ദേവദേവസ്തദാ ബ്രഹ്മാ പുഷ്കരേ വിഷ്ണുനാ സഹ। സ്നാനാവസാനേ ദേവാനാം സര്വേഷാം പ്രദദൌ വരാന്
അന്നേരം പുഷ്കരത്തിൽ വിഷ്ണുവിനൊപ്പം ദേവദേവനായ ബ്രഹ്മാവ് സ്നാനം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാ ദേവന്മാര്ക്കും വരങ്ങൾ നൽകി.
ദേവാനാം ച പതിം ശക്രം ജ്യോതിഷാം ച ദിവാകരം। നക്ഷത്രാണാം തഥാ സോമം രസാനാം വരുണം തഥാ
അവൻ ഇന്ദ്രനെ ദേവന്മാരുടെ അധിപനാക്കി, സൂര്യനെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ രാജാവാക്കി, ചന്ദ്രനെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അധിപനാക്കി, വരുണനെ ജലങ്ങളുടെ അധിപനാക്കി.
പ്രജാപതീനാം ദക്ഷം ച നദീനാം ചൈവ സാഗരം। കുബേരം ച ധനാധ്യക്ഷം തഥാ ചക്രേ ച രക്ഷസാം
പ്രജാപതിമാരിൽ ദക്ഷനെയും, നദികളിൽ സമുദ്രത്തെയും, ധനത്തിന്റെ രക്ഷകനായി കുബേരനെയും, രാക്ഷസന്മാരുടെ അധിപനായി ചക്രനെയും നിയമിച്ചു.
ഭൂതാനാം ചൈവ സര്വേഷാം ഗണാനാം ച പിനാകിനമ്। മാനവാനാം മനും ചൈവ പക്ഷിണാം ഗരുഡം തഥാ
എല്ലാ ഭൂതങ്ങളുടെയും ഗണങ്ങളുടെയും അധിപനായി പിനാകിയെ, മനുഷ്യരിൽ മനുവിനെ, പക്ഷികളിൽ ഗരുഡനെയും നിയമിച്ചു.
ഋഷീണാം ച വസിഷ്ഠം ച ഗ്രഹാണാം ച പ്രഭാകരം। ഏവമാദീനി വൈ ദത്വാ ദേവദേവഃ പിതാമഹഃ
മഹർഷിമാരിൽ വസിഷ്ഠനെ, ഗ്രഹങ്ങളിൽ സൂര്യനെ പ്രധാനിയാക്കി; ഇങ്ങനെ പല സ്ഥാനങ്ങൾ നൽകി ദേവദേവനായ പിതാമഹൻ തുടർന്നു.
വിഷ്ണും ച ശംകരം ചൈവ ബ്രഹ്മാ പ്രോവാച സാദരമ്। പൃഥിവ്യാഃ സര്വതീര്ഥേഷു ഭവംതൌ പൂജ്യസത്തമൌ
വിഷ്ണുവിനെയും ശങ്കരനെയും ബ്രഹ്മാവ് ആദരവോടെ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഏറ്റവും ആരാധനാർഹരാണ്.
ഭവദ്ഭ്യാം ന വിനാ തീര്ഥം പുണ്യതാമേതി കര്ഹിചിത്। ലിംഗം വാ പ്രതിമാ വാപി ദൃശ്യതേ യത്രകുത്രചിത്
നിങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ഒരു തീർത്ഥവും ഒരിക്കലും പരിശുദ്ധിയിലേക്കെത്തുന്നില്ല; എവിടെയെങ്കിലും ലിംഗമോ പ്രതിമയോ കാണുമ്പോൾ ആ സ്ഥലം പരിശുദ്ധമാകും.
തത്തീര്ഥം പുണ്യതാം യാതി സര്വമേവ ഫലപ്രദം। മാനവാ ഹ്യുപഹാരൈശ്ച യേ കരിഷ്യംതി പൂജനം
അത്തരം സ്ഥലങ്ങൾ പരിശുദ്ധിയും എല്ലാ ഫലങ്ങളും നൽകും; അങ്ങോട്ട് ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.
