ച വിപ്രഃ സമുത്തസ്ഥൌ ത്യക്തനിദ്രസ്തു മംചതഃ । കേശവോക്തേന വാക്യേന സ വിപ്രോ ഹരിഭക്തികൃത്
ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഉറക്കം ഉപേക്ഷിച്ച് കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു; കേശവൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയോടെ നിറഞ്ഞു.
സംത്യജ്യ സകലം കാര്യം ക്രിയായോഗരതോഽഭവത് । നാരായണസ്യ നൈവേദ്യം ഭുംജതോഽപി ഫലം ത്വിദമ്
അവൻ എല്ലാ വേലകളും ഉപേക്ഷിച്ച് കര്മാചരണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു; നാരായണന് സമർപ്പിച്ച നൈവേദ്യം ഭക്ഷിച്ചാലും ഇതാണ് ലഭിക്കുന്ന ഫലം.
ഹരിപൂജാകൃതാം പുംസാം ന ജാനേ കിം ഭവേദിതി । സമാസേന ബ്രവീമി ത്വാം ശൃണു സത്തമ ജൈമിനേ
ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നവർക്കു എന്ത് ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല; ഞാൻ ചുരുക്കത്തിൽ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ മഹാനുഭാവാ ജൈമിനി.
സകൃത്കൃത്വാ ഹരേഃ പൂജാം പ്രാപ്യതേ പരമം പദമ്। മാനുഷ്യം ദുര്ല്ലഭം ലോകേ പൂജാ തത്രാപി ചക്രിണഃ
ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും ഹരിയെ ആരാധിച്ചാൽ പരമപദം ലഭിക്കും; ഈ ലോകത്ത് മനുഷ്യജന്മം അപൂർവ്വമാണ്, അതിലും ചക്രധാരിയെ ആരാധിക്കുന്നത് അതിലധികം അപൂർവ്വമാണ്.
ഭക്തിസ്തത്രാപി വിപ്രേന്ദ്ര ദുര്ല്ലഭാ പരികീര്തിതാ
മഹാനുഭാവ ബ്രാഹ്മണാ, അതിലും ഭക്തി വളരെ അപൂർവ്വമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
സംസാരാബ്ധിം സര്വദുഃഖപ്രപൂര്ണം തര്തും വാംഛാ യസ്യ ചിത്തേസ്തി പുംസഃ । ഭക്ത്യാ നിത്യം വാസുദേവസ്യ പൂജാം കുര്യാദാര്യഃ കര്മണാം സോഽഖിലാനാമ്
സമസ്ത ദുഃഖങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഈ ജനനമരണസമുദ്രം കടക്കാൻ ആഗ്രഹമുള്ളവൻ, വാസുദേവനെ ഭക്തിയോടെ എല്ലായ്പ്പോഴും ആരാധിക്കണം; എല്ലാ കര്മഫലങ്ങളും അവനിൽ ഏകീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
സൂത ഉവാച- ഏകാദശ്യാഃ ഫലം ശ്രുത്വാ സുപ്രീതോ ജൈമിനിസ്തതഃ । കൃതാഞ്ജലിരുവാചേദം കൃഷ്ണദ്വൈപായനം പ്രഭുമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഏകാദശിയുടെ ഫലം കേട്ട ജൈമിനി അത്യന്തം സന്തോഷവാനായി; കൈകൂപ്പി കൃഷ്ണദ്വൈപായനപ്രഭുവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ജൈമിനിരുവാച- വിഷ്ണോര്ദേവസ്യ മാഹാത്മ്യം ത്വത്പ്രസാദാച്ഛ്രുതം മയാ । തുലസ്യാ ബ്രൂഹി മാഹാത്മ്യം ശൃണ്വതാം പാപനാശനമ്
ജൈമിനി പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ വിഷ്ണുദേവന്റെ മഹത്വം ഞാൻ കേട്ടു; പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന തുളസിയുടെ മഹത്വം ദയവായി പറയൂ.
വ്യാസ ഉവാച- ഇന്ദ്രാദ്യൈര്ദൈവതൈഃ സര്വൈസ്തുലസീ ഭഗവത്യസൌ । സംസേവ്യാ സര്വദാ വിപ്ര ചതുര്വര്ഗഫലപ്രദാ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണാ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ള ദേവതകളും എല്ലാം ഭഗവതിയായ തുളസിയെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നു; അവൾ ചതുര്വിധപുരുഷാർത്ഥഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു.