യുഷ്മാകം മാം പുരസ്കൃത്യ തേഷാം രോഗഭയം കുതഃ। യേഷു രാഷ്ട്രേഷു യുഷ്മാകമുത്സവാഃ പൂജനാദികാഃ
നിങ്ങളെ ആദരിച്ചു ഞാൻ മുന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവർക്കെന്തിനാണ് രോഗഭയം? നിങ്ങളുടെ ഉത്സവങ്ങളും പൂജകളും നടക്കുന്ന ദേശങ്ങളിൽ,
പ്രവര്ത്സ്യംതി ക്രിയാഃ സര്വാ യത്ഫലം തേഷു തച്ഛൃണു। നാധയോ വ്യാധയശ്ചൈവ നോപസര്ഗാ ന ക്ഷുദ്ഭയം
എല്ലാ ശുഭകർമ്മങ്ങളും നടക്കും; അവിടെയുള്ള ഫലങ്ങൾ കേൾക്കൂ: അവിടെ ദുഃഖമോ രോഗമോ ദുരന്തമോ വിശപ്പിന്റെ ഭയമോ ഉണ്ടാകില്ല.
വിപ്രയോഗോ ന ചാപീഷ്ടൈരനിഷ്ടൈര്നാപി സംഗതിഃ। നാക്ഷിരോഗഃ ശിരാര്തിര്വാ പിത്തശൂല ഭഗംദരാഃ
പ്രിയപ്പെട്ടവരിൽ നിന്ന് വേർപാടോ, ഇഷ്ടമല്ലാത്തവരുമായി കൂട്ടായ്മയോ ഉണ്ടാകില്ല; കണ്ണ് രോഗം, തലവേദന, പിത്തവേദന, ഭഗന്ദരാദി രോഗങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടാകില്ല.
നാഭിചാരം ഭയം തത്രാപസ്മാരോ ന വിഷൂചികാ। വൃദ്ധിര്നികാമതസ്തസ്മിന്സമ്യഗ്ബുദ്ധിരനുത്തമാ
അവിടെ മായാജാലഭയമോ, അപസ്മാരമോ, വിഷൂചികയോ ഉണ്ടാകില്ല; ആ സ്ഥലത്ത് ആഗ്രഹിച്ചത്രയും സമ്പത്ത് ലഭിക്കും, മനസ്സ് ഉജ്ജ്വലവും ശുദ്ധവുമായിരിക്കും.
ആരോഗ്യം സര്വതശ്ചൈവ ദീര്ഘായുശ്ച പ്രജാധനം। നാകാലേ ഭവിതാ മൃത്യുര്ഗാവോ നാല്പപയോമുചഃ
എല്ലാ വിധത്തിലുള്ള ആരോഗ്യവും ദീർഘായുസും സന്തതിയും ധനവും അവിടെ ലഭിക്കും; അനിയതസമയത്ത് മരണം സംഭവിക്കില്ല, പശുക്കൾക്ക് ക്ഷീണമായ പാലില്ല.
നാകാലഫലിതാ വൃക്ഷാ നോത്പാതഭയമണ്വപി। ഏതച്ഛ്രുത്വാ തതോ വിഷ്ണുര്ബ്രഹ്മാണം സ്തോതുമുദ്യതഃ
വൃക്ഷങ്ങൾ അന്യകാലത്ത് ഫലം കൊടുക്കുകയില്ല; ചെറിയതായാലും ദുരന്തഭയം ഉണ്ടാകില്ല. ഇതു കേട്ട ശേഷം വിഷ്ണു ബ്രഹ്മാവിനെ സ്തുതിക്കാൻ തയ്യാറായി.
വിഷ്ണുരുവാച॥ നമോസ്ത്വനംതായ വിശുദ്ധചേതസേ സ്വരൂപരൂപായ സഹസ്രബാഹവേ। സഹസ്രരശ്മിപ്രഭവായ വേധസേ വിശാലദേഹായ വിശുദ്ധകര്മണേ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: അനന്തനായോനെ, ശുദ്ധചിത്തനായോനെ, സ്വരൂപം തന്നെയാണ് രൂപമായവനേ, ആയിരം കൈകളുള്ളവനേ, ആയിരം കിരണങ്ങളുടെ ഉറവായ സ്രഷ്ടാവേ, വിശാലമായ ദേഹവും ശുദ്ധമായ കർമ്മവും ഉള്ളവനേ, നമസ്കാരം.
സമസ്തവിശ്വാര്തിഹരായ ശംഭവേ സമസ്തസൂര്യാനലതിഗ്മതേജസേ। നമോസ്തു വിദ്യാവിതതായ ചക്രിണേ സമസ്തധീസ്ഥാനകൃതേ സദാ നമഃ
സകല ലോകദുഃഖങ്ങൾ നീക്കുന്ന ശംഭുവേ, എല്ലാ സൂര്യനും അഗ്നിയെയും കടക്കുന്ന തേജസ്സുള്ളവനേ, വിദ്യയാൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ചക്രധാരിയേ, എല്ലാ ബുദ്ധിയുടെ ആധാരമായവനേ, എപ്പോഴും നമസ്കാരം.
അനാദിദേവാച്യുത ശേഖരപ്രഭോ ഭാവ്യുദ്ഭവദ്ഭൂതപതേ മഹേശ്വര। മഹത്പതേ സര്വപതേ ജഗത്പതേ ഭുവസ്പതേ ഭുവനപതേ സദാ നമഃ
ആദിയില്ലാത്ത ദേവനേ, അച്യുതനേ, പരമേശ്വരനേ, ഭാവി-ഭൂത-വർത്തമാനങ്ങളുടെ അധിപനേ, മഹാനായവനേ, സർവ്വാധിപനേ, ലോകത്തിന്റെ അധിപനേ, ഭൂമിയുടെ അധിപനേ, സകലഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനേ, എപ്പോഴും നമസ്കാരം.
യജ്ഞേശ നാരായണ ജിഷ്ണു ശംകര ക്ഷിതീശ വിശ്വേശ്വര വിശ്വലോചന। ശശാംകസൂര്യാച്യുതവീരവിശ്വപ്രവൃത്തമൂര്തേമൃതമൂര്ത അവ്യയ
യജ്ഞങ്ങളുടെ ഇശ്വരനേ, നാരായണനേ, ജയശാലിയേ, ശങ്കരനേ, ഭൂമിയുടെ അധിപനേ, വിശ്വത്തിന്റെ നാഥനേ, സർവ്വം കാണുന്നവനേ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അച്യുതനും വീരന്മാരും എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവനേ, രൂപവും രൂപരഹിതനുമായ അമരനേ, നശിക്കാത്തവനേ.
ജ്വലദ്ധുതാശാര്ചി നിരുദ്ധമംഡല പ്രദേശനാരായണ വിശ്വതോമുഖ। സമസ്തദേവാര്തിഹരാമൃതാവ്യയ പ്രപാഹി മാം ശരണഗതം തഥാ വിഭോ
ദഹിക്കുന്ന ശുദ്ധമായ അഗ്നിജ്വാലകള് എല്ലാ ദിക്കുകളും ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന നാരായണേ, എല്ലാ ദിക്കിലും മുഖമുള്ളവനേ, ദേവന്മാരുടെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന അമൃതസ്വരൂപിയായ അനശ്വരനേ, ഞാന് ആശ്രയമായി വന്നിരിക്കുന്ന ഈ ദാസനെ രക്ഷിക്കണമേ, പ്രഭോ.
വക്ത്രാണ്യനേകാനി വിഭോ തവാഹം പശ്യാമി യജ്ഞസ്യ ഗതിം പുരാണമ്। ബ്രഹ്മാണമീശം ജഗതാം പ്രസൂതിം നമോസ്തു തുഭ്യം പ്രപിതാമഹായ1.34.
പ്രഭോ, ഞാന് നിന്റെ അനേകം മുഖങ്ങള് കാണുന്നു; യജ്ഞത്തിന്റെ പ്രാചീനമായ ഗതിയും കാണുന്നു. നീയാണു ബ്രഹ്മാവും, ഈശ്വരനും, ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും. മഹാപിതാവേ, നിനക്കു വന്ദനം.