സ്വര്ഗേ മര്ത്യേ ച പാതാലേ തുലസീ ദുര്ല്ലഭാ സതാമ് । ചതുര്വര്ഗഫലപ്രാപ്തിസ്തസ്യാം ഭക്തിഃ കരോതി വൈ
സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും പാതാളത്തിലും തുളസി സത്സംഗത്തിൽ അപൂർവ്വമാണ്; അവളോടുള്ള ഭക്തി ചതുര്വിധപുരുഷാർത്ഥഫലങ്ങൾ നേടാൻ സഹായിക്കുന്നു.
യത്രൈകസ്തുലസീവൃക്ഷസ്തിഷ്ഠത്യപി ച സത്തമ । തത്രൈവ ത്രിദശാഃ സര്വേ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
ഒരു തുളസിവൃക്ഷം പോലും നിലകൊള്ളുന്നിടത്ത്, മഹാനുഭാവാ, ബ്രഹ്മാവു, വിഷ്ണു, ശിവൻ തുടങ്ങിയ എല്ലാ ദേവതകളും അവിടെ വസിക്കുന്നു.
കേശവഃ പത്രമധ്യേ ച പത്രാഗ്രേ ച പ്രജാപതിഃ । പത്രവൃംതേ ശിവസ്തിഷ്ഠേത്തുലസ്യാഃ സര്വദൈവ ഹി
തുളസിയിലിന്റെ നടുവിൽ കേശവൻ വസിക്കുന്നു, ഇലയുടെ അഗ്രത്തിൽ പ്രജാപതി വസിക്കുന്നു, ഇലയുടെ അടിവശത്ത് ശിവൻ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.
ലക്ഷ്മീ സരസ്വതീ ചൈവ ഗായത്രീ ചംഡികാ തഥാ । സര്വാശ്ചാന്യാ ദേവപത്ന്യസ്തത്പത്രേഷു വംസതി ച
ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, ഗായത്രി, ചണ്ഡിക ഇവരും, മറ്റു എല്ലാ ദേവതാപത്നിമാരും ആ തുളസി ഇലകളിൽ വസിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രോ ഽഗ്നി ശമനശ്ചൈവ നൈരൃതിര്വരുണസ്തഥാ । പവനശ്ച കുബരേശ്ച തച്ഛാഖായാം വസംത്യമീ
ഇന്ദ്രൻ, അഗ്നി, യമൻ, നായൃതി, വരുണൻ, വായു, കുബേരൻ ഇവർ തുളസിയുടെ ശാഖകളിൽ വസിക്കുന്നു.
ആദിത്യാദി ഗ്രഹാഃ സര്വേ വിശ്വേദേവാശ്ച സര്വദാ । വസവോ മുനയശ്ചൈവ തഥാ ദേവര്ഷയോഽഖിലാഃ
സൂര്യൻ തുടങ്ങിയ എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും, വിശ്വദേവന്മാർ, വസുക്കൾ, മുനികൾ, എല്ലാ ദേവർഷിമാരും എപ്പോഴും അവിടെ വസിക്കുന്നു.
കോടിബ്രഹ്മാണ്ഡമധ്യേഷു യാനി തീര്ഥാനി ഭൂതലേ । തുലസീദലമാശ്രിത്യ താന്യേവ നിവസംതി വൈ
അനവധി ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിൽ ഭൂമിയിൽ ഉള്ള എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും തുളസി ഇലയിൽ ആശ്രയിച്ച് അവിടെ വസിക്കുന്നു.
തുലസീം സേവതേ യസ്തു ഭക്തിഭാവസമന്വിതഃ । സേവിതാസ്തേന തീര്ഥാശ്ച ദേവാ ബ്രഹ്മാദയസ്തഥാ
ആർക്കും ഭക്തിഭാവത്തോടെ തുളസിയെ സേവിച്ചാൽ, അവനെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും ബ്രഹ്മാദി ദേവന്മാരും സേവിക്കുന്നു.
ഛിന്ദംതി തൃണജാലാനി തുലസീമൂലജാനി യേ । തദ്ദേഹസ്ഥാം ബ്രഹ്മഹത്യാം ക്ഷിണത്തി തത്ക്ഷണാദ്ധരിഃ
തുളസിയുടെ വേരിനടുത്തു വളരുന്ന പുല്ല് വെട്ടുന്നവരുടെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ള ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം ഹരി ഉടൻ തന്നെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഗ്രീഷ്മകാലേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ സുഗംധൈഃ ശീതലൈര്ജലൈഃ । തുലസീസേചനം കൃത്വാ നരോ നിര്വാണമാപ്നുയാത്
വസന്തകാലത്ത് സുഗന്ധവും തണുത്തതുമായ വെള്ളം തുളസിക്ക് ഒഴിക്കുന്നവൻ മോക്ഷം നേടുന്നു.