സംസാരചക്രക്രമണൈരനേകൈഃ ക്വചിദ്ഭവാന്ദേവവരാധിദേവഃ। തത്സര്വവിജ്ഞാനവിശുദ്ധസത്വൈരുപാസ്യസേ കിം പ്രണമാമ്യഹം ത്വാമ്
സംസാരചക്രത്തില് അനേകം ജന്മങ്ങളിലൂടെ നീ ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ്, പ്രഭുവായ്, ചിലപ്പോള് പ്രത്യക്ഷമാവുന്നു. അതുകൊണ്ടു, എല്ലാ ജ്ഞാനത്താലും മനസ്സ് ശുദ്ധമായവര് നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. അങ്ങനെ എനിക്ക് നിന്നെ വന്ദിക്കാതിരിക്കാന് എന്ത് കാരണമുണ്ട്?
ഏവം ഭവംതം പ്രകൃതേഃ പുരസ്താദ്യോ വേത്ത്യസൌ സര്വവിദാം വരിഷ്ഠഃ। ഗുണാന്വിതേഷു പ്രസഭം വിവേദ്യോ വിശാലമൂര്തിസ്ത്വിഹ സൂക്ഷ്മരൂപഃ
പ്രകൃതിയുടെ മുമ്പില് നിന്നെ ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവനാണ് സകലജ്ഞാനികളിലും ശ്രേഷ്ഠന്. ഗുണങ്ങളുള്ളവരിലുമാണ് നീ അറിയപ്പെടേണ്ടത്, എങ്കിലും നിന്റെ വിശാലമായ രൂപം ഇവിടെ വളരെ സൂക്ഷ്മമാണ്.
വാക്പാണിപാദൈര്വിഗതേന്ദ്രിയോപി കഥം ഭവാന്വൈ സുഗതിസ്സുകര്മാ। സംസാരബംധേ നിഹിതേംദ്രിയോപി പുനഃ കഥം ദേവവരോസി വേദ്യഃ
നിനക്ക് വാക്കും കൈകളും കാലുകളും ഇല്ല, ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ഇല്ല; എങ്കിലും നീ എങ്ങനെ നല്ല പ്രവൃത്തികളും സുഖകരമായ ജീവിതവും നടത്തുന്നു? സമ്സാരബന്ധത്തില് ഇന്ദ്രിയങ്ങള് ഇല്ലാതിരുന്നാലും, ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ്, നീ എങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു?
മൂര്ത്താദമൂര്ത്തം ന തു ലഭ്യതേ പരം പരം വപുര്ദേവവിശുദ്ധഭാവൈഃ। സംസാരവിച്ഛിത്തികരൈര്യജദ്ഭിരതോവസീയേത ചതുര്മുഖ ത്വമ്
രൂപമുള്ളവനും രൂപമില്ലാത്തവനും ആ പരമമായ രൂപം ലഭ്യമല്ല. നാലുമുഖനായവനേ, ഭക്തിയാലും മനസ്സ് ശുദ്ധമായവരും, സമ്സാരബന്ധം വിച്ഛേദിക്കുന്നവരും നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.
പരം ന ജാനംതി യതോ വപുസ്തേ ദേവാദയോപ്യദ്ഭുതരൂപധാരിന്। വിഭോവതാരേഗ്രതരം പുരാണമാരാധയേദ്യത്കമലാസനസ്ഥമ്
ദേവന്മാരും അത്ഭുതരൂപങ്ങള് ധരിക്കുന്നവരും നിന്റെ പരമമായ രൂപം അറിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, പ്രഭുവേ, പദ്മത്തില് ഇരിക്കുന്ന ആ പ്രാചീനനായവനെയാണ് പരമാവതാരമായി ആരാധിക്കേണ്ടത്.
ന തേ തത്ത്വം വിശ്വസൃജോപി യോനിമേകാംതതോ വേത്തി വിശുദ്ധഭാവഃ। പരം ത്വഹം വേദ്മി കഥം പുരാണം ഭവംതമാദ്യം തപസാ വിശുദ്ധമ്
ലോകസ്രഷ്ടാവായവനും, മനസ്സ് ശുദ്ധമായവനും, നിന്റെ യഥാര്ത്ഥ സ്വരൂപം അല്ലെങ്കില് അതിന്റെ ഏകമായ ഉറവിടം അറിയുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഞാന് തപസ്സിലൂടെ നിന്നെ പരമമായ, പ്രാചീനമായ, ആദിമമായ ഭഗവാനായി അറിയുന്നു.
പദ്മാസനോ വൈ ജനകഃ പ്രസിദ്ധ ഏവം പ്രസിദ്ധിര്ഹ്യസകൃത്പുരാണാത്। സംചിംത്യ തേ നാഥ വിഭും ഭവംതം ജാനാതി നൈവം തപസാവിഹീനഃ
പദ്മത്തില് ഇരിക്കുന്നവനാണ് ജനകനെന്നു എല്ലാവര്ക്കും അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രസിദ്ധി പുനഃപുനഃ പുരാണങ്ങളില് പറയുന്നു. നാഥാ, നിന്നെ ധ്യാനിച്ചാല് മാത്രമേ ഒരാള് നിന്നെ അറിയാന് കഴിയൂ; തപസ്സില്ലാത്തവര്ക്ക് അങ്ങനെ അറിയാന് കഴിയില്ല.
അസ്മാദൃശൈശ്ച പ്രവരൈര്വിബോധ്യം ത്വാം ദേവമൂര്ഖാഃ സ്വമതിം വിഭജ്യ। പ്രബോദ്ധുമിച്ഛന്തി ന തേഷു ബുദ്ധിരുദാരകീര്തിഷ്വപി വേദഹീനാഃ
എന്നെപ്പോലെയുള്ള ശ്രേഷ്ഠന്മാര് പോലും, ദൈവമേ, സ്വമനസ്സിനെ വിഭജിച്ച് നിന്നെ ഉണര്ത്താന് ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാല് വേദം അറിയാത്തവര്ക്ക്, പ്രശസ്തരായിരുന്നാലും, നിന്നെ ഉണര്ത്താന് ജ്ഞാനം ഇല്ല.
ജന്മാംതരൈര്വേദ വിവേകബുദ്ധിഭിര്ഭവേദ്യഥാ വാ യദി വാ പ്രകാശഃ। തല്ലാഭലുബ്ധസ്യ ന മാനുഷത്വം ന ദേവഗംധര്വപതിഃ ശിവഃ സ്യാത്
അനേകം ജന്മങ്ങളില് വേദജ്ഞാനത്താല് ലഭിച്ച വിവേകത്തിലൂടെയോ, അല്ലെങ്കില് മറ്റേതെങ്കിലും പ്രകാശത്തിലൂടെയോ, ആ ലഭ്യത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് മനുഷ്യനാകുകയില്ല; ദേവന്മാരുടെയും ഗന്ധര്വരുടെയും അധിപനോ ശിവനോ ആകുകയുമില്ല.
ന വിഷ്ണുരൂപോ ഭഗവാന്സുസൂക്ഷ്മഃ സ്ഥൂലോസി ദേവഃ കൃതകൃത്യതായാഃ। സ്ഥൂലോപി സൂക്ഷ്മഃ സുലഭോസി ദേവ ത്വദ്ബാഹ്യകൃത്യാ നരകേപതംതി
ഭഗവാന് വിഷ്ണുവിന്റെ സൂക്ഷ്മരൂപം മാത്രമല്ല; നീ സ്തൂലമായ ദേവനും ആണു, കര്ത്തവ്യം പൂര്ത്തിയാക്കുന്നതിനായി. സ്തൂലമായിരുന്നാലും, ദേവാ, നീ എളുപ്പത്തില് സൂക്ഷ്മനാകുന്നു. പുറത്തു മാത്രം കര്മം ചെയ്യുന്നവര് നരകത്തില് വീഴുന്നു